Chapters 2. The Cold-Hearted CEO

Friday morning.

Maaga na nagising si Sheena,

halo-halo ang kaba at excitement.

Hindi niya alam kung matutuwa ba siya o matatakot.

Lalo na at personal assistant siya ni Carlo Sanchez—ang lalaking parang walang emosyon at sagad kung makatingin. Na feeling niya pati kaluluwa niya nakikita nito.

Nagbihis siya ng simple pero professional—white blouse, black pencil skirt, at closed heels. Pagtingin niya sa salamin, napahinga siya ng malalim.

“Kaya mo ‘to, Sheena.”

Pagdating niya sa Sanchez Media Corporation, mas bumilis ang tibok ng puso niya.

Ngayon, hindi na siya applicant. Employee na siya. At personal assistant ng CEO.

“Good morning, Ms. Del Fuente. Mr. Sanchez is expecting you,” sabi ng secretary.

Hawak niya ang maliit na folder na naglalaman ng kanyang mga dokumento habang nakatayo sa harap ng opisina ng CEO. Kasama niya ang secretary nito.

“Come in.”

Boses ng isang lalaki nang kumatok ang secretary.

Malamig.

Diretso.

Napahawak ang secretary sa doorknob bago ito binuksan.

Pagpasok nila, nakita niya ang lalaking nasa likod ng malaking mesa. At isang babae na nakaupo sa gilid ng mesa nito.

Si Carlo Sanchez.

Ang CEO ng Sanchez Media Company.

At sino kaya ang kasama nitong babae? Wika ni Sheena sa kanyang isipan.

Nakatayo si Carlo, habang may binabasang dokumento. Matangkad, maayos ang postura, at seryoso ang mukha. Nang iangat nito ang mga mata, tila biglang nawala ang lakas ng loob ni Sheena.

Iyon ang klase ng titig na kayang magparamdam sa isang tao na kailangan nitong mag-ingat sa bawat kilos.

“Sir Carlo, this is Sheena del Fuente,” pagpapakilala ng secretary. “Your new personal assistant.”

Itinaas ni Carlo ang tingin kay Sheena.

Nanatili ang mga mata nito sa mukha niya.

Napansin iyon ng babae, na nakaupo.

Bumaling ang tingin ng secretary dito.

"By the way, Ms. Del Fuente, si Maam Missy Hernandez. General manager ng Sanchez Media Corporation. Ngumiti ito pero saglit lang.

Lalo itong napatingin kay Sheena.

“Sir Carlo, she's your new assistant,” dagdag ng secretary.

“Fine.”

Iyon lamang ang sagot ni Carlo. Pagkatapos ipakilala ng secretary ay nagpaalam na ito na umalis.

Lumapit si Sheena at bahagyang yumuko.

“Good morning, Sir Carlo and Ma'am Missy. I’m Sheena del Fuente. I’ll do my best to assist you.”

“Don't.” Narinig ni Sheena mula kay Carlo.

Napakurap siya.

“Sir?”

“Don't tell me you'll do your best.”

Tinitigan siya ni Carlo.

“Just do your job.”

Napayuko si Sheena.

“Yes, sir.”

Mula sa gilid, hindi inalis ni Missy ang tingin kay Sheena.

Hindi niya gusto ang nakita niya.

Lalo na nang muling bumalik ang tingin ni Carlo sa mukha ng bagong assistant nito.

Maya-maya ay nagpaalam si Missy.

“At 6:30 AM, you’re already here." Narinig ni Sheena na malamig nitong sabi.

“Yes, sir.”

Tinitigan siya nito. Parang sinusuri ulit siya mula ulo hanggang paa.

“Good,” sabi ni Carlo. “I expect consistency.”

Napalunok si Sheena. This is it. Wala ng atrasan.

“Your schedule is on the table."

Dagdag ni Carlo, malamig pa rin ang boses. “Start immediately.”

Hindi pa siya nagsisimula, pero ramdam na niya agad ang matinding pressure. Hindi lang sa mga salitang naririnig niya, kundi sa paraan ng pagtingin ni Carlo Sanchez—sa kilos, sa aura, sa presensya nitong parang laging may kontrol sa lahat ng bagay sa paligid.

Huminga siya ng malalim. Lihim. Pilit pina-pakalma ang sarili.

Nakita niyang nilapag nito ang isang tablet sa mesa ng walang emosyon. “Memorize my schedule,” wika ni Carlo, malamig at diretso.

Napakurap siya. “Now, sir?” maingat niyang tanong.

“Do I look like I’m joking?"

Sarkastiko nitong sagot, walang bahid ng biro sa boses.

Nanahimik siya saglit. “No, sir.” Sapagdaka ay sagot niya.

“You have ten minutes.”

Nanlaki ang mga mata niya, pero agad niyang kinuha ang tablet na parang bigla siyang nilunod ng oras. Dali-dali niyang binuksan iyon at sinimulang isaulo ang mga schedule nito, gaya ng sinabi nito.

Sunod-sunod ang schedule—

8:00 AM marketing meeting,

9:30 conference call,

10:45 internal review,

Sunod-sunod na meetings, interviews, briefings. Parang wala itong pahinga o break man lang.

Natanong niya sa isip niya kung paano ito nakakatagal sa ganitong klase ng araw-araw na buhay. Nakakaramdam din ba ito ng pagod? O sanay na sanay na itong hindi maramdaman ang kahit ano.

“Time’s running,”

malamig na paalala ni Carlo.

Napakurap siya at mas lalong nag-focus. Pinilit niyang isaulo ang lahat—oras, pangalan, lugar, detalye. Lahat. Kahit bumibilis ang tibok ng puso niya sa kaba, pinilit niyang huwag magkamali. Wala siyang choice.

“Stop.”

Napatingin siya kay Carlo at tumigil. “Recite.” Umayos siya ng upo, mariing huminga, at sinimulan.

“8:00 AM—marketing meeting.

9:30—conference call with international partners. 10:45—internal review…”

Tuloy-tuloy siya.

Walang tigil.

Parang takot siyang maputol ang flow dahil baka makalimutan niya ang isa. Tahimik si Carlo habang nakikinig. Walang reaksyon. Walang senyales kung tama ba o mali. Hanggang sa matapos siya.

Sandaling katahimikan.

“May kulang,” malamig nitong sabi.

At narinig niyang wika nito. Parang nanlambot ang tuhod niya.

“Sir—”

“You hesitated.”

“Sandali lang po—”

“You paused before 11:00.”

Natigilan siya. “I was just—”

“You weren’t sure.” Napayuko siya. “Sorry, sir.”

“I don’t need apologies. Again.”

Parang sumikip ang dibdib niya.

“From the top.”

“Yes, sir.” Inulit niya.

Mas maingat ngayon. Mas kabado. Mas pressured. Bawat salita, sinisigurado niyang tama.

“Prepare my 8:00 AM documents,”

utos ni Carlo matapos iyon.

Napatingin siya sa desk. Walang laman.

“Sir… wala pa pong files.”

“I didn’t say they’ll be given to you.” Natigilan siya. “You find them. Marketing, finance, production. Fifteen minutes.”

Nanlaki ang mata niya. “Sir, kakasimula ko lang—” Aniya.

“And you think that gives you an excuse?”

Tumahimik siya. Parang naubos ang hangin sa dibdib niya.

“Move.” Anito.

“Yes, sir.”

Tumakbo siya.

Marketing department. “Marketing files po for Mr. Sanchez—” “Second floor.”

-

Finance. “Finance documents—urgent po.” “Wait lang.” “Sir, kailangan na po ngayon.” “Hindi pa tapos ang report.”

-

Production. “Production files—” “Still compiling.”

Halos mawalan na siya ng hininga sa pagod at pressure. Parang bawat department, may sariling mundo na ayaw siyang tulungan agad.

Parang siya lang ang tumatakbo habang lahat nakatingin lang sa kanya, nagtataka sa kilos niya. Pagbalik niya sa office, hingal na hingal siya nang inabot ang mga files kay Carlo. Ngunit inilihim ang paghingal, ayaw niya kasi na baka pati paghingal niya ay sitahin pa nito.

“Sir, ito na po ang files…”

Kinuha ni Carlo ang documents ng walang salita. Tahimik nitong binuklat isa-isa ang mga iyon.

Hanggang sa huminto. “Wrong.”

Parang bumagsak ang mundo ni Sheena. “Sir?”

“Page 6. Outdated data.”

Napapikit siya sandali.

“Galing po sa finance department—”

“And you trusted it blindly? Careless."

Natigilan siya. Isang salita lang iyon. Pero parang sinampal siya.

“I’ll fix it, sir,” wika niya.

“You have five minutes,”

malamig nitong sabi, at ibinalik lahat ng files sa kanya.

“Yes, sir.”

Nag-aalangan man, tinanggap niya pa rin iyon. Ginawa ang dapat niyang gawin, tulad ng utos nito.

Tumakbo siya ulit. Mas mabilis. Mas desperado. Balik finance. Check data. Reconfirm. Correct. Print.

Parang nagkakagulo na ang isip niya. Pero hindi siya tumigil.

.

“Corrected file po, sir.”

Inabot niya. Tahimik na binasa ni Carlo.

Sandali lang.

“Still slow.”

Walang kahit anong papuri. Walang kahit anong acknowledgement.

-

8:00 AM meeting.

Punong-puno ang conference room. Executives. Managers. Heads. At siya—nakatayo lang sa gilid. First time niya sa ganitong kalaking meeting.

Parang ang liit niya.

“This proposal is inefficient,” sabi ni Carlo.

“Sir, we—” may sumubok magsalita.

“I don’t pay you to justify failure.”

Tahimik ang buong silid. Parang lahat natakot.

“Next slide.”

Lumapit siya. Nag-click. Mali.

“Stop.”

Parang huminto ang oras.

“I said next slide.”

“Sorry, sir—” May kaba na wika niya.

“Focus. Or leave.”

Narinig niyang sabi nito. Napayuko siya.

Parang lahat nakatingin sa kanya.

At parang gusto niyang maglaho nang sandaling iyon.

---------------

Ano kaya ang dahilan kung bakit iba ang tingin ni Carlo sa kanya—at hanggang saan nito kayang panindigan iyon?

- Huwag kang mahuhuli—i-follow, i-add in library and subscribe.