Chapter 6. The Wound He Hides

Pagpasok nila sa loob ng opisina, agad itong naupo sa upuan nito, na bumalik sa dati nitong cold, distant, unreadable aura.

Habang si Sheena ay nakatayo pa rin, tahimik at hawak ang tablet.

Pero hindi niya maayos ang sarili niya dahil sa kalabog ng dibdib na nararamdaman...

Ang kabang hindi niya mapigilan. “Start,” utos nito ng hindi man lang tumitingin sa kanya.

Napapikit siya saglit.

Then nagsalita, one by one.

----

Coffee Break

Kahit sa simpleng sandaling iyon, feeling ni Sheena ang kaba na pumapasok sa kanyang dibdib ay bumabalot sa buong katawan niya.

Hindi niya alam kung dahil ba iyon sa kape o sa mga salitang narinig niya.

Hindi lang iyon basta kwento...kundi isang katotohanan kung bakit mas lalo na ngayon naantig ang puso niya sa kanyang boss at kung bakit ganoon na ang ugali nito. Sabi nila, hindi naman datung ganun si Carlo.

Parang… piraso iyon ng katotohanan na dapat niyang malaman upang maintindihan ang kanyang boss.

Habang naglalakad siya pabalik sa desk niya, mas mabigat pa ang bawat hakbang niya. Hindi dahil sa trabaho, kundi dahil sa bagong pananaw niya kay Carlo, at kung sino ito dati kumpara ngayon.

Ngayon, naintindihan na niya ang CEO ng Sanchez Media Corporation, lalo na sa dinadala nitong kwento at sakit ng nakaraan.

Hindi lang siya yung lalaking laging malamig ang tingin, laging kontrolado ang boses, at parang walang pakialam sa kahit sino.

Siya pala ang lalaking may lihim na sugat. Alam niyang hindi pa iyon naghihilom.

Pagdating niya sa workstation niya, agad niyang nakita si Carlo sa loob ng glass office. Nakatayo ito, kausap ang isa sa mga senior managers. Straight posture. Walang emosyon ang mukha.

Pero ngayon....

Iba na ang nakikita niya rito kahit na super suplado ang aura nito.

Napansin niya kung paano bahagyang napipikit ang mata nito kapag may sinasabi ang kausap.

Maliit lamang na mga bagay.

Mga bagay na dati, hindi niya napapansin.

Ngayon, hindi na niya kayang balewalain....

Ganito ba talaga siya… o ganito lang siya dahil nasaktan siya?

Napaupo si Sheena sa upuan niya, pero hindi pa rin siya mapakali. Paulit-ulit na bumabalik sa isip niya ang sinabi ni Ellen.

Iniwan sa altar.

Hindi niya ma-imagine iyon.

A man like Carlo Sanchez… iniwan?

Hindi dahil hindi siya naing sapat.

Kundi dahil may dahilan...

She knows, na masakit iyon.

“Miss Del Fuente.” tawag nito.

Napapitlag siya.

Nakatayo na pala si Carlo sa harap niya. Hindi niya namalayan kung kailan ito lumabas ng office.

“Y-yes, sir?”

“Your report.”

Mabilis niyang kinuha ang folder, pero medyo nanginginig ang kamay niya. Inabot niya iyon kay Carlo, pilit inaayos ang sarili.

Focus. Aniya sa isipan.

Work muna.

Pero kahit anong pilit niyang magfocus. Nararamdaman niya pa rin ang presensya nito.

Because he's...

Too close.

Too aware sa mga kilos niya, kahit ang kanyang paghinga.

Tahimik na binuksan ni Carlo ang report. Ilang segundo itong nagbasa na walang kahit anong reaksyon.

Tapos...

“Section three.”

Kinabahan si Sheena.

“Sir?”

“Explain.” wika nito at lumapit ito ng kaunti, tumabi sa kanya para makita ang document. At doon niya naramdaman...

Ang init ng presensiya ng lalaki.

Hindi lang physical.

Sobrang lapit nila.

Konting galaw lang, magdidikit na ang braso nila.

Focus, Sheena.

Habang nagsasalita siya, pilit niyang ini-ignore ang bilis ng tibok ng puso.

Dahil...

Hindi ito nagsasalita.

Pero nakatingin lang si Carlo ng diretso sa kanya.

Yon bang...parang hindi lang report ang pinapakinggan nito.

Parang… siya.

“Sir, this part—”

Biglang tumigil si Sheena.

Hindi niya kasi inaasahan.

Yung tingin nito...

Hindi iyon ang usual na malamig na tin0gin.

Yong parang...

May something.

Hindi niya ma-explain.

Parang… mas malalim.

Mas… personal.

At sa isang segundo....

Nakalimutan niya ang sasabihin niya.

Nagtagpo ang mga mata nila.

At parang may kung anong humila sa kanya. Natanong niya sa kanyang sarili... hindi niya kasi alam kung curiosity iyon.

“Continue.”

Narinig niyang sabi nito. Na nasa mababang boses

Halos pabulong.

“A-ah… yes, sir.”

Mabilis siyang tumingin ulit sa report, na pilit binabalik ang sarili sa realidad.

Naramdaman niyang....hindi na iyon simpleng boss-employee interaction.

May tension.

Pagkatapos ng explanation niya, tahimik na isinara ni Carlo ang folder.

At saka....

“Maganda ang ginawa mo sa section na ito.”

First time niyang marinig ang papuri mula rito...

Hindi siya agad nakasagot.

Hindi dahil hindi niya narinig ang sinabi ng boss niya..

Kundi dahil hindi niya ini-expect iyon, na purihin siya.

Ngayon na...

After ng lahat ng nalaman niya tungkol dito? Kung ano ang napagdaanan nitong sugat at sakit?

“Th-thank you, sir.” yon ang nasabi niya after a few minutes...

Na halos pabulong na ang sagot niya.

Pero sa loob-loob niya feeling niya ang gulo.

Natanong niya sa satili...bakit parang ang bigat ng simpleng compliment?

Nang bumukas ang pinto ng office.

“Carlo.”

Boses ng babae.

At sabay silang napalingon.

Nakatayo ang babae sa may pintuan..

Napansin niya kung paano nagbago ang aura ni Carlo.

“Missy.” Sambit ni Carlo sa pangalan nito na parang iba ang dating sa pandinig ni Sheena.

Lumapit ito, na parang natural lang ang lahat. Parang wala itong iniintinding ibang tao sa paligid0.

Yon bang, sanay na sanay ba itong kaharap at kausap ang boss niya.

Natanong niya sa kanyang isipan.

Sino kaya ang babaeng iyon?

-

Hindi niya namalayan na...

habang nag-uusap ang dalawa, unti-unting humigpit ang hawak niya sa ballpen niya.

At hindi niya alam kung bakit?

Dahil alam niya sa sarili na hindi naman niya dapat maramdaman iyon.

Pero, bakit nararamdaman niya?

“Busy?” Narinig niyang tanong ni Missy, nakatingin kay Carlo pero may bahagyang sulyap kay Sheena.

“As always,” maikling sagot ni Carlo.

Nakita niyang ngumiti si Missy.

“Still the same.”

Still the same....

Parang may ibig sabihin.

Parang may history.

Jaya naramdaman niyang parang may kumurot sa dibdib ni Sheena.

Why am I reacting like this?

She knows....

Wala siyang karapatan.

Assistant lang siya.

At sa palagay niya

si Missy—

Matagal ng parte ng buhay ni Carlo.

Mas nauna ito.

Mas kilala.

At mas… malapit sa buhay ni Carlo.

“Join me later?” casual na tanong ni Missy.

Tahimik saglit

Pero hindi niya alam kung bakit siya naghihintay.

At hindi rin niya alam kung ano ang hinihintay niya.

“…We’ll see.”

Narining niyang tipid na sagot ni Carlo.

Hindi oo.

Hindi rin hindi.

“Alright,” ngumiti si Missy. “I’ll wait.”

Sa paraan ng pagkakasabi nito, parang hindi iyon imbitasyon.

Parang iyon ay...

Sigurado na darating si Carlo.

Pag-alis ni Missy, bumalik ang katahimikan.

Pero hindi na iyon katulad kanina.

----

Ano kaya ang nalaman na katotohanan ni Sheena mula kay Ellen? Na sinabi nitong talagang ikinagulat niya?

At ano kaya ang totoong nararamdaman ni Missy kay Carlo?

-

Click add in library para masundan ang tumitinding mga takbo na mga eksena sa kwento at huwag kalimutan na mag follow, subscribe and comment ng “ i want more' para mas lalo pang pagandahin ang mga tagpo ng kwento. Maraming salamat sa inyong pagtaguyod at pagbasa ng kwento.