Mag-log inFeeling niya parang tumigil ang lahat. “Joke… right?” pilit niyang ngiti.
Pero hindi ngumiti si Mia. “Same height.” “Same eyes.” “Same aura.” Parang may puzzle na biglang nag-connect. Ang pagiging harsh ni Carlo at yung pressure. Hindi lang trabaho, kundi—she reminds him of someone he lost. Hindi lang nawala… kundi iniwan ito. “No wonder…” halos pabulong ni Mia. “No wonder what?” “Kung bakit mas mahirap siya sa’yo kaysa sa iba.” anito na diretsong tumama iyon kay Sheena. Now, she realized...hindi dahil kulang siya. Kundi dahil...she looks like the woman who broke him. Napabuntong hininga si Sheena. “Ang unfair naman,” mahina niyang sabi. “Very,” sagot ni Mia. “Pero that’s how he is now.” patuloy nito. Pagkatapos nun, parang hindi na makakain ng maayos si Sheena. Nang marinig ang mga sinabi ni Mia tungkol kay Carlo. “So…” ngumiti si Mia, “are you staying?” Napatingin si Sheena. Naalala niya ang sinabi ni Carlo. “If you can’t keep up, then resign.” Huminga siya ng malalim. Saka Umiling. “I won’t quit.” Mahina niyang sabi. Pero buo ang kanyang boses. “Good,” sabi ni Mia. “Pero warning lang… lalala pa ‘yan.” patuloy nito. “Mas lalala pa?” napakunot noong tanong niya. “Way worse.” anito. Napatawa si Sheena ng mahina. “Welcome to reality,” sabi ni Mia, tumayo pa ito “Or… welcome to Sir Carlo's kingdom." Hanggang sa sandaling iyon, hindi parin makapaniwala si Sheena sa sinabi ni Mia. Sabi nila, hindi naman dating ganun si Carlo. Ngayon, naintindihan na niya ang CEO ng Sanchez Media Company, lalo na sa dinadala nitong kwento at sakit ng nakaraan. Siya pala ang lalaking may lihim na sugat. At alam niyang hindi pa iyon naghihilom. - Nakita niyang nakatayo ito, kausap ang isa sa mga senior managers. Ngayon, iba na ang nakikita niya rito kahit na super suplado ang aura nito. 'Ganito ba talaga siya… o ganito lang siya dahil nasaktan siya?' Tanong niya sa sarili habang pinagmamasdan ang lalaki. Iniwan sa altar o hindi sinipot sa kasal? Hindi niya ma-imagine iyon. A man like Carlo Sanchez… iniwan? “Miss Del Fuente.” Napa-pitlag siya. Nakatayo na pala si Carlo sa harap niya. Hindi niya namalayan kung kailan ito lumabas ng office. “Y-yes, sir?” “Your report.” Mabilis niyang kinuha ang folder, Inabot niya iyon kay Carlo. Tahimik na binuksan ni Carlo ang report. Ilang segundo itong nagbasa na walang kahit anong reaksyon. Tapos... “Section three.” Kinabahan si Sheena. “Sir?” “Explain.” wika nito at tumabi sa kanya para makita ang document. At doon niya naramdaman. Ang init ng presensiya ng lalaki. Sobrang lapit nilang dalawa. Konting galaw lang, magdidikit na ang braso nila. Focus, Sheena. Anang isipan niya. Habang nagsasalita siya, pilit niyang ini-ignore ang bilis ng tibok ng puso. Dahil... Hindi ito nagsasalita. Pero nakatingin lang si Carlo ng diretso sa kanya. “Sir, this part—” Biglang tumigil si Sheena. Hindi niya kasi inaasahan. Yung tingin nito... Yong parang... May something. Hindi niya ma-explain. Parang… mas malalim. Mas… personal. Kaya nakalimutan niya ang sasabihin niya. “Continue.” Narinig niyang sabi nito. Na nasa mababang boses . Mabilis siyang tumingin ulit sa report. Pagkatapos ng explanation niya, tahimik na isinara ni Carlo ang folder. “Maganda ang ginawa mo sa section na ito.” First time niyang marinig ang papuri mula rito. “Thank you, sir.” yon ang nasabi niya after a few minutes. Halos pabulong na ang sagot niya. Bumukas ang p***o ng office. “Carlo.” Sabay silang napalingon ni Carlo. Nakatayo si Missy sa may pintuan. Napansin niyang nagbago ang aura ni Carlo. “Missy.” Sambit ni Carlo sa pangalan nito na parang iba ang dating sa pandinig ni Sheena. Lumapit ito, na parang natural lang ang lahat. Parang wala itong ini-intinding ibang tao sa paligid. “Busy?” Narinig niyang tanong ni Missy, nakatingin kay Carlo pero may bahagyang sulyap kay Sheena. “As always,” maikling sagot ni Carlo. Nakita niyang ngumiti si Missy. “Still the same.” Still the same.... Parang may ibig sabihin. Matagal na ba silang magkakilala ng boss ko? Tanong ng kanyang isipan. At sa palagay niya si Missy— Matagal ng parte ng buhay ni Carlo. Alam niyang baguhan pa lang siya sa trabaho at kompanya ng Sanchez Mesia Company. Nang pumasok siya sa trabaho as personal assistant ng boss niyang si Carlo Sanchez, nariyan na si Missy. Pero ang ipinagtataka niya lang parang hindi ito natatakot sa pagiging strikto ng boss niya, parang casual lang ito habang kausap ang CEO niya. Napansin niya kasi, halos lahat ng empleyado doon ay takot kahit marinig lang ang pangalan na Carlo Sanchez. “Join me later?” Casual na tanong ni Missy, hindi niya alam kung bakit siya naghihintay. At hindi rin niya alam kung ano ang hinihintay niya. “…We’ll see.” Narining niyang tipid na sagot ni Carlo. Hindi oo. Hindi rin hindi. “Alright,” ngumiti si Missy. “I’ll wait.” Sa paraan ng pagkakasabi nito, parang hindi iyon imbitasyon. Parang iyon ay sigurado na darating si Carlo. Natanong niya sa sarili kung may something fishy ba sa dalawa? Pero kakakwento lang sa kanya ni Mia na heart-broken ito sa ex-fiancee na hindi sumipot sa kasal. Masyado naman siyang usyusera at mag isip ng kung anu-ano tungkol sa boss niya. Diba, nandoon siya dahil sa trabaho, hindi na pag isipan ng kung anong bagay ang CEO ng Sanchez Media Company? ---- Gabi na nang makauwi si Sheena. Pagkapasok pa lang niya sa bahay, agad niyang nakita ang kanyang ina na nakaupo sa sala, halatang naghintay sa kanya. Lumapit siya at nagmano. “Good evening, Mom,” mahina niyang bati. Ngumiti ang kanyang ina, pero hindi naitago ang bahagyang pag-aalala sa mga mata nito. “Gabi ka na, anak,” sabi nito. “Nauna na lang kaming kumain ng hapunan ng Daddy mo. Nang tumawag ka kanina, sabi mo mauna na kami.” Tumango si Sheena. “Opo.” sagot niya. “It’s already 9 PM,” dagdag pa ng kanyang ina, mas malumanay na ang tono ngayon. “Pero nagtabi ako ng pagkain para sa’yo. Kumain ka muna, ha?” Saglit siyang napatigil. Wala siyang gana. Pero ayaw niyang dagdagan pa ang alalahanin ng ina niya. Kaya ngumiti siya—kahit pilit. “Sige po, Mom. Magpapalit lang ako ng damit.” Halatang gumaan ang loob ng kanyang ina. Pagpasok niya sa kwarto, agad niyang ibinagsak ang bag sa gilid ng kama. Humiga siya at tumitig sa kisame. Gaya ng inaasahan niya...hindi siya pinatahimik ng isip niya. Bumalik sa alaala niya ang mga sinabi ni Mia. “May ex-fiancée siya…” “…hindi sumipot sa kasal…” “…kamukha mo.” Ngayon, alam na niya ang dahilan kung bakit... At si Missy, sino siya sa buhay ng boss niya? Pumikit siya at pinagalitan ang sarili, kung bakit ba pumapasok iyon sa isip niya. Muli siyang tumagilid sa kabilang banda.. At hindi naiwasan na muling pumasok si Carlo sa isipan. Kung bakit bawat tingin nito ay may bigat. May galit. May sakit. At may hinanakit... Na hindi naman siya ang pinagmulan. “Hindi ako ‘yon…” bulong niya sa sarili. “Pero bakit ako ang sumasalo ng lahat? Kaya sobra sng pagka-istrikto niya sa akin...'' Para bang nakatingin ito sa kanya pero ang nakikita ay iba... parang ang nakikita nito sa kanya ang ex-fiancée nito na hindi sumipot sa araw ng kasal. Kaya seguro galit sa kanya o iba ang pagtrato sa kanya. “Ang unfair…” mahina niyang sabi. Dahil... Hindi niya kasalanan. Hindi niya pinili ang mukha na kahawig ng kung sino man iyon. At hlindi niya pinili ang gulong dala nito. Bumaling siya sa gilid ng kama at napatingin sa lumang kahon. Matagal na iyon doon, hindi na niya binubuksan. Pero ngayon, parang may humihila sa kanya. At parang may gustong ipaalala. Bumangon siya at binuksan iyon. Isang lumang maliit na libro ang sumalubong sa kanya. Kupas na ang cover, may mga tupi na ang gilid, pero buo pa rin. Sa cover, nandoon ang mukha ng isang lalaki. At may kakaibang dating na hindi mo maipaliwanag. Biglang bumilis ang tibok ng puso niya. “Homer Alejandrino…” Chapter End. --------------- Si Homer… totoo ba siya o bahagi lang ng alaala na nagiging gulo? At si Carlo… bakit siya ang pinaka-nakakatakot—pero siya rin ang hindi maalis sa isip ni Sheena? - Follow & please comment. Don't forget to click the heart and subscribe.“One month?”Napatingin si Enzo Pineda sa itinerary na inilapag ng kaniyang kambal na si Lawrence sa ibabaw ng mesa.“Lawrence, tell me you're joking.”Hindi agad sumagot ang kapatid. Abala ito sa pagbabasa ng mga dokumentong nakabukas sa laptop.“I'm not joking, Enzo. You'll be representing our company at the international writing event.”“Alam ko kung ano ang nakasulat dito. Ang hindi ko maintindihan ay kung bakit ako ang kailangang pumunta. At bakit isang buwan?”Ngayon lamang nag-angat ng tingin si Lawrence.“Because we need someone who understands the publishing business, someone who can represent our interests and negotiate with potential international partners.”“Marami tayong puwedeng ipadala. Nariyan ang marketing director, senior editors, at ang international relations team. Bakit hindi isa sa kanila?”“Because I chose you.”Napaupo si Enzo sa sofa at napailing.Mag
Hindi na mabilang ni Ruby kung ilang beses siyang sumilip sa bintana nang gabing iyon.Nasa sala siya ng kanilang simpleng bahay, hawak ang isang tasa ng mainit na tsokolate na inihanda ng kaniyang ina. Sa labas, maririnig ang mahinang ingay ng mga sasakyang dumaraan sa kalsada, habang ang kaniyang ama ay nagpapahinga na sa kuwarto.Nasa mesa naman ang ilang kahon ng kakaning hindi naubos sa paninda ng kaniyang ina. Katabi ng mga iyon ang mga kuwaderno ni Ruby na puno ng mga ideya para sa bago niyang romance novel.Ngunit kahit marami siyang dapat gawin, iisa lamang ang laman ng kaniyang isip.Si Carlo.Mula nang dumating ang lalaki kanina, hindi na maalis ang ngiti sa kaniyang mga labi.Hindi naman iyon ang unang beses na bumisita si Carlo sa kanilang bahay. Ilang ulit na rin itong nakipagkuwentuhan sa kaniyang mga magulang, tumulong sa ilang gastusin, at nagdala ng mga pagkaing paborito ng pamilya niya.Pero iba ang na
Pineda Corporation“Sir Enzo, may bagong impormasyon na po kami tungkol kay Miss Ruby.”Mula sa pagbabasa ng mga dokumento, itinaas ni Enzo Pineda ang kaniyang paningin sa investigator na nakatayo sa harap ng mesa niya.“Go ahead.”Inilapag ng investigator ang isang brown envelope sa kaniyang mesa. Binuksan iyon ni Enzo at isa-isang tiningnan ang mga larawang laman niyon.Ngunit nang makita niya ang isang litrato, natigil ang kaniyang mga daliri.Si Ruby iyon.Nakasuot ito ng simpleng damit habang nakangiting nakatayo sa tabi ni Carlo Sanchez. Magkahawak ang kanilang mga kamay, at kitang-kita sa daliri ng babae ang isang singsing.Napakunot ang noo ni Enzo.“What's this?”“May kumpirmasyon na po kami tungkol sa relasyon nila, sir. Engaged na si Miss Ruby kay Mr. Carlo Sanchez.”Muling tiningnan ni Enzo ang litrato.“Engaged?”“Opo. Ayon sa mga nakalap naming impormasy
“Ruby, anak, huwag mo nang ilabas ang perang iyan. May natitira pa naman tayo para sa mga gastusin.”Napatingin si Ruby sa kaniyang ina habang inaayos ang ilang perang nakalagay sa ibabaw ng lumang mesa. Katatapos lamang niyang bilangin ang perang ipinambili ng mga sangkap para sa kakaning ibebenta nito kinabukasan.“Ma, para po ito sa gamot ni Papa. Sabi ni Doc, kailangan niyang ituloy ang pag-inom ng gamot sa tamang oras.”“Pero anak, may bayarin pa kayo sa school. Hindi ba may kailangan pang bayaran ang mga kapatid mo?”Ngumiti si Ruby at inilabas mula sa kaniyang bag ang isang maliit na sobre.“Nakapagtabi na po ako para roon. Ito naman po ang para sa gamot ni Papa. At may kaunti pa akong inilaan para sa mga sangkap ninyo.”Napailing ang kaniyang ina. “Paano ka naman? May pamasahe ka pa papasok sa trabaho. Hindi puwedeng kami na lang palagi ang iniisip mo.”“Ma, huwag na po kayong mag-alala. Kaya ko naman po.”
Nang mapansin ni Enzo Pineda ang singsing sa daliri ni Ruby, tila may kung anong humila sa atensiyon niya palayo sa usapan nila.Kanina lamang ay nakangiti siya habang pinakikinggan ang paliwanag nito tungkol sa isang bagong romance manuscript. Nakakatuwa si Ruby kapag pinag-uusapan ang pagsusulat. Nagiging masigla ang mga mata nito, mas nagiging natural ang mga kilos, at tila nakakalimutan nito ang lahat ng pagod sa trabaho.Ngunit ngayon, ang singsing na nasa kaliwang kamay nito ang hindi niya maalis sa paningin.Isang simpleng singsing na may maliit na diyamante.Hindi naman iyon kalakihan, ngunit sapat para sabihin sa sinumang makakakita na may lalaking nag-alok ng pangakong habambuhay sa babaeng nasa harapan niya.“Enzo?”Napakurap siya nang tawagin siya ni Ruby.“Ha?”“May problema ba sa manuscript ko? Kanina ka pa nakatingin sa akin.”Napangiti siya at agad na ibinalik ang tingin sa mga pahinang
Sabado ng umaga sa Pineda Publishing House.Hindi tulad ng mga karaniwang araw, mas kaunti ang mga empleyadong naroon. May ilan na kailangang tapusin ang kanilang mga gawain bago ang susunod na linggo, habang ang iba naman ay abala sa paghahanda ng mga bagong manuscript na nakatakdang ilathala.Sa ikalawang palapag, nakaupo si Ruby sa isang desk malapit sa malaking bintana. Nasa harapan niya ang laptop, ilang dokumento, at isang makapal na folder na naglalaman ng mga suhestiyon para sa susunod na koleksiyon ng romance novels.Bahagyang nakatali ang mahaba niyang buhok, at paminsan-minsan ay inaayos niya ang ilang hibla nito habang nagbabasa sa screen.“Grabe,” reklamo niya habang nakatitig sa isang pahina. “Bakit parang mas mahirap pang mag-edit ng manuscript kaysa gumawa ng sarili kong kuwento?”“Dahil masyado kang mabait sa mga characters mo.”Napatingin siya sa lalaking biglang sumulpot sa tabi ng desk niya.Si Enzo Pineda.May hawak itong paper cup ng kape at isang supot ng pandes
Pagpasok nila sa loob ng opisina, agad itong naupo sa upuan nito, na bumalik sa dati nitong cold, distant, unreadable aura. Habang si Sheena ay nakatayo pa rin, tahimik at hawak ang tablet. Pero hindi niya maayos ang sarili niya dahil sa kalabog ng dibdib na nararamdaman... Ang kabang hindi n
Lumapit pa si Carlo. “At ngayon?” mababa ang boses. “Who do you see?” patuloy nito. Hindi siya makagalaw. Hindi makasagot. - Bigla siyang nagising. Hinihingal. Pawis. Kumakabog ang dibdib. “Ano ba yon?…” tanong niya sa sarili at napahawak siya sa dibdib. Parang hindi pa rin nawala an
Friday morning. Maaga siyang nagising, halo-halo ang kaba at excitement. Hindi niya alam kung matutuwa ba siya o matatakot. Lalo na at personal assistant siya ni Carlo Sanchez—ang lalaking parang walang emosyon at sagad kung makatingin. Feeling niya pati kaluluwa niya nakikita nito. Nagbih
Ito ang unang kwento. Kwentong pag ibig nina Sheena at Carlo. Halina't basahin kung paano mapapaamo ni Sheena del Fuente ang puso ng kanyang boss na Super suplado, perfectionist at super kung makatingin na animo'y pati kaluluwa mo ay kaya nitong basahin.. ----- Hindi normal ang hiling na gusto mo







