Home / Romance / My Dream Lover, Came Back As My Boss / chapter 3. The Face Behind The Pain

Share

chapter 3. The Face Behind The Pain

last update Petsa ng paglalathala: 2026-03-31 19:22:32

Nang hapong iyon, kalalabas lamang ni Sheena sa opisina ni Carlo nang marinig niya ang isang pamilyar na tinig.

“Wait, Ms. Del Fuente.”

Napahinto siya at humarap sa babaeng nakatayo malapit sa executive office.

“Yes, Ma'am Missy?”

Saglit na sinulyapan ni Missy ang mga empleyadong dumaraan bago ibinaling ang pansin sa kaniya.

“May gusto lang akong ipaalala sa iyo tungkol sa trabaho mo.”

“Opo, Ma'am.”

“Hindi madaling katrabaho si Carlo.”

Napangiti ng bahagya si Sheena. “Napansin ko nga po.”

Hindi ngumiti si Missy.

“I'm serious, Sheena. Kapag may ipinagawa siya, kailangan mong matapos iyon sa oras na itinakda niya. Huwag kang makikipagtalo at huwag mong kuwestiyunin ang mga desisyon niya. He doesn't accept excuses.”

Unti-unting nawala ang ngiti ni Sheena.

“I understand, Ma'am Missy. Gagawin ko po ang lahat para magampanan ng maayos ang trabaho ko.”

“Good. Sana nga.” Tiningnan siya ni Missy mula ulo hanggang paa bago muling nagsalita.

“Marami ng naging personal assistant si Carlo. Alam mo ba kung ilan ang nagtagal?”

Umiling si Sheena.

“Wala ni isa ang nakatagal ng maayos.”

Napalaki ang mga mata ng dalaga.

“Wala po?”

“That's right. May mga kusang umalis, at may mga hindi na bumalik kinabukasan. Hindi kasi makatiis ang pagtatrabaho sa kaniya.”

Napaisip si Sheena. Naalala niya ang sunod-sunod na utos ng boss niya, ang mga papel na ipinabalik nito, at ang mga salitang tila walang pakialam kung masasaktan ang sinumang makarinig.

Gayunpaman, hindi niya balak umatras.

“Susubukan ko pong maging mas mahusay, Ma'am Missy.”

“Hindi sapat ang subukan lang, Sheena. You have to prove that you're worth keeping.”

Matamis ang pagkakasabi ni Missy, ngunit may kung anong dahilan upang hindi tuluyang maging komportable ang dalaga.

“Thank you po sa payo.”

“You're welcome.”

Tumalikod si Missy at naglakad palayo, iniwan si Sheena na nag-iisip kung bakit parang may ibang kahulugan ang mga sinabi nito.

“Ms. Del Fuente.”

Napalingon si Sheena nang marinig ang malamig na tinig ng kaniyang boss. Nakatayo si Carlo sa may pintuan ng kaniyang opisina, hawak ang isang folder.

“Come here.”

Agad siyang lumapit.

“Yes, Sir?”

Inabot nito ang folder sa kaniya.

“Did you review these reports?”

“Yes, Sir. I checked them this morning.”

“Then explain why there are still errors.”

Binuksan ni Sheena ang folder at sinuri ang mga pahinang tinutukoy nito. Kumabog ang kaniyang dibdib nang mapansin ang ilang numero na hindi nagtutugma.

“I'm sorry, Sir. I must have overlooked—”

“Your best isn't enough, Ms. Del Fuente.

Natahimik siya.

“I need an assistant who can anticipate problems, not someone who waits for me to point them out.”

“Yes, Sir. I'll correct them immediately.”

“See to it that you do.”

Bago pa siya makasagot, muling nagsalita si Carlo.

“At kung hindi mo kayang gawin ang trabahong ito, mag-resign ka na.”

Napatingin siya sa mukha nito.

Sinadya nitong gamitin ang Filipino, marahil upang matiyak na walang bahaging hindi niya maiintindihan.

“I'm not asking you to stay, Ms. Del Fuente. You're free to leave anytime.”

Sandaling nag-alinlangan si Sheena. Masakit marinig ang mga salitang iyon, lalo na mula sa taong halos hindi pa siya nabibigyan ng pagkakataong patunayan ang kaniyang sarili. Subalit naalala niya ang dahilan kung bakit siya nag-apply sa Sanchez Media Company. Gusto niyang magkaroon ng sariling kita. Gusto niyang matutong tumayo sa sarili niyang mga paa. At, ayaw niyang sumuko dahil lamang mahirap ang unang hakbang. Kaya itinuwid niya ang kaniyang tindig.

“I won't resign, Sir.”

Bahagyang tumaas ang kilay ni Carlo. “Excuse me?”

“I said, I won't resign. Aayusin ko po ang mga pagkakamali ko at sisiguraduhin kong hindi na mauulit ang mga iyon.”

Matagal siyang tinitigan ni Carlo.

“Then prove it.”

“Yes, Sir.”

Bumalik si Sheena sa kaniyang mesa bitbit ang folder. Hindi niya napansing sumunod ang tingin ni Carlo sa kanya bago ito pumasok sa opisina. Hindi ito sanay na may empleyadong sumasagot sa kaniya ng ganoon katata. Kadalasan, ang mga tao ay agad na yumuyuko, humihingi ng paumanhin, o tuluyang sumusuko. Ngunit ang bagong assistant niya ay tila may sariling paninindigan. At sa hindi niya maipaliwanag na dahilan, gusto niyang malaman kung hanggang saan iyon aabot.

Gabi na nang halos umuwi na ang mga tao sa opisina. Nasa harap pa rin ng computer si Sheena, inaayos ang mga dokumentong binalik sa kaniya ni Carlo. Ilang beses niyang sinuri ang bawat numero at detalye upang matiyak na wala ng pagkakamali.

“Please, wala na sana akong may makalimutan,” bulong niya sa sarili.

Nang matapos ang unang report, ipinadala niya iyon sa email ng boss niya.

Makalipas lamang ang ilang minuto, may sagot na agad. Redo the second section. The figures are inconsistent.

Napapikit siya sandali bago muling binuksan ang dokumento.

“Sige, Sheena. Kaya mo 'to.” Makalipas ang dalawampung minuto, ipinadala niya ang binagong report. Muli siyang nakatanggap ng mensahe. Check the references. Again. Napahawak siya sa noo.

“Lord, exam ba ito o trabaho?”

Agad niyang tinakpan ang bibig nang mapagtantong baka may makarinig sa kaniya. Sa kabila ng pagod, bumalik siya sa trabaho. Hindi niya gustong bigyan si Carlo ng dahilan upang sabihing hindi siya karapat-dapat sa posisyon.

Eight thirty, lumabas ang CEO mula sa kaniyang opisina.

“Ms. Del Fuente.” Tumayo agad si Sheena.

“Yes, Sir?”

Tumingin si Carlo sa mga dokumentong nasa mesa niya.

“Why are you still here?”

Napakurap siya.

“You told me to finish the reports, Sir.” “I told you to finish your work. I didn't tell you to stand around waiting for another instruction.”

Napatingin siya sa computer, saka muling humarap dito.

“I was checking if there's anything else you need, Sir.”

“Don't expect anything from me. And don't expect me to treat you like the others.”

Napatitig siya sa boss niya.

“Sir, may nagawa po ba akong mali?”

“Do you need me to answer that?”

“Hindi po. Pero gusto ko lang pong malaman kung may iba pa akong kailangang ayusin.”

“Your job is to assist me, not to seek approval.”

Naramdaman ni Sheena ang kirot sa dibdib. Nauunawaan niyang boss niya ito at kailangan niyang sundin ang mga patakaran sa trabaho.

Ngunit hindi ibig sabihin na wala na siyang karapatang tratuhin ng may paggalang. Gayunpaman, pinili niyang sagutin ito ng maayos.

“I'm here to do my job, Sir. Hindi po ako naghahanap ng approval. Gusto ko lang pong matutunan kung paano ko magagawa ng tama ang mga responsibilidad ko.”

Bahagyang nagbago ang ekspresyon ni Carlo.

“Then stop looking like you're about to break.”

Agad na nag-angat ng tingin si Sheena.

“I'm not breaking, Sir.”

“Good. Because I don't have time to deal with broken people.”

Pagkasabi niyon, tumalikod na si Carlo at bumalik sa kaniyang opisina.

Naiwan si Sheena sa tabi ng mesa niya. Masakit ang mga salita nito. Hindi niya maitatangging gusto na niyang umiyak dahil sa pagod at sama ng loob. Ngunit hindi niya hahayaang ang isang mahirap na araw ang magdikta kung ano ang kaya niyang marating. Kaya inayos niya ang mga papel, isinara ang computer, at kinuha ang kaniyang bag.

“Bukas ulit,” bulong niya.

“At bukas, mas magaling na ako.”

Hindi niya alam na sa loob ng opisina, ilang sandaling nakatitig si Carlo sa harap ng salaming bintana, pinagmamasdan ang pag-alis niya.

Hindi nito maintindihan kung bakit hindi pa rin sumusuko ang dalaga.

At hindi nito maintindihan kung bakit ang makita itong nahihirapan ay may kung anong hindi komportableng epekto sa kanya. Marahil ay dahil lamang iyon sa ayaw nitong masayang ang oras sa pagtuturo sa isang bagong empleyado. Iyon ang paliwanag na pinili nitong paniwalaan.

Kinabukasan, halos tanghali na nang mapansin ni Sheena ang kirot sa kanyang ulo. Mula pa noong umaga, sunod-sunod na ang kanyang ginagawa. May mga email na kailangang sagutin, mga appointment na kailangang kumpirmahin, at mga dokumentong kailangang ihanda para sa meeting ni Carlo. Hindi pa siya nakakapag-almusal ng maayos at hindi rin niya namalayang oras na pala ng tanghalian.

“Lunch?”

Napalingon siya. May babaeng nakatayo sa tabi ng kaniyang mesa, may hawak na maliit na pitaka at nakangiting nakatingin sa kaniya.

“Ah, sorry po?”

“Lunch tayo,” ulit ng babae.

“Baka mamaya, pati upuan mo, hingan mo na ng permiso bago ka tumayo.”

Napatawa si Sheena sa sinabi nito.

“Hindi naman po siguro ganoon kalala.”

“Talaga? Tingnan mo nga ang sarili mo. Para kang nakipaglaban sa sampung printer at natalo ka sa lahat.”

Napahawak si Sheena sa pisngi.

“Grabe naman po.”

“I'm Mia, by the way. Secretary ni Sir Carlo.”

Agad siyang napatingin sa babae. Naalala niya ito mula sa unang araw niya sa kumpanya.

“Sheena po.”

“I know.”

Napakunot ang noo ng dalaga.

“Paano n'yo po nalaman?”

“Dahil ikaw ang bagong PA na nakaligtas kahapon.”

“Ha?”

Tumawa si Mia at hinila siya ng bahagya palayo sa mesa.

“Girl, congratulations! Nakumpleto mo ang unang araw mo.”

“Parang may medalya poi akong dapat matanggap.”

“Kung meron, dapat may cash prize rin. Hazard pay, emotional damage, at libreng dessert.”

Hindi napigilan ni Sheena ang tumawa. Sa unang pagkakataon mula nang magsimula siya sa trabaho, may nakapagpagaan sa pakiramdam niya.

Habang naglalakad sila patungo sa pantry, nagtanong siya,

“Ganoon po ba talaga kahirap maging PA ni Sir Carlo?”

Napatingin si Mia sa kaniya.

“Hindi ka ba binalaan ni Ma'am Missy?”

“Sinabi po niyang maraming assistant ang hindi nagtagal.”

“That's true.”

“Bakit po?”

Huminga si Mia bago sumagot.

“Karamihan sa mga naging PA ni Sir Carlo, hindi umaabot sa ikalawang araw.”

Napatigil si Sheena sa paglalakad.

“Second day? As in, kinabukasan po, wala na sila?”

“Exactly.”

“Bakit naman po?”

“Dahil sa trabaho, siyempre. Pero malaking factor din ang ugali niya.”

Natawa ng mahina si Sheena.

“Akala ko po, ako lang ang nahihirapan.”

“Hindi ka nag-iisa. May mga empleyadong matagal na rito pero nanginginig pa rin kapag tinatawag niya sa opisina.”

“Paano po kayo nakakatagal?”

“Sanay na ako. At saka secretary ako, hindi personal assistant. May kaunting pagkakaiba ang mga responsibilidad natin.”

“Lucky you.”

“Don't celebrate yet. Kapag nagalit siya, buong palapag ang nakakaalam.”

Nang makarating sa pantry, kumuha sila ng pagkain at humanap ng bakanteng mesa. Doon lamang nakaramdam si Sheena ng matinding gutom.

“Order ka pa,” sabi ni Mia nang mapansing mabilis niyang nauubos ang pagkain.

“Busog na po ako.”

“Talaga? Kanina pa iyan ang sinasabi mo habang palihim mong tinitingnan ang dessert ko.”

Napatingin si Sheena sa maliit na cake sa harap ni Mia.

“Hindi ko naman po tinitingnan.”

“Ah, ganoon? So, hindi mo rin gustong tikman?”

Sandaling nag-isip ang dalaga.

“Kaunti lang po.”

Napahalakhak si Mia at itinulak ang plato sa gitna nila.

“Here. Para sa mga bagong empleyadong lumalaban sa CEO araw-araw.”

“Thank you po!”

Habang kumakain, mas naging komportable si Sheena sa kasama niya. Madaling kausap si Mia, at hindi niya kailangang mag-isip ng maraming beses bago magsalita.

Hanggang sa biglang nagbago angekspresyon ng secretary.

“Alam mo, Sheena, hindi naman talaga ganoon si Carlo dati.”

Natigil si Sheena sa pagsubo.

“Ano pong ibig n'yong sabihin?”

Sandaling tiningnan siya ni Mia, tila pinag-iisipan kung dapat ba nitong ikuwento ang tungkol sa nakaraan ng kanilang boss.

“May ex-fiancée siya.”

Tahimik na nakinig si Sheena.

“Matagal na silang magkasama. Kilala ng lahat sa kumpanya ang babae. Maganda, matalino, at malapit sa kaniya. Akala nga namin, sila na talaga ang magkakatuluyan.”

“Anong nangyari po?”

“Engaged na sila at ikakasal na sana. Nakahanda na ang kasal. Nakaayos na ang lahat—ang simbahan, ang reception, ang mga bisita. Everything was ready.”

Bahagyang bumaba ang tinig ni Mia.

“Pero noong mismong araw ng kasal, hindi dumating ang babae.”

Napahinto si Sheena.

“Hindi po dumating?”

Umiling si Mia.

“Wala sumipot sa simbahan. Walang paliwanag na nakarating kay Sir Carlo. Walang tawag, walang mensahe. Ang alam lang ng lahat, iniwan siya ng babaeng pakakasalan niya.”

Napatingin si Sheena sa hawak niyang kutsara.

“Ang sakit naman po noon.”

“Masakit talaga. Lalo na dahil nalaman niyang may iba raw na lalaking pinili ang babae.”

“Sigurado po bang totoo iyon?”

Bahagyang nagulat si Mia sa tanong.

“Bakit mo naitanong?”

“Hindi ko po alam. Parang… mahirap paniwalaan na pagkatapos ng lahat ng paghahanda, basta na lang mawawala ang isang tao ng walang paliwanag.”

Saglit na pinagmasdan siya ni Mia.

“May mga bagay na hindi natin alam, Sheena. Kahit kami, hindi namin alam ang buong kuwento. Ang alam lang namin, mula noon, nagbago si Carlo.”

“Paano po?”

“Naging mas malamig. Mas mahigpit. Halos wala na siyang kinakausap tungkol sa personal niyang buhay. Kapag may nagtatangkang lumapit, agad siyang naglalagay ng distansya.”

Napaisip si Sheena. Naalala niya ang mga tingin ni Carlo, ang paraan ng pagsasalita nito, at ang tila walang pakialam sa nararamdaman ng ibang tao.

Ngayon, alam na niya ang side ng boss niya kung bakit ganun ang ugali nito at kahit paano nauunawaan niya kung bakit. Hindi iyon nangangahulugang tama ang paraan ng pakikitungo nito sa mga empleyado. Ngunit marahil, may sugat itong hindi pa tuluyang naghihilom.

“Hindi na siya nagtitiwala,” dagdag ni Mia.

“Lalo na pagdating sa pag-ibig. At seguro mahirap kumbinsihin ang isang taong nasaktan, na may dahilan pa siyang sumubok ulit.”

Natahimik si Sheena.

May kung anong lungkot siyang naramdaman para sa boss na halos hindi niya noon maintindihan. Hindi niya alam kung ano ang pakiramdam na iwan sa araw ng sariling kasal. Hindi rin niya kayang isipin kung gaano kasakit ang maghintay sa isang taong hindi na pala darating.

“May isa pa akong sasabihin sa iyo,” wika ni Mia.

“Ano po iyon?”

Bahagyang lumapit si Mia sa mesa, tila may ibubunyag na isang bagay.

“Ang ex-fiancée ni Sir Carlo ay dati nya ring personal assistant.”

“PA din po pala siya ni Sir Carlo?”

Tumango si Mia.

“Oo. At may isang bagay pa.”

“Ano po yon?”

Diretso siyang tiningnan ni Mia.

“Kamukha mo siya.”

Parang biglang nawala ang gana ni Sheena sa pagkain.

“Ano po, magkamukha kami?”

“Hindi naman eksaktong-eksakto. Pero may pagkakahawig kayo. Lalo na kapag nakatagilid ang mukha mo.”

Napahawak si Sheena sa kaniyang pisngi.

“Baka po nagkakamali kayo.”

“Matagal ko na ring hindi nakikita ang babae. Pero noong una kitang makita sa executive floor, may naalala agad ako.”

Hindi agad nakasagot si Sheena.

Biglang nagkaroon ng bagong kahulugan ang malamig na pakikitungo ni Carlo. Ang mga salitang binitiwan nito. Ang paraan ng pagtingin nito sa kaniya, na para bang naghihintay itong may mapatunayan siyang mali.

Paano kung hindi lamang dahil sa trabaho ang dahilan kung bakit ganoon ito kahigpit sa kaniya?

Paano kung sa bawat pagtingin nito sa kaniya ay may naaalala itong babaeng minsang nangako ng habang-buhay, ngunit hindi dumating sa araw na dapat nilang simulan iyon?

“Sa tingin n'yo po ba…” maingat na tanong ni Sheena.

“Kaya ganoon siya sa akin dahil kamukha ko ang ex-fiancée niya?”

Hindi agad sumagot si Mia.

Para kay Sheena, ang alam lamang niya, hindi siya pumasok sa Sanchez Media Company upang maging anino ng ibang babae.

Si Sheena del Fuente siya.

May sarili siyang pangarap, sariling paninindigan, at sariling kuwento.

Hindi niya kailangang magbayad para sa kasalanang hindi naman niya ginawa.

May nakaraan si Carlo na hindi pa niya nauunawaan. May lihim si Missy na hindi pa niya natutuklasan. At sa gitna ng lahat ng iyon, may isang bagay na kailangan niyang patunayan—hindi lamang sa kaniyang boss, kundi pati sa sarili niya. Na kahit may babaeng minsang sumira sa puso ni Carlo Sanchez, hindi nangangahulugan na siya rin ang magiging dahilan ng panibagong sakit nito. Dahil hindi siya ang nakaraan nito. At hindi niya hahayaang ang mukha niya ang magdikta kung sino siya.

Chapter End.

-------------

Chapter qoute:

Minsan, ang pinakamahirap harapin ay hindi ang galit ng taong kaharap mo, kundi ang nakaraan niyang hindi pa rin naghilom. At paano kung ang mukha mong dala ay mukha rin ng babaeng minsang sumira sa kanyang puso?

-

Kung gusto mong malaman kung ano ang susunod na mangyayari kina Sheena at Carlo, i-tap ang ❤️ at idagdag ang kuwento sa iyong library para hindi mo malampasan ang susunod na kabanata.

Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App

Pinakabagong kabanata

  • My Dream Lover, Came Back As My Boss    Chapter 94. One Month Away

    “One month?”Napatingin si Enzo Pineda sa itinerary na inilapag ng kaniyang kambal na si Lawrence sa ibabaw ng mesa.“Lawrence, tell me you're joking.”Hindi agad sumagot ang kapatid. Abala ito sa pagbabasa ng mga dokumentong nakabukas sa laptop.“I'm not joking, Enzo. You'll be representing our company at the international writing event.”“Alam ko kung ano ang nakasulat dito. Ang hindi ko maintindihan ay kung bakit ako ang kailangang pumunta. At bakit isang buwan?”Ngayon lamang nag-angat ng tingin si Lawrence.“Because we need someone who understands the publishing business, someone who can represent our interests and negotiate with potential international partners.”“Marami tayong puwedeng ipadala. Nariyan ang marketing director, senior editors, at ang international relations team. Bakit hindi isa sa kanila?”“Because I chose you.”Napaupo si Enzo sa sofa at napailing.Mag

  • My Dream Lover, Came Back As My Boss    Chapter 93. The Night To Forever

    Hindi na mabilang ni Ruby kung ilang beses siyang sumilip sa bintana nang gabing iyon.Nasa sala siya ng kanilang simpleng bahay, hawak ang isang tasa ng mainit na tsokolate na inihanda ng kaniyang ina. Sa labas, maririnig ang mahinang ingay ng mga sasakyang dumaraan sa kalsada, habang ang kaniyang ama ay nagpapahinga na sa kuwarto.Nasa mesa naman ang ilang kahon ng kakaning hindi naubos sa paninda ng kaniyang ina. Katabi ng mga iyon ang mga kuwaderno ni Ruby na puno ng mga ideya para sa bago niyang romance novel.Ngunit kahit marami siyang dapat gawin, iisa lamang ang laman ng kaniyang isip.Si Carlo.Mula nang dumating ang lalaki kanina, hindi na maalis ang ngiti sa kaniyang mga labi.Hindi naman iyon ang unang beses na bumisita si Carlo sa kanilang bahay. Ilang ulit na rin itong nakipagkuwentuhan sa kaniyang mga magulang, tumulong sa ilang gastusin, at nagdala ng mga pagkaing paborito ng pamilya niya.Pero iba ang na

  • My Dream Lover, Came Back As My Boss    Chapter 92. Rhe Ring Between Us

    Pineda Corporation“Sir Enzo, may bagong impormasyon na po kami tungkol kay Miss Ruby.”Mula sa pagbabasa ng mga dokumento, itinaas ni Enzo Pineda ang kaniyang paningin sa investigator na nakatayo sa harap ng mesa niya.“Go ahead.”Inilapag ng investigator ang isang brown envelope sa kaniyang mesa. Binuksan iyon ni Enzo at isa-isang tiningnan ang mga larawang laman niyon.Ngunit nang makita niya ang isang litrato, natigil ang kaniyang mga daliri.Si Ruby iyon.Nakasuot ito ng simpleng damit habang nakangiting nakatayo sa tabi ni Carlo Sanchez. Magkahawak ang kanilang mga kamay, at kitang-kita sa daliri ng babae ang isang singsing.Napakunot ang noo ni Enzo.“What's this?”“May kumpirmasyon na po kami tungkol sa relasyon nila, sir. Engaged na si Miss Ruby kay Mr. Carlo Sanchez.”Muling tiningnan ni Enzo ang litrato.“Engaged?”“Opo. Ayon sa mga nakalap naming impormasy

  • My Dream Lover, Came Back As My Boss    Chapter 91. A Promise Worth Protecting

    “Ruby, anak, huwag mo nang ilabas ang perang iyan. May natitira pa naman tayo para sa mga gastusin.”Napatingin si Ruby sa kaniyang ina habang inaayos ang ilang perang nakalagay sa ibabaw ng lumang mesa. Katatapos lamang niyang bilangin ang perang ipinambili ng mga sangkap para sa kakaning ibebenta nito kinabukasan.“Ma, para po ito sa gamot ni Papa. Sabi ni Doc, kailangan niyang ituloy ang pag-inom ng gamot sa tamang oras.”“Pero anak, may bayarin pa kayo sa school. Hindi ba may kailangan pang bayaran ang mga kapatid mo?”Ngumiti si Ruby at inilabas mula sa kaniyang bag ang isang maliit na sobre.“Nakapagtabi na po ako para roon. Ito naman po ang para sa gamot ni Papa. At may kaunti pa akong inilaan para sa mga sangkap ninyo.”Napailing ang kaniyang ina. “Paano ka naman? May pamasahe ka pa papasok sa trabaho. Hindi puwedeng kami na lang palagi ang iniisip mo.”“Ma, huwag na po kayong mag-alala. Kaya ko naman po.”

  • My Dream Lover, Came Back As My Boss    Chapter 90. The Thing Bothering In His Mind

    Nang mapansin ni Enzo Pineda ang singsing sa daliri ni Ruby, tila may kung anong humila sa atensiyon niya palayo sa usapan nila.Kanina lamang ay nakangiti siya habang pinakikinggan ang paliwanag nito tungkol sa isang bagong romance manuscript. Nakakatuwa si Ruby kapag pinag-uusapan ang pagsusulat. Nagiging masigla ang mga mata nito, mas nagiging natural ang mga kilos, at tila nakakalimutan nito ang lahat ng pagod sa trabaho.Ngunit ngayon, ang singsing na nasa kaliwang kamay nito ang hindi niya maalis sa paningin.Isang simpleng singsing na may maliit na diyamante.Hindi naman iyon kalakihan, ngunit sapat para sabihin sa sinumang makakakita na may lalaking nag-alok ng pangakong habambuhay sa babaeng nasa harapan niya.“Enzo?”Napakurap siya nang tawagin siya ni Ruby.“Ha?”“May problema ba sa manuscript ko? Kanina ka pa nakatingin sa akin.”Napangiti siya at agad na ibinalik ang tingin sa mga pahinang

  • My Dream Lover, Came Back As My Boss    Chapter 89. The Ring On Her Finger

    Sabado ng umaga sa Pineda Publishing House.Hindi tulad ng mga karaniwang araw, mas kaunti ang mga empleyadong naroon. May ilan na kailangang tapusin ang kanilang mga gawain bago ang susunod na linggo, habang ang iba naman ay abala sa paghahanda ng mga bagong manuscript na nakatakdang ilathala.Sa ikalawang palapag, nakaupo si Ruby sa isang desk malapit sa malaking bintana. Nasa harapan niya ang laptop, ilang dokumento, at isang makapal na folder na naglalaman ng mga suhestiyon para sa susunod na koleksiyon ng romance novels.Bahagyang nakatali ang mahaba niyang buhok, at paminsan-minsan ay inaayos niya ang ilang hibla nito habang nagbabasa sa screen.“Grabe,” reklamo niya habang nakatitig sa isang pahina. “Bakit parang mas mahirap pang mag-edit ng manuscript kaysa gumawa ng sarili kong kuwento?”“Dahil masyado kang mabait sa mga characters mo.”Napatingin siya sa lalaking biglang sumulpot sa tabi ng desk niya.Si Enzo Pineda.May hawak itong paper cup ng kape at isang supot ng pandes

  • My Dream Lover, Came Back As My Boss    Chapter 6. The Wound He Hides

    Pagpasok nila sa loob ng opisina, agad itong naupo sa upuan nito, na bumalik sa dati nitong cold, distant, unreadable aura. Habang si Sheena ay nakatayo pa rin, tahimik at hawak ang tablet. Pero hindi niya maayos ang sarili niya dahil sa kalabog ng dibdib na nararamdaman... Ang kabang hindi n

  • My Dream Lover, Came Back As My Boss    chapter 5. Who Do You See?

    Lumapit pa si Carlo. “At ngayon?” mababa ang boses. “Who do you see?” patuloy nito. Hindi siya makagalaw. Hindi makasagot. - Bigla siyang nagising. Hinihingal. Pawis. Kumakabog ang dibdib. “Ano ba yon?…” tanong niya sa sarili at napahawak siya sa dibdib. Parang hindi pa rin nawala an

  • My Dream Lover, Came Back As My Boss    chapter 4. Dream Or Nightmare

    Pagbalik ni Sheena sa desk niya, iba na ang pakiramdam niya. Now she knew... May dahilan kung bakit siya tinatrato ng ganito. Hindi siya ñ ni Carlo. Hindi dahil siya si Sheena. Kundi dahil .... Kamukha niya ang taong sumira rito. Huminga siya ng malalim. At saka pumikit. “Hindi ako si Ruby,

  • My Dream Lover, Came Back As My Boss    Chapters 2. Ten Minutes, No Mercy

    Friday morning. Maaga siyang nagising, halo-halo ang kaba at excitement. Hindi niya alam kung matutuwa ba siya o matatakot. Lalo na at personal assistant siya ni Carlo Sanchez—ang lalaking parang walang emosyon at sagad kung makatingin. Feeling niya pati kaluluwa niya nakikita nito. Nagbih

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status