โปรดรับฟังคำวิงวอน

โปรดรับฟังคำวิงวอน

last updateDernière mise à jour : 2026-04-08
Langue: Thai
goodnovel16goodnovel
Notes insuffisantes
69Chapitres
173Vues
Lire
Ajouter dans ma bibliothèque

Share:  

Report
Overview
Catalog
Scanner le code pour lire sur l'application

นาธาเนียลในความทรงจำของฉันจากไปนานแล้ว ฉันเสียใจที่พรากทุกอย่างที่ควรเป็นของเธอมา โดยเฉพาะความรักจากคุณ ขอโทษจริง ๆ และต่อจากนี้ไป ขอให้คุณและเธอมีความสุข - เซซิเลีย เลอรอยซ์ - ป.ล. อ่านข้ามตอนอาจทำให้พลาดรายละเอียดนะคะ

Voir plus

Chapitre 1

ตอนที่ 1 คืนแต่งงาน

จักรวรรดิไลซีเทียปีที่ 933

หญิงสาวผู้มีดวงตาสีม่วงลาเวนเดอร์ เรือนผมเกล้ามวยสีดำขลับประดับเพชรกำลังเหม่อมองออกไปนอกระเบียงชั้นสองของคฤหาสน์อาเบอร์ลีน ชื่นชมภาพหิมะโปรยปรายในฤดูหนาวของเมืองหลวงดวาลินน์ ไม่เคยคิดฝันเลยว่าจะมีโอกาสได้ออกมาจากพัลเลเน่ เมืองชนบทเล็ก ๆ ทางทิศใต้ของจักรวรรดิ

“คุณหนู ถึงเวลาต้องลงไปที่โถงชั้นล่างแล้วค่ะ” สาวใช้กล่าวกับเธอพลางช่วยจัดชุดเดรสยาวสีขาวฟูฟ่องประดับลูกไม้ไล่ระดับ

ภาพของหญิงสาวสวมชุดแต่งงานสะท้อนจากกระจกบานใหญ่ตรงผนังห้อง เธอตรวจดูความเรียบร้อยอีกครั้งพลันรอยยิ้มแห่งความสุขปรากฏบนใบหน้างามที่ทำให้ใครหลายคนต้องมนต์สะกดก่อนจะออกไปข้างนอกเพื่อร่วมงานเลี้ยงค่ำคืนนี้

“เอเลนอร์” บุรุษตรงหน้าเรียกเธอด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ยื่นมือมาข้างหน้าเพื่อให้เธอจับแล้วกล่าวชมเจ้าสาวของตัวเองว่า “คุณสวยมากเลยครับ”

นาธาเนียล อาเบอร์ลีน บุตรชายคนที่สามตระกูลดยุกแห่งอาเบอร์ลีนคือชายหนุ่มที่ใครต่อใครต่างอิจฉาเพราะเขาได้กลายเป็นคู่ชีวิตของเอเลนอร์ เอเวอร์เลต ผู้สวยสง่าราวกับนางฟ้าในสรวงสวรรค์ที่เหล่าบุรุษในดวาลินน์ต่างหมายปองตั้งแต่งานเดบูตองต์ครั้งนั้น

หากแต่ใจของเอเลนอร์กลับมีเพียงแค่นาธาเนียลจึงรอเขาอย่างแน่วแน่มาโดยตลอด

บรรดาแขกเหรื่อชั้นสูงที่มาร่วมงานต่างยินดีในวันสำคัญของคนทั้งคู่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งตระกูลดยุกอาเบอร์ลีนและตระกูลเคานต์เอเวอร์เลตผู้เป็นบิดามารดาของพวกเขา

“เอเลนอร์ เธอยังตื่นเต้นอยู่อีกหรือ” ดัชเชสอาเบอร์ลีนเอ่ยถามว่าที่สะใภ้พลางจับมืออีกฝ่ายให้คลายความกังวล สายตาห่วงใยคู่นั้นทำให้เอเลนอร์รู้สึกได้ว่าชีวิตของเธอต่อจากนี้คงเต็มไปด้วยความสุข

นาธาเนียลไม่ปล่อยให้เจ้าสาวของเขากังวลอย่างนั้นจึงเอ่ยกระซิบว่า “คุณไม่ต้องกลัวนะ มีผมอยู่ด้วยทั้งคน ทุกอย่างต้องผ่านไปได้ด้วยดี”

“ค่ะ นาธาเนียล” เธอยิ้มให้คนตรงหน้า เชื่ออย่างสุดใจว่าหากมีเขาอยู่เคียงข้าง ไม่ว่าพบเจอเรื่องเลวร้ายใด เธอจะสามารถอดทนผ่านมันไปได้อย่างแน่นอน

เคานต์เอเวอร์เลตเดินมาหาลูกสาวคนรองสีหน้ายิ้มแย้มกว่าใคร ความสุขล้นปรี่ปิดไม่มิดเพราะเธอได้แต่งเข้าตระกูลดยุก อาเบอร์ลีนผู้นำทหารสูงสุดของกองกำลังอารักขาจักรวรรดิ ต่อจากนี้ตระกูลเอเวอร์เลตย่อมมีหน้ามีตาในแวดวงชนชั้นสูงไปด้วย

เสียงเพลงขับขานคลอไปกับบรรยากาศชื่นมื่นค่ำคืนนี้ ชายหนุ่มหญิงสาวต่างเต้นรำอยู่กลางลานห้องโถงใหญ่ด้วยความสนุกสนาน

“เต้นรำกับผมได้ไหมครับ” นาธาเนียลเอ่ยถามหญิงสาว รอยยิ้มละมุนทำให้ใจของเธอเต้นไม่เป็นจังหวะพลางจับมืออีกฝ่ายแล้วเต้นรำด้วยกัน

ภาพของทั้งคู่อยู่ในสายตาขององค์ชายมาเวอริค เลทีอัส โอรสองค์รองของจักรพรรดิองค์ปัจจุบันที่เวลานี้ถูกปลดเพราะเรื่องอื้อฉาวหลายอย่าง

เขาจ้องมองเอเลนอร์ไม่วางตา ความคิดหลายอย่างผุดขึ้นมาเป็นระยะก่อนจะยิ้มมุมปากอย่างมีเลศนัย

ครั้นสบจังหวะที่คู่บ่าวสาวแยกกันครู่หนึ่ง องค์ชายมาเวอริคจึงเข้าประชิดตัวเอเลนอร์ ทำทีเข้าไปแสดงความยินดีกับเธอด้วยใจบริสุทธิ์แต่กลับฉวยโอกาสฉุดอีกฝ่ายไปพูดคุยกันในมุมลับตาคน

“ปล่อยค่ะ” เอเลนอร์ตะโกนลั่น ไม่เข้าใจว่าทำไมเขาถึงทำกับเธอเช่นนี้

สายตาของเธอที่มองมาราวกับไม่รู้ว่าเขาเป็นใครทำให้องค์ชายมาเวอริคแสยะยิ้ม 

“ทำเหมือนไม่รู้จักกันไปได้ ฉันเสียใจมากเลยรู้ไหม” เขาขยับเข้าใกล้เธอจนติดฝาผนัง มือสองข้างกันไว้ไม่ให้หนีไปไหนได้

“ฉันไม่รู้จักคุณจริง ๆ นะคะ” เอเลนอร์ยังคงยืนยันคำเดิม ตัวสั่นระริกหวาดกลัวคนแปลกหน้า มองซ้ายทีขวาทีหวังว่าจะมีใครสักคนเดินผ่านมา 

“เธอนี่จริง ๆ เลย คิดจะตบตาคนอย่างฉันหรือไง” ชายหนุ่มส่ายหน้ารู้ดีว่านิสัยใจคอคนตรงหน้าเป็นอย่างไร ต่อให้หลอกคนอื่นได้ใช่ว่าจะหลอกเขาได้เสียเมื่อไหร่

“…” แววตาใสซื่อที่มองมายิ่งทำให้เขาไม่สบอารมณ์มากกว่าเดิมคิดว่าหญิงสาวช่างเจ้าเล่ห์เพทุบายยิ่งนัก กล้าดีอย่างไรทำหน้าตาไร้เดียงสากับเขา

เสียงฝีเท้าใครบางคนเดินใกล้เข้ามา ชายคนนั้นตะโกนเรียกหาเจ้าสาวของตัวเองด้วยความเป็นห่วง

“โอ้… นั่นเสียงของเจ้าบ่าวที่เธอเลือกใช่ไหม” เขาเลิกคิ้วจ้องดวงตาสีม่วงลาเวนเดอร์ รอยยิ้มมีเลศนัยปรากฏ “ฉันควรจะบอกเขาดีไหมว่าเราเป็นอะไรกัน เอเลนอร์”

เธอยังคงงุนงงไม่เข้าใจว่าเขาพูดถึงเรื่องอะไร ใจร้อนรนอยากหนีไปจากตรงนี้คิดตะโกนให้นาธาเนียลเข้ามาช่วยแต่ถูกห้ามเอาไว้ก่อนเพราะคนตรงหน้าเกิดความคิดดี ๆ ขึ้นมากะทันหัน

เขายอมปล่อยเธอไปในจังหวะที่นาธาเนียลโผล่มาตรงมุมนั้นพอดี สายตาเจ้าบ่าวมองด้วยความสงสัยว่าเหตุใดองค์ชายคู่อริจึงลอยหน้าลอยตาอยู่กับเจ้าสาวของเขาเพียงลำพัง

เมื่อเห็นสีหน้าหวาดกลัวของเอเลนอร์ เขาจึงโอบกอดเธอเอาไว้แล้วพาไปพักที่ห้องในทันที

“เกิดอะไรขึ้น เล่าให้ผมฟังได้ไหมครับ”

หญิงสาวถอนหายใจเรียกสติกลับมาแล้วบอกเขาไปตามตรงว่า “ผู้ชายคนนั้นเข้าหาฉันเหมือนเรารู้จักกันมาก่อน แต่ฉันเพิ่งเคยเห็นเขาครั้งแรก ฉันไม่รู้จักเขาจริง ๆ นะคะ” เอเลนอร์ยืนยันหนักแน่น สีหน้าของเธอไม่มีปิดบังและต่อให้เกิดเรื่องอะไรขึ้น เขาจะยังคงเชื่อคำพูดของเธอเสมอ

“ไม่เป็นไรนะ คุณพักผ่อนรอผมอยู่ที่ห้อง ถ้าผมจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อยแล้วจะรีบมาหา” รอยยิ้มบางปรากฏบนใบหน้าชายหนุ่ม ในใจของเขาไม่อยากทิ้งเธอไว้เพียงลำพังแต่เพราะยังมีหลายอย่างต้องทำจึงจำต้องไปอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

เมื่อลงมาที่ห้องโถงใหญ่แล้ว นาธาเนียลจึงทำอย่างที่บอกเอเลนอร์ไว้ เขาสั่งงานลูกน้องให้จัดการส่วนที่เหลือช่วงท้ายของงานไม่ให้มีอะไรขาดตกบกพร่อง

ระหว่างนั้นมีโอกาสได้พบกับองค์ชายมาเวอริคอีกครั้ง ราวกับคนคนนั้นรอเขาเพื่อทำอะไรบางอย่าง

สีหน้าเจ้าเล่ห์ฉายชัดทำให้นาธาเนียลลอบถอนหายใจ ตัวเขาเองไม่รู้ว่าอีกฝ่ายโกรธเกลียดเขาทำไมนักหนาจึงตามจองล้างจองผลาญไม่เว้นวัน

“ยินดีด้วยกับการแต่งงาน” องค์ชายมาเวอริคกล่าวสีหน้ายิ้มแย้ม “ยินดีกับบรรดาศักดิ์ที่ท่านพ่อประทานให้ด้วยนะ เคานต์ เดอ ลีแวร์”

นาธาเนียล อาเบอร์ลีนได้รับตำแหน่งเคานต์ เดอ ลีแวร์เพราะชนะสงครามปราบกบฏธาลัสซาร์ชายแดนจักรวรรดิ บุตรชายคนที่สามของดยุกอาเบอร์ลีนจึงกลายเป็นบุคคลที่มีผู้คนนับถือและสร้างชื่อเสียงให้ตระกูลดยุกมีอำนาจในจักรวรรดิมากยิ่งขึ้น

ถึงอย่างนั้นแล้ว จักรพรรดิเลทีอัสกลับต้องแยกบุตรชายแต่ละคนของดยุกอาเบอร์ลีนไปยังที่ห่างไกลเพื่อจำกัดฐานกำลังพลใต้บัญชาของตระกูลนี้เพราะเชื้อพระวงศ์คนอื่น ๆ เกรงกลัวว่าวันหนึ่งพวกเขาจะมีอำนาจมากกว่า

แม้ว่าไม่อยากทำอย่างนั้นกับบุตรชายของสหายคนสำคัญแต่หลีกเลี่ยงไม่ได้ ยังดีที่ดยุกอาเบอร์ลีนเข้าใจ เรื่องราวจึงจบลงได้อย่างง่ายดาย

“ขอบพระทัยพ่ะย่ะค่ะ” นาธาเนียลกล่าวกับคนตรงหน้า คิดหนีจากอริไปหาเจ้าสาวของตนเองแต่ได้ยินเสียงไม่เข้าหูโพล่งออกมาก่อน

“ค่ำคืนนี้ขอให้สนุกกับเคาน์เตส เดอ ลีแวร์แล้วกันนะ ลีลาของเธอใช่ย่อยเลยล่ะ จะว่าไปแล้วคิดถึงเสียงครางกระเส่าของเธอไม่น้อย สีหน้าตอนที่เธอกำลังถึงจุดนั้นมันทำให้แก่นกายของฉันแข็งขึ้นมาครั้งแล้วครั้งเล่า นึกเสียใจจริง ๆ ที่ปล่อยให้นกน้อยตัวนี้หลุดมือ หวังว่าคืนนี้เคานต์ เดอ ลีแวร์จะพอใจเพราะฉันอุตส่าห์ฝึกเธอมากับมือ” องค์ชายมาเวอริคแสยะยิ้มยียวนเพราะคิดว่าตัวเองคือคนแรกที่ได้ลิ้มลองความบริสุทธิ์ของเอเลนอร์ แถมยังสะใจที่ได้ทำอะไรหักหน้าคู่อริอีกด้วย

“องค์ชายตรัสถึงเรื่องใดหรือพ่ะย่ะค่ะ” นาธาเนียลพยายามเก็บสีหน้าของตัวเองเอาไว้ 

แม้ในอดีตจะถูกอีกฝ่ายรังควานแต่ไม่เคยมีครั้งไหนเลยที่จะทำให้เขาอารมณ์ขุ่นมัวได้เท่าเรื่องนี้

“พูดไปเปล่า ๆ คงไม่เชื่อสินะ ถ้าอย่างนั้นคืนนี้ลองพิสูจน์ด้วยตัวเองสิ เธอมีไฝสีแดงสองจุดตรงเนินหน้าอกข้างซ้ายกับท้องน้อย ค่อย ๆ สัมผัสล่ะ ถ้าอยากได้ยินเสียงสุขสมของเธออย่างที่ฉันได้ยิน” องค์ชายผู้อื้อฉาวเรื่องทำตัวเสเพลหัวเราะเบา ๆ หลังจากทิ้งระเบิดลูกใหญ่ไว้ในใจของนาธาเนียล อาเบอร์ลีน

ทว่า ชายหนุ่มยังเชื่อมั่นในตัวเอเลนอร์เช่นเคย เขามั่นใจว่าเธอไม่ได้ทำเรื่องเสื่อมเสียอย่างการเป็นหญิงบำเรอให้องค์ชายมากราคะคนนั้น

คิ้วของเขาขมวดชนกันจนเธอเอ่ยถาม “คิดอะไรอยู่เหรอคะ”

คำพูดของเธอทำให้เขาได้สติ สีหน้าไร้เดียงสาแบบนี้จะทำเรื่องอย่างว่ากับใครที่ไหนได้ เขาไม่สนใจคำพูดของชายคนนั้นแล้วเข้าหาภรรยาที่อยู่ตรงหน้า

สายตากวาดมองเรือนร่างใต้ชุดนอนแล้วอุ้มเธอขึ้นเตียงนุ่มก่อนจะไล้มือสัมผัสใบหน้าหวานละมุน บรรจงพรมจุมพิตด้วยความรักใคร่ มือข้างที่ว่างค่อย ๆ ปลดเชือกที่ผูกตรงหน้าอกทีละนิด 

ทว่า คำพูดนั้นกลับวนเวียน เขาหลับตาถอนหายใจอยู่ครู่หนึ่งแล้วมองดูเนินหน้าอกหญิงสาวที่ค่อย ๆ เผยออกมาทีละนิด

เอเลนอร์แก้มแดงระเรื่อเขินอายราวกับเพิ่งเคยถูกชายหนุ่มสัมผัสเป็นครั้งแรก เมื่อเห็นว่าที่ตรงนั้นไม่มีอะไร เขาจึงเลื่อนมือลงไปข้างล่าง ถอดเสื้อผ้าที่ค้างคาไว้จนหมดพลันยิ้มกว้างเพราะเธอไม่ได้เป็นอย่างที่องค์ชายมาเวอริคพูดแม้แต่น้อย

“นาธาเนียล อย่าจ้องแบบนั้นสิคะ ฉันก็อายเหมือนกันนะ” เธอไม่กล้าสบตากับเขาพลันถูกมือหนาโอบใบหน้าให้เอียงกลับมามองเขา

“เดี๋ยวทำบ่อย ๆ ก็ชินแล้ว ผมจะไม่ทำให้คุณผิดหวังเลย ภรรยาของผม เอเลนอร์ อาเบอร์ลีน” เจ้าตัวหยอกล้ออีกฝ่ายไร้ความกังวลใจพลางสัมผัสทุกส่วนอย่างที่ตั้งใจไว้เพราะอดทนมาทั้งวันแล้ว 

ค่ำคืนนั้นจึงเต็มไปด้วยความสุขหฤหรรษ์จนเหมือนเวลากำลังหยุดนิ่งเพื่อพวกเขาทั้งสองคน

Déplier
Chapitre suivant
Télécharger

Latest chapter

Plus de chapitres
Pas de commentaire
69
ตอนที่ 2 ความสงสัย
เช้าวันต่อมาเอเลนอร์นอนหลับอยู่ในอ้อมกอดของชายผู้เป็นที่รัก ในขณะที่เขามองดูคนตรงหน้าพลางกระชับอ้อมแขนโอบรอบให้แน่นขึ้น หลงใหลในตัวเธอโดยไม่มีอะไรจะมาเปลี่ยนใจเขาได้ชายหนุ่มเคยมีใบหน้าและรูปร่างงดงาม เรือนผมสีเทา ดวงตาสีฟ้าน้ำทะเลเปล่งประกาย แต่เพราะสงครามแต่ละครั้งหนักหนาสาหัสจึงทิ้งร่องรอยคมดาบเอาไว้นับไม่ถ้วน ดวงตาข้างหนึ่งถูกคมดาบในสงครามปราบกบฏครั้งสุดท้ายกลายเป็นแผลผ่าเหนือคิ้วดวงตาข้างขวาลากยาวลงมาถึงกลางแก้ม นัยน์ตาข้างนั้นเปลี่ยนเป็นสีเทาและบอดสนิท เขาไม่กล้ามาพบเธอด้วยรูปลักษณ์เช่นนั้น คิดว่าคงจะน่าเกลียดในสายตาหญิงสาวที่มีบุรุษชนชั้นสูงต่อแถวรออยู่มากมายแต่กระนั้น เอเลนอร์กลับยิ้มให้เขาเหมือนในวันวาน ปฏิบัติกับเขาไม่เปลี่ยนแปลงพลันคิดถึงบทสนทนาคืนที่ผ่านมาแล้วยิ่งรักเธอมากกว่าเดิมโดยไม่รู้ตัว นิ้วเรียวของคนตรงหน้าเอื้อมแตะรอยแผลเป็นยาวพาดผ่านดวงตาข้างนั้น สัมผัสรอยแผลตามลำตัวเอ่ยถามเขาว่า “นาธาเนียล ยังเจ็บอยู่ไหมคะ”“ไม่เจ็บแล้วครับ คุณไม่รังเกียจจริง ๆ เหรอ” แม้จะรู้อยู่แก่ใจ
Read More
ตอนที่ 3 ความจริงซ่อนเร้น
เอ็ดมันด์ ไวแอตต์ วัยสิบแปดปีเป็นบุตรชายเพียงคนเดียวของเคานต์ไวแอตต์ที่ล่วงลับไป ได้รับมรดกตกทอดและบรรดาศักดิ์ในเมืองรอบนอกของดวาลินน์ต่อจากผู้เป็นบิดา ร่ำรวยเงินทองจนสามารถใช้ชีวิตเรื่อยเปื่อยได้อย่างไม่แยแสสิ่งใดเขากลับหลงใหลในหญิงสาวดวงตาสีม่วงลาเวนเดอร์ราวกับถูกมนต์เสน่ห์ของเธออย่างถอนตัวไม่ขึ้น หมายมั่นว่าจะต้องแต่งงานกับเธอให้ได้ “เซซิเลียของผม ทำไมคุณถึงไม่ตอบตกลงสักที คุณมีอะไรปิดบังกันแน่”ในค่ำคืนเงียบสงบช่วงต้นฤดูหนาว เขาบุกเข้ามาหาหญิงสาวในเขตสวนคฤหาสน์เพื่อถามไถ่เหตุผลและเรื่องราวค้างคาใจ หากแต่อีกฝ่ายไม่ตอบสิ่งใดปฏิเสธอย่างหนักแน่นว่า “ฉันไม่ใช่เซซิเลีย ฉันคือเอเลนอร์ต่างหาก เคานต์ไวแอตต์คงสับสนจำผิดคนแล้ว”“ไม่จริง” เขาเชื่อสิ่งที่เห็นอยู่ตรงหน้ามากกว่าเพราะตลอดเวลาที่แอบคบกัน ชายหนุ่มไม่เคยเห็นหน้าคนชื่อเอเลนอร์แม้แต่ครั้งเดียว ทั้งยังไม่เคยได้ยินเรื่องราวของพี่สาวคนรักเลยสักครั้ง “ทำไมต้องโกหกผม คุณกล้าพูดไหมว่าไม่ได้มีอะไรเกี่ยวข้องกับองค์ชายมาเวอริค”“…” หญิงสาวนิ่งไปชั่วขณะพยายามปะติดปะต่อเรื่องราวที่เขาพูดมา
Read More
ตอนที่ 4 สะเทือนใจ
ก่อนเดินทางออกจากดวาลินน์ นาธาเนียลเข้าไปเยี่ยมหลุมฝังศพของเอเลนอร์ในสุสาน วางดอกกุหลาบช่อใหญ่ที่เธอชอบข้างป้ายชื่อที่เขียนไว้ว่า  REST IN PEACECECILIA EVERLET911 - 932ชายหนุ่มเศร้าใจยิ่งนักที่เวลานี้ไม่อาจทำอะไรให้เธอได้เลย แม้แต่ป้ายยังเป็นชื่อของคนอื่น เขาจึงให้สัญญาว่าจะไม่ยอมให้หญิงคนนั้นถูกโทษประหารแล้วตายจากไปอย่างง่ายดายเพราะเธอจะต้องได้สัมผัสกับความทุกข์แสนสาหัสตลอดชีวิตที่เหลืออยู่ให้สาสมคฤหาสน์ตระกูลอาเบอร์ลีนดัชเชสอาเบอร์ลีนและเลดี้เมเบลเข้ามาช่วยเอเลนอร์เตรียมสัมภาระตั้งแต่เช้าตรู่ จัดหาข้าวของจำเป็น สมุนไพร ยารักษาอาการของเธอไว้ให้พร้อมเพราะกลัวว่าเธอจะลำบาก“ท่านแม่ ทำไมจู่ ๆ นาธาเนียลถึงได้เปลี่ยนใจเร็วขนาดนี้คะ หรือว่ามีการเคลื่อนไหวของพวกเชื้อพระวงศ์ที่เราไม่รู้” เลดี้เมเบลเอ่ยถามเธอด้วยความสงสัยเพราะก่อนหน้านี้ยังพูดกันเสียดิบดีว่าจะอยู่ดวาลินน์ต่อเพราะเป็นห่วงสุขภาพของภรรยา“&hellip
Read More
ตอนที่ 5 หญิงชั่วช้า
เช้าวันต่อมาเอเลนอร์เพิ่งจะรู้สึกตัวว่าร่างกายเริ่มดีขึ้นเล็กน้อยจึงค่อย ๆ ลืมตามองดูรอบห้องที่ยังไร้เงาของนาธาเนียล คิดไปเองว่าสิ่งที่เธอได้ยินตอนไม่ได้สตินั้นเป็นเพียงฝันร้ายทว่า เอมี่กลับยืนยันว่าเขากลับมาแล้วตั้งแต่เมื่อวาน “นายท่านมีงานด่วนต้องตรวจตราเลยรีบออกไปตั้งแต่เช้าตรู่ค่ะ แต่นายท่านบอกว่าจะรีบกลับมาถ้าเสร็จธุระแล้ว” เธอพยายามบอกคนตรงหน้าที่ใจไม่ดีสักเท่าไหร่ แววตาอีกฝ่ายสลดลงเพราะคิดว่าอย่างน้อยควรจะปลุกเธอแล้วบอกให้รู้สักนิดก็ยังดีคำปลอบประโลมเล็กน้อยหรือการอยู่เคียงข้างกันในเวลานี้ดูเป็นคำขอที่มากเกินไปอย่างนั้นเหรอ“ฉันคงจัดการทุกอย่างเองไม่ได้ ฝากด้วยนะเอมี่” เธอฝากเรื่องอาหารมื้อเย็นให้สาวใช้รับผิดชอบ สายตาเหม่อมองไปนอกห้องก่อนลุกเดินไปยังห้องนอนของนาธาเนียล กลิ่นสบู่หอมอ่อน ๆ ที่เขาชอบใช้ยังคงอบอวล เธอคิดถึงเขามากเหลือเกินจนคิดไปว่า “เขาโกรธที่ฉันแท้งเหรอ เอมี่”สาวใช้ตกใจรีบปฏิเสธทันควัน “ไม่ใช่อย่างนั้นหรอกค่ะ อย่าได้คิดโทษตัวเองเลย
Read More
ตอนที่ 6 ไปให้พ้นหน้าฉัน
เช้าวันต่อมาสาวใช้ทุกคนต่างเห็นพ้องต้องกันว่าหญิงสารเลวคนนี้จะต้องได้รับความทุกข์ทรมานให้สาสมกับสิ่งที่เธอทำกับเจ้านายและคนรักของเขาเซซิเลีย คือชื่อที่ถูกเรียกขานอีกครั้งนับตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปในเมื่อเคานต์ เดอ ลีแวร์ไม่ว่ากล่าวอะไร พวกเธอจึงกลั่นแกล้งหญิงสาวให้ประสบความลำบากทีละนิด คอยระวังยั้งมือไม่ให้มากจนเกินไปเพราะกลัวว่าเธอจะตายจากไปเสียก่อนที่จะชดใช้ความผิด“นาธาเนียล” เซซิเลียยังคงเรียกคนตรงหน้าด้วยน้ำเสียงดังเดิมราวกับว่าเรื่องเมื่อคืนไม่ได้เกิดขึ้น แต่อีกฝ่ายกลับแสยะยิ้มให้ด้วยสายตาเย็นชา“เรียกทำไมนักหนา คิดว่าฉันเป็นสามีของเธอจริง ๆ หรือไง” ชายหนุ่มสบถน้ำเสียงไม่สบอารมณ์แต่เช้า“คุณฟังฉันก่อนได้ไหมคะ ฉันไม่รู้ว่าคุณเข้าใจผิดไปตั้งแต่ตอนไหน แต่ว่าฉันไม่เคยพูดโกหกอะไรกับคุณเลยนะ” เซซิเลียพยายามโน้มน้าวใจให้เขายอมหยุดฟังเธอบ้าง อย่างน้อยให้เธอได้แก้ไขความเข้าใจผิดสักเล็กน้อยก็ยังดี“กล้าพูดมาได้ว่าไม่เคยโกหก เธอแกล้งเป็นเอเลนอร์อยู่นี่ไง คิดว่าฉันไม่รู้เ
Read More
ตอนที่ 7 ห่างเหินและเย็นชา 1/2
คำพูดของเธอทำให้เขาแสยะยิ้ม ดวงตาสีฟ้าน้ำทะเลไม่เป็นมิตรเลยแม้แต่น้อยราวกับถูกกระตุ้น ความคิดในใจถาโถมเข้าหานาธาเนียล เธอกล้าดียังไงจะหย่ากับฉัน เคยบอกแล้วไม่ใช่หรือไงว่าเธอต้องทุกข์ทรมานข้าง ๆ ฉันไปตลอดชีวิตเมื่อเห็นเขาไม่ตอบจึงพูดออกมาอีกครั้ง “ฉันจะหย่ากับคุณค่ะ”“เธอไม่มีสิทธิ์และฉันก็ไม่อนุญาตให้เธอไปไหนทั้งนั้น” เขาพูดข่มขู่ด้วยน้ำเสียงเย็นชา “อยากอยู่กับฉันไม่ใช่หรือไง ทำไมตอนนี้ถึงคิดหนีไปอย่างนั้นล่ะ”“นาธาเนียล” เซซิเลียเรียกเขาเสียงแข็งเพื่ออีกฝ่ายจะได้สติบ้าง “ฉันอยู่ที่นี่ต่อไป คนที่ทรมานก็คือคุณ ฉันไม่อยากให้เป็นแบบนั้นค่ะ เพราะฉะนั้น หย่ากับฉันเถอะนะคะ แล้วฉันจะไม่มาให้คุณเห็นหน้าอีก”เธอพูดไปแบบนั้นเพราะทุกครั้งที่เจอหน้ากัน เขามักจะหงุดหงิดอารมณ์เสียอยู่เสมอ เมื่อเห็นแบบนั้นบ่อย ๆ เข้าเซซิเลียจึงนึกสงสารเพราะคิดว่าต้นเหตุล้วนมาจากเธอ“เสแสร้งทำเป็นห่วงกันอย่างนั้นเหรอ เธอมันร้ายกาจ จำใส่ใจเอาไว้ว่าฉันไม่มีทางหย่ากับเธอ ต่อให้ฉันต้องทรมานไปชั่วชีวิต ฉันก็จะลากเธอมาจมปลักด้วยกัน” เคานต์ เดอ ลีแวร์พูดแต่เพียงเท่านั้นแล้วเดินหนีทันทีเซซิเลียส่ายหน้า พึมพำคนเดียว “ทำไมถึ
Read More
ตอนที่ 7 ห่างเหินและเย็นชา 2/2
สติของเธอจวนเจียนหายไปเพราะพิษไข้ หญิงสาวพึมพำออกมาก่อนผล็อยหลับไปทั้งอย่างนั้น “นาธาเนียล”เช้าวันต่อมา พายุหิมะอ่อนกำลังลงเหลือเพียงเกล็ดเล็ก ๆ โปรยปราย เหล่าสาวใช้จึงได้ฤกษ์ออกมาทำงานของตัวเอง เมื่อรอแล้วรอเล่าแต่ไม่เห็นเงาเซซิเลียจึงนึกขึ้นได้ว่าช่วงพายุเข้าลืมใครบางคนไป พลันคิดในใจว่าคนอย่างเธอคงไม่ตายง่าย ๆ หรอกตะวันคล้อยบ่าย เอมี่เริ่มผิดสังเกตที่อีกฝ่ายไม่มาทำหน้าที่ของตนจึงไปดูลาดเลาในกระท่อมหลังน้อย ภาพตรงหน้าทำให้เธอตกใจคิดว่าหญิงสาวถูกไฟครอกไปเสียแล้วโชคยังดีที่ไฟเตาผิงมอดดับ ผ้าห่มหนาเพียงแค่เปื้อนเขม่าสีดำ ส่วนร่างบางยังขดตัวอยู่ในนั้นไม่รับรู้อะไรทั้งสิ้น“ออกมาทำงานได้แล้ว” เอมี่โพล่งออกไปแต่คนตรงหน้ากลับไม่ขยับเขยื้อน “ไม่ได้ยินเหรอ นายท่านสั่งเอาไว้แล้วนี่ ห้ามขาด ห้ามลา”“…”ตลอดระยะเวลาหนึ่งปีที่ผ่านมาเธอจับตาดูเซซิเลียมาโดยตลอด ความรู้สึกในใจกับสิ่งที่เธอได้ยิน รวมถึงการกระทำของนาธาเนียลทำให้เธอสับสนไม่น้อยหญิงสาวตรงหน้าร้ายกาจถึงเพียงนั้นเลยหรือ แต่ทำไมจนป่านนี้แล้วยังไม่เผยธาตุแท้ออกมาสักที ทั้ง ๆ ที่ลำบากตรากตรำ ถูกคนอื่นกลั่นแกล้ง ดูถูก เซซิเลียกลับนิ่งเงีย
Read More
ตอนที่ 8 อดทนครั้งสุดท้าย 1/2
นาธาเนียลคว้าเธอเอาไว้ไม่ทันเพราะยืนอยู่ไกล ร่างบางจึงทรุดล้มพับจนหน้าผากกระแทกพื้นได้แผล แม้ว่าเมื่อครู่เขาจะแสดงท่าทีหงุดหงิดใจแต่พอเห็นเธอเป็นลมไปขนาดนั้นก็ตกใจทำอะไรไม่ถูกเหมือนกันเคานต์ เดอ ลีแวร์บอกให้พ่อบ้านไปตามหมอมารักษาอาการของเธอ ระหว่างนั้นจึงอุ้มเธอไปรอที่ห้องของตัวเองในคฤหาสน์ สายตาเหลือบมองใบหน้านิ่งสงบ กวาดดูทั่วทั้งตัวก่อนจะเห็นรอยช้ำที่ข้อมือโผล่ออกมาเขาถกแขนเสื้อขึ้นพลางตรวจดูส่วนอื่น ๆ ของร่างกายจึงได้เห็นว่าแขนทั้งสองข้างของเธอช้ำมีรอยนิ้วเป็นหลักฐานต่างหน้า และตัวคนทำก็คือเขานั่นเองคิ้วหนาขมวดชนกัน ไม่คิดว่าร่างกายคนอย่างเธอจะบอบบางขนาดนั้นแต่กลับเดินไปหยิบตลับยามาทาให้ทีละจุดอย่างแผ่วเบาโดยไม่รู้ตัว“แคชตัน” เซซิเลียพึมพำถึงชื่อของเพื่อนในวัยเด็กแต่กลับทำให้เคานต์ เดอ ลีแวร์นิ่วหน้าไม่พอใจโพล่งออกมาราวกับต้องการคาดคั้นเอาคำตอบกับคนไม่ได้สติ “แคชตันเป็นใครกัน”“…”มือข้างหนึ่งเอื้อมบีบแขนของเธอเหมือนอย่างเคย แต่ครั้งนี้ยั้งตัวเองเอาไว้ได้ ไม่คิดจะฝากร่องรอยในตัวเธอไปมากกว่านี้หลังจากปล่อยให้หมอตรวจร่างกายดี ๆ แล้ว เขาจึงได้รับรายงานเรื่องสุขภาพของเธออย่างละเอ
Read More
ตอนที่ 8 อดทนครั้งสุดท้าย 2/2
ก่อนจะได้ยินชื่อตัวที่เรียกหาอย่างแผ่วเบา “นาธาเนียล” พลันน้ำตาหยดจากหางตา มือข้างขวาจึงเอื้อมไปข้างหน้าไล้นิ้วชี้แผ่วเบาเช็ดคราบน้ำตาให้เธอ“นาธาเนียล” ครั้นเอ่ยชื่อของเขาครั้งใด น้ำตากลับไหลเอ่อทุกครั้งราวกับว่าเขาเป็นคนทำให้เธอเสียใจอย่างไรอย่างนั้นจนมือข้างที่เคยซับน้ำตาเปลี่ยนมากุมมือน้อย ๆ ของคนที่นอนหลับใหลแทนเซซิเลียสัมผัสได้ว่ามือข้างหนึ่งของเธอมีไออุ่นแทรกเข้ามาจึงลืมตาตื่นขึ้นแล้วรีบหดมือตัวเองกลับมาทันควัน “ขอโทษค่ะ ฉันไม่ได้ตั้งใจ”“…”เมื่อหันมองรอบตัวจึงเพิ่งนึกได้ว่าอยู่ในกระท่อมหลังน้อยของตัวเองจึงถามเขาว่า “คุณมาทำอะไรที่นี่คะ”เคานต์ เดอ ลีแวร์ชักสีหน้าไม่พอใจ “ฉันจะไปที่ไหน ทำอะไรก็เรื่องของฉัน”“แล้วคุณมาทำอะไรที่นี่ล่ะคะ” เซซิเลียลุกขึ้นนั่งจ้องอีกฝ่ายกลับ ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องมารังควานเธอถึงกระท่อมท้ายคฤหาสน์ในเวลาแบบนี้นาธาเนียลนิ่วหน้าแล้วตอบไปว่า “ฉันก็มาดูเธอน่ะสิ ฉันไม่ปล่อยให้เธอตายง่าย ๆ หรอกนะ บอกแล้วไงว่าเราสองคนจะต้องทุกข์ทรมานด้วยกันตลอดชีวิต”“เฮ้อ” หญิงสาวยิ้มมุมปากยืนยันนักหนา “ฉันจะพยายามก็แล้วกันนะคะ อยากจะดุด่า ดูถูกอะไรฉันก็พูดมาเลยค่ะ ไม่ต้อง
Read More
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status