เข้าสู่ระบบNakita niya kami kagabi? “Ha? Naku, hindi po! Hindi naman po ako pinagalitan ni Sir Baylord kagabi.,” mabilis kong sagot, halatang defensive. Napansin kong napangiti ito. “Kung hindi siya ang dahilan, eh sino? Magtapat ka nga sa akin, may hindi kanais-nais na naman ba siyang sinabi sa iyo kag
TISAY Hindi ko alam kung nababaliw lang ba talaga ako pero nang dahil sa napag-usapan namin kanina ni Sir Baylord, hindi tuloy ako makatulog ngayun. Kanina pa ako pabiling-baliktad sa aking higaan. Kahit anong pwesto ko, nakatagilid, nakadapa, nakatihaya, ayaw pa rin akong dalawin ng antok. Para
TISAY POV “Sige na nga,” sabi ko, sabay tiklop ng mga braso ko sa dibdib. “Payag ako.” Napansin kong natulalang napatitig sa akin si Sir Baylord. Bakas sa mukha nito ang hindi makapaniwala sa pagpayag ko. “Ang pera ko, kailan ko matatangap?” muli kong tanong. “Bukas, ibibigay ko sa iyo bukas ng
TISAY POV “Babayaran kita…basta magpanggap ka lang na nobya ko.” Muling wika ni Sir Baylord. Na para bang ganoon lang kadali ang lahat “Ano’ng sabi mo? Teka, seryoso ba iyan?” hindi pa rin ako makapaniwalang wika. Sa hitsura ngyaun ni Sir Baylord, alam kong hindi ito nagbibiro at alam kong hin
BAYLORD MONTENEGRO POV Shit, isang malaking problema at hindi ko alam kung paano ito lusutan,. Pagkatapos naming mag-usap, tahimik akong lumabas ng library. Mabigat ang bawat paghakbang dahil sa problemang kinakaharap. Hindi ko akalain na bago ako matutulog ngayung gabi, panibagong problema pala
BAYLORD POV "DAD, Mom bakit po?" seryosong tanong ko kay Mommy at Daddy. Kakatapos lang namin kumain ng dinner nang bigla na lang nilang sabihin na may imporatante daw itong sasabihin sa akin. Ano man iyun, malalaman ko ngayun. "Anak, hindi na kami magpapaligoy-ligoy pa sa iyo. Nakausap namin an
CHARLES POVHindi ko mapigilan na mapatanga habang nasundan ng tingin si Mikaela. Ganoon na ba kahalata ang mga ikinikilos ko? Well, wala akong magagawa. Basta simula ngayung gabi ipaglalaban ko na ang nararamdaman ko para kay Francine at handa kong tanggapin kung ano man ang maaaring magiging kakab
TREXIE MAE POV"Hi! Ako nga pala si Francine...ako iyung muntik ng nakabangga sa iyo!" wika nito. Nahihiya kong tinanggap ang pakikipagkamay nito sa akin. Utang ko pala sa kanya ang buhay ko."Trexie Mae po. Pasensya ka na sa abala." sagot ko sa nahihiyang boses. Kaagad naman itong tumawa na siyang
CHARLES POV"Po? Anong sabi niyo? Kapatid?" gulat na tanong ni Trexie. Halata sa mukha nito ang hindi makapaniwala. Kaagad akong tumango."Oo Trexie! Kapatid mo si Kuya Charles mo. Kami ang tunay mong pamilya!" narinig kong sagot ni Mama Ashley. Nasa likuran namin ito at hilam ng luha ang kanyang mg
ASHLEY POVAkala ko hindi na ako makakabangon pa sa sakit ng damdamin na aking naranasan sa pagkawala ng aking anak. Nagkakamali ako. Kailangan lang pala harapin ang lahat at huwag mawalan ng tiwala sa maykapal. Kahit gaano pa kasakit ang mga nangyari....malalagpasan at malalagpasan din sa tulong ng







