บทที 11

ล็อบบี้ด้านล่าง

“เพลิงอยู่ที่นี่เหรอ...ไม่เห็นบอกดาวเลย”

น้ำเสียงสดใสเอ่ยดังขึ้นพร้อมกับขยับตัวเข้าหาชายหนุ่ม พระเพลิงส่งยิ้มให้ก่อนจะขยับหนีเพราะไม่อยากจะมีปัญหา

“อืม...แฟนอยู่ที่นี่”

“แฟน!.....คุณเนี่ยนะ ดาวไม่เชื่อ”

ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างอย่างไม่เชื่อคำพูดของอีกฝ่าย ชายหนุ่มหันมาสบตาก่อนจะตอบกลับด้วยท่าทีเรียบเฉย

“นั้นมันก็แล้วแต่คุณ”

ดาวทำหน้าไม่เชื่อในสิ่งที่ผมพูดก็แน่แหละ ตลอดเวลาที่รู้จักกันผมไม่เคยคบผู้หญิงคนไหนจริงจังเลยเรียกได้ว่าเปลี่ยนคนทุกครั้งไม่เคยซ้ำหน้าแต่นั่นมันเมื่อก่อนตอนนี้ผมจริงจังแล้ว

“อย่าบอกนะคะ.....ว่าเป็นคนที่รับโทรศัพท์ในวันนั้น”

“ใช่! และคุณก็เกือบทำให้เราทะเลาะกัน”

“ดาวขอโทษนะคะเพลิง.....คุณอย่าโกรธดาวเลยนะ”

ดาวรัณดาเดินอ้อมมาหาพระเพลิงที่นั่งฝั่งตรงข้าม เธอนั่งโซฟาอีกตัวที่อยู่ข้างกัน มือเล็กเกาะแขนชายหนุ่มเอียงตัวซบไหล่ของเขาอย่างออดอ้อน

“งั้นคืนนี้เราไปส่งท้ายกันหน่อยไหม....ดาวรู้ว่าเราคงไปต่อกันไม่ได้มากกว่านี้”

“ไม่ครับ! ผมไม่อยากทำผิดต่อแฟนผม”

“งั้นแค่ดื่มก็ได้ค่ะ”

“.......”

'แค่ดื่มไอร์คงไม่ว่าอะไร'

พระเพลิงสบถในใจเบาๆก่อนจะถูกดาวรัณดาดึงแขนให้เดินตามเธอขึ้นห้องไปโดยที่เขาเองก็ไม่ได้มีท่าทีขัดขืนแม้แต่น้อย

ไปกับเธอแบบง่ายดาย...

00:00 น.

ห้องไอริน

ภายในห้องที่เงียบสงัดไฟเซนเซอร์ตามทางเดินสว่างขึ้นเมื่อพระเพลิงเดินผ่าน ชายหนุ่มเดินตรงไปยังห้องนอนของหญิงสาวทันที มือหนาจับที่ลูกบิดแล้วโยกมันลงให้เสียงเบามากที่สุด

แกร่ก!

เสียงล็อกประตูห้องนอนที่เบาที่สุด ภายในห้องนอนที่มืดสนิทมีเพียงไฟสลัวจากหัวเตียงเท่านั้น ความเย็นของเครื่องปรับอากาศกระทบเข้ากับผิวกายของผู้เข้ามาใหม่

พระเพลิงเดินย่องไปที่เตียงขนาดใหญ่ เขาดึงผ้าห่มขึ้นก่อนจะแทรกกายเข้าไปในผ้าห่ม มือหนาสวมกอดเข้าที่เอวบางของคนตัวเล็กที่กำลังหลับสนิท

“อืออออ”

เสียงครางใสดังขึ้นเมื่อถูกรบกวน ชายหนุ่มเริ่มลูบไล้เข้าไปในเสื้อนอนของเธอ มือเล็กจับเข้าที่มือหนาเพื่อหยุดไม่ให้ลูบไล้ไปมากกว่านี้ เธอพลิกตัวกลับมาหาคนที่รบกวนเวลานอนของเธอมือเล็กโอบกอดเอวหนาของชายหนุ่ม ใบหน้าหวานมุดเข้าหาอกแกร่งของเขาทันที

“พี่เพลิง!”

“หื้มมมม”

เสียงเรียกที่แหบพร่าเอ่ยดังขึ้นอย่างแผ่วเบา ชายหนุ่มจูบที่ศีรษะของคนในอ้อมกอดเขากระชับกอดให้แน่นขึ้นและลูบหลังของเธออย่างแผ่วเบา

“พี่ดื่มมาเหรอ?”

“นิดหน่อย”

“อือออ”

ไอรินดันตัวออกเล็กน้อยเธอเงยหน้าขึ้นมาใช้มือจับที่แก้มของผม ไอร์อ้อนผมแบบนี้มันทำให้อดใจไม่ไหวจริงๆ ผมเลยมอบจูบที่แสนหวานให้กับเธอเราสองคนจูบกันอยู่สักพักก่อนที่ผมจะเป็นฝ่ายถอนจูบออกก่อน

“เดี๋ยวพี่ไปอาบน้ำก่อนแล้วจะมานอนด้วยนะ”

“อือ”

คนง่วงพยักหน้างึกๆเป็นคำตอบให้ชายหนุ่ม เขาจูบเธอเบาๆอีกครั้งแล้วลุกจากเตียงเดินไปเข้าห้องน้ำ พระเพลิงใช้เวลาอาบน้ำแต่งตัวไม่นานก็เดินกลับมาที่เตียง เขาแทรกตัวเข้าไปในผ้าห่มฝั่งตรงข้ามกับคนตัวเล็กขยับเข้าหาแล้วดึงเธอให้เข้ามาหาอกแกร่งของเขา

บริษัท พฤกษา กรุ๊ป

วันถ่ายแบบ

09:00 น.

ห้องสตูดิโอภายในบริษัท เหล่าช่างภาพมืออาชีพที่ดีลไว้กับทางบริษัทกำลังเตรียมความพร้อมของอุปกรณ์จำนวนมาก

“สวัสดีค่ะ ท่านประธาน”

“ทุกอย่างเรียบร้อยดีใช่ไหมครับ..คุณฝน”

“ค่ะ! ตอนนี้น้องไอรินกำลังแต่งตัวอยู่ในห้องค่ะ”

“ครับ”

พระเพลิงที่กำลังเดินเช็คความเรียบร้อยภายในงาน เขาก็ต้องชะงักเล็กน้อย เพราะคนตัวเล็กในชุดเดรสเกาะอกกระโปรงยาวสีแดงสด ผมยาวดำของเธอถูกม้วนเกล้าไว้อย่างลวกๆ ใบหน้าหวานถูกเติมเต็มให้ดูเซ็กซี่ขึ้นไปอีก ตอนนี้เธอกำลังเดินเข้ามาในสตูดิโอพร้อมกับผู้จัดการอย่างคิมมี่

'สวย...สวยมาก'

ชายหนุ่มสบถออกมาเบาๆดวงตาคมจับจ้องคนตัวเล็กที่กำลังเดินเข้ามา ผมเดินไปนั่งตรงที่คุณฝนจัดไว้ให้แต่สายตายังคงมองไอรินไม่ห่าง ที่นั่งของผมค่อนข้างเป็นส่วนตัวและอยู่ด้านหลังสุดของห้องส่วนเหล่าทีมงานก็ไปหน้าเซ็ตกันหมด

“สวัสดีค่ะ คุณเพลิง”

“ครับคุณคิม”

“คิมมี่ไม่คิดว่าท่านประธานจะมาเอง”

“งานนี้ก็สำคัญสำหรับผมเหมือนกันนะครับ”

ผมพูดคุยกับคุณคิมพักใหญ่ก็ได้เวลาที่ไอรินจะเริ่มถ่าย แต่ทำไมเธอเดินตรงมาทางที่พวกเรานั่งอยู่

“พี่คิม! กิ๊บหลุด”

“มาพี่ติดให้”

ฉันยื่นกิ๊บดำที่หลุดจากผมด้านหลังให้พี่คิมมี่ติดให้ แต่โทรศัพท์ของพี่คิมดันดังขึ้นมาก่อน

ครืด ครืด!

“รับโทรศัพท์ก่อนไหมครับ เผื่อมีเรื่องด่วน”

“งั้นคุณเพลิงช่วยติดกิ๊บหน่อยค่ะ”

“......”

พระเพลิงรับกิ๊บมาจากคิมก่อนที่เขาจะเดินออกไปรับโทรศัพท์ ชายหนุ่มมองหน้าคนตัวเล็กก่อนจับเธอหมุนกลับหลัง มือหนารวบไรผมที่หลุดลงมาก่อนจะติดกิ๊บให้เธอ

“ทำไมเมื่อเช้าไม่ยอมออกมาพร้อมกัน”

“เราไม่ได้เป็นอะไรกัน.....ไอร์ไม่อยากใครนินทาหรอกนะ...แล้วที่พี่ติดกิ๊บให้จะโดนด้วยรึเปล่าก็ไม่รู้”

“....”

ไอรินพูดก็ถูก ถ้าพนักงานมาเห็นว่าผมกับไอร์ลงรถมาพร้อมกัน เธอคงโดนนินทาเสียๆ หายๆ ถ้าอย่างนั้นผมต้องทำให้ทุกอย่างมันชัดเจน

หญิงสาวเดินออกไปเข้าฉากทันทีเมื่อพูดกับชายหนุ่มจบ การทำงานเป็นไปอย่างราบรื่น นางแบบมืออาชีพอย่างไอรินทำงานอย่างรวดเร็วและมีคุณภาพ

“น้องไอรินเปลี่ยนชุดที่สองได้เลยนะ เซตแรกผ่านแล้วจ๊ะ”

“ค่ะพี่ฝน เดี๋ยวไอร์ไปเปลี่ยนชุดที่สองเลยนะคะ”

“......”

วันนี้เธอมีถ่ายทั้งหมดห้าชุดแต่ละชุดแตกต่างกันอย่างชัดเจน ทั้งเสื้อผ้าและทรงผมเลยต้องใช้เวลาในการเปลี่ยนค่อนข้างนาน

“คุณฝน! เชิญทางนี้หน่อยครับ”

“มีอะไรรึเปล่าคะ ท่านประธาน”

“ผมว่า...ชุดนี้ไม่โอเคนะครับ”

ผมชี้ไปทางไอรินที่กำลังเดินเข้าในสตูดิโอ ชุดเดรสสายเดี่ยวรัดรูปสีขาว ผมไม่โอเคเลย มันรัดจนเห็นทุกสัดส่วนของไอรินอย่างชัดเจน

“ฝนว่าลุคนี้ดูโตดีนะคะ น้องไอรินใส่แล้วสวยมาก”

“ผมว่ามันเกินไปครับ เราขายคอนโดไม่ได้ขาย......นางแบบ!”

“.........”

เสียงทุ้มเข้มกดต่ำลง ดวงตาคมแข็งกร้าวแสดงให้เห็นว่าไม่พอใจอย่างมาก ฝนผู้จัดการของงานถึงกลับต้องกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ เธอเรียกหญิงสาวให้เดินมาหา

“คะพี่ฝน”

“ไปเปลี่ยนชุดดีกว่าค่ะ” น้ำเสียงห่อเหี่ยวเอ่ยบอกกับไอริยอย่างแผ่วเบาก่อนจะจูงมือของเธอเดินเข้าห้องแต่งตัวอีกครั้ง 

“ชุดนี้ยังไม่เริ่มถ่ายเลยนะคะ”

“พี่ว่าไปเปลี่ยนชุดสามเลยดีกว่านะคะน้องไอร์”

เธอยังคงยืนยันที่จะเปลี่ยนให้ได้ ไอรินถึงกับสงสัยแต่ก็ไม่ได้ค้านอะไร

“ค่ะพี่ฝน!”

ไอรินมองหน้าพระเพลิงพอเห็นสีหน้าของชายหนุ่มก็พอจะรู้ว่าทำไมเธอต้องไปเปลี่ยนชุด คิมมี่ที่มีงานด่วนเลยกลับไปก่อนปล่อยให้ไอรินอยู่ทำงานเลยไม่มีใครช่วยพูดเรื่องเสื้อผ้า

หลังจากไปเปลี่ยนชุดที่สามพระเพลิงก็ไม่โอเคอีกแล้ว ชุดที่สี่ห้าผ่านไปก็ยังไม่ถูกใจชายหนุ่มจนตอนนี้เหล่าทีมงานและพนักงานที่รับผิดชอบงานนี้เริ่มอยู่ไม่ติดหาเสื้อผ้าชุดใหม่เพื่อให้ถูกใจท่านประธาน

ห้องเปลี่ยนชุด

11:00 น.

เวลาผ่านไปจนจะเที่ยง เหล่าพนักงานก็ยังคงวุ่นวายหาเสื้อผ้าในแบบต่างๆทุกคนต่างก็เริ่มจะท้อเพราะไม่รู้จะทำยังไงดี

“ทุกคนหยุดเลยค่ะ ไอร์ว่ามันไม่ได้อยู่ที่ชุด” เมื่อเห็นท่าทีของพระเพลิง ไอรินถึงกับรู้ได้ทันทีว่าใครเรื่องมากที่สุด 

“หมายความว่ายังไงคะ น้องไอร์”

“.........”

ไอรินลุกพรวดขึ้นมาจากเก้าอี้ ทำเอาทุกคนต่างตกใจในท่าทีและคำพูดของเธอ สายตาจำนวนมากในห้องเปลี่ยนชุดต่างจับจ้องมาทางหญิงสาวเพราะจู่ๆเธอก็เดินออกไป

“ขอคุยด้วยหน่อยค่ะ คุณพระเพลิง!”

“.......”

ผมที่กำลังยืนคุยกับเหล่าทีมงานช่างภาพถึงกับชะงักกับสรรพนามที่ไอรินเรียก ผมค่อยๆหันกลับไปหาเธอที่ยังคงอยู่ในชุดเกาะอกสีขาวกระโปรงทรงพลีทสั้นสีดำ เธอยืนกอดอกและแววตาที่มองมาไม่พอใจผมอย่างมาก

“มีอะไรครับ.....คุณไอริน”

“เชิญทางนี้คะ คุณพระเพลิง”

ฉันเดินนำพี่เพลิงไปทางบันไดหนีไฟเพื่อให้ลับสายตาผู้คน พอมาถึงพี่เพลิงก็ผลักประตูแล้วดึงฉันเข้าไปข้างใน

“พี่จะเอายังไงกับไอร์ ห่ะ!”

“อะไร! ก็ชุดมันไม่โอเคอ่ะ”

ฉันยืนกอดอกมองหน้าพี่เพลิงที่กำลังเอาแต่ใจตัวเองโดยไม่คิดถึงคนอื่นๆ ที่เขาต้องมาเสียเวลากับเรื่องไร้สาระ

“ไอร์ว่ามันไม่ได้อยู่ที่ชุด ......พี่จะเอายังไง”

“เอ่อ! พี่ไม่พอใจไอร์.....ก็ดูเราดิ.....รัดจนเห็นทุกสัดส่วนแบบนี้ โคตรไม่โอเคเลยว่ะ”

ไอรินทำหน้าไม่พอใจ ผมเลยดึงเข้ามาและโอบกอดเอวบางของเธอไว้หลวมๆ ผมไม่โอเคจริงๆ

“สวยดีออก”

“ไม่ชอบอ่ะ! ไม่อยากให้ใครเห็น” น้ำเสียงเริ่มไม่พอใจ ดวงตาคมไล่มองชุดของคนในอ้อมกอดอีกครั้ง

“แต่นี้มันงาน......และไอร์ก็ชอบทุกชุดเลย”

“ยั่วพี่เหรอไอริน หื้มม”

เมื่อเห็นสีหน้าที่ยั่วยวนของไอริน ชายหนุ่มถึงกับหลุดพูดออกมา ท่อนแขนแกร่งกระชับอ้อมกอดอีกครั้งให้แน่นขึ้น

“อือออออ”

พระเพลิงดึงไอรินเข้ามาจูบทันที มือหนาเริ่มลูบไล้ไปตามต้นขาอ่อนก่อนจะเริ่มลูบสูงขึ้นไปตามกระโปรงของเธอมือเล็กรีบตะครุบมือหนาของชายหนุ่มเอาไว้เพราะเขาเริ่มลูบเข้าด้านในกระโปรงที่เธอสวมใส่

“อืออออ”

เสียงครางทุ้มเล็ดลอดออกมาอย่างพึงพอใจ พระเพลิงเริ่มเปลี่ยนรสจูบให้เร่าร้อนมากยิ่งขึ้น มือเล็กดันหน้าอกแกร่งของเขาให้ถอนจูบออกจากเธอเพราะตอนนี้เขาจูบเธอนานไปแล้ว

“อือออ พี่เพลิง”

“ห้ามตบนะ!ไม่งั้นจับปล้ำตรงนี้แน่”

“ไอ้พี่เพลิงบ้า”

ผมดึงไอร์เข้ามากอด ลูบหลังเธอเบาๆก่อนจะพาไอรินออกมาจากบันไดหนีไฟ แล้วพาเธอไปเปลี่ยนชุดเพื่อถ่ายงานให้เสร็จ งานทุกอย่างออกอย่างสวยงาม

ถึงแม้ว่าจะขัดใจกับชุดที่เธอใส่อยู่บ้างก็ตามที่ผมให้ไอร์ถ่ายหลายชุดเพราะทีมงานจะได้เอาไปเลือกตัดต่อได้ง่ายๆจะได้ไม่ต้องมาถ่ายกันทีหลัง