Chapter 6. A Glimpse Of His Kindness

Tumahimik ito. Medyo matagal siya nitong tinitigan. Saka biglang tumalikod si Carlo. Na parang wala lang, at parang walang nangyari.

“Follow me.”

At naglakad ito papasok sa opisina nito. Naiwan siya na ang puso niya, hindi pa rin kuma-kalma. At habang sinusundan niya ito, parang naramdaman niya pa rin ang bakas ng titig nito.

Pagpasok nila sa loob ng opisina, agad itong naupo sa upuan nito, na bumalik sa dati nitong cold, distant, unreadable aura.

Habang si Sheena ay nakatayo pa rin, tahimik at hawak ang tablet.

“Start,” utos nito ng hindi man lang tumitingin sa kanya.

Napapikit siya saglit.

Then nagsalita, one by one.

---

Tanghali nang yayain ni Mia si Sheena na kumain.

Napangiti si Sheena.

“Salamat, Mia.”

Magkatabing umupo ang dalawa sa cafeteria.

Habang kumakain, hindi napigilan ni Sheena na mapabuntong-hininga.

“Grabe pala ang boss natin.”

Natawa si Mia.

“Ngayon mo lang nalaman?”

“Hindi man lang ngumingiti.”

“Normal iyon.”

“Normal?”

Tumango si Mia.

“Ganoon talaga si Sir Carlo.”

Napatingin si Sheena sa kanya.

“Pero close kayo ni Ma'am Missy, di ba?”

“Si Ma'am Missy?”

“Oo.”

Tumango si Mia.

“Childhood friend siya ni Carlo.”

“Ah.”

“Kaya hindi nakapagtataka kung close sila.”

Humigop ng tubig si Mia bago nagpatuloy.

“Matagal na silang magkakilala. Bago pa naging ganito kalaki ang Sanchez Media Company.”

“Talaga?”

“Yes. Isa si Ma'am Missy sa mga taong tumulong kay Sir Carlo noong nagsisimula pa lang siya.”

Napaisip si Sheena.

“Kaya pala parang komportable siya rito.”

“Hindi lang komportable.”

Napangiti si Mia.

“May malaking influence siya rito.”

“Wow.”

“Pero don't worry. Mabait naman si Ma'am Missy.”

Sandaling natigilan si Mia.

“Usually.”

Napatawa si Sheena.

“Usually?”

“Malalaman mo rin.”

Hindi na nagtanong si Sheena.

Hindi niya alam kung bakit may kakaibang tono sa boses ni Mia nang banggitin ang pangalan ni Missy.

---

Tatlong araw ang itinakdang buong team ng Sanchez Media Company sa isang luxury hotel para sa isang importanteng business event.

Hindi sana kasama sa plano ni Sheena Del Fuente ang manatili roon ng dalawang gabi.

Ang trabaho lamang niya ay samahan si Carlo Sanchez bilang personal assistant, siguraduhing kumpleto ang mga dokumento nito, maayos ang schedule, at walang aberyang mangyayari sa event.

Simple.

At least, iyon ang inaakala niya.

Pagdating nila sa hotel, agad siyang sinalubong ng sunod-sunod na gawain.

Registration.

Meeting.

Business dinner.

Presentation.

Client coordination.

At ang pag-aayos ng schedule ng CEO na tila walang konsepto ng pahinga.

“Ms. Del Fuente.”

Napalingon si Sheena kay Carlo.

“Yes, Sir?”

“Nasaan ang revised presentation?”

“Five minutes ago, nasa conference room na po. Naipadala ko rin sa laptop ninyo.”

“Good.”

Iyon lamang.

Walang thank you.

Walang kahit simpleng acknowledgment.

------------------

Sanay na si Sheena sa ganoong treatment mula sa boss niya.

Kaya naman hindi na siya umaasa ng any appreciation o acknowledgement mula sa kanyang boss.

Habang naglalakad sila papunta sa elevator, napansin niyang may ilang business partners na palihim na nakatingin sa kanila.

Hindi niya alam kung bakit.

Hanggang sa narinig niya ang isang babae na kausap ang kasama nito.

“Siya ba ang bagong assistant ni Mr. Sanchez?”

“Parang…”

“Hindi ba siya kamukha ni Ruby?”

Napatigil sandali ang hakbang ni Sheena.

Ruby.

Kahit hindi niya personal na kilala ang dating fiancée ni Carlo, pamilyar na sa kanya ang pangalan nito.

Maraming beses na niyang narinig iyon mula sa ibang empleyado. Lalo na kay Mia, naalala pa niya ang sinabi nito.

Si Ruby ang babaeng dapat sana ay naging asawa ni Carlo.

Pero hindi ito sumipot sa kasal.

Sa halip, sumama ito sa ibang lalaki.

At mula noon, naging mas malamig umano si Carlo kaysa dati.

Napayuko si Sheena at nagpatuloy sa paglalakad.

Hindi niya gustong marinig ang mga ganoong usapan.

Hindi rin niya gustong isipin kung bakit minsan ay ganoon ang tingin ni Carlo sa kanya.

Parang may hinahanap sa mukha niya.

Pagdating sa elevator, pumasok silang dalawa.

Magkatabi sila ngunit may pagitan.

Pinilit ni Sheena na ituon ang pansin sa tablet na hawak niya.

“Sir, seven o’clock po ang dinner meeting ninyo.”

“Move it to seven-thirty.”

“Pero may presentation po kayo sa eight.”

“Then make it seven.”

Napatingin siya rito.

“Sir, hindi po aabot—”

“Then make it happen.”

Napailing si Sheena sa isip niya.

Perfect.

Imposible.

At....nakakainis!

Pero CEO niya ito.

Kaya wala siyang ibang magagawa kundi sumunod.

Pagdating sa floor ng conference hall, naging abala muli ang lahat.

Lumapit si Missy kay Carlo.

“Carlo, the client from Singapore is already waiting.”

“I know.”

Nagpalitan sila ng ilang salita tungkol sa event.

Habang nakatayo sa gilid si Sheena, napansin niyang ilang beses siyang tinitigan ni Missy.

Hindi maganda ang expression nito.

“Miss Sheena.”

“Yes?”

“Make sure na hindi magkakaroon ng problema sa presentation.”

“I already checked everything.”

“Good. Because Carlo doesn't tolerate mistakes.”

Tumango si Sheena.

“I know.”

Lumakad palayo si Missy.

Napabuntong-hininga si Sheena bago muling nag-focus sa trabaho.

Makalipas ang ilang oras, nagsimula ang business presentation.

Nasa harapan si Carlo.

Eksaktong gaya ng CEO na nakikita niya araw-araw.

Pero nang biglang magkaroon ng technical problem sa projector, mabilis na kumilos si Sheena.

Lumapit siya sa technician at tinulungan itong ayusin ang connection.

Nang bumalik ang presentation, nakahinga siya ng maluwag.

Ngunit hindi pa tapos ang problema.

Habang ipinapakita ang isang confidential slide, biglang lumitaw sa screen ang maling file.

Napatingin ang lahat.

Agad na namutla si Sheena.

Maling presentation iyon.

At ang file ay naglalaman ng internal notes ng kumpanya.

“I'm sorry,” bulong niya.

Bago pa siya makalapit sa laptop, tumayo si Carlo.

“Technical error.”

Malinaw ang boses nito.

Walang bakas ng panic.

“Please give us a minute.”

Agad niyang pinatay ang screen.

Nagtaka ang lahat.

Pero walang nagtanong.

Lumapit si Carlo kay Sheena.

“Come with me.”

Sinundan siya ni Sheend p si David a sa isang maliit na hallway.

“I’m sorry, Sir. Hindi ko po alam kung paano—”

“I know.”

Napatingin siya rito.

“I know you didn't do it.”

Napahinto si Sheena.

Hindi niya inaasahan iyon.

“Pero ako po ang may hawak ng files.”

“And I am the CEO. The mistake is mine to handle.”

Napatitig lamang siya rito.

Iyon ang unang pagkakataong narinig niyang ipinagtanggol siya ni Carlo.

“Sir…”

“Fix the file. I'll handle the clients.”

Tumango siya.

“Yes, Sir.”

Nang bumalik sila sa conference hall, tila walang nangyari.

Naayos ang presentation.

Natuloy ang meeting.

At walang sinumang sinisi si Sheena.

Ngunit habang nakatingin siya kay Carlo mula sa likuran ng conference room, may kakaibang pakiramdam na nabuo sa dibdib niya.

Hindi niya alam kung ano iyon.

Hindi rin niya gustong bigyan ng pangalan.

Dahil ang Carlo Sanchez na kilala niya ay isang lalaking bihirang magpakita ng malasakit.

Kaya bakit ngayon?

---

Simula pa lamang ng unang araw ng business event, abala na siya sa pag-aayos ng schedule ni Carlo, pag-check ng presentation materials, pakikipag-coordinate sa event organizers at pagtiyak na kumpleto ang lahat ng kailangan ng boss niya.

“Miss Sheena, ready na po ba ang presentation files?” tanong ng event coordinator.

“Yes. Nasa tablet ko na.” Sagot niya.

“Pati backup?”

“Meron din.”

“Dinner schedule ni Mr. Sanchez?”

“Seven-thirty.”

“Airport transfer ng Singapore clients?”

“Nakaayos na rin.”

-

Napahawak si Sheena sa noo.

“Okay. Kaya ko pa.”

Napangiti si Mia na nasa tabi niya.

“Sure ka?”

“Of course.”

“Kanina ka pa naglalakad ng pabalik-balik dahil sa pag-aasikaso mg mga kailangan.”

“Assistant ako ni Sir Carlo. Normal lang ‘to.”

Napailing si Mia.

“Hindi normal ang boss mo.”

Napatingin si Sheena sa kabilang bahagi ng lobby.

Nandoon si Carlo.

Naka-black suit ito at kausap ang ilang investors. Diretso ang tindig, seryoso ang mukha at tila walang bagay na kayang guluhin ang composure nito.

At kahit ilang metro ang layo niya, ramdam pa rin ni Sheena ang presence nito.

“Bakit ka nakatingin sa kanya?” tanong ni Mia.

Agad na umiwas si Sheena.

“Wala.”

Hindi na pinansin ni Sheena ang makahulugang ngiti ni Mia.

Hindi niya dapat iniisip ang boss niya ng ganoon.

Lalo na't alam niyang may Ruby sa puso nito.

Sa unang gabi, natapos ang business dinner, lampas alas-diyes na.

Pagbalik nila sa hotel, akala ni Sheena ay makaka-pagpahinga na siya.

Pero bago pa siya makapasok sa elevator, narinig niya ang boses ni Carlo.

“Sheena.”

“Yes, Sir?”

“Tomorrow, seven a.m. Breakfast meeting.”

Napakurap siya.

“Seven?”

“Yes.”

“Sir, may presentation po tayo ng nine.”

“I know.”

“Then I should prepare everything at six.”

“Yes.”

Napabuntong-hininga siya.

“Good night, Sir.”

Tumango si Carlo at nagpatuloy sa paglalakad.

Napailing si Sheena.

“Seven in the morning…”

-

Kinabukasan, maaga siyang nagising.

At gaya ng inaasahan, naging abala na naman ang buong araw.

Sa business hall, nakita niya si Missy na nakikipag-usap kay Carlo. Aniya sa isipan na normal lang na palaging magkasama ang dalawa dahil pareho niya itong mga boss.

Nang mapansin siya nito, nagbago ang expression nito.

“Miss Sheena, nasaan ang revised contract?”

“Nasa folder po ni Mr. Sanchez.”

“Get it.”

“Yes.”

Paglingon niya, nakita niyang nakatingin sa kanya si Carlo.

Sandali lamang iyon.

Pero may kakaibang pakiramdam siyang naramdaman.

Hindi niya mawari kung bakit.

Maya-maya, nagsimula ang final presentation.

Maayos ang lahat.

Sa pagkakataong iyon, wala ng technical problems.

At ng matapos ang event, nakahinga ng maluwag si Sheena.

Finally.

Tapos na.

Nagsimula ng magsiuwian ang mga guests.

Isa-isa ring umalis ang staff.

Si Sheena naman ay naiwan upang tiyaking maayos ang lahat ng documents bago siya umuwi.

Makalipas ang ilang minuto, isinara niya ang tablet.

“Done."

---

Pagsapit ng gabi, halos hindi na maramdaman ni Sheena ang mga paa niya.

Pagkatapos ng dinner meeting, bumalik siya sa hotel room niya.

Pagkapasok, ibinagsak niya ang handbag sa sofa.

“Finally.”

Umupo siya.

Pero ilang segundo lamang ay nakaramdam siya ng matinding panghihina.

Masyadong maraming ginawa ang katawan niya sa maghapon.

Hindi na siya nakapag-dinner ng maayos dahil inasikaso niya ang meeting.

Kumuha siya ng tubig ngunit halos kalahati lamang ang nainom niya.

Maya-maya, napahawak siya sa kanyang noo.

Mainit.

------------

Please Follow and comments.

Don't forget to hit the heart button, subscribe and add in your library.

Tumahimik ito. Medyo matagal siya nitong tinitigan. Saka biglang tumalikod si Carlo. Na parang wala lang, at parang walang nangyari.

“Follow me.”

At naglakad ito papasok sa opisina nito. Naiwan siya na ang puso niya, hindi pa rin kuma-kalma. At habang sinusundan niya ito, parang naramdaman niya pa rin ang bakas ng titig nito.

Pagpasok nila sa loob ng opisina, agad itong naupo sa upuan nito, na bumalik sa dati nitong cold, distant, unreadable aura.

Habang si Sheena ay nakatayo pa rin, tahimik at hawak ang tablet.

“Start,” utos nito ng hindi man lang tumitingin sa kanya.

Napapikit siya saglit.

Then nagsalita, one by one.

---

Tanghali nang yayain ni Mia si Sheena na kumain.

Napangiti si Sheena.

“Salamat, Mia.”

Magkatabing umupo ang dalawa sa cafeteria.

Habang kumakain, hindi napigilan ni Sheena na mapabuntong-hininga.

“Grabe pala ang boss natin.”

Natawa si Mia.

“Ngayon mo lang nalaman?”

“Hindi man lang ngumingiti.”

“Normal iyon.”

“Normal?”

Tumango si Mia.

“Ganoon talaga si Sir Carlo.”

Napatingin si Sheena sa kanya.

“Pero close kayo ni Ma'am Missy, di ba?”

“Si Ma'am Missy?”

“Oo.”

Tumango si Mia.

“Childhood friend siya ni Carlo.”

“Ah.”

“Kaya hindi nakapagtataka kung close sila.”

Humigop ng tubig si Mia bago nagpatuloy.

“Matagal na silang magkakilala. Bago pa naging ganito kalaki ang Sanchez Media Company.”

“Talaga?”

“Yes. Isa si Ma'am Missy sa mga taong tumulong kay Sir Carlo noong nagsisimula pa lang siya.”

Napaisip si Sheena.

“Kaya pala parang komportable siya rito.”

“Hindi lang komportable.”

Napangiti si Mia.

“May malaking influence siya rito.”

“Wow.”

“Pero don't worry. Mabait naman si Ma'am Missy.”

Sandaling natigilan si Mia.

“Usually.”

Napatawa si Sheena.

“Usually?”

“Malalaman mo rin.”

Hindi na nagtanong si Sheena.

Hindi niya alam kung bakit may kakaibang tono sa boses ni Mia nang banggitin ang pangalan ni Missy.

---

Tatlong araw ang itinakdang buong team ng Sanchez Media Company sa isang luxury hotel para sa isang importanteng business event.

Hindi sana kasama sa plano ni Sheena Del Fuente ang manatili roon ng dalawang gabi.

Ang trabaho lamang niya ay samahan si Carlo Sanchez bilang personal assistant, siguraduhing kumpleto ang mga dokumento nito, maayos ang schedule, at walang aberyang mangyayari sa event.

Simple.

At least, iyon ang inaakala niya.

Pagdating nila sa hotel, agad siyang sinalubong ng sunod-sunod na gawain.

Registration.

Meeting.

Business dinner.

Presentation.

Client coordination.

At ang pag-aayos ng schedule ng CEO na tila walang konsepto ng pahinga.

“Ms. Del Fuente.”

Napalingon si Sheena kay Carlo.

“Yes, Sir?”

“Nasaan ang revised presentation?”

“Five minutes ago, nasa conference room na po. Naipadala ko rin sa laptop ninyo.”

“Good.”

Iyon lamang.

Walang thank you.

Walang kahit simpleng acknowledgment.

------------------

Sanay na si Sheena sa ganoong treatment mula sa boss niya.

Kaya naman hindi na siya umaasa ng any appreciation o acknowledgement mula sa kanyang boss.

Habang naglalakad sila papunta sa elevator, napansin niyang may ilang business partners na palihim na nakatingin sa kanila.

Hindi niya alam kung bakit.

Hanggang sa narinig niya ang isang babae na kausap ang kasama nito.

“Siya ba ang bagong assistant ni Mr. Sanchez?”

“Parang…”

“Hindi ba siya kamukha ni Ruby?”

Napatigil sandali ang hakbang ni Sheena.

Ruby.

Kahit hindi niya personal na kilala ang dating fiancée ni Carlo, pamilyar na sa kanya ang pangalan nito.

Maraming beses na niyang narinig iyon mula sa ibang empleyado. Lalo na kay Mia, naalala pa niya ang sinabi nito.

Si Ruby ang babaeng dapat sana ay naging asawa ni Carlo.

Pero hindi ito sumipot sa kasal.

Sa halip, sumama ito sa ibang lalaki.

At mula noon, naging mas malamig umano si Carlo kaysa dati.

Napayuko si Sheena at nagpatuloy sa paglalakad.

Hindi niya gustong marinig ang mga ganoong usapan.

Hindi rin niya gustong isipin kung bakit minsan ay ganoon ang tingin ni Carlo sa kanya.

Parang may hinahanap sa mukha niya.

Pagdating sa elevator, pumasok silang dalawa.

Magkatabi sila ngunit may pagitan.

Pinilit ni Sheena na ituon ang pansin sa tablet na hawak niya.

“Sir, seven o’clock po ang dinner meeting ninyo.”

“Move it to seven-thirty.”

“Pero may presentation po kayo sa eight.”

“Then make it seven.”

Napatingin siya rito.

“Sir, hindi po aabot—”

“Then make it happen.”

Napailing si Sheena sa isip niya.

Perfect.

Imposible.

At....nakakainis!

Pero CEO niya ito.

Kaya wala siyang ibang magagawa kundi sumunod.

Pagdating sa floor ng conference hall, naging abala muli ang lahat.

Lumapit si Missy kay Carlo.

“Carlo, the client from Singapore is already waiting.”

“I know.”

Nagpalitan sila ng ilang salita tungkol sa event.

Habang nakatayo sa gilid si Sheena, napansin niyang ilang beses siyang tinitigan ni Missy.

Hindi maganda ang expression nito.

“Miss Sheena.”

“Yes?”

“Make sure na hindi magkakaroon ng problema sa presentation.”

“I already checked everything.”

“Good. Because Carlo doesn't tolerate mistakes.”

Tumango si Sheena.

“I know.”

Lumakad palayo si Missy.

Napabuntong-hininga si Sheena bago muling nag-focus sa trabaho.

Makalipas ang ilang oras, nagsimula ang business presentation.

Nasa harapan si Carlo.

Eksaktong gaya ng CEO na nakikita niya araw-araw.

Pero nang biglang magkaroon ng technical problem sa projector, mabilis na kumilos si Sheena.

Lumapit siya sa technician at tinulungan itong ayusin ang connection.

Nang bumalik ang presentation, nakahinga siya ng maluwag.

Ngunit hindi pa tapos ang problema.

Habang ipinapakita ang isang confidential slide, biglang lumitaw sa screen ang maling file.

Napatingin ang lahat.

Agad na namutla si Sheena.

Maling presentation iyon.

At ang file ay naglalaman ng internal notes ng kumpanya.

“I'm sorry,” bulong niya.

Bago pa siya makalapit sa laptop, tumayo si Carlo.

“Technical error.”

Malinaw ang boses nito.

Walang bakas ng panic.

“Please give us a minute.”

Agad niyang pinatay ang screen.

Nagtaka ang lahat.

Pero walang nagtanong.

Lumapit si Carlo kay Sheena.

“Come with me.”

Sinundan siya ni Sheend p si David a sa isang maliit na hallway.

“I’m sorry, Sir. Hindi ko po alam kung paano—”

“I know.”

Napatingin siya rito.

“I know you didn't do it.”

Napahinto si Sheena.

Hindi niya inaasahan iyon.

“Pero ako po ang may hawak ng files.”

“And I am the CEO. The mistake is mine to handle.”

Napatitig lamang siya rito.

Iyon ang unang pagkakataong narinig niyang ipinagtanggol siya ni Carlo.

“Sir…”

“Fix the file. I'll handle the clients.”

Tumango siya.

“Yes, Sir.”

Nang bumalik sila sa conference hall, tila walang nangyari.

Naayos ang presentation.

Natuloy ang meeting.

At walang sinumang sinisi si Sheena.

Ngunit habang nakatingin siya kay Carlo mula sa likuran ng conference room, may kakaibang pakiramdam na nabuo sa dibdib niya.

Hindi niya alam kung ano iyon.

Hindi rin niya gustong bigyan ng pangalan.

Dahil ang Carlo Sanchez na kilala niya ay isang lalaking bihirang magpakita ng malasakit.

Kaya bakit ngayon?

---

Simula pa lamang ng unang araw ng business event, abala na siya sa pag-aayos ng schedule ni Carlo, pag-check ng presentation materials, pakikipag-coordinate sa event organizers at pagtiyak na kumpleto ang lahat ng kailangan ng boss niya.

“Miss Sheena, ready na po ba ang presentation files?” tanong ng event coordinator.

“Yes. Nasa tablet ko na.” Sagot niya.

“Pati backup?”

“Meron din.”

“Dinner schedule ni Mr. Sanchez?”

“Seven-thirty.”

“Airport transfer ng Singapore clients?”

“Nakaayos na rin.”

-

Napahawak si Sheena sa noo.

“Okay. Kaya ko pa.”

Napangiti si Mia na nasa tabi niya.

“Sure ka?”

“Of course.”

“Kanina ka pa naglalakad ng pabalik-balik dahil sa pag-aasikaso mg mga kailangan.”

“Assistant ako ni Sir Carlo. Normal lang ‘to.”

Napailing si Mia.

“Hindi normal ang boss mo.”

Napatingin si Sheena sa kabilang bahagi ng lobby.

Nandoon si Carlo.

Naka-black suit ito at kausap ang ilang investors. Diretso ang tindig, seryoso ang mukha at tila walang bagay na kayang guluhin ang composure nito.

At kahit ilang metro ang layo niya, ramdam pa rin ni Sheena ang presence nito.

“Bakit ka nakatingin sa kanya?” tanong ni Mia.

Agad na umiwas si Sheena.

“Wala.”

Hindi na pinansin ni Sheena ang makahulugang ngiti ni Mia.

Hindi niya dapat iniisip ang boss niya ng ganoon.

Lalo na't alam niyang may Ruby sa puso nito.

Sa unang gabi, natapos ang business dinner, lampas alas-diyes na.

Pagbalik nila sa hotel, akala ni Sheena ay makaka-pagpahinga na siya.

Pero bago pa siya makapasok sa elevator, narinig niya ang boses ni Carlo.

“Sheena.”

“Yes, Sir?”

“Tomorrow, seven a.m. Breakfast meeting.”

Napakurap siya.

“Seven?”

“Yes.”

“Sir, may presentation po tayo ng nine.”

“I know.”

“Then I should prepare everything at six.”

“Yes.”

Napabuntong-hininga siya.

“Good night, Sir.”

Tumango si Carlo at nagpatuloy sa paglalakad.

Napailing si Sheena.

“Seven in the morning…”

-

Kinabukasan, maaga siyang nagising.

At gaya ng inaasahan, naging abala na naman ang buong araw.

Sa business hall, nakita niya si Missy na nakikipag-usap kay Carlo. Aniya sa isipan na normal lang na palaging magkasama ang dalawa dahil pareho niya itong mga boss.

Nang mapansin siya nito, nagbago ang expression nito.

“Miss Sheena, nasaan ang revised contract?”

“Nasa folder po ni Mr. Sanchez.”

“Get it.”

“Yes.”

Paglingon niya, nakita niyang nakatingin sa kanya si Carlo.

Sandali lamang iyon.

Pero may kakaibang pakiramdam siyang naramdaman.

Hindi niya mawari kung bakit.

Maya-maya, nagsimula ang final presentation.

Maayos ang lahat.

Sa pagkakataong iyon, wala ng technical problems.

At ng matapos ang event, nakahinga ng maluwag si Sheena.

Finally.

Tapos na.

Nagsimula ng magsiuwian ang mga guests.

Isa-isa ring umalis ang staff.

Si Sheena naman ay naiwan upang tiyaking maayos ang lahat ng documents bago siya umuwi.

Makalipas ang ilang minuto, isinara niya ang tablet.

“Done."

---

Pagsapit ng gabi, halos hindi na maramdaman ni Sheena ang mga paa niya.

Pagkatapos ng dinner meeting, bumalik siya sa hotel room niya.

Pagkapasok, ibinagsak niya ang handbag sa sofa.

“Finally.”

Umupo siya.

Pero ilang segundo lamang ay nakaramdam siya ng matinding panghihina.

Masyadong maraming ginawa ang katawan niya sa maghapon.

Hindi na siya nakapag-dinner ng maayos dahil inasikaso niya ang meeting.

Kumuha siya ng tubig ngunit halos kalahati lamang ang nainom niya.

Maya-maya, napahawak siya sa kanyang noo.

Mainit.

------------

Please Follow and comments.

Don't forget to hit the heart button, subscribe and add in your library.