LOGINJane POV“Pumasok na ba si Eunice?” tanong ko kay Rochelle habang kausap ko siya sa phone. Nasa kabilang bayan kami ni Aviv, dito sa Bayan ng St. Luis. Dito kami dumayo dahil dito lang maayos ang signal at hindi pawala-wala.“Oo, nakapasok na kahapon pa. Kailan kayo babalik?”“Hindi pa ako sigurado kung kailan. I am still negotiating with my mother. Alam mo naman ang sitwasyon namin ng nanay ko, hindi ba? Pasensya na talaga, Rochelle, dahil ikaw na muna ang umaako sa mga trabahong dapat ako ang gumagawa,” puno ng pag-aalinlangan at paghingi ng paumanhin ang boses ko.“Ano ka ba? Don’t worry, kaya na namin ito. At saka itong si Eunice, alam mo, magaling siya. Magaling kang pumili. Buong araw ko lang siyang tinuruan kahapon ng mga dapat niyang gawin, pero ngayong araw, alam na alam na niya ang mga kailangan niyang gawin. Mukhang swerte ka rito sa napili mong bagong empleyado. Huwag mo nang pakawalan ’to,” nakangiting lintanya niya sa kabilang linya.
“Hmm, baby... I’ve been dying to taste your lips...” bulong niya pagkatapos niyang bitawan ang labi ko. “I miss you too,” ganti ko rin at muling sinalubong ang mamasa-masa niyang labi. Pareho naming dinadama ang isa't isa habang naghahalikan. Ang mga halik namin ay puno ng pangungulila, gayong ilang araw lang naman kaming hindi nagkasama. Gumapang ang palad niya papasok sa ilalim ng suot kong dress at walang pag-aalinlangan na ipinasok ang kamay sa suot kong panty. “Ahh Aviv, dahan-dahan lang...” bulong ko habang pinipigilan ang sarili kong mapaungol noong sinimulan niyang himasin ang hiwa ko habang sìnisipsip ang balat ko sa leeg. “I want to feel every inch of your finger right inside me,” paos at garalgal ang boses na bulong ko sa kanya. “Let’s see how ready you are, baby,” may pagngising aniya habang marahan na ipinapasok sa loob ko ang isa niyang daliri. “Y-Yes... I want it so badly.” Marahan niyang kinagat ang tainga ko. Ang init ng hininga niya na tumatama sa balat ko ay m
Jane POV“Hindi ko matatanggap ’yan,” malamig na tanggi ng ina ko nang iabot ko sa kanya ang tseke.Dalawa lamang kami noon sa likurang bakuran ng bahay, malayo sa pandinig ng iba.“Pwede po bang ibaba niyo muna ang pride at ego ninyo?” malumanay kong pakiusap sa kanya. “Pera namin ni Aviv ito. Buong-puso namin itong ibinibigay sa inyo, at wala naman kaming hinihinging kapalit.”Nanatiling matalim at seryoso ang tingin niya sa akin. Lumapit ako at marahang hinawakan ang kamay niya. Inilapag ko ang papel sa palad niya bago ko isinara ang mga daliri niya rito.“Alam kong mahal mo rin ako, Ma, kahit nagsusungit ka sa akin sa tuwing kinakausap at nilalapitan kita,” pilit kong pinipigilan ang nanginginig kong emosyon habang matatag na nakatingin sa mga mata niya. “Ma... mahal na mahal din kita. Maghihintay ako hanggang sa dumating ang araw na magbago ang pagtingin mo sa akin. At iyang tseke na ’yan, hindi na namin tatanggapin kapag ibinalik mo pa sa amin. Kaya huwag ka nang mag-abala pang
Jane POVMabilis akong lumabas ng pangunahing bahay para salubungin siya.Pagkalapag ng sleek black helicopter sa bakanteng lote ilang metro ang layo mula sa kinatatayuan ko, agad na bumaba si Aviv.Habang naglalakad siya palapit sa akin, napangiti ako nang bahagya. Nakasuot pa rin siya ng tailored formal suit, may suot na sunglasses, at seryosong-seryoso ang mukha.Pagkarating na pagkarating niya sa harapan ko, mabilis niyang hìnubad ang sunglasses at isinuksok iyon sa bulsa ng kanyang suit jacket bago ako matalim na tinitigan.“Akala ko, bukas ka pa pupunta?” ani ko bago dahan-dahan lumapit para amuyin siya. “Mukhang hindi ka pa naliligo, ha,” biro ko sa kanya.Napawi ang ngiti ko nang mapansin kong lalong dumilim ang mga mata niya. Did I piss him off? Dahil hindi ko siya hinintay bago ako pumunta rito sa probinsiya?“Ilang beses akong tumawag sa iyo, pero out of reach ka,” aniya, mabigat at seryoso ang boses.“Mahirap ang signal rito,” paliwanag ko. “Ilang ulit ko ring sinubukang
Jane POV“Good morning po, Ma’am Jane!” magkasabay na bati nina Tope at Sid paglabas ko ng maliit na kubo. Pareho silang may hawak na kani-kaniyang tasa ng mainit na kape.“Nakausap niyo ba si Aviv kagabi?” tanong ko habang napapahilot sa balakang ko. Ang hirap palang matulog nang walang malambot na kutson. Kung alam ko lang na ganito katigas ang hihigaan ko rito sa probinsiya, sana ay nagdala na ako ng sarili naming kama.“Tinawagan po namin siya kagabi, Ma’am, pero naka-off po ang phone niya,” tugon ni Tope.Napabuntong-hininga na lamang ako at nagpasyang maglakad patungo sa pangunahing bahay. Pagpasok ko pa lang sa loob, naabutan ko na si Lola Alicia na nagtitimpla ng kape habang kausap si Lolo Esteban.“Oh, apo, gising ka na pala. Gusto mo ba ng mainit na kape? Ipagtitimpla na kita,” alok ni Lola.Napatango ako nang may tipid na ngiti bago napadako ang tingin ko kay Mama na kakapasok lamang mula sa likod-bahay, bitbit ang isang basket ng sariwang gulay at isda.Dinaanan niya lang
Jane POVTumayo ako at hinarap siya nang may kalmado ngunit matatag na ekspresyon.“Tingnan niyo naman ang sitwasyon, Ma. Si Rocky, dapat Grade 11 o 12 na ngayon pero kinailangang huminto. Sina Ricky at Rica, nahuhuli na rin dahil sa hirap ng buhay. Gusto ko lang tumulong para hindi na kayo sumalo ng ganitong kabigat na pasanin para lang mapag-aral sila.”“Makakapagtapos din sila sa tamang panahon,” pagmamatigas niya. “At sila mismo ang nagdesisyong tumulong sa sakahan kasama ang ama nila.”“Ma, puwede po bang ibaba niyo muna kahit kaunti ang pride ninyo?” hindi ko na napigilang pakiusapan siya. “Hindi ko isusumbat ang tulong na ito. Anong silbi ng mga narating ko at ng perang mayroon ako kung ang sarili kong pamilya ay naghihirap nang ganito?”Inis siyang lumabas at lumapit sa may pintuan, tahimik na pinapanood ang pagbuhos ng malakas na ulan sa labas.“Noong nagdesisyon akong ipaampon ka kay Diana, pinutol ko na ang koneksyon natin sa isa’t isa,” malamig niyang wika bago dahan-dahan
“Paano po ’yung kotse ko, sir?” ani ko, sabay lingon sa kotse kong nakaparada sa gilid ng kalsada “I’ll have my staff to take care of your car,” he said calmly. “Get in,” utos niya pagkabukas ng pinto kaya walang sabi-sabing sumunod ako. Pagkaupo ko sa mamahaling leather seat, muli akong napaya
Jane's POV Umuulan habang tinatahak ko ang daan papunta sa charity gala ng mga Averoné. Dumaan ako sa isang liblib na shortcut dahil pinagmamadali na ako ng boyfriend ko na makarating kaagad sa destinasyon. Ito ang huling gabi na dadalo ako sa isang magarbong event na hindi pa ako kasal. Dahil buk
LORENZO GRAND HOTEL 6:00 P.M. “Wala pa ba si Kian?” boses ni Mommy, bakas sa tinig niya ang pag-aalala dahil hanggang ngayon ay wala pa rin ang groom. Kanina pa kami naghihintay sa kanya pero hanggang ngayon ay wala pa rin siya. Kapansin-pansin na rin ang inip ng mga bisitang naririto sa loob ng
Isang matangkad na lalaki ang makikita sa hindi kalayuan. Nakasuot siya ng charcoal overcoat. Anino pa lang nito ay bakas na ang awtoridad at panganib. Nanlaki ang mga mata ko noong hubarin ng lalaki ang suot niyang overcoat at tumambad ang dalawang baril na nakasuksok sa kanyang tagiliran. Marahan







