เข้าสู่ระบบหลังจากกินข้าวและเหน็บแนมกันเสร็จ ก็กลับมาคอนโดใช้ชีวิตปกติ มันจะไม่ปกติเพราะลูกนี่ล่ะ อีสวยเหนื่อยมาก ตอนลูกทารก คิดว่าลูกจะเรียบร้อยเลี้ยงง่าย นี่ไม่ใช่เลย! ซนมาก มันดีที่เขาซนแต่ที่บ้านไม่ซนข้างนอก ไม่งั้นฉันปวดหัวกว่านี้อีก! ฉันนั่งทำงาน นั่งพับผ้า ลูกชายรื้อซะเละ กูจะบ่นจะด่าหน่อย อิพ่อก็โอ๋ล
ถึงคุณหมอสูติเขาจะออกเวรมาเช้าตรู่ บ่ายนี้เขาก็เข้าเวรต่อ นั่นล่ะอีสวยฝากท้องกับเขา ต้องรอไปพร้อมกันตอนบ่าย “ลูกคนที่สองแล้ว... ยังตื่นเต้นอีกเหรอหมอ” ฉันกอดลูกไปถามคุณผัวไป เพราะตั้งแต่ลงมาจากคอนโด นางยังไม่หุบยิ้มเลย “ตื่นเต้น และดีใจมาก... ไคล์ดีใจไหมครับ จะมีน้องแล้
ฉันรีบดึงมือกลับทันที จนอิหมอตกใจอีกรอบ “ให้ฉันจับสักนาทีสิ ไม่สบายรึป่าว” ฉันจะทำยังไงดีวะ ถ้าโกหกว่าเป็นเมนส์ อิหมอนางก็จะจับดูเลย! “วันหลังนะ เมื่อกี้สวยขอโทษ มันเหนื่อยเลยหงุดหงิด” เขาถอยหลัง แล้วพยักหน้าเบา ๆ ก่อนจะถอดเสื้อผ้า และเดินเข้าห้องน้ำไป กู
และแล้วก็ถึงเวลาที่ฉันต้องโยนช่อดอกไม้! บ้าจริง อีสวยไม่อยากยกแขนขึ้นสูงเลย กลัวชุดแต่งงานปริ แม่งบวมทุกอย่างเลยตอนนี้ พุง นม แขน ขา หอยก็ด้วย! พิธีกร: สาวโสด หนุ่มโสด ใครโสดมารอกันเลยค่ะ เจ้าสาวพร้อมแล้ว ยัง… กูยังไม่พร้อมโว้ย ขอฮึบก่อน! พิธีกร: หนึ่ง สอ
แต่นางไม่ระแคะระคายอะไรเลยนะ ฉันไม่ค่อยแพ้ท้องด้วย เตรียมงานแต่งได้สบาย ส่วนเพื่อนเจ้าสาวฉันจะมีใครล่ะ ก็กิ่งไง กิ่ง กิ่ง และก็กิ่ง! เออ มีใบไม้อีกคน! เกือบลืมหลานสาวหน้านิ่งไปแล้ว แล้วตอนนี้ใบไม้ก็เดินหน้านิ่งใส่ชุดไทย จับมือกับกิ่งเข้ามาหาฉัน ต้ายตาย เห็นหน้าใบไม้ แล้
สักพักเขาก็ลุกขึ้นยืน โค้งเคารพอีกครั้ง ฉันเองก็พยายามทำตามเขาทุกอย่าง จนเราออกมาจากสุสานไปเที่ยวป่าไผ่กันต่อ ต้นไผ่เรียงกันเป็นทางยาว ฉันนั่งรถลาก สไตล์ญี่ปุ่นชมวิวตลอดทาง ส่วนอิหมอเริ่มหายซึมแล้ว ฉันจับมือเขาตลอด พยายามพูด พยายามคุยกับเขา “หมอ ทำไมพูดญี่ปุ่นเก่งจัง” อ
Boss: ลองกินใหม่ดูไหมล่ะฉัน: คุณบอสลามก!Boss: เธอลามกก่อน เธอล่วงเกินฉัน แถมไม่รับผิดชอบอีก! เรื่องคืนนั้นฉันจำมันขึ้นใจ มันตามหลอกหลอนฉันไม่หยุด ฉันไม่รู้จะทำยังไงดี เครียด!จำเป็นต้องเล่นใหญ่ขนาดนี้มั้ย?!ฉัน: คุณบอส! เวอร์ค่ะ กิ่งต้องรับผิดชอบอะไร มั่วและโอเวอร์มากBoss: งั้นเหรอ… ถ้าเรื่องนี้
"ยัยผีฉันไปแล้วนะ ฝากลูกด้วย... ปลายฟ้าพ่อไปแล้วนะ" คุณบอสบอกลาแม่ของลูก และหอมแก้มปลายฟ้า ก่อนที่จะเดินจากไป... ไม่อยากจะเชื่อเลย คุณทีใจกว้างมากเลยนะเนี่ย"กิ่ง เป็นอะไร..." ฉันรีบดึงสติกลับมาทันที เมื่อได้ยินเสียงคุณเมย์เรียก"ป่าวค่ะ"คุณเมย์ยื่นกระเป๋าเป้ปลายฟ้าให้ฉันถือ ก่อนจะเด
มาถึงกรุงเทพ ฉันไม่รีรออะไรทั้งนั้น... ประตูเครื่องเปิดปุ๊บ ฉันก็รีบหยิบกระเป๋าตัวเองเดินออกมาทันที ปล่อยคุณบอสไปตามทางของเขาเถอะ!ตอนนี้ฉันกำลังนั่งแท็กซี่กลับบ้านสลัมที่แสนจะขนลุกขนพอง เฮ้อ! ปกติฉันไม่ได้อยู่ที่นี่หรอกนะ ฉันอยู่คอนโด พ่อกับแม่ฉันต่างหากที่อยู่ที่นี่ ฉันจะซื้อบ้านใหม่ให้ก็ไม่เอา ให
ฉันนั่งมองตรง กระพริบตาถี่ ๆ คิดทวนสิ่งที่ตัวเองได้ยินซ้ำแล้วซ้ำเล่า...อะไรเนี่ย! ขอแต่งงาน!ไม่จีบ ไม่ขอเป็นแฟน แต่ขอแต่งงาน!"จะบ้าเหรอคะคุณบอส! กิ่งไม่ตลกด้วยนะ" เขายักคิ้วให้ฉัน และหัวเราะลั่นรถ"ทำไม ฮ่า ๆ ฉันตลกมากงั้นเหรอ" ยังขำไม่หยุด!"ใช่ไง เรื่องนี้อย่าพูดเล่นเลยค่ะ"‘ครืน ครืน~’อยู่ ๆ







