Chapters 2

Hindi pa siya nagsisimula, pero pakiramdam niya pagod na siya.

Huminga siya ng malalim.

'First day mo pa lang, Sheena. Be patience at gawin mo ang tama.’ 

Nakita niyang nilapag nito ang isang tablet sa mesa.

“Memorize my schedule.”

Sheena blinked. “Now, sir?”

“Do I look like I’m joking?”

“No, sir.”

“You have ten minutes.”

Saglit na nanlaki ang mata niya, pero agad niyang kinuha niya ang tablet.

Sunod-sunod ang laman—meetings, calls, briefings, interviews.

Halos parang wala itong pahinga.

Natanong niya sa isipan niya, kung nakakaramdam ba ito ng pagod?

“Time’s running,” malamig na paalala ni Carlo.

Agad niyang ipinagpatuloy ang pagbabasa.

Pinilit niyang kabisaduhin lahat—oras, pangalan, location, details.

Kahit na mabilis ang tibok ng puso niya sa kaba kailangan niyang mag-focus. Dahil wala siyang choice.

“Stop.”

Napatingin siya rito.

“Recite.” 

Umayos siya ng upo. At sinimulan iyon…

“8:00 AM—marketing meeting. 9:30—conference call with international partners. 10:45—internal review…”

Tuluy-tuloy.

Hindi siya huminto at hindi siya pwedeng magkamali.

Pagkatapos niya, saglit na tahimik si Carlo.

Then—

“You hesitated.” Wika nitong seryosong- seryoso ang mukha. 

Parang nanlambot ang tuhod niya.

“Sir—”

“You paused before 11:00.”

“I was just—”

“You weren’t sure.” 

Diretso ang tanong nito at walang paligoy-ligoy na sabi sa kanya.

“I’m sorry, sir.”

“I don’t need apologies.” Sagot nitong malamig. Na parang walang emosyon habang nakatitig sa kanya.

“Again.” Narinig niyang sabi nito.

“From the top.”

“Yes, sir.” Sagot niyang halu-halo ang emosyon: kinakabahan, natatakot at hindi niya maiwasan ang mainis.

Pero inulit nga niya, gaya ng sinabi nito.

Mas maingat, kahit kabado.

Mas pressured siya. Pero tuloy ang pagsalita.

“Prepare my 8:00 AM documents.”

Napatingin siya sa desk.

Wala pang nakalatag kahit isang kusing ng papel doon.

“Sir… wala pa pong files.”

“I didn’t say they’ll be given to you.”

Natigilan siya.

“You find them. Marketing, finance, and production. Fifteen minutes.”

“Sir, kakasimula ko lang—”

“And you think that gives you an excuse?”

Hindi siya umimik sa tinuran nito.

“Move.”

“Yes, sir.”

Halos tumakbo si Sheena palabas ng opisina.

-

Sa marketing department…

“Marketing files po for Mr. Sanchez—”

-

Sa finance department…

“Second floor.”

“Finance documents—urgent po

“Wait”

“Please po, kailangan na ngayon"

-

Sa production department…

“Production files—”

“Hindi pa tapos”

“Kailangan na po—”

Halos mawalan na siya ng hininga.

Pagbalik niya—

Hingal na hingal.

“Sir, ito na po ang mga files…” wika niyang pilit na tinatago ang paghingal.

Kinuha ni Carlo ang documents.

Tahimik nitong ni-review iyon.

Saka isa-isang sinuri.

Then—

“Wrong”

Feeling niya ay muling nanlambot ang kanyang mga tuhod 

“Sir?”

“Page 6. Outdated data.”

“Galing po sa finance—”

“And you trusted it blindly?” Seryoso ang mukha nito, nakatingin sa kanya ng matalim na tingin.

Natigilan siya.

“I—”

“Careless.”

Isang salita.

Pero parang dinurog siya.

“I’ll fix it, sir.”

“You have five minutes.”

“Yes, sir.”

Pagbalik niya, mas hingal na siya.

“Corrected file po, sir.”

Sandali iyon na tinignan ni Carlo pagkatapos ay ibinalik sa kanya.

“Still slow.” Tapos ay sabi nito.

Kinabahan siya, akala niya may mali naman.

Wala man lang sinabi sa kanya na  “okay” na.

Wala man lang acknowledgment.

—

8:00 AM meeting.

Punong-puno ang conference room.

Nandoon lahat ang mga executives, managers at heads ng company.

At si Sheena ay tahimik na nakatayo sa gilid.

First time niya sa ganitong setting.

At si Carlo—

Ibang tao, ibang klase ng boss. Hindi niya alam kung meron ba ito tinatawag na konsiderasyon? Pero, sabi nga niya sa interview di ba? She can able to learn faster?

Lihim na lamang siyang napabuntong hininga.

“This proposal is inefficient,” narinig niyang sabi nito.

“Sir, we—” sasagot pa sana siya pero naputol iyon.

“I don’t pay you to justify failure.”

Tumahimik ang lahat. Ramdam na ramdam niyang nakatingin sa kanya ang karamihan.

“Next slide.” narinig niyang sabi nito. 

Lumapit siya. At ni-click ang next slide.

Maling slide.

“Stop.”

Parang tumigil ang mundo niya. 

“I said next slide.”

“S-sorry, sir—”

“Focus. Or leave.”

Parang gusto niyang maglaho. Sa puntong iyon, parang gusto na niyang sumuko at lumabas ng conference room. 

But, Sheena is not a type of person na madaling sumuko. Palagi niyang pinatutunayan na matatag siya in whatever situation.

Agad niyang inayos iyon kahit ramdam niya ang pamumula ng pisngi niya sa pagkapahiya.

—

Lunch time.

Pero hindi siya kumain. Dahil hindi niya kayang kumain. Parang feeling niya, nakakawala ng gana. Lalo na kung maalala niyang napahiya siya. 

“Ms. Del Fuente.”

Napalingon siya.

Nakatayo si Carlo.

“Why are you still underperforming?”

Natigilan siya.

“Sir, I’m trying my best—”

“Your best isn’t enough.”

Diretsong sabi nito. Oo, nasaktan siya, as in masakit iyon na marinig mo. Kahit na, ginagawa mo ang lahat ng best mo.

“If you can’t keep up, resign.”

Parang may sumaksak sa dibdib niya.

Pero, hindi siya umatras.

“I won’t, sir.”

Saglit itong tumahimik.

Tinitigan siya ni Carlo.

Mabigat.

Malamig.

“Then prove it.” Saka, sabi nito.

Nang gabing iyon mas lumala pa ang mga naranasan ni Sheena.

Emails na paulit-ulit niyang nire-revise.

Reports na pinapabalik.

Calls na siya ang pinapahandle.

At bawat mali niya. Palaging binabalik sa kanya, sabay sabi nito: “Redo this.”

“Unacceptable.”“Fix it.” o “Again.”

Paulit-ulit.

Parang wala siyang nagawang tama.

Kaya hindi niya naiwasang itanong sa sarili.

 ‘Kaya ko pa ba to?’ Aniya at napabuntong hininga saka napapikit siya. At—

‘Kakayanin!’Matatag niyang sabi iyon.

—--

Bandang gabi.

Tahimik na ang opisina.

Pero nandoon pa rin siya.

Nakatayo sa harap ng desk ni Carlo.

“Anything else, sir?”

Hindi siya nito agad sinagot.

After a few seconds…

“Why are you still here?” tanong nitong nakatitig sa kanya. Matalim at sobrang intimidating.

Natigilan siya.

“Sir? You asked me to stay—”

“I didn’t say stand there doing nothing.”

Napalunok siya.

“I’m waiting for instructions, sir.”

Carlo looked up.

“Then listen carefully.”

Lumapit ito.

Mas malapit kaysa dati.

Ramdam niya ang tension dito, na parang inis i galit. Hindi niya maintindihan. Pero ano ba ang nagawa niyang kasalanan? Bakit, parang palagi itong galit sa kanya?

“Don’t expect anything from me.”

“Because you won’t get it.”

Mas lalo siyang kinabahan.

“At don’t expect me to treat you like the others.”

Nanlaki ang mata niya. At mas lalong lumalim ang mga katanungan sa isipan niya. Mas lalong lumabo, dahil hindi niya alam ang dahilan kung bakit nasabi nito iyon sa kanya.

“What do you mean, sir?”

Saglit na katahimikan.

Then—

“Figure it out.” parang casual na sabi nito pero Andon parin ang tensyon. Seryoso ito at gaya ng nakasanayan niya, walang emosyon ang mukha 

Bumalik ito sa trabaho.

As if, walang nangyari. 

Pero, nasabi ng isip niya…

Hindi siya gusto ng boss niya.

At mukhang hindi iyon magbabago anumang oras.

Pero..

Hindi siya susuko.

Hindi pa.

—-

Hindi naging madali ang paggising ni Sheena kinabukasan.

Parang buong katawan niya, pagod pa rin, parang hindi siya natulog, kahit alam niyang nakapikit siya buong gabi.

Yung malamig na boses ni Carlo.

Yung mga salitang— “Careless.” “Unacceptable.” “Your best isn’t enough.”

Napapikit siya sandali.

Huminga ng malalim.

“First day pa lang ‘yon…” bulong niya sa sarili. “Hindi ka pa tapos.”

Dahan-dahan siyang bumangon.

Kahit mabigat ang katawan, pinilit niyang kumilos.

Kailangan.

—

Mas maaga siyang dumating sa opisina.

Mas maaga kaysa kahapon.

Tahimik pa ang buong floor. Ilang ilaw pa lang ang bukas. May ilang employees na naglalakad, pero karamihan—wala pa.

Pero si Sheena,

Diretso agad sa desk niya.

Binuksan ang computer.

Checked emails.

Organized documents.

Sinulat sa notebook niya ang schedule ni Carlo—by memory.

“8:00 AM—marketing meeting… 9:30—conference call…”

Mahina niyang inuulit.

Parang pinipilit niyang patunayan sa sarili niya—

Kaya ko.

Mas maingat siya ngayon.

Mas alerto.

Mas takot magkamali.

—--

Ang tanong, hanggang kailan kaya kakayanin ni Sheena ang lahat ng iyon?

-

May dahilan kaya kung bakit ganon ang pagpapahirap ni Carlo kay Sheena?

Basahin ang sumusunod na kabanata para sa mga kasagutan. I-click ang add in library para malaman kung ano ang dahilan ng kasungitan ni Carlo.