LOGINKian POV
Napapahigpit ang hawak ko sa phone ko habang nakatitig sa numero ni Madison. Kanina ko pa naiisip na tawagan siya pero hindi ko magawa. Napapaatras ako, naduduwag na tawagan siya. Makailang beses akong napabuntong-hininga at naisipan na lamang itabi ang phone. Inabot ko ang beer at uminom.“Kailan ba siya tatawag sa akin nang kusa? Talaga bang sineryoso niya ang sinabi niya noon na iyon na ang huling bembang namin?”Napapailing na lamang ako.“SobrKian POV“Kian, nasaan ka?” tanong sa akin ni Mommy nang marinig niya ang ingay sa loob ng bar. “Nasa bar ka ba? Anong oras pa lang? My God, Kian, alas dos pa lang ng hapon.”“Mom. Ngayon lang ako ulit nag-bar. Gusto ko lang mag-unwind. Gusto ko lang maghanap ng panibagong mga kaibigan. Alam mo naman, hindi ba? Nawala lahat ng mga kaibigan ko?”Narinig ko siyang napabuntong-hininga sa kabilang linya.“Fine. Basta huwag kang magpapakalasing diyan. At please lang, kung makikipag-sex ka, use condoms. Ayaw kong makabuntis ka ng kung sino-sinong babae riyan. Maliwanag ba?” paalala niya sa akin.“Okay. No worries.”Pagkababa ng tawag, napatingin ako sa entrance ng VIP lounge habang hawak-hawak ang baso ng alak.Nakakumpiyansa akong napangiti nang makita ang unang babaeng pumasok.Halos lumuwa ang mga mata ko.Blonde hair, piercing blue eyes, at flawless ang kutis. Nakasuot siya ng fitted black mini dress na may manipis na straps at mataas na slit sa isang gilid, habang ang neckline nito ay
Madison POVNapahilamos ako ng mukha pagkababa ko ng phone.“Sinong Karen naman kaya ang ka-date niya?” pabulong na tanong ko sa sarili.May inis kong inabot ang wine glass at isahang nilagok ang laman nito.Sabi niya sa akin, if I want someone to fuck me, tawagan ko lang siya dahil darating siya kaagad? Pero anong sagot niya? Tinanggihan niya ako dahil kay Karen.“Sinasabi ko na nga ba, hindi magbabago ang loko na ’yon. Babaero pa rin siya. Hindi pa rin talaga siya kuntento sa iisang babae.”Muli akong nagsalin ng alak sa baso at balak ko na sanang isahang lagukin ito pero bigla akong natigilan.Dahan-dahan kong ibinaba ang baso sa mesa at napabuga ng hangin.“Bakit ba kasi hindi mo na lang siya diniretso kanina, Madison?” may pagsisising tanong ko sa sarili.Binalak ko lang naman siyang pagselosin kaya ang tungkol kay Aviv ang una kong itinanong sa kanya, pero hindi ako nagtagumpay. Bakit ba ako umaasa na magkaroon ng something sa amin samantalang libog lang naman ang dahilan kung b
Kian POVNapapahigpit ang hawak ko sa phone ko habang nakatitig sa numero ni Madison. Kanina ko pa naiisip na tawagan siya pero hindi ko magawa. Napapaatras ako, naduduwag na tawagan siya. Makailang beses akong napabuntong-hininga at naisipan na lamang itabi ang phone. Inabot ko ang beer at uminom.“Kailan ba siya tatawag sa akin nang kusa? Talaga bang sineryoso niya ang sinabi niya noon na iyon na ang huling bembang namin?”Napapailing na lamang ako.“Sobra naman siya. Pagkatapos niyang masarapan sa ginawa namin, hindi man lang siya nagpasalamat sa akin noon. Hindi man lang siya nag-text kahit isang letra lang. Wala talaga siyang sense of gratitude.”Napatingin ako sa pìnto nang may kumatok. Agad akong tumayo para pagbuksan iyon.“Sir Kian, good afternoon po,” bati sa akin ni Nicole na nakangiti. “Nariyan na po sila Ma’am Jane at Sir Aviv.”“Oh, talaga?” Namimilog ang mga mata kong tanong.Napatango siya. Mabil
Jane POVNapabuntong-hininga si Aviv.“Ma, calm down. Jane and I are resting.”“Resting? Lagpas dalawang linggo na kayo riyan sa probinsiya. Ano? Nag-e-enjoy na ba kayo riyan? Wala na ba kayong balak na umuwi?”Nagkatinginan kami ni Aviv. Mukhang hanggang ngayon ay wala pa ring kaalam-alam si Mommy sa nangyari sa amin nitong nakalipas na tatlong araw kasi hindi niya kami kinamusta tungkol doon.“Bukas na ang alis namin. Kaya huwag na kayong mainip,” kalmadong sagot na lamang niya rito.“Oh? Edi, mabuti. Pero bakit ba ikaw ang kausap ko? Kaya nga ako tumawag sa numero ng anak ko kasi siya ang gusto kong kausapin?” may pagkaaburidong litanya nito.Napataas ang isang kilay ng asawa ko nang muling magtagpo ang mga mata namin. Sumenyas lang ako sa kanya na gumawa ng alibi dahil wala ako sa mood na kausapin si Mommy.“Masakit ang panga niya, nahihirapan siyang magsalita kaya ako na lang ang sumagot. Tatawag na lang kami bu
Nakatayo siya ilang metro ang layo sa amin habang si Tito Ron naman ay nagsasalita, na parang sinasabi nitong lapitan ako, pero nanatili pa rin siyang natuod sa kinatatayuan niya. Tahimik lang siyang nakatingin sa akin pero pansin ko ang kakaibang emosyon sa mga mata niya. Napansin ko ang kakaibang takot na hinaluan ng labis na pag-aalala. Binigyan nila ako ng daan papunta sa kanya. Doon na ako dahan-dahang naglakad, pilit tinitiis ang sakit sa hita at ang kirot sa namamagang pisngi at labi ko. “Ma...” usal ko pagkahinto ko sa harapan niya. “Ma, gusto ko lang—” Hindi ko na natuloy ang sasabihin ko nang bigla siyang lumapit. At bago pa ako makagawa ng kahit ano, mahigpit niya akong niyakap. Napako ako sa kinatatayuan ko. Nanlaki ang mga mata ko nang marinig ko ang paghikbi niya. Mahigpit niyang isiniksik ang ulo ko sa balikat niya na para bang natatakot siyang mawala ulit ako. “M-Mabuti naman at ligtas ka... Jane. Diyos ko, anak...” Nanginginig ang boses niya. Maya-maya, bahagy
Napaatras ako nang bahagya sa sinabi niya. “Pero si Mama... pinapaalis na niya ako. Galit siya sa akin, Aviv.” Isang malumanay na ngiti ang gumuhit sa labi niya. Umiling siya at mas hinigpitan ang pagkakahawak sa kamay ko. “Pag-uwi natin sa bahay ng nanay mo, ihanda mo ang sarili mo.” “Anong ibig mong sabihin?” hindi ko maintindihang tanong sa kaniya. Hindi siya agad sumagot. Sa halip, sinenyasan niya ang medic na tapusin na ang pag-aayos sa bandage ng braso niya. Nang matapos ang mga ito, inaya niya ako na lumabas ng bulwagan. Nang malapit na kami sa nakaparadang helicopter, hinarap ko siya. “Husband...” panimula ko habang diretso akong nakatitig sa mga mata niya. “Paano mo nagawa 'yon?” Bumaling siya sa akin, napalukot ang noo. “Ang alin?” “Nung pinagsisipa ka ni Donato,” bahagyang nanginig ang boses ko habang naaalala ang eksenang iyon. “Tiningnan ni Scarlet ang pulso mo sa leeg. Narinig ko mismo, sinabi niyang patay ka na dahil wala na siyang naramdamang tibok ng puso o pu
Isang matangkad na lalaki ang makikita sa hindi kalayuan. Nakasuot siya ng charcoal overcoat. Anino pa lang nito ay bakas na ang awtoridad at panganib. Nanlaki ang mga mata ko noong hubarin ng lalaki ang suot niyang overcoat at tumambad ang dalawang baril na nakasuksok sa kanyang tagiliran. Marahan
Jane's POV Umuulan habang tinatahak ko ang daan papunta sa charity gala ng mga Averoné. Dumaan ako sa isang liblib na shortcut dahil pinagmamadali na ako ng boyfriend ko na makarating kaagad sa destinasyon. Ito ang huling gabi na dadalo ako sa isang magarbong event na hindi pa ako kasal. Dahil buk
LORENZO GRAND HOTEL 6:00 P.M. “Wala pa ba si Kian?” boses ni Mommy, bakas sa tinig niya ang pag-aalala dahil hanggang ngayon ay wala pa rin ang groom. Kanina pa kami naghihintay sa kanya pero hanggang ngayon ay wala pa rin siya. Kapansin-pansin na rin ang inip ng mga bisitang naririto sa loob ng
Akala ng mga kakilala ko ay maswerte ako dahil ipinanganak akong mayaman, pero hindi nila alam na isa lamang akong ampon at ang nag-ampon sa akin ay ginawa lamang akong collateral sa mga utang nila sa mga magulang ni Kian.Si Daddy na sugapa sa sugal. Si Mommy na maluho at mahilig mag-travel. Wala







