로그인WINONA'S POVNasa harap ako ng laptop nang biglang tumunog ang telepono ko. Napatingin ako sa screen. Si Claire, agad ko itong sinagot."Hello?""Ms. Sanchez, President Villarreal is asking you to come to his office."Napakunot-noo ako."Now?""Yes."Bahagya akong napatingin sa folder na nasa gilid ng desk ko. Iyong dokumentong dinala ko kaninang umaga. Baka may mali roon."Okay. I'll be there."Pagkababa ko ng tawag, mabilis kong isinara ang laptop. Hindi ko maiwasang kabahan nang kaunti. Baka may kailangan siyang baguhin sa report o baka may problemang nakita sa documents.Hindi ko na iyon pinag-isipan pa. Pagdating ko sa top floor, dumiretso ako sa Presidential Office. Kumatok ako nang dalawang beses at agad bumukas ang pinto.Bumagad sa mga mata ko si Claire. Ngumiti siya nang bahagya at tumango bago lumabas ng opisina.Pumasok naman ako, tahimik ang buong silid. Nandoon si Rafael, nakaupo sa likod ng malawak niyang desk ngunit hindi siya mukhang abala sa trabaho.Sa halip, parang
WINONA'S POVKatatapos ko lang ng morning coordination meeting with the events team nang maalala kong kailangan kong ipaabot kay Claire ang revised supplier agreement para sa wedding event ngayong linggo.Nasa third floor ang Events Department, habang nasa ground floor ang main reception at security desk. Naroon din si Claire ngayon dahil may kausap ito sa ibaba. Kaya dala ang folder sa kamay, bumaba ako gamit ang elevator.Pagbukas ng pinto, agad kong narinig ang masayang boses ng receptionist."Good morning, Ms. Belle!"Napahinto ako. Hindi ko na kailangang hulaan kung sino iyon. It's Belle Miranda. Ilang beses na rin siyang bumisita sa Villarreal Holdings simula nang bumalik siya sa bansa at halatang kilala na siya ng mga tao rito. Maging ang security guards ay pamilyar na sa kanya."Good morning!" masiglang bati ni Belle.May dala siyang ilang paper bags at isang malaking tray ng kape."Coffee and bread for everyone.""Again?" natatawang tanong ng receptionist.Tumawa si Belle.
WINONA'S POV Makalipas ang ilang minuto ay nagsimula na kaming pag-usapan ang wedding arrangements. Ang venue, church, catering, security, guest accommodations and the usual. Habang nag-e-explain ako tungkol sa proposed timeline, napansin kong tahimik si Rafael habang may ngiti sa labi niya. Napakunot-noo ako. "Mr. Villarreal?" sabi ko. Hindi siya sumagot. "Sir?" Tila nahimasmasan naman siya. Doon lang niya tila napagtanto na nakatitig lang siya sa akin. "Yes?" "Your approval." sabi ko. "Oh." Mabilis niyang kinuha ang dokumento. "Approved." Napatingin ako sa kanya. Hindi pa niya iyon binabasa. Napatawa si Maximus. "El..." Napatingin si Rafael sa kanya. "What?" "You're smiling while looking at Winona." Napatingin muli ako sa binata. Ngumiti lang siya sa akin. "That's because she's beautiful." mabilis na sagot ni Rafael. Namula naman ang mga pisngi niya sa sinabi ng binata samantalang ganon na lamang ang pag ungulan ng mga kaibigan nito.
WINONA'S POV By ten in the morning, halos hindi na ako makahinga sa dami ng kailangang asikasuhin. Sa harap ko ay nakalatag ang wedding proposal, supplier quotations, venue layout, guest list, menu options, floral arrangements, at preliminary schedule ng isang kasalang kailangan naming ihanda sa loob lamang ng ilang araw. At ang dahilan? Si Helios De Dios, isa sa pinakamalalapit na kaibigan ni Rafael at kabilang sa tinatawag nilang Elite Seven. Honestly, hindi ko pa rin maintindihan kung paano nagawang magdesisyon ng lalaking iyon na magpakasal nang ganito kabilis. Kaya nang sabihin ni Rafael na kailangan kong pumunta sa Presidential Office para sa meeting, hindi na ako nagtaka. Pagpasok ko sa presidential office, halos mapahinto ako sa kinatatayuan ko. Hindi dahil sa dami ng tao kundi dahil sa mga lalaking naroon. The Elite Seven. Kumpleto sila. Pitong lalaking kilala sa business world hindi lamang dahil sa kanilang yaman, kundi dahil sa kapangyarihang taglay ng bawat i
WINONA'S POVTahimik na ulit ang loob ng sasakyan habang binabaybay namin ang kalsada pauwi. Napansin kong paminsan-minsan ay sumusulyap si Rafael sa akin.Mayamaya, hindi na ito nakatiis at binasag na ang katahimikan. "What are you thinking?" curious na tanong niya. Bahagya akong sumulyap sa kanya bago umiling."Nothing." sagot ko. Pero ang totoo kanina pa ako binabagabag ng isipan. Pakiwari ko kasi may gusto kay Rafael ang kababata nitong si Belle at kutob kong hindi siya basta-basta susuko sa binata. Hindi ko alam pero kinakabahan ako sa mga susunod naming pagkikita lalo at kakilala pa nito si Jonathan, ang dati kong kasintahan. "Are you jealous?" narinig kong tanong muli ni Rafael. Muli akong napatingin sa kanya."What?""Kay Belle, nagseselos ka ba sa kanya?" Kaswal niyang tanong habang nakatutok pa rin ang mga mata sa kalsada.Napabuntong-hininga ako."What makes you think I'm jealous?""I don't know. You're quieter than usual."Napatahimik ako. Hindi naman ako galit. Hindi
BELLE'S POVHindi ko na maalala kung paano natapos ang dinner. Ang tanging naaalala ko ay ang bawat salitang binitiwan ni Winona Sanchez. Kalmado lang siya buong pag uusap ngunit sapat na iyon para iparamdam sa akin na ako ang talunan.Malakas kong isinara ang pinto ng sasakyan ko pagkuwa'y napapikit ako, huminga nang malalim pero hindi pa rin humupa ang galit na kumukulo sa dibdib ko."Ms. Belle." Mahinang tawag ni Jonathan.Hindi ko siya nilingon."She's good." Mahina akong natawa pero hindi iyon masayang tawa."Good?" curious na tanong nito. "She humiliated me."Mariin kong hawak ang handbag ko."I've known Rafael almost my whole life. I grew up with him. I know what he likes. I know his family. I know everything about him."Napahigpit ang panga ko."And then, she comes out of nowhere... and suddenly she's his girlfriend."Mariin kong ipinikit muli ang mga mata ko."No. I won't lose to someone like her."Tahimik lang si Jonathan. Nakatingin siya sa labas ng glass window ng restaur
Winona's POV Pagod akong napabuntong-hininga habang inaayos ang headset sa tenga ko at mabilis na chine-check ang setup ng grand ballroom ng Stravezki Hotel. “Miss Sanchez, confirmed na po iyong fireworks cue mamayang ten?” tanong ng isa sa staff ko. “Yes. And make sure walang magkakamali sa
Winona's POV Pagkatapos naming kumain, dumiretso kami sa condominium ko. Dating pagmamay-ari iyon ng boss ko sa Singapore. Noong mag-end ang contract ko sa kumpanya nila, ibinigay niya iyon sa akin bilang bonus. Hanggang ngayon nga, hindi pa rin ako makapaniwala na nagkaroon ako ng ganitong kla
Winona’s POV Limang taon ang lumipas.... “Brix, Bea, hold your suitcase. We’re going home now,” nakangiting sabi ko habang inaayos ang sunglasses ko. Sabay namang tumango ang dalawang bata, parang mga mini adults na sanay na sa airport chaos kahit apat na taong gulang pa lang sila. “Mommy,
Winona's POV Hindi ko alam kung anong masamang espiritu ang sumapi sa akin. Basta ang alam ko lang, sa sumunod na segundo ay nakakapit na ang dalawang kamay ko sa leeg ng lalaki habang tuluyan kaming nilalamon ng isang mainit at mapanganib na halik. Mabuti na lamang at hindi siya umiwas. Hind







