Se connecterAUTUMN POV Matalim ko siyang tinitigan. "Kasal? Sabihin mo nga sa akin, Prince... legal ba ang kasal na iyon? O isa lang din iyong panlilinlang para mapasunod mo ako?" Natigilan siya. Hindi siya nakasagot At sapat na ang katahimikan niyang iyon upang tuluyan akong mawalan ng pag-asa. Sunod-s
AUTUMN POV "I'll talk to your Kuya later. Sige na, magpapahinga muna ako," seryoso kong saad bago ako tumalikod. "Ate... paano itong mga regalo? Hindi mo ba gusto? Hindi mo ba sila ia-unbox?" nagtatakang tanong ni Loveria. Muli kong tiningnan ang halos isang dosenang paper bags na nakahilera sa s
AUTUMN POV Ramdam ko ang pagkalam ng gutom sa aking sikmura pero wala akong balak na lumabas ng kwarto. Tinatamad ako at the same time, sumasakit din ang ulo ko dahil sa walang tigil na pag-iyak. At nasa ganoon akong sitwasyon nang makita kong biglang tumunog ang aking cellphone. Kaagad kong t
AUTUMN POV HINDI ko alam kung anong oras ako tuluyang nakatulog. Ang huling natatandaan ko lang ay ang walang tigil na pag-iyak hanggang sa tuluyan akong lamunin ng pagod. Nagising na lamang ako kinabukasan na tila may martilyong paulit-ulit na bumibiyak sa ulo ko. Kumirot ang sentido ko at nanla
AUTUMN POV HINDI ko alam kung paano kami nakauwi ni Loveria ng bahay na safe basta, nakita ko na lang ang sarili ko dito sa loob ng kwarto na walang ibang ginawa kundi ang umiyak Sa labas ng kwarto, naririnig ko pa rin ang malakas na ulan at kulog. Eksakto alas onse na ng gabi, pero wala pa r
AUTUMN POV PAGDATING NG kotse, halos nanginginig pa ang mga kamay kong binuksan ang p***o. Hindi ko na namalayan kung paano ako nakaupo sa driver's seat. Pakiramdam ko, wala na akong lakas, ngunit pinilit kong paandarin ang makina. Katahimikan ang namayani sa buong paligid Tanging mahinang ugong
BRITTANY SEBASTIAN MONTENEGRO POV "Nasaan ka? Brittany, ano ang usapan natin kanina? Ano ang pangako mo kanina? Hindi ba't nangako ka kanina sa akin na uuwi ka? Brittany, anong oras na? Nandito na ang Daddy mo at kanina ka pa hinahanap." sunod-sunod na tanong ni Mommy sa akin pagkasagot ko pa lang
BRITTANY SEBASTIAN MONTENEGRO POV Sa madilim na bahagi ng pier, pinilit kong hanapin ang presensya ni Luella pero bigo ako. Oo, marami akong mga batang nakikitang palaboy pero wala si Luella. Wala ang anak ko. Hindi ko na naman mapigilan ang mapaluha. Ayun kay Manong driver, hindi daw kami pwede
BRITTANY SEBASTIAN MONTENEGRO POV "Ayaw ko silang harapin." seryosong bigkas ko sa kapatid kong si Baylord. Hanga't maaari, ayaw ko na sanang makita si Luigi. Mas lalo lang kasi akong nasasaktan sa tuwing nakikita ito eh. Gusto ko nang umpisahan ang mag moved-on para matapos na din kaagad ang
BRITTANY SEBASTIAN MONTENEGRO POV Walang minuto at oras na hindi laman ng isipan ko ang kambal kong anak na sila Luella at Lucas. Araw-araw, patuloy pa rin akong umaasa na sana makita na si Luella. Habang patuloy na lumilipas ang araw na walang balita tungkol dito, feeling ko para akong nauupos







