chapter 2

ALESSIA 

Yung maagang plano ko ay hindi nangyari dahil hindi ako pinaalis ng Tiya ko hangga't wala pa si Vanessa, simula kahapon hindi pa siya umuuwi.

“Tiya wala na pong bigas nakabili na po ba kayo?” Tanong ko habang nagsusuklay siya at mukhang aalis na naman.

“Alessia, bumili ka muna bawasan mo yang pera mo ang dami kong bayarin. Ilaw, tubig at internet. Simula nagpunta ako sa inyo natigil ang hanap buhay kong manicure, kaya ikaw na bumili ang marami ka pa namang pera.” 

Muli hindi na ako sumagot at binit-bit na niya ang panglinis niya ng kuko, napabuntong hininga ako. Alas otso na ng umaga wala pa rin si Vanessa, lumabas ako dala ang perang pambili ng bigas sa katabi na tindahan.

“Pabili po,” tawag ko at agad namang dumating ang tindera.

“Ay ano ‘yon?” Tanong niya.

“Bigas po mga limang kilo na.” Ngiting sagot ko at bahagya siyang natigilan pero sa huli ay ngumiti.

“Mukhang malaki ang panalo ng tiya mo aa, may pambili ng bigas.” 

Napatingin ako sa tindera dahil hindi ko masiyadong naunawaan ang sinabi niya kaya ngumiti nalang ako.

“Saan kaya ‘yan nakakakuha ng puhanan sa sugal? Balita ko ang laki ng puhunan niya.” 

Sabi nito habang naglalagay ng bigas sa plastic, tahimik lang ako ayoko man maniwala pero mukhang totoo ang naiisip ko ngayon. 

“Ikaw ba ang nabigay ng pera?” Maya’y tanong niya pag-abot ng supot.

“Hind–”

“Nako, huwag mo sanayin yang tiyahin mo dahil lubog na yan sa utang. Yang bahay nila malamang malapit na yan maremata.” 

“Sige ho aalis na ako.” Paalam ko na dahil kahit dama kong totoo ang sinasabi ng tindera ay hindi na ako nagsalita pa.

“Salamat aa, may magandang pamangkin pala si Nora at mabait pa.” 

Napangiti nalang ako at naglakad na, pagdating ko sa loob ay nakita ko si Vanessa mukhang kakarating lang.

“Ano ba yan walang pagkain? Nasaan ba si mama?” Galit nitong tanong.

“A-a, kakalabas lang niya. Ito magsasaing palang ako,” sabi ko at tiningnan niya ako.

“Dapat kasi maaga kang nagsaing, sige na bilisan mo na kasi inaantok na ako.” 

Tumango lang ako at tumalikod na, binilisan ko ang kilos ko at nagsaing na may sardinas pa at itlog iyon ang niluto ko. Napalingon naman ako kay Vanessa, nakataas ang dalawang paa niya sa lamesa habang panay ang cellphone.

Okay lang yan Alessia, konting tiis lang muna.

Bukas na bukas talagang mag-aapply na ako, habang naghihiwa ako ng sibuyas at bawang biglang nagdilim.

“Tang*na! Brown out?” 

Nadinig kong mura ni Vanessa, napalapit ako sa kanya at napatingin sa labas may mga ilaw naman sa labas.

“HOY! NORA! PUNTAHAN MO YUNG NAGPUPUTOL NG KURYENTE BAKA MAHABOL MO. KASAMA KAYO SA PUPUTULAN!”

“Gosh! Naputulan tayo ng kuryente, nasaan ba si mama.” 

Nakatingin lang ako kay Vanessa na panay kalikot at may tinatawagan.

“Bakit naputulan hindi pa ba nakabayad ng ilaw?” Tanong ko.

“Kung alam ko ‘di sana sinabi ko na sa’yo.” 

Natahimik ako sa mataray na sagot ni Vanessa. 

“Ano ba naman to ayaw pang sagutin.” 

Napahugot ako ng malalim na buntong hininga. 

“Nasaan ba ang bill?” Tanong ko.

“Ewan, bakit ba sa akin mo tinatanong? Hanapin mo.” 

Pakiramdam ko pumintig ang ulo ko dahil sa sagot ni Vanessa, mabuti nalang may ugali akong mapagtimpi dahil ayoko ng gulo.

Nangalkal ako sa mga gamit nila hanggang sa makita sa may tabi ng t.v puting sobre at sa kuryente yon. Binuksan ko at para akong nanghina dahil halos sampung libong mahigit ang bill. Tatlong buwan ng walang bayad ang ilaw nila.

“Babayaran mo ba? Kung oo sige na bilisan mo kasi ang init, si mama mamaya pa ‘yan uuwi.” 

“Oo babayaran ko.” Sagot ko lang at umakyat ako sa itaas para kumuha ng pera.

Wala naman akong magagawa dahil kung hindi babayaran wala kaming ilaw, pagbaba ko tinakpan ko muna ang mga lulutuin ko sana. Hindi na ako nagtanong kay Vanessa kung saan babayaran yon sa labas na lang ako magtatanong.

___

Pag-uwi ko galing sa pagbayad ay wala pa ring ilaw mamaya pa raw yun ikakabit ulit, naabutan ko si Vanessa na nagpapaypay habang kumakain ng masarap na pagkain.

“Okay na ba? Ikakabit na ba ang ilaw?” Tanong niya.

“Oo mamaya daw o kaya bukas.” Sagot ko lang at hindi man lang niya ako inalok ng pagkain.

“Hays! Sana naman ngayong araw rin, Alessia pakuha naman ako ng tubig.” 

Natigilan na napatingin ako sa kanya dahil kakarating ko lang uutusan niya ako agad pero sinunod ko pa rin siya. Pagkakuha ko ng tubig wala man lang salamat, umakyat na ako sa kuwarto para humiga muna saglit.

Habang nakahiga ako bigla akong napatayo ng mapansin ang bag ko dahil bukas yon na para bang kinalkal. Bigla akong kinabahan at pagtingin ko sa bag ko at sa sobre, pagbukas ko isang libo nalang natira. Limang libo pa ‘yun kanina, bigla akong lumabas ng kuwarto at bumaba.

“Vanessa, may pumasok ba sa kuwarto ko?” Tanong ko sa kanya at lumingon siya.

“Ha? Si mama bakit?” Sagot niya na sa cellphone nakatingin.

“Kumuha ba siya ng pera sa bag ko?” Tanong ko.

“Oo, may bibilhin raw siyang gamit sa panglinis. Tapos nagpabili ako ng pagkain kasi umalis ka hindi mo tinapos ang niluluto mo.” 

Napapikit ako at napakuyom ang kamao ko.

“Nauunawaan ko naman pero sobra-sobra na yung nabigay ko, wala pa akong trabaho at–”

“Bakit?” 

Napaangat ako ng tingin si Tiya Nora biglang dumating at ang sama ng tingin sa akin.

“Ma, nagagalit siya kasi kumuha ka raw ng pera. “ Sumbong ni Vanessa.

“Vanessa, hindi kita inaaway nagsasabi lang ako at–”

“Puwede ba Alessia, dito ka nakatira sa amin kaya dapat wala kang reklamo dahil kapatid ako ng papa mo. Yung pera ibabalik ko yun sa’yo maghintay ka lang.” 

“Tiya, hindi naman sa ganun ang sa akin lang–”

“Hay nako tumigil ka na. Nagugutom na ako may niluto ka na? Tandaan mo lang ‘yung pera mo pera na rin namin dahil isang pamilya tayo dito! Huwag mo ako pagdamutan!” 

Gusto ko mang sumagot pa hindi ko na ginawa, naglakad na ako patungo sa lababo at tinuloy ang lulutuin ko at pinigilan ko ang luha ko.  Binilisan ko ang niluluto ko para makaakyat na ako sa taas, agad kong itanago ang natitirang pera ko sa case ng cellphone ko. 

Hindi na ako kumain dahil wala na akong ganang kumain, maaga akong matutulog dahil aagahan kong mag-apply ng trabaho bukas. Nakahiga na ako ng may kumatok, tumayo ako at binuksan ang p***o si Vanessa may hawak siyang damit.

“Bakit Vanessa?” Tanong ko.

“Labhan mo nga ‘to masakit kasi kamay ko at hindi naman puwede si mama.” 

“Vanessa–”

“Sige sandali lang naman ‘to labhan. “ Sabay hagis niya.

Napatango nalang ako at bumaba ulit, agad kong nilabhan ang damit dito sa loob ng c.r nang masagi ng ulo ko ang maliit na patungan at ganun nalang ang panlalaki ng mata ko dahil zonrox yun at natanggal ang takip natapon sa itim na dress ni Vanessa.

“Tapos ka na ba mag-CR ako.” 

Nanlalaki ang mata ko at kabadong napatingin kay Vanessa na ngayon ay nanlalaki ang mata. 

“Tang*na mo! Ano'ng ginawa mo sa damit ko! Pisti ka sinira mo bagong bili ko ‘yan!” 

“Va-Vanessa, hindi ko sinasad–” bigla niyang kinuha ang damit at pinaghahampas sa akin sobrang sakit dahil medyo basa na yun.

Kita ko ang pamumula ng balat ko sa bawat hampas niya.

“P*****a ka! Sinira mo paborito ko pa naman ‘to!”

Sigaw niya at walang tigil niya akong hinahampas pilit na sinasalag ko yon.

“Ano ba yan! Ang iingay niyo!” 

“Ma! Sinira niya dress ko nilagyan niya ng zonrox!” 

“Tiya hindi ko po sinasadiya nahulog po yung zonrox.” Paliwanag ko na naiiyak na.

“Anong hindi! Galit ka sa amin dahil sa pera mo!’ muling hampas niya.

Pero si Tiya hindi man lang niya inawat si Vanessa hinayaan lang niyang hampasin ako. Hanggang sa tumigil si Vanessa, iniwanan niya ako ng puro mura. Wala akong ginawa kung hindi ang umiyak sa gilid ng banyo.