บทที่ 3

ตกเย็นวายุตื่นขึ้นมาหน้าใสปิ๊ง ไปอาบน้ำแต่งตัวหล่อ เตรียมจะปาร์ตี้กับเพื่อนที่เคยเรียนที่อังกฤษด้วยกัน คราวที่แล้ววายุแพ้พนันบอล คราวนี้เขาจึงต้องเป็นคนออกค่าใช้จ่ายปาร์ตี้ทั้งหมด

          “มาสักทีเว้ยเพื่อน!”

          วายุมาถึงตอนที่ปาร์ตี้เริ่มไปได้สักพักแล้ว ทันทีย่างกรายเข้ามาในบ้านพักพูลวิลล่าสุดหรู ก็สัมผัสได้ถึงความสนุกสุดเหวี่ยง

          นอกจากเหล้ายาปลาปิ้งและดนตรีสุดมันส์แล้ว สิ่งที่วายุรีเควสทุกครั้งคือการมีเซ็กส์

          เพื่อนๆรู้ดี ได้จัดเตรียมเด็กเอ็นฯ ทั้งชายหนุ่มหญิงสาวเกรดพรีเมี่ยมไว้หลายคนเพื่อการนี้โดยเฉพาะ

          วายุเต้นจนเหนื่อยแล้วก็มานั่งกินเหล้าข้างสระน้ำ มีหญิงสาวเปลือยอกกำลังเล่นน้ำกรี๊ดกร๊าดสนุกสนาน มองไปบางมุมก็มีบางคู่กำลังนัวเนียกันอย่างเมามัน ชายหญิงบ้าง หญิงหญิงบ้าง ชายชายบ้าง แล้วแต่รสนิยม

          ส่วนวายุนั้น...กำลังรอหนุ่มหน้าใสที่เพื่อนบอกว่าเป็นดารานักร้องอะไรสักอย่างแอบรับงานเอ็นแบบลับๆ เรียกมาเพื่อให้วายุเอาโดยเฉพาะ

          “รอผมอยู่รึเปล่าครับ”

          วายุหันกลับไปตามเสียงเรียก แล้วก็ต้องยิ้มกริ่ม ตรงปกใช้ได้

          เมื่อตอนกลางวันถูกม้าขัดจังหวะเลยไม่เสร็จสักน้ำแถมยังค้างเติ่ง คืนนี้...เขาจะกระแทกหนุ่มหน้าใสคนนี้ให้ขาถ่างไปเลย

          อ่า...คนเซ็กส์จัดอย่างวายุ คิดแค่นี้ดุ้นก็ตั้งโด่แล้วเนี่ย

          ฟ้าข้างนอกเริ่มสาง จีโน่แทบไม่มีแรงเหลือ เผลอหลับไปหลายครั้งแต่รูของจีโน่แทบจะไม่ได้เว้นจากการถูกสอดใส่ หัวนมทั้งสองข้างแดงตั้งจากการถูกดูด เฉอะแฉะไปด้วยน้ำลาย ขาถ่างสั่นหงึกๆ

          ไม่ต้องพูดถึงช่องทางรัก วายุหนักหน่วงทุกครั้งไม่ปราณีปราศรัย ขนาดของเขาธรรมดาเสียที่ไหน

          กระแทกเข้ามาแต่ละทีก็มิดด้ามเต็มรู ปูดโปนจนถึงท้องน้อย รูของจีโน่แดงช้ำ ตอนนี้โหว่จนขมิบเกือบไม่อยู่แล้ว

          ต่างจากวายุที่ยังกระปรี้กระเปร่าดี ถุงยางมัดปลายถูกทิ้งไว้เกลื่อนกราด เขาชอบเหลือเกินเวลาที่ได้มีเซ็กส์มันๆแบบนี้ เอาไว้จะทิปงามๆให้เลยก็แล้วกัน

          “แฮ่กๆ พะ...พอได้มั้ยครับ รูผมช้ำไปหมดแล้ว อึก...แสบ อึ๊!”

          “ไม่หนักไปใช่มั้ย ขอโทษนะ เพราะจีโน่น่าเอามาก เลยอดใจไม่ไหวน่ะ”

          จีโน่กลืนน้ำลายพยักหน้า ยิ้มกว้างกว่าเดิมเพราะในใจคิดว่างานนี้ต้องได้ทิปคุ้มค่าเหนื่อยเป็นแน่ วายุกำลังกดโอนเงินให้

          แต่...เหมือนกับว่ามีบางอย่างผิดปกติ

          “แป๊บนะ แอปล่มรึเปล่าเนี่ย”

          จีโน่ยิ้มพยักหน้า แต่ก็แอบยกโทรศัพท์ของตัวเองขึ้นมาเช็คดู ไม่มีแอปธนาคารไหนล่มนะ

          วายุเห็นสายตาสงสัยที่จีโน่ส่งมา เลยเดินเบี่ยงออกมาเล็กน้อย ตรวจสอบแอปอีกที แต่มันก็ขึ้นยอดเงินเป็นศูนย์บาททุกธนาคารที่เขามีบัญชีอยู่

          “อะไรวะเนี่ย เกิดอะไรขึ้น”

          วายุขว้างโทรศัพท์ทิ้งไปบนเตียงอย่างอารมณ์เสีย แล้วเดินไปหยิบกระเป๋าสตางค์ที่อยู่ในเสื้อนอก พอเปิดออกมาดูก็พบว่าเขาไม่ได้พกเงินสดไว้เลย ก็แหงแหละ...สมัยนี้ถ้าไม่รูดก็โอน หรือไม่ก็แสกนจ่ายเท่านั้น

          ตอนนี้บัญชีธนาคารน่าจะมีปัญหาอะไรสักอย่าง โอนไม่ได้ จะให้รูดบัตรเครดิตก็ไม่ได้อีก

          จีโน่เริ่มสงสัยในท่าทีของวายุมากขึ้น เขาจึงจำเป็นต้องออกไปข้างนอก ปลุกเพื่อนที่เมาแอ๋สักคนขึ้นมาเพื่อให้ช่วยโอนเงินจ่ายจีโน่ไปก่อนจะได้เสร็จเรื่องไป

          สายๆ ร่างซอมบี้ของทุกคนก็พากันฟื้นคืนชีพ วายุก็ด้วย พนักงานของพูลวิลล่าส่งบิลค่าใช้จ่ายมาให้ ชายหนุ่มยกมือถือแสกนจ่ายแต่ก็ดันมีปัญหาอีกแล้ว อะไรกันเนี่ย

          คราวนี้เขาเลยแก้ปัญหาโดยการส่งบัตรเครดิตให้แทน แต่ทว่า...

          “ขอโทษครับคุณผู้ชาย บัตรใบนี้ไม่สามารถรูดได้นะครับ”