เข้าสู่ระบบIf given the chance, could Alec live the simple life she wanted with him? Iwan ang magulong mundong ito at makuntento na lang sa resort nito sa South, sa payapang pamumuhay na malayo sa lahat ng pressure na dala ng De Hizon Empire?
Pero alam niyang walang saysay ang mga iniisip niya.
Bakit nga ba nito iiwan ang lahat ng ito, kung ipinanganak itong tagapagmana ng buong De Hizon legacy? Para kay Alec, nakatadhana na ang lahat ng kapangyarihan, kayamanan, at responsibilidad na iyon
Ngunit sa pagkakataong iyon, iba. Magaspang ang bawat galaw, halos parang sinasadya siyang saktan. His tongue invaded her mouth while his hands continued to explore and touch her body.Ang bawat halik ay mapusok at agresibo, halos sinasadya siyang saktan, at ang bawat haplos ay walang lambing—parang galit ang ipinaparamdam nito sa kanya sa bawat segundo. Ramdam niyang ibinubuhos nito ang lahat ng galit at selos sa paraan ng pag-angkin nito sa kanya.She tried to bear it, deciding to set aside the discomfort and violence she was feeling. He cupped her buttocks firmly and pulled her closer, letting her feel his hardened arousal pressing against her thigh.She could feel how aroused he was. Part of her wanted to push him away, sensing he was punishing her, but she knew resisting would only cause more trouble. It would only anger him further, so she decided to remain passive. He attacked her lips again in a violent kiss. His palm grazed
Pahiga na sana siya sa kama nang biglang bumukas ang pinto.Pumasok si Alec na may hawak na bote ng alak.Dahan-dahang dumapo ang tingin niya sa bote at pagkatapos ay sa mukha nito. Habang papalapit ito, hindi nito inaalis ang titig sa kanya. Intense at puno ng emosyon ang klase ng titig nito sa kanya. Hindi siya umiwas. Tinapatan niya ang titig nito.Lumagok ito sa boteng hawak habang hindi pa rin inaalis ang mga mata sa kanya. Sa totoo lang, ayaw na ayaw niya kapag nakainom o lasing si Alec. Mas lalo Kasi itong nagiging iritable, mas madaling magalit, at kung minsan, nagiging marahas—iyon ang napagtanto niya.Sunod-sunod itong uminom hanggang maubos ang laman ng bote. Marahas lang nitong inilapag ang bote sa gilid ng kama saka dahan-dahang umupo sa kama. Pagkatapos, bigla itong suminghot nang malakas, parang sinasadyang kunin ang atensyon niya. "I love the smell of this room. Your sweet scent is everywhere... Ahhh... I love yo
So he knew? She felt foolish for thinking otherwise because she remembered it had been published in every newspaper and business news across the country. "Yes. Look, Phil, about what happened before... I am really sorry..." mahina ngunit taos-pusong pahayag niya.Napansin niyang bahagyang kumibot ang mukha nito at may nabanaag siyang galit sa mga mata nito nang mabanggit ang nakaraan. "That's why you suddenly avoided me back then, right? Because of Alexander? Honestly, I really thought you two were just siblings," pahayag nito. Saglit itong umiwas ng tingin at napabuntong-hininga.“Sinabi sa akin ni Hannah na matagal na pala kayong engaged. Besides, it's all over the news. You should have at least told me earlier so I wouldn't have gotten my hopes up. But anyway, it's in the past now. Life goes on. Let's just forget about it, Emerald." Malungkot na pahayag nito. See how big-hearted this man was? Napakabuti
If given the chance, could Alec live the simple life she wanted with him? Iwan ang magulong mundong ito at makuntento na lang sa resort nito sa South, sa payapang pamumuhay na malayo sa lahat ng pressure na dala ng De Hizon Empire?Pero alam niyang walang saysay ang mga iniisip niya.Bakit nga ba nito iiwan ang lahat ng ito, kung ipinanganak itong tagapagmana ng buong De Hizon legacy? Para kay Alec, nakatadhana na ang lahat ng kapangyarihan, kayamanan, at responsibilidad na iyon ay para sa kanya lang. He was destined to have it all.“You have such a gorgeous wife, Alexander,” komento ng isang matandang politiko, na kalaunan ay nalaman niyang alkalde pala ng lungsod.“Salamat po, Sir,” magalang na tugon ni Alec. “This is such a wonderful event. My wife is quite fond of arts and paintings, and she seems to be enjoying herself immensely,” dagdag pa ng matanda. “I’m glad to hear that, Sir,” sagot ni Alec sa matanda.
Tahimik silang nag almusal ng umagang iyon at hindi parin nagkikibuan. Naghanda pa rin siya ng pagkain para Kay Alec, at sinabayan pa rin niya itong kumain kahit may malamig na distansyang namamagitan sa kanila.Magkatabi sila at halos magkadikit, pero pakiramdam niya ay may hindi nakikitang pader na naghihiwalay sa kanila. Tahimik lang siyang kumakain at halos hindi niya malasahan ang pagkain. Para bang bigla na lang nawala ang kanyang gana.Isang linggo na siyang ganito. Marahil dahil sa sitwasyon nilang dalawa at sa bigat ng kanyang mga iniisip. She could feel Alec’s intense gaze fixed on her as he ate, and she felt painfully conscious under his stare.“Camille will be here in the Capital tomorrow, and she invited me to hang out at a bar. I hope you don’t mind if I come home late,” mahinahon niyang sabi, ipinapaalam ang plano niya para sa gabing iyon.Sinubukan niyang tumingin dito, pero ni minsan ay hindi nito sinalubong ang kanyang
“Nasa kalagitnaan ako ng isang importanteng meeting, at kinansela ko iyon nang makita kong ilang beses kang tumatawag. What do you think I would feel when I came back and found out my wife was leaving the Capital without even telling me! Nasaan nga pala ang bodyguard mo? Bakit hindi niya ako in-update tungkol dito?” Halos pasigaw na ito kung magsalita dahil sa Galit at iritasyon at Napansin niyang napapatingin na sa kanila ang mga tao sa paligid, kabilang ang mga crew at piloto. "Come on, Alec, I just want to go and visit the hacienda," kalmado niyang sabi, kahit nahihiya na dahil nakakakuha na ng ate ayon ang pagtatalo nila sa harap ng mga empleyado nito."No. No one is visiting the hacienda. You are coming home with me, understand?" He shouted angrily and grabbed her arm tightly, his grip almost hurting her. “Ano? Seryoso ka ba, Alec?” tutol niya, pero lalo lang nitong hinigpitan ang hawak habang pilit siyang hinihila, dahil
Kinabukasan, isang maagang tawag mula kay Patty ang nagpasaya sa kanyang umaga. Inabot sa kanya ni Mr. De Guzman ang wireless na telepono habang kasalukuyan siyang nag-aalmusal. “Señorita, gusto kang makausap ng iyong kapatid na si Señorita Patty,” masayang saad sa kanya ng
Dalawang buwan na ang lumipas mula nang simulan ang pagtatayo ng kanyang restaurant. Sobrang naging abala siya nitong mga nakaraang linggo dahil gusto niyang maging hands on sa bawat maliit na detalye ng kanyang unang sariling restaurant. From the good quality of furnitures, kitchen wares a
“Oh, my sweet and lovely Emmie. Alam mong ikaw ay isang De Hizon. Tiyak na ang mga taong hindi ka gaanong kilala ay siguradong hindi makapaniwala na ang mga simpleng bagay lang na ito ang nakakapagpasaya sa’yo. Hinahangaan ko ang kabutihan at kababaang-loob ng puso mo. Hindi ka naghahangad ng lab
Ng mga panahong iyon, naaalala niyang umiyak siya halos gabi-gabi. Sinubukan niyang tumawag kay Patty ngunit abala ito sa nalalapit nitong kasal kaya't naiintindihan niya kung bakit palagi itong hindi makasagot sa kanyang mga tawag.Wala siyang nagawa ng mga panahon iyon kundi umiyak







