Chapter Four

"Ah!"

Mabilis na umarte si Xianne na parang natumba nang malakas sa sahig. Pagtingala nito ay namumula na ang mga mata niya.

"Jade, alam kong nahirapan ka nitong mga nakaraang taon, kaya sige lang... saktan mo ako o murahin mo ako kung doon gagaan ang pakiramdam mo. Hindi ako lalaban..."

Sa panonood ng drama niya ay nakaramdam si Jade ng matinding pagkasuka.

Limang taon na ang nakakalipas nang mabuko niya ang tunay na kulay ni Xianne. Hindi na siya muling magpapauto rito.

Pak!

Isang matinding hapdi ang gumuhit sa pisngi ni Jade. Napahawak siya sa mukha at tumingin kay Vince na puno ng pandidiri ang expression. Ang itinuturing niyang kuya ay sinampal siya.

Hindi sumama ang loob ni Jade. Sa halip ay tumawa siya nang mapait. "Ang galing sumampal. Bagay na bagay talaga kayong magkapatid—ang isa magaling mag-drama, ang isa naman bida-bidang kontrabida."

"Ikaw—!"

Namula sa galit si Vince, parang sasabog nanaman ang pasensya niya.

Biglang may pumasok na kotse sa driveway. Nagbago agad ang aura ni Vince. Tinulungan niya si Xianne na tumayo at lumambot ang boses nang babalaan si Jade. "Nandito si Caleb ngayon. Ayaw na kitang patulan para lang hindi masira ang imahe mo sa harap ng bata."

Nang mabanggit si Caleb ay biglang lumambot ang expression ni Jade. Doon niya napansin ang kotseng huminto. Bumaba si Asher at tumayo sa harap niya.

Mukhang masigla pa rin ang lalaki. Wala na ang pagiging isip-bata nito noong estudyante pa sila five years ago. Napalitan na ito ng pagiging mature at seryoso, pero gwapo pa rin at puno ng kumpyansa sa sarili.

"Long time no see. Congratulations sa kalayaan mo." Ang boses nito ay kasing-lamig at kasing-sarap pa rin pakinggan gaya ng dati.

Napahigpit ang kuyom ng kamao ni Jade, naninikip ang dibdib nya sa sakit. Bumabalik ang lahat ng alaala. Parang may bara ang lalamunan niya. Wala siyang maibigkas na salita.

Habang nanonood ay nag-apoy sa selos ang mga mata ni Xianne. Hinawakan niya ang kamay ni Vince at nanghihinang nagsalita.

"Kuya, ang sakit ng bukung-bukong ko. Mukhang na-sprain ako nung natumba ako kanina."

"Bubuhatin na kita sa loob para makapagpahinga ka."

Akmang yayakapin na sana siya ni Vince para buhatin pero umiling si Xianne. Sa halip ay tumingin ito nang may pagnanasa kay Asher. Naintindihan agad ni Vince ang gusto ng kapatid.

Tumingin siya kay Asher. "Asher, fiancee ka na ni Xianne ngayon. Buhatin mo na siya sa loob."

Malamig ang naging reaksyon ni Asher, halatang ayaw niya habang halos mapunit ang mukha ni Xianne sa pilit na ngiti.

"Siguro bumigat na ako nitong mga nakaraang araw. Baka hindi na ako kayang buhatin ni Asher. Kasalanan ko ito, sobrang taba ko kasi..."

Napatingin si Jade sa kanilang dalawa. Nag-aaway ba itong mag-fiancee? Sobrang awkward ng vibe nila.

Siguro dahil nahuli ni Asher ang tingin ni Jade ay biglang nagbago ang isip nito. "Sige na. Kaya naman kitang buhatin."

Biglang lumiwanag ang mukha ni Xianne sa tuwa.

Kagat-labi namang lumapit si Asher dito. Akmang yuyuko na ito nang biglang may sumigaw na bata.

"Giddy-up! Giddy-up! Bagal mo naman! Go, horsy!"

Isang matabang batang lalaki ang nakasakay sa likod ng isang katulong habang iwinagayway ang mga kamay at paa na parang nangangabayo. Hirap na hirap ang katulong sa paggapang at mukhang pagod na pagod na.

"Young Master Caleb, malayo pa ba tayo?" pakiusap nito.

Natulala si Jade kay Caleb. Ilang sandali siyang hindi nakagalaw bago tumakbo papalapit sa bata. Hinawakan niya ang kamay nito habang nanginginig ang boses nya sa emosyon. "Caleb, ako ito... ang Mommy mo! Nakabalik na si Mommy!"

Pinagmasdan niya itong mabuti pero hindi niya ito kamukha. Sobrang taba ng bata. Ang baba nito ay halos tatlong layer na. Hindi ito pwedeng magpatuloy dahil masisira ang health ng bata sa ganitong bigat.

"Mommy?"

Nagulat si Caleb. "Sabi ni Daddy nasa ibang bansa si Mommy at matatagalan bago bumalik. Ikaw ang Mommy ko?"

"Oo, ako ang Mommy mo. Nandito na ako, at hindi na kita iiwan ulit..." Tuloy-tuloy ang agos ng luha ni Jade. Lumuhod siya para yakapin si Caleb.

Nang marealize niyang nakasakay pa rin ito sa katulong ay sinubukan niyang buhatin ang bata pababa. Pero sa sobrang taba nito ay hindi niya ito kayang igalaw.

"Caleb, baba ka muna. Pagpahingahin muna natin si Ate Lan, okay?"

"Ayoko! Hindi pa ako tapos maglaro!"

Naggigigil na tumalon si Caleb sa likod ni Lan at hinila ang kuwelyo nito na parang tali ng kabayo. Namilipit sa sakit ang katulong at hirap na ring huminga.

"Caleb! Bakit mo ginagawa yan? Baba ka na ngayon din!" Hindi makapaniwala si Jade. Hindi niya akalaing lalaking ganito ka-spoiled at pasaway ang anak niya.

"Ayoko nga!" Nakasimangot ang matabang mukha ni Caleb. Hindi niya pinansin si Jade at patuloy lang sa pangangabayo habang sumisigaw ng "Giddy-up! Giddy-up!"

Naghihingalo na si Lan sa bigat. Sa takot ay biglang hinila ni Jade si Caleb pababa. Dahil sa pagmamadali ay napalakas ang hila niya kaya tumilapon si Caleb sa sahig.

"Ah! Ah! Ang sakit! Ang sakit-sakit!"

Nagpagulong-gulong si Caleb sa sahig habang umiiyak. "Bad Mommy! Masama si Mommy! Papatayin niya ako! Daddy, tulong!"

Iwinagayway ni Caleb ang mga kamay niya kay Asher para magpasaklolo.

Susubukan sana siyang itayo ni Jade pero biglang sinipa ni Caleb ang binti niya sa mismong parte kung saan dati siyang may bali.

Sa sobrang sakit ay napaupo si Jade nang walang oras sa sahig.

Napakunot-noo si Asher. Lumapit siya at hinila si Caleb patayo saka pinagpag ang alikabok sa damit nito. Tumingin siya nang may inis kay Jade. "Anak mo yan. Ganyan ba dapat umasta ang isang ina?"

Akala ni Asher ay aalagaan nitong mabuti ang bata dahil dugo't laman niya ito. Hindi niya akalaing ganito ang ugali ni Jade. Sa halip na makuha ang loob ng bata ay mas lalo lang siyang kinamuhian nito.

"Asher, tinuruan mo ba si Caleb sa loob ng limang taon? Tingnan mo kung anong ginawa niyo sa kanya!" Huminga nang malalim si Jade para pakalmahin ang sarili.

Suminghal lang ang lalaki. "Sino bang nagsabi sayong ipanganak mo siya nang wala akong pahintulot?"

"Sige. Dahil ayaw mo naman siyang kilalanin ay kukunin ko na si Caleb. Ako na ang magpapalaki sa kanya simula ngayon."

Wala siyang makitang pagmamahal sa mga mata ni Asher para sa bata. Halatang pinabayaan lang itong lumaki nang spoiled. Ngayong naging ganito na ang ugali ng bata ay hindi na niya kayang hayaan pa itong manatili doon.

"Palalakihin mo mag-isa? Jade, anong kakayahan mo para palakihin si Caleb ngayon? Para maghirap siya kasama mo?"

Biglang nag-init ang ulo ni Asher.

Para lang hindi tawaging illegitimate si Caleb ay nilunok niya ang pride niya para iuwi ang bata sa mansyon ng mga Madrigal. Binigay nila ang lahat ng luho rito. Kailan ba sila nagkulang? Tapos ngayon ay siya pa ang sisisihin?

"Kaya ko siyang palakihin. Baka hindi ko maibigay ang buhay-mayaman pero hindi ko hahayaang lumaki siyang ganyan ang ugali." Kalmado ang boses ni Jade.

Lumingon siya kay Caleb at nakiusap nang malambing. "Caleb, sama ka kay Mommy, ha?"

"Ayoko!"

Marahas na itinabig ni Caleb ang kamay niya habang puno ng pandidiri ang mukha. "Ayokong sumama sayo! Mayaman ang family ko. Eh ikaw? May pera ka ba? Kung wala kang pera ay ayaw kitang maging Mommy!"

Parang pinupunit ang puso ni Jade sa narinig. Mas matatanggap niya pa kung ayaw nito sa kanya dahil hindi sila magkakilala, pero ang marinig ang ganoong salita—na ayaw nito sakanya kung wala syang pera—ay sobrang sakit marinig.

"Caleb, bakit ka naging ganyan..." humahagulgol na si Jade.

Tinulak siya ni Caleb at tumakbo papasok sa loob ng bahay. Habang nanonood ay gustong matawa ni Xianne.

Mabilis niyang tinakpan ang bibig niya na parang gulat na gulat. "Diyos ko! Hindi naman ganyan si Caleb dati. Baka masyado lang siyang excited na makita ang Mommy niya sa unang pagkakataon?"

"Nasa genes ang ugali. Naging ganyan si Caleb dahil ganyan din ang nanay niya!" galit na sabi ni Asher habang nakatitig nang matalim kay Jade.

"Kung alam ko lang na mauuwi sa ganito ay sana hindi ko na lang hinayaang ipanganak mo siya!”