โปรดรับฟังคำวิงวอน

โปรดรับฟังคำวิงวอน

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-04-08
โดย:  MACARONI/1Millionmilesawayยังไม่จบ
ภาษา: Thai
goodnovel16goodnovel
คะแนนไม่เพียงพอ
69บท
173views
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

นาธาเนียลในความทรงจำของฉันจากไปนานแล้ว ฉันเสียใจที่พรากทุกอย่างที่ควรเป็นของเธอมา โดยเฉพาะความรักจากคุณ ขอโทษจริง ๆ และต่อจากนี้ไป ขอให้คุณและเธอมีความสุข - เซซิเลีย เลอรอยซ์ - ป.ล. อ่านข้ามตอนอาจทำให้พลาดรายละเอียดนะคะ

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

ตอนที่ 1 คืนแต่งงาน

Finn's POV:

I looked around the crowded room and had to force myself not to yawn, i couldn’t stand attending events where everyone drank too much, laughed too loud and tried far too hard to impress each other, i knew i was what women considered a real catch.

Hell, a stupid magazine had done a write up on NYC most eligible bachelors and placed my picture as number one, I had been furious and tried to have myself taken out of the article but my attorney had spouted some crap about freedom of speech, since the publishing of the article,i was being approached by even more materialistic females.

The magazine listed my net worth as equal to the richest man in the world, they had also said i was tall, dark and handsome, he stood over six feet, with broad shoulders and muscles that rippled throughout his entire body, i hated gyms but i ran every morning and sometime in the evenings too, I had discovered at a young age that running was a great form of relieving my stress.

I knew the second best way to relieve stress was to take a woman to bed, the minute i was done with her, i walked away. Though there were many women who tried to get me to stay but no one held my interest longer than it took me to button up my pants.

After my heart had been shattered by Lilith, i was not interested in any other woman, i figured once i got my revenge, i would think about settling down.

A woman breezed by me wearing entirely too much perfume making me snapped back to reality, almost chocking, i sighed, hating the fact that women had to spray lot of fancy stuffs all because they wanted to impress men who wanted nothing to do with them other than to get in between their legs, satisfy their sexual hunger and dump them, i grabbed a glass of wine from a passing waiter.

These parties were all about who had the most to offer, the women were on the prowl and the men were fishing, I wasn’t interested, if i wanted a woman, I could have one at any time, i wasn’t interested in superficial, wanna-be socialites.

I watched as a couple of ladies passed by, dripping in diamonds and low cut gowns, they were trying to catch my eye, and normally being my usual self, I would make their day by flirting a little, giving them the impression they stood a chance but today was not that day. Iam having a raging headache and pissed i would been summoned.

“There you are boy, What are you doing hiding in the corner?” Russell, my father, walked up to where I was sitting, noticing the uninterested, bored to death look on my face.

“Iam wondering why Iam here when I rather be home with a scotch and my feet up,” i replied, a frown on my face as i gulp a huge content of my champagne.

“You are here because you received a request from your father, I have some things to discuss with you later” my father responded in his no nonsense voice, ignoring the look of disgust and growing anger on my face.

“And it couldn’t wait until later?” i questioned, trying not to let my anger and rudeness attract the attention of the other guest who were obviously enjoying their night.

“Oh live it up a little, you are always so busy adding more millions to your bank account you do not stop to smell the roses,” my father admonished, giving me a side look, before gulping his drink at a go, signaling the waiter to come over.

“I live it up plenty, hell I was in Milan last week.” I rolled my eyes at my father, taking the last gulp of my champagne, before settling the cup down on the table.

“You were in Milan on business, that doesn’t count,” my father fired back, a bit exasperated.

“For me, the ideal time is mixing business with pleasure,” I told my old man, with a waggle of my brows, we both stared at each other for some time and relaxed.

“Seriously father, I do have a headache, what is so important that it couldn’t wait until morning?” I asked my persistent father, I was beginning to get tired of the old man, wondering when he would leave the world for good, I swear I would give him a befitting burial and make sure he arrives safely to the other world.

I could remember the time i had made my first million of dollars, i moved my father to the city and Zayn was the Chief Financial Officer of my huge corporation, my father was brilliant and had helped the company grow further, he may have had several hard times while i was growing up but he was essential to the company even till now, no wonder he could confidently boss me around without any repercussion.

แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ
ไม่มีความคิดเห็น
69
ตอนที่ 2 ความสงสัย
เช้าวันต่อมาเอเลนอร์นอนหลับอยู่ในอ้อมกอดของชายผู้เป็นที่รัก ในขณะที่เขามองดูคนตรงหน้าพลางกระชับอ้อมแขนโอบรอบให้แน่นขึ้น หลงใหลในตัวเธอโดยไม่มีอะไรจะมาเปลี่ยนใจเขาได้ชายหนุ่มเคยมีใบหน้าและรูปร่างงดงาม เรือนผมสีเทา ดวงตาสีฟ้าน้ำทะเลเปล่งประกาย แต่เพราะสงครามแต่ละครั้งหนักหนาสาหัสจึงทิ้งร่องรอยคมดาบเอาไว้นับไม่ถ้วน ดวงตาข้างหนึ่งถูกคมดาบในสงครามปราบกบฏครั้งสุดท้ายกลายเป็นแผลผ่าเหนือคิ้วดวงตาข้างขวาลากยาวลงมาถึงกลางแก้ม นัยน์ตาข้างนั้นเปลี่ยนเป็นสีเทาและบอดสนิท เขาไม่กล้ามาพบเธอด้วยรูปลักษณ์เช่นนั้น คิดว่าคงจะน่าเกลียดในสายตาหญิงสาวที่มีบุรุษชนชั้นสูงต่อแถวรออยู่มากมายแต่กระนั้น เอเลนอร์กลับยิ้มให้เขาเหมือนในวันวาน ปฏิบัติกับเขาไม่เปลี่ยนแปลงพลันคิดถึงบทสนทนาคืนที่ผ่านมาแล้วยิ่งรักเธอมากกว่าเดิมโดยไม่รู้ตัว นิ้วเรียวของคนตรงหน้าเอื้อมแตะรอยแผลเป็นยาวพาดผ่านดวงตาข้างนั้น สัมผัสรอยแผลตามลำตัวเอ่ยถามเขาว่า “นาธาเนียล ยังเจ็บอยู่ไหมคะ”“ไม่เจ็บแล้วครับ คุณไม่รังเกียจจริง ๆ เหรอ” แม้จะรู้อยู่แก่ใจ
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 3 ความจริงซ่อนเร้น
เอ็ดมันด์ ไวแอตต์ วัยสิบแปดปีเป็นบุตรชายเพียงคนเดียวของเคานต์ไวแอตต์ที่ล่วงลับไป ได้รับมรดกตกทอดและบรรดาศักดิ์ในเมืองรอบนอกของดวาลินน์ต่อจากผู้เป็นบิดา ร่ำรวยเงินทองจนสามารถใช้ชีวิตเรื่อยเปื่อยได้อย่างไม่แยแสสิ่งใดเขากลับหลงใหลในหญิงสาวดวงตาสีม่วงลาเวนเดอร์ราวกับถูกมนต์เสน่ห์ของเธออย่างถอนตัวไม่ขึ้น หมายมั่นว่าจะต้องแต่งงานกับเธอให้ได้ “เซซิเลียของผม ทำไมคุณถึงไม่ตอบตกลงสักที คุณมีอะไรปิดบังกันแน่”ในค่ำคืนเงียบสงบช่วงต้นฤดูหนาว เขาบุกเข้ามาหาหญิงสาวในเขตสวนคฤหาสน์เพื่อถามไถ่เหตุผลและเรื่องราวค้างคาใจ หากแต่อีกฝ่ายไม่ตอบสิ่งใดปฏิเสธอย่างหนักแน่นว่า “ฉันไม่ใช่เซซิเลีย ฉันคือเอเลนอร์ต่างหาก เคานต์ไวแอตต์คงสับสนจำผิดคนแล้ว”“ไม่จริง” เขาเชื่อสิ่งที่เห็นอยู่ตรงหน้ามากกว่าเพราะตลอดเวลาที่แอบคบกัน ชายหนุ่มไม่เคยเห็นหน้าคนชื่อเอเลนอร์แม้แต่ครั้งเดียว ทั้งยังไม่เคยได้ยินเรื่องราวของพี่สาวคนรักเลยสักครั้ง “ทำไมต้องโกหกผม คุณกล้าพูดไหมว่าไม่ได้มีอะไรเกี่ยวข้องกับองค์ชายมาเวอริค”“…” หญิงสาวนิ่งไปชั่วขณะพยายามปะติดปะต่อเรื่องราวที่เขาพูดมา
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 4 สะเทือนใจ
ก่อนเดินทางออกจากดวาลินน์ นาธาเนียลเข้าไปเยี่ยมหลุมฝังศพของเอเลนอร์ในสุสาน วางดอกกุหลาบช่อใหญ่ที่เธอชอบข้างป้ายชื่อที่เขียนไว้ว่า  REST IN PEACECECILIA EVERLET911 - 932ชายหนุ่มเศร้าใจยิ่งนักที่เวลานี้ไม่อาจทำอะไรให้เธอได้เลย แม้แต่ป้ายยังเป็นชื่อของคนอื่น เขาจึงให้สัญญาว่าจะไม่ยอมให้หญิงคนนั้นถูกโทษประหารแล้วตายจากไปอย่างง่ายดายเพราะเธอจะต้องได้สัมผัสกับความทุกข์แสนสาหัสตลอดชีวิตที่เหลืออยู่ให้สาสมคฤหาสน์ตระกูลอาเบอร์ลีนดัชเชสอาเบอร์ลีนและเลดี้เมเบลเข้ามาช่วยเอเลนอร์เตรียมสัมภาระตั้งแต่เช้าตรู่ จัดหาข้าวของจำเป็น สมุนไพร ยารักษาอาการของเธอไว้ให้พร้อมเพราะกลัวว่าเธอจะลำบาก“ท่านแม่ ทำไมจู่ ๆ นาธาเนียลถึงได้เปลี่ยนใจเร็วขนาดนี้คะ หรือว่ามีการเคลื่อนไหวของพวกเชื้อพระวงศ์ที่เราไม่รู้” เลดี้เมเบลเอ่ยถามเธอด้วยความสงสัยเพราะก่อนหน้านี้ยังพูดกันเสียดิบดีว่าจะอยู่ดวาลินน์ต่อเพราะเป็นห่วงสุขภาพของภรรยา“&hellip
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 5 หญิงชั่วช้า
เช้าวันต่อมาเอเลนอร์เพิ่งจะรู้สึกตัวว่าร่างกายเริ่มดีขึ้นเล็กน้อยจึงค่อย ๆ ลืมตามองดูรอบห้องที่ยังไร้เงาของนาธาเนียล คิดไปเองว่าสิ่งที่เธอได้ยินตอนไม่ได้สตินั้นเป็นเพียงฝันร้ายทว่า เอมี่กลับยืนยันว่าเขากลับมาแล้วตั้งแต่เมื่อวาน “นายท่านมีงานด่วนต้องตรวจตราเลยรีบออกไปตั้งแต่เช้าตรู่ค่ะ แต่นายท่านบอกว่าจะรีบกลับมาถ้าเสร็จธุระแล้ว” เธอพยายามบอกคนตรงหน้าที่ใจไม่ดีสักเท่าไหร่ แววตาอีกฝ่ายสลดลงเพราะคิดว่าอย่างน้อยควรจะปลุกเธอแล้วบอกให้รู้สักนิดก็ยังดีคำปลอบประโลมเล็กน้อยหรือการอยู่เคียงข้างกันในเวลานี้ดูเป็นคำขอที่มากเกินไปอย่างนั้นเหรอ“ฉันคงจัดการทุกอย่างเองไม่ได้ ฝากด้วยนะเอมี่” เธอฝากเรื่องอาหารมื้อเย็นให้สาวใช้รับผิดชอบ สายตาเหม่อมองไปนอกห้องก่อนลุกเดินไปยังห้องนอนของนาธาเนียล กลิ่นสบู่หอมอ่อน ๆ ที่เขาชอบใช้ยังคงอบอวล เธอคิดถึงเขามากเหลือเกินจนคิดไปว่า “เขาโกรธที่ฉันแท้งเหรอ เอมี่”สาวใช้ตกใจรีบปฏิเสธทันควัน “ไม่ใช่อย่างนั้นหรอกค่ะ อย่าได้คิดโทษตัวเองเลย
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 6 ไปให้พ้นหน้าฉัน
เช้าวันต่อมาสาวใช้ทุกคนต่างเห็นพ้องต้องกันว่าหญิงสารเลวคนนี้จะต้องได้รับความทุกข์ทรมานให้สาสมกับสิ่งที่เธอทำกับเจ้านายและคนรักของเขาเซซิเลีย คือชื่อที่ถูกเรียกขานอีกครั้งนับตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปในเมื่อเคานต์ เดอ ลีแวร์ไม่ว่ากล่าวอะไร พวกเธอจึงกลั่นแกล้งหญิงสาวให้ประสบความลำบากทีละนิด คอยระวังยั้งมือไม่ให้มากจนเกินไปเพราะกลัวว่าเธอจะตายจากไปเสียก่อนที่จะชดใช้ความผิด“นาธาเนียล” เซซิเลียยังคงเรียกคนตรงหน้าด้วยน้ำเสียงดังเดิมราวกับว่าเรื่องเมื่อคืนไม่ได้เกิดขึ้น แต่อีกฝ่ายกลับแสยะยิ้มให้ด้วยสายตาเย็นชา“เรียกทำไมนักหนา คิดว่าฉันเป็นสามีของเธอจริง ๆ หรือไง” ชายหนุ่มสบถน้ำเสียงไม่สบอารมณ์แต่เช้า“คุณฟังฉันก่อนได้ไหมคะ ฉันไม่รู้ว่าคุณเข้าใจผิดไปตั้งแต่ตอนไหน แต่ว่าฉันไม่เคยพูดโกหกอะไรกับคุณเลยนะ” เซซิเลียพยายามโน้มน้าวใจให้เขายอมหยุดฟังเธอบ้าง อย่างน้อยให้เธอได้แก้ไขความเข้าใจผิดสักเล็กน้อยก็ยังดี“กล้าพูดมาได้ว่าไม่เคยโกหก เธอแกล้งเป็นเอเลนอร์อยู่นี่ไง คิดว่าฉันไม่รู้เ
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 7 ห่างเหินและเย็นชา 1/2
คำพูดของเธอทำให้เขาแสยะยิ้ม ดวงตาสีฟ้าน้ำทะเลไม่เป็นมิตรเลยแม้แต่น้อยราวกับถูกกระตุ้น ความคิดในใจถาโถมเข้าหานาธาเนียล เธอกล้าดียังไงจะหย่ากับฉัน เคยบอกแล้วไม่ใช่หรือไงว่าเธอต้องทุกข์ทรมานข้าง ๆ ฉันไปตลอดชีวิตเมื่อเห็นเขาไม่ตอบจึงพูดออกมาอีกครั้ง “ฉันจะหย่ากับคุณค่ะ”“เธอไม่มีสิทธิ์และฉันก็ไม่อนุญาตให้เธอไปไหนทั้งนั้น” เขาพูดข่มขู่ด้วยน้ำเสียงเย็นชา “อยากอยู่กับฉันไม่ใช่หรือไง ทำไมตอนนี้ถึงคิดหนีไปอย่างนั้นล่ะ”“นาธาเนียล” เซซิเลียเรียกเขาเสียงแข็งเพื่ออีกฝ่ายจะได้สติบ้าง “ฉันอยู่ที่นี่ต่อไป คนที่ทรมานก็คือคุณ ฉันไม่อยากให้เป็นแบบนั้นค่ะ เพราะฉะนั้น หย่ากับฉันเถอะนะคะ แล้วฉันจะไม่มาให้คุณเห็นหน้าอีก”เธอพูดไปแบบนั้นเพราะทุกครั้งที่เจอหน้ากัน เขามักจะหงุดหงิดอารมณ์เสียอยู่เสมอ เมื่อเห็นแบบนั้นบ่อย ๆ เข้าเซซิเลียจึงนึกสงสารเพราะคิดว่าต้นเหตุล้วนมาจากเธอ“เสแสร้งทำเป็นห่วงกันอย่างนั้นเหรอ เธอมันร้ายกาจ จำใส่ใจเอาไว้ว่าฉันไม่มีทางหย่ากับเธอ ต่อให้ฉันต้องทรมานไปชั่วชีวิต ฉันก็จะลากเธอมาจมปลักด้วยกัน” เคานต์ เดอ ลีแวร์พูดแต่เพียงเท่านั้นแล้วเดินหนีทันทีเซซิเลียส่ายหน้า พึมพำคนเดียว “ทำไมถึ
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 7 ห่างเหินและเย็นชา 2/2
สติของเธอจวนเจียนหายไปเพราะพิษไข้ หญิงสาวพึมพำออกมาก่อนผล็อยหลับไปทั้งอย่างนั้น “นาธาเนียล”เช้าวันต่อมา พายุหิมะอ่อนกำลังลงเหลือเพียงเกล็ดเล็ก ๆ โปรยปราย เหล่าสาวใช้จึงได้ฤกษ์ออกมาทำงานของตัวเอง เมื่อรอแล้วรอเล่าแต่ไม่เห็นเงาเซซิเลียจึงนึกขึ้นได้ว่าช่วงพายุเข้าลืมใครบางคนไป พลันคิดในใจว่าคนอย่างเธอคงไม่ตายง่าย ๆ หรอกตะวันคล้อยบ่าย เอมี่เริ่มผิดสังเกตที่อีกฝ่ายไม่มาทำหน้าที่ของตนจึงไปดูลาดเลาในกระท่อมหลังน้อย ภาพตรงหน้าทำให้เธอตกใจคิดว่าหญิงสาวถูกไฟครอกไปเสียแล้วโชคยังดีที่ไฟเตาผิงมอดดับ ผ้าห่มหนาเพียงแค่เปื้อนเขม่าสีดำ ส่วนร่างบางยังขดตัวอยู่ในนั้นไม่รับรู้อะไรทั้งสิ้น“ออกมาทำงานได้แล้ว” เอมี่โพล่งออกไปแต่คนตรงหน้ากลับไม่ขยับเขยื้อน “ไม่ได้ยินเหรอ นายท่านสั่งเอาไว้แล้วนี่ ห้ามขาด ห้ามลา”“…”ตลอดระยะเวลาหนึ่งปีที่ผ่านมาเธอจับตาดูเซซิเลียมาโดยตลอด ความรู้สึกในใจกับสิ่งที่เธอได้ยิน รวมถึงการกระทำของนาธาเนียลทำให้เธอสับสนไม่น้อยหญิงสาวตรงหน้าร้ายกาจถึงเพียงนั้นเลยหรือ แต่ทำไมจนป่านนี้แล้วยังไม่เผยธาตุแท้ออกมาสักที ทั้ง ๆ ที่ลำบากตรากตรำ ถูกคนอื่นกลั่นแกล้ง ดูถูก เซซิเลียกลับนิ่งเงีย
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 8 อดทนครั้งสุดท้าย 1/2
นาธาเนียลคว้าเธอเอาไว้ไม่ทันเพราะยืนอยู่ไกล ร่างบางจึงทรุดล้มพับจนหน้าผากกระแทกพื้นได้แผล แม้ว่าเมื่อครู่เขาจะแสดงท่าทีหงุดหงิดใจแต่พอเห็นเธอเป็นลมไปขนาดนั้นก็ตกใจทำอะไรไม่ถูกเหมือนกันเคานต์ เดอ ลีแวร์บอกให้พ่อบ้านไปตามหมอมารักษาอาการของเธอ ระหว่างนั้นจึงอุ้มเธอไปรอที่ห้องของตัวเองในคฤหาสน์ สายตาเหลือบมองใบหน้านิ่งสงบ กวาดดูทั่วทั้งตัวก่อนจะเห็นรอยช้ำที่ข้อมือโผล่ออกมาเขาถกแขนเสื้อขึ้นพลางตรวจดูส่วนอื่น ๆ ของร่างกายจึงได้เห็นว่าแขนทั้งสองข้างของเธอช้ำมีรอยนิ้วเป็นหลักฐานต่างหน้า และตัวคนทำก็คือเขานั่นเองคิ้วหนาขมวดชนกัน ไม่คิดว่าร่างกายคนอย่างเธอจะบอบบางขนาดนั้นแต่กลับเดินไปหยิบตลับยามาทาให้ทีละจุดอย่างแผ่วเบาโดยไม่รู้ตัว“แคชตัน” เซซิเลียพึมพำถึงชื่อของเพื่อนในวัยเด็กแต่กลับทำให้เคานต์ เดอ ลีแวร์นิ่วหน้าไม่พอใจโพล่งออกมาราวกับต้องการคาดคั้นเอาคำตอบกับคนไม่ได้สติ “แคชตันเป็นใครกัน”“…”มือข้างหนึ่งเอื้อมบีบแขนของเธอเหมือนอย่างเคย แต่ครั้งนี้ยั้งตัวเองเอาไว้ได้ ไม่คิดจะฝากร่องรอยในตัวเธอไปมากกว่านี้หลังจากปล่อยให้หมอตรวจร่างกายดี ๆ แล้ว เขาจึงได้รับรายงานเรื่องสุขภาพของเธออย่างละเอ
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 8 อดทนครั้งสุดท้าย 2/2
ก่อนจะได้ยินชื่อตัวที่เรียกหาอย่างแผ่วเบา “นาธาเนียล” พลันน้ำตาหยดจากหางตา มือข้างขวาจึงเอื้อมไปข้างหน้าไล้นิ้วชี้แผ่วเบาเช็ดคราบน้ำตาให้เธอ“นาธาเนียล” ครั้นเอ่ยชื่อของเขาครั้งใด น้ำตากลับไหลเอ่อทุกครั้งราวกับว่าเขาเป็นคนทำให้เธอเสียใจอย่างไรอย่างนั้นจนมือข้างที่เคยซับน้ำตาเปลี่ยนมากุมมือน้อย ๆ ของคนที่นอนหลับใหลแทนเซซิเลียสัมผัสได้ว่ามือข้างหนึ่งของเธอมีไออุ่นแทรกเข้ามาจึงลืมตาตื่นขึ้นแล้วรีบหดมือตัวเองกลับมาทันควัน “ขอโทษค่ะ ฉันไม่ได้ตั้งใจ”“…”เมื่อหันมองรอบตัวจึงเพิ่งนึกได้ว่าอยู่ในกระท่อมหลังน้อยของตัวเองจึงถามเขาว่า “คุณมาทำอะไรที่นี่คะ”เคานต์ เดอ ลีแวร์ชักสีหน้าไม่พอใจ “ฉันจะไปที่ไหน ทำอะไรก็เรื่องของฉัน”“แล้วคุณมาทำอะไรที่นี่ล่ะคะ” เซซิเลียลุกขึ้นนั่งจ้องอีกฝ่ายกลับ ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องมารังควานเธอถึงกระท่อมท้ายคฤหาสน์ในเวลาแบบนี้นาธาเนียลนิ่วหน้าแล้วตอบไปว่า “ฉันก็มาดูเธอน่ะสิ ฉันไม่ปล่อยให้เธอตายง่าย ๆ หรอกนะ บอกแล้วไงว่าเราสองคนจะต้องทุกข์ทรมานด้วยกันตลอดชีวิต”“เฮ้อ” หญิงสาวยิ้มมุมปากยืนยันนักหนา “ฉันจะพยายามก็แล้วกันนะคะ อยากจะดุด่า ดูถูกอะไรฉันก็พูดมาเลยค่ะ ไม่ต้อง
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status