Chapter 5:

SOLARA’S POV:

Wala akong choice kundi mamalagi muna sa mansion. Pinayuhan ako ng Doktor na alagaan ang sarili ko. So it means, hindi na muna pwedeng mag-bar at pumunta sa beach. Bawal kasing magbyahe ng malalayo dahil maselan ang pinagbubuntis ko, lalo na at first trimester ko pa lang.

Nandito ako ngayon sa kusina at kumakain ng mangga dahil nag-crave ako ng maasim.

Walang nanghahas magtanong, kahit halata naman ang pagtataka sa mga mata ng kasambahay namin kung bakit ako nagpakuha ng maraming mangga.

“Hmmm… Ang sarap!” mahinang saad ko habang nilalantakan ang mangga at sinasawsaw sa bagoong.

May narinig akong yabag na palapit kaya napaangat ang tingin ko sa bukana ng kusina. At doon ay bumungad sa akin ang mukha ng ama ko. Bakas ang pagkagulat at pagtataka sa kanya.

"Himala at nasa bahay ka lang ngayon? Dati rati’y hindi ka napipirmi dito," malamig na saad nito.

"Is there something wrong with that, Dad? Ayaw mo ba noon? Nagbabagong buhay na ako?” pekeng ngiti ko, tila ba napakabait kong tao.

Pero sa loob ko ay kulang na lang ay umikot ang mga mata ko. Kung hindi lang ako buntis ay mas gugustuhin ko pang maglibot sa labas kesa makita ang mukha niya dito sa mansyon.

“Wala naman, ipagpatuloy mo lang ‘yan para makapaghanda ka sa nalalapit na pag-merge ng kumpanya natin sa Valverde Global Alliance,” natutuwang saad niya.

“Okay." maikling saad ko saka muling nilantakan ang mga mangga.

“Anyway, I’ll gotta go,” paalam niya at agad na umalis.

“Akyat muna ako," saad ko sa kanila pagkatapos kumain ng mangga.

Pakiramdam ko ay sumama ang pakiramdam ko kaya umidlip muna ako.

— — —

Dumaan ang mga araw na puro kain, tulog at pagsusuka ako.

Isang hating gabi, nagising ako at biglang nag-crave ng chewy donut. Pinindot ko ang intercom at sumagot si Manang.

“Hello, señorita. Anong gusto niyo po?” tanong nito, tila nasanay na sa araw-araw kong weird cravings.

“I want chewy donut. Pwedeng pabili ako kay Kuya?” tanong ko sa family driver namin.

"Masusunod, señorita," sagot niya bago ko pinatay ang linya.

Pagkaraan ng ilang minuto ay para bang tumutulo na ang laway ko sa excitement. Maisip pa lang na makakain ko na ang cravings ko ay kinikilig na ako.

Biglang may kumatok sa pintuan at dali-dali akong tumayo at binuksan ito.

“Ito na po ang pinapabili niyo, señorita," saad ni Kuya.

“Salamat, Kuya," napangiting saad ko saka sinarado ang pintuan.

Parang kinilig ako nang mabuksan ang lagayan at tumambad sa akin ang chewy donut.

"Baby, here’s your cravings. Titikman na ni Mommy, huh?” saad ko sa bata sa loob ng tiyan ko habang hinahaplos ito.

Pagkatapos ay kumagat ako at napapikit sa sarap.

"Oh my gosh! Ang sarappp!" masayang saad ko, biglang naluha.

Bwisit na hormones na ‘to, biglang naging iyakin ako. Saka ko na ito inubos lahat at sobrang na-satisfied talaga ako. Pagkatapos ay natulog ako ulit ng mahimbing.

— — —

Sa wakas ay dumating ang pinakahihintay kong araw.

Ang pasabog na isisiwalat ko sa kanila.

Pag-uwi ni Dad ay agad niya akong hinanap nang hapon na iyon. Nadatnan niya ako sa kusina at kumakain ng avocado na may marshmallow at powdered milk. Isa sa weird cravings ko.

“Maghanda ka, dahil may family dinner tayo mamaya kasama ang pamilya Valverde,” saad ni Dad.

“Noted, Dad," sagot ko, sabay ngiti ng napakatamis.

Hindi niya alam na pagkatapos ng gabing ito ay maisasakatuparan ko na ang plano ko. Ito ang paraan para makuha ko ang kalayaang matagal ko nang ipinaglalaban.

Kinagabihan ay naligo ako at nakahanda na ang mga gamit at piling damit para sa pag-alis ko ng bansa. Isinuot ko ang silk sleeveless maroon dress na may slit sa hita. Strappy flats ang sapin ng paa ko dahil bawal pa rin ng high heels. ‘Yon ang paalala ng OB ko, para iwas aksidente.

— — —

Masayang-masaya ang pamilya Valverde nang makarating sa aming mansyon.

Dahil sa wakas ay magme-merge na ang dalawang naglalakihang kumpanya. Ang Hilario Crest Holdings at Valverde Global Alliance.

“Goodevening sir Leandro Hilario," pormal na bati ni Enzo Valverde, unico hijo ni Alexander Valverde.

"Good evening, Enzo. Stop the formality dahil malapit na kitang maging manugang,” saka humalakhak si Dad at kinamayan ang binata.

Tinanggap naman ni Enzo ang pakikipagkamay ni Dad. Saka ito nakitawa habang ang mga mata niya ay nakatutok sa akin. Malagkit at mapang-akit ang tingin niya, dahilan para mapairap ako dito.

Halatang playboy, kabisado ko na ang ganitong klase ng lalake. Sa dami ba naman ng naging flavor of the month ko noon at kaibigan na lalaki.

“Kumusta ang kumpanya?” tanong ni Alexander Valverde kay Dad, habang ang asawa niya ay nakakapit sa siko nito.

Ang mga mata nito ay lumilibot sa loob ng mansyon, tila kinikilatis ito.

"Maayos naman," sagot ni Dad.

“Hi! Your dad told me about you. It was nice meeting you, mi lady,” hinalikan ni Enzo ang likod ng palad ko, nakangiti habang nakatutok sa akin ang mga mata niya.

“Oh! Really?” tipid kong sagot.

"Yeah! I can't wait to marry you," nakangiti siyang saad.

"Hmmm…” sagot ko, tahimik, habang nagtatago ng emosyon.

“Anyway, let's have a seat. The dinner is ready," pag-aya ni Dad

Kaya nagsiupo na kami. Habang pasimpleng tumabi sa akin si Enzo. Napuno ng ngiti at papuri ang umiikot sa hapag-kainan. Tungkol sa mga na-achieve nila sa buhay, negosyo at pamilya.

Ngunit hindi nila alam ang bombang pasasabugin ko ay nalalapit na sa ilang sandali. Tahimik kong inilabas ang pregnancy test result at inilapag sa mesa.

Sa isang iglap ay naglaho ang mga ngiti nila. Lalo na ang ama ko. Napalitan ng galit, gulat at pagkasuklam mukha nito.

"What the hell, Solara! What's the meaning of this!" galit na saad ng ama ko.

Umalingawngaw sa buong mansion ang boses niya.

Ang pamilya Valverde ay gulat. Hindi nila inaasahan na buntis ako.

Dahil dito ay napangisi ako. Hindi ko na inintindi ang mga sigaw at masasakit na salita ng aking ama.

Sanay na ako.

Tumayo ako na para bang walang nangyari at iniwan ang lahat sa dining table.

Agad akong umakyat sa taas at mabilis kong pinadala sa family driver namin ang maleta ko at nagpahatid sa airport.

Matagal ko nang pinaghandaan ang pag-alis ko. Dalawang buwan pa lang bago ang pag-alis ko ay naka-reserve na ang ticket ko.

“At last, I’m free," bulong ko sa sarili na may ngiting wagi.

Saka iniwan ang mansyon at lumipad patungong New York.

Handa na akong magsimulang muli, malayo sa kanila.

— — —

3 MONTHS LATER…

DRAVEN’S POV:

“Sir, nahanap na namin siya,” saad ng isa sa mga tauhan ko.

“Good,” malamig kong tugon. “What’s her name? Give me some details about her background.”

“Ang pangalan niya ay Solara Hilario, sir. Tagapagmana ng Hilario Crest Holdings.” sagot nito.

May kumislot sa isip ko. Parang pamilyar sa akin ang apelyidong nila.

“Do you have other information aside from that?” malamig na saad ko.

“Yes, sir,” sagot niya. “Tatlong buwan na siyang buntis. Pero wala na siya dito sa bansa dahil tumakas siya papuntang New Year. Sa kadahilanang ayaw niyang ipakasal sa tagapagmana ng Valverde Global Alliance.” paliwanag nito.

Sa tindi ng galit ko ay nahampas ko ang mesa. Dahilan para mahulog ang mga papeles dito.

Biglang tumahimik ang paligid. Ngunit sa loob ko ay nagsisimula pa lamang ang bagyo.