เข้าสู่ระบบแชร์
Chapter 1 อาอิง | เจ้ากรรมนายเวร
วันที่เผยแพร่:
2026-02-24 15:15:07ปังๆๆ
“อาย่า! เปิดประตู!” มือเล็กบอบบางทุบลงรัวๆ เมื่อเคาะดีๆ แล้วเจ้าของห้องไม่ยอมเปิด
ปังๆๆ!!
แกร็ก!
“อะไรนักหนาเนี่ย!!”
หมับ!
“แกเอาของของฉันไปซ่อนไว้ที่ไหน!”
“พูดบ้าอะไร ฉันไม่รู้เรื่อง!”
“บ้านหลังนี้นอกจากแกก็ไม่มีใครทำนิสัยแบบนั้นแล้ว”
“นี่! เธอกล้าด่าฉันเหรอ!?”
“เออ!” ฉันเชื่อเสมอว่าทุกคนมีความอดทน และเชื่อเสมอว่ามันต้องมีสักวันที่ทนไม่ไหว และวันของฉันก็มาถึงแล้ว
การที่เรามีพี่น้องถึงจะต่างพ่อต่างแม่ หากว่าจะอยู่กันอย่างสันติมันก็ทำได้ แต่บ้านฉันไม่ใช่แบบนั้น ฉันไม่เคยถืออภิสิทธิ์ที่ว่าตัวเองเป็นลูกของเมียหลวงเลยมีอำนาจมากกว่าลูกของเมียน้อย แต่สิ่งที่คนตรงหน้าทำกับฉันบางทีฉันก็อยากจะใช้อำนาจนั้นเหมือนกัน
เพราะตอนนี้ของสำคัญของฉันถูกคนตรงหน้าเอาไป และเธอปากแข็งไม่ยอมรับ ทั้งๆ ที่มีคนเห็นว่าเธอเอามันไปจริงๆ
“มีอะไรกันอาอิง อาย่า” แต่ยังไม่ทันที่ฉันจะได้ทำอะไร เสียงหวานนุ่มของคุณแม่ก็เอ่ยแทรกขึ้นมาซะก่อน นั่นทำให้การกระทำของฉันหยุดชะงักไปทันที
“แม่ใหญ่ก็ลองถามลูกสาวตัวเองดูสิคะ มายืนโวยวายอยู่หน้าห้องคนอื่นแบบนี้ใช้ได้ที่ไหน มารยาทต่ำมาก” ยัยนี่เหมือนคนเกิดมาแล้วลืมมารยาทไว้ในท้องแม่ ฉันไม่เคยเห็นเลยจริงๆ ขนาดแม่ฉันแสนดีกับเธอทุกอย่าง แล้วดูสิ่งที่มันทำสิ
“มีอะไรกันอิง” คุณแม่เลือกที่จะหันมาถามฉัน ถึงแม้ว่าทุกครั้งที่ฉันกับอาย่ามีเรื่องกัน ฉันจะเป็นคนแรกที่โดนท่านดุก็เถอะ
“แม่ไม่ต้องห่วงหรอก อิงไม่ทำนิสัยชั่วๆ เหมือนที่ยัยบ้านี่พูดหรอก”
“อาอิง!”
“เหอะ!”
หมับ!
“แกจะไปไหน!” ฉันรีบคว้าแขนอาย่าไว้เมื่อเธอใช้โอกาสตอนที่ฉันโดนแม่ดุกำลังจะหันหลังกลับเข้าห้อง
พลั่ก!
“เลิกบ้าสักที! ฉันบอกว่าไม่ได้ทำก็ไม่ได้ทำสิ” แต่เธอสะบัดแขนของฉันออกสุดแรง จนฉันที่ไม่ทันตั้งตัวถึงกับเซไปด้านหลัง
นั่นทำให้ความโมโหของฉันเพิ่มมากขึ้น ให้มันรู้ไปว่าฉันจะหาหลักฐานมามัดตัวยัยน้องเวรนี่ไม่เจอ
“ได้ จะเอาแบบนี้ใช่มั้ย?”
“จะทำอะ…อ๊ะ! หยุดเดี๋ยวนี้นะ!!”
ฉันไม่ได้รอให้อาย่าพูดจบ เมื่อเธอเผลอฉันก็เดินกระแทกไหล่เข้าไปในห้องเธอทันที สายตากวาดมองคร่าวๆ ว่ามีมุมไหนที่พอจะเอาของของฉันไปซ่อนได้บ้าง
“อาอิงหยุด!”
กึก!
“ออกมาเดี๋ยวนี้!”
แต่แล้วเสียงประกาศิตก็คำรามขึ้นอีกครั้ง ปลายเท้าเล็กชะงักพยายามควบคุมสติอารมณ์ให้ตัวเองจิตใจเย็นลง ไม่บ่อยนักที่คุณแม่จะขึ้นเสียงแข็งใส่ฉันแบบนี้ เพราะในสายตาของท่านฉันจะเป็นไอ้ต้าวตัวเล็กตัวน้อยเสมอ
“…แกจำไว้เลยนะ” ก่อนจะเดินออกจากห้องฉันก็ไม่ลืมที่จะกัดฟันพูดกับตัวปัญหา ถึงแม้ว่าตอนนี้ทำได้เพียงแค่กำหมัดแน่นข่มอารมณ์ไว้ก็เถอะ
“เหอะ!”
“ตามแม่มา”
“สมน้ำหน้า หึๆ”
ทุกการกระทำของอาย่ามันทำให้ฉันเติบโตและเป็นคนที่เข้มแข็งขึ้นเรื่อยๆ เธอสอนให้ฉันรู้ว่าหากเราอ่อนแอเราก็จะถูกรังแกต่อไปไม่รู้จักจบ
ฉันยอมโดนหักค่าขนม ยอมโดนแม่ด่า และยอมกลายเป็นเด็กเกเรในบางครั้ง เพียงเพื่อไม่อยากเป็นคนขี้แพ้ที่ยอมให้น้องสาวต่างแม่รังแกอยู่ฝ่ายเดียว
•••••
สายลมพัดกระทบใบหน้า ฉันเงยขึ้นมองท้องฟ้าที่วันนี้มันปลอดโปร่งเหมือนรู้ว่าจิตใจของฉันมันขุ่นมัวเกินไป เกินจะรับไหวหากว่ามันจะขมุกขมัวไปด้วย
“ไหนบอกแม่สิ ว่าเกิดอะไรขึ้น ทำไมไปทุบห้องน้องแบบนั้น”
ตอนนี้ฉันโดนแม่ลากมาสวดที่สวนดอกไม้ของท่านหลังคฤหาสน์หลังโตนี้ อยู่มาจนตอนนี้ฉันอายุ 18 ย่าง 19 ปีแล้ว น้อยครั้งมากที่ฉันจะมีความสุข
“อาอิง…”
“แม่รู้มั้ยว่าตอนนี้อิงจะไม่ได้เรียนในมหาลัยที่อิงฝันแล้ว”
“…ทำไม”
“แม่รู้มั้ยว่าคนที่แม่กำลังปกป้องมันทำอะไรกับของสำคัญของอิง”
“อาอิง…”
“พอร์ตฟอลิโอที่อิงจะเอาไปยื่นให้มหาลัย ตอนนี้มันหายไปแล้ว”
“…”
“แล้วแม่รู้มั้ยคะ…ว่าใครเป็นคนทำ?”
“…”
“อิงทำเองแหละ อิงไม่รอบคอบเอง” ฉันบอกแม่และหันไปยิ้มขำให้โชคชะตาชีวิตของตัวเองกับสายลมที่พัดผ่าน หลับตาลงช้าๆ ให้หัวสมองปลอดโปร่งเผื่อจะคิดหาวิธีอย่างอื่นต่อได้ เพราะตอนนี้ทุกอย่างมันอื้ออึ้งไปหมด
ทางของฉันตันสุดๆ
อาย่าอายุน้อยกว่าฉัน 1 ปี และอายุห่างจากเฮียอาไท 6 ปี แต่เหมือนว่าอะไรๆ ที่มันดีๆ จะติดตัวไปกับคนพี่หมดแล้ว จนมันตกไม่ถึงคนน้องอย่างอาย่าเลย
“น้องอิง…”
“ถ้าอิงเก็บของดีๆ ใครมันจะเอาไปได้”
“…”
“จริงมั้ยคะ?”
ฉันใส่ทุกความตั้งใจของตัวเองลงไปในพอร์ตเล่มนั้น เก็บรวบรวมข้อมูลต่างๆ กิจกรรมที่ตั้งใจทำเพื่อสร้างเครดิตดีๆ ให้กับตัวเอง
อีกแค่สองวันฉันก็จะได้เอามันไปยื่นให้ทางมหาลัยแล้ว สองวันแล้วแท้ๆ
“อิงไม่เรียนที่นั่นแล้วก็ได้ค่ะ”
“ว่าไงนะ?” คุณแม่อุทานขึ้นมาด้วยความตกใจ เพราะท่านรู้ว่าที่นั่นคือมหาลัยแรกที่ฉันเลือก มันเป็นมหาลัยรัฐบาลที่นักศึกษาแข่งขันกันค่อนข้างสูง นั่นหมายถึงยากมากเช่นกันที่จะมีใครได้เข้าไปเรียน
“อาย่ารู้ว่าอิงจะเข้าเรียนที่นั่น”
“แม่จะไปถามอาย่าให้…”
“ไม่ต้องหรอกค่ะ แต่อิงอยากขอร้องแม่อีกเรื่อง”
“เรื่องอะไรคะ”
“อิงจะไปเรียนอีกที่ แต่แม่ห้ามบอกให้ใครรู้จนกว่าอิงจะเป็นนักศึกษาของที่นั่นแล้ว”
บางทีความขี้อิจฉาของคนก็น่ากลัวเกินไปนะ โดยเฉพาะจากคนในครอบครัวเดียวกัน แต่ฉันไม่โทษเธอโดยตรงหรอก หากว่าเธอไม่ได้รับการอบรมสั่งสอนมาแบบนั้น เธอจะมีนิสัยแบบนี้ได้ยังไงล่ะ
จริงมั้ย?
เย็นวันนั้น
ถามว่าเสียดายมั้ยที่ของสำคัญหาย แน่นอนฉันเสียดายและเสียใจมาก แต่จะให้หมกมุ่นจนเสียสติก็คงไม่ได้หรอก ชีวิตฉันต้องดำเนินต่อไป
“อ่าวคุณหนู…”
“คุณย่าอยู่มั้ยคะป้านิ่ม” ฉันเอ่ยถามคนสนิทของคุณย่าที่เดินสวนออกมาพอดี
คฤหาสน์หลังนี้แบ่งเป็นโซนเพื่อความเป็นส่วนตัวของผู้อยู่อาศัย อย่างที่บอกบ้านฉันเป็นครอบครัวใหญ่ นอกจากพ่อแม่ของฉัน และเมียอีกคนของคุณพ่อ ยังมีคุณปู่กับคุณย่าอาศัยร่วมอยู่ด้วย ครอบครัวเชื้อสายจีนก็งี้แหละ
และตอนนี้ฉันก็กำลังเดินไปที่บ้านพักของคุณย่าพิไลที่อยู่ติดกับทะเลสาบ ท่านไม่ได้อยู่ที่นี่ประจำหรอก อารมณ์บ้านพักตากอากาศน่ะ กลางคืนท่านก็กลับไปนอนกับคุณปู่ที่คฤหาสน์นั่นแหละ
“อยู่ค่ะ กำลังให้อาหารดุ๊กดิ๊กอยู่เลยค่ะ” สัตว์เลี้ยงแสนรักของคุณย่าคือพี่กระต่ายน่ะ ท่านรักพวกมันมาก ตอนนี้มีพี่ดุ๊กดิ๊กประมาณ 5 ตัวได้แล้วมั้ง
ดุ๊กดิ๊กคือชื่อของทุกตัว และเพื่อให้จำไม่ผิดจะมีสีต่อท้าย อย่างเช่นดุ๊กดิ๊กเทา ^^
ฉันเดินไปตามทางเดินที่ปูกระเบื้องอย่างดี เพื่อกันไม่ให้คุณย่าท่านลื่น บรรยากาศที่ติดกับทะเลสาบและมีต้นไม้ใหญ่ล้อมรอบให้ความรู้สึกสดชื่นมากๆ ไม่แปลกที่คุณย่าท่านรักและชอบมาอยู่ที่นี่มากกว่าคฤหาสน์หลังใหญ่
“ดุ๊กดิ๊กลาย อย่าดื้อสิลูก มาหาย่ามาๆ”
“คุณย่า” ฉันเอ่ยเรียกและเผยยิ้มกว้างเมื่อเห็นกระต่ายหลายตัวกำลังกระโดดวิ่งเล่นไปมารอบๆ ตัวของท่าน
“อ่าวอาอิง มาหาย่าเหรอลูก”
“ใช่ค่ะ คุณย่าทำภารกิจเสร็จยังคะ ให้อิงช่วยมั้ย?”
“เสร็จแล้ว กินกันอิ่มทุกตัวเลย”
“น่ารักมากเลยค่ะ”
“มาหาย่าถึงที่ ไม่รู้ว่าเด็กแถวนี้อยากได้อะไรหรือเปล่า หึๆๆ”
‘รู้ทันฉันตลอดเลย ^^’
“ไม่ได้อยากได้สิ่งของอะไรหรอกค่ะ อิงอยากมาขอความคิดเห็นจากคุณย่าเฉยๆ”
“เรื่องอะไรล่ะ มานั่งกับย่านี่มา” ฉันพยักหน้าและเดินไปนั่งบนพื้นใกล้ๆ ท่าน ก่อนจะคว้าดุ๊กดิ๊กลายตัวที่ซุกซนที่สุดมากอดไว้แนบอก
“อิงอยากย้ายไปอยู่ข้างนอกค่ะคุณย่า”
“…”
“อิงหมายถึงตอนเข้ามหาลัยค่ะ”
“ไปอยู่หอน่ะเหรอ?”
“ประมาณนั้นค่ะ แต่ไม่ใช่ในมหาลัยนะคะ”
“แล้วหนูจะอยู่ได้เหรอลูก”
“ต้องได้ค่ะ”
“มีเรื่องอึดอัดใจใช่มั้ย?”
“…”
“ย่าไม่มีปัญหา แต่หนูต้องไปขออนุญาตอีกคน”
“…”
“รู้ใช่มั้ยว่าปู่หวงเราที่สุด”
“…ค่ะคุณย่า”
บทล่าสุด
My Twins พันธนาการเสือแฝด Special 5
บทสนทนาของสองพ่อลูกทำให้อาอิงต้องแอบขำอยู่คนเดียว คิดในใจว่าลูกใครก็เหมือนคนนั่นแหละ เลี้ยงมาเองกับมือจะให้เหมือนใครไปได้ล่ะร่างบางลุกขึ้นไปจัดการเทนมใส่ขวดให้ลูกสาวที่ยังชอบดื่มจากขวดมากกว่าจากกล่อง ก่อนจะหันมองตามเมื่อเห็นทั้งสองเดินออกมาจากห้องน้ำโดยลูกสาวเธอเดินหน้าบึ้งนำมาก่อนดวงตากลมโตสบตากับสามีหนุ่มและเผยยิ้มกว้างส่งให้ไป แต่ทิกเกอร์กลับส่ายหน้าน้อยๆ และกดตามองก้อนกลมที่สูงแค่เพียงต้นขาของเขา ‘อยากเตะให้กลิ้งจริงๆ’“นมค่ะคนสวย”“ขอบจุนก่ะ” สองมือพนมขึ้นเป็นพุ่มระดับหน้าอก ก่อนจะยื่นมือไปรับขวดนมจากผู้เป็นแม่ที่ส่งมาให้ “แม่แม่ขา~ ขออีกก่ะ”“หือ? เอาอะไรคะ?”“นมก่ะ”“นม?”“ให้ป่ะป๊าด้วยก่ะ”“…” สองสามีภรรยามองหน้ากันทันที ก่อนอาอิงจะหลุดขำออกมาเมื่อเข้าใจความหมายที่ลูกสาวเธอพูด ส่วนคนโดนพาดพิงยืนเท้าสะเอวส่งสายตาไปมองก้อนกลมที่ผลิตออกมาเองกับมือด้วยความมันเขี้ยวเมื่อเห็นว่าแม่เอาแต่ขำ เด็กเล็กวัยสองขวบก็คาบขวดนมของตัวเองไว้ในปาก ก่อนจะเดินไปหยิบอีกกล่องมายื่นให้ผู้เป็นพ่อเองซะเลย“จินนมกันก่ะ~”ไงล่ะ อยากแย่งกันดีนัก เอาไปแบ่งกันกินซะเลยจะได้จบๆ“น่ารักจัง” อาอิงขำไม่หยุด รี
My Twins พันธนาการเสือแฝด Special 4
เวลาที่ลูกหลับนั่นคือเวลาล้ำค่าที่คนเป็นพ่อเป็นแม่ได้ใช้ร่วมกันจริงๆ ทิกเกอร์อุ้มลูกสาววัยซนลงนอนบนเตียงคิงไซส์ชิดติดกำแพง เพราะผิงอันนอนดิ้นมากพื้นที่แค่นี้ไม่รู้ว่าจะพอให้เจ้าก้อนเกลือกกลิ้งหรือเปล่าเสร็จก็ก้มลงหอมแก้มกรุ่นแป้งเด็กด้วยความรักและมันเขี้ยว จนอาอิงที่กอดอกพิงกรอบประตูห้องน้ำมองมาด้วยรอยยิ้มกว้าง ทิกเกอร์อ่อนโยนทั้งกับเธอและลูกเสมอ เวลาที่เขาแสดงความรักเสน่ห์ที่เปล่งประกายออกมาจากตัวเขามันน่ามองจนละสายตาออกไม่ได้“เรียบร้อยดีนะคะ” เสียงหวานเอ่ยถามเมื่อสามีหน้าหล่อเดินยิ้มกรุ้มกริ่มเข้ามาหา ก่อนที่วงแขนแข็งแรงจะตวัดเข้ามาเกี่ยวเอวบางรั้งให้เข้าไปแนบชิด“เรียบร้อยครับ เหลือแค่เมียแล้ว” ทิกเกอร์เอ่ยออกมาอย่างเจ้าเล่ห์ ก่อนจะก้มลงแนบหน้าผากลงกับหน้าผากเล็กของภรรยาสาวคนสวย “เวลานี้เป็นของป่ะป๊าแล้วใช่มั้ยคะ?”ตั้งแต่มีลูกคำพูดคำจาก็เปลี่ยนไป เขามักจะใช้เสียงสองเสียงสามกับลูกสาว และใช้คำพูดน่ารักให้เหมาะกับเด็กผู้หญิง จนตอนนี้ติดปากจนเอามาพูดกับเมียแล้วด้วย“ป่ะป๊าอยากได้อะไรคะ?” อาอิงเอียงคอถาม ท่อนแขนเรียวกอดรอบเอวสอบไว้หลวมๆสายตาแพรวพราวของคนตัวสูงทำให้ใบหน้าสวยหวานเห่อร
My Twins พันธนาการเสือแฝด Special 3
“เด็กๆ กินข้าวกันลูก” เปอร์เซียเอ่ยเรียกเมื่อทุกอย่างเตรียมเสร็จอาอิงจูงมือสองสาวเข้ามาร่วมวง ก่อนจะจับให้ทั้งสองนั่งติดกัน ใบหน้าที่ละม้ายคล้ายกันเพราะมีพ่อที่เป็นฝาแฝด หากไม่รู้อาจจะมองว่าสาวน้อยทั้งสองเป็นพี่น้องแท้ๆ กันเลย“อังนี้ของผิอัง~” ผิงอันสร้างอาณาเขตให้ตัวเอง ใช้ช้อนส้อมจิ้มเนื้อกุ้งที่ทิกเกอร์แกะให้เข้าใส่ปากอย่างชำนาญ เรื่องกินไว้ใจได้เลย“อังนี้ของชีเนียร์” นิ้วมือป้อมๆ ของซีเนียร์ก็หยิบไส้กรอกเข้าใส่ปากตัวเองด้วยเช่นกันก่อนที่เด็กตัวกลมทั้งสองจะหันไปสบตาและหลุดเสียงหัวเราะเอิ๊กอ๊ากกันออกมาด้วยความสนุก“เธียเตอร์อร่อยมั้ยลูก อาไม่เห็นได้ยินเสียงเราเลย” อาอิงยิ้มถามหลานชายของสามี ที่ตั้งแต่มาถึงเธอยังไม่ได้ยินหลานพูดเลยสักคำ“อารมณ์บ่จอยสักเท่าไหร่ โดนซีเนียร์แกล้งตั้งแต่อยู่บนรถ” เปอร์เซียตอบแทน มือเรียวเล็กเสยผมด้านหน้าให้ลูกชายเล็กน้อยเมื่อตอนนี้มันเริ่มยาวจนทิ่มตาคนขี้หงุดหงิดแล้ว “กลับไปมามี๊พาไปตัดนะครับ”“คับ”สองครอบครัวนั่งทานมื้อเย็นกันท่ามกลางบรรยากาศที่เย็นลงเรื่อยๆ เสร็จจากของคาวก็ต่อกันด้วยของหวาน เด็กๆ ทั้งสามพากันย่างมาร์ชเมลโล่และนั่งกินด้วยกัน และตอน
My Twins พันธนาการเสือแฝด Special 2
หลายปีต่อมาหลังทริปฮันนีมูนเมื่อสามปีก่อน อาอิงก็ได้ให้กำเนิดลูกสาวตัวน้อยๆ มาหนึ่งคน เธอชื่อว่าน้อง ‘ผิงอัน’ ตุ๊บ!ผิงอันที่ในภาษาจีนแปลว่าปลอดภัย แต่ตอนนี้ลูกสาวเธอกำลังกลายเป็นผู้ประสบภัยเพราะล้มลุกคลุกคลานประมาณสามรอบเห็นจะได้ตุ๊บ!!นับหนึ่งถึงสิบมาสามรอบแล้ว จนสุดท้ายเธอก็ทนไม่ไหวลุกไปคว้าตัวเด็กน้อยมากอดไว้ด้วยความหวงแหน“เจ็บมั้ยคะ?” เสียงหวานเอ่ยถามพร้อมทั้งยกมือขึ้นลูบเข่ากลมๆ ของลูกสาวไปด้วย“ไม่เจะ~” เด็กน้อยผมหน้าม้าเต่อที่มัดแกละสองข้างส่ายหน้าตอบ พร้อมทั้งดิ้นดุ๊กดิ๊กไปมาจะออกจากอ้อมกอดคุณแม่ “ป่อยยยย~”“ถ้าล้มอีกคุณแม่จะดุแล้วนะคะ” ความเป็นแม่แค่เห็นลูกล้มหัวใจก็ร่วงไปถึงตาตุ่ม ถึงใครจะบอกให้เธอปล่อยลูกให้เจ็บบ้าง แต่เธอก็อดห่วงไม่ได้อยู่ดีส่วนป่ะป๊าน้องน่ะเหรอ นอนหนุนแขนมองอยู่ข้างๆ เธอนี่แหละ เรื่องปล่อยให้ลูกเจ็บตัวนี่เขาใจเย็นเป็นที่สุด แต่ถ้าหากเรื่องไหนเป็นอุบัติเหตุทิกเกอร์ก็จะเป็นคนแรกที่วิ่งเข้าหาลูกเหมือนกัน“วิ่งๆ” เสียงเล็กๆ ตอบกลับมาแบบไม่สลด และเหตุที่เจ้าก้อนกลมล้มหลายรอบก็เพราะว่าตอนนี้กำลังวิ่งเล่นอยู่บนสนามหญ้าที่เป็นเนินเขา พื้นที่เลยเป็นทางลาดชัน
My Twins พันธนาการเสือแฝด Special 1
ทริปทะเลใต้ร่างบางที่อยู่ในชุดกางเกงขาสั้นและเสื้อยืดสีดำวิ่งถลาลงทะเลอย่างกับเด็กน้อยเพิ่งเคยมาครั้งแรก ทำให้ร่างสูงที่เดินตามอยู่ด้านหลังเผยยิ้มกว้างออกมาด้วยความเอ็นดู“เฮียมาเร็ว” อาอิงยืนกวักมือเรียกคนที่แต่งกายเหมือนกันกับเธอ ในเมื่อตกลงกันไม่ได้เรื่องชุดที่จะใส่ ผลที่ออกมาก็เลยเป็นอย่างที่เห็น กางเกงขาสั้นสองตัวร้อยกับเสื้อยืดตัวละร้อยห้าสิบ“เล่นเหอะ เฮียรอตรงนี้” แดดในช่วงบ่ายแก่ๆ ยังคงร้อน แต่ก็ไม่ได้ร้อนจัดจนทำให้ผิวอ่อนๆ ของอาอิงแสบ เขาถึงได้ปล่อยให้เธอวิ่งเล่นแบบนี้ได้“มาเล่นด้วยกันสิคะ” เหมือนว่าเธอจะไม่ยอม อาอิงวิ่งกลับมาบนฝั่งและลากร่างสูงพาเขาวิ่งลงทะเลไปด้วยกัน “มาด้วยกันก็ต้องเล่นด้วยกันสิคะ”“ฉันไม่ใช่เด็กแล้วนะ”“หนูก็โตแล้ว”“โตแต่นมสิ”“อย่าทะลึ่งนะ!” ร่างบางเท้าสะเอวมองหน้าดุใส่เขา แต่คนโดนดุไม่ได้สลดเลยแม้แต่น้อย ทิกเกอร์ฉีกยิ้มกว้างจนตาหยีโชว์ลักยิ้มทรงเสน่ห์ที่สองข้างแก้ม ก่อนจะฉวยโอกาสตอนที่เธอเผลอจับร่างบางขึ้นพาดบ่า และเหวี่ยงลงทะเลทันทีตู้มมม!!!“กรี๊ดดด!!!” อาอิงกรีดร้องดังลั่นด้วยความตกใจ ตะเกียกตะกายขึ้นมาได้ก็ชี้หน้าด่าเขาอีกรอบ “ไอ้เฮียบ้า!!!”คำ
My Twins พันธนาการเสือแฝด บทส่งท้าย
เวลาผ่านไปไวอย่างกับโกหก ตอนนี้ฉันกับเฮียทิกเกอร์ก็ผ่านพิธีหมั้นหมายกันอย่างเป็นทางการแล้ว สองครอบครัวเจอหน้ากันบ่อยขึ้นและไปมาหาสู่กันตลอด คุณแม่ทั้งสองก็จ้องจะเล่นเฮียทิกเกอร์จริงๆ อย่างที่เขากังวล‘เราต้องดูแลน้องให้ดีๆ อาอิงเหมือนเด็กน้อยที่พร้อมจะถูกเรารังแกได้ตลอด’นั่นคือคำพูดของคุณแม่น้ำชาที่ทำเอาเฮียทิกเกอร์ถึงกับกุมขมับ เพราะนับวันท่านจะยิ่งรักและเอ็นดูฉันมากขึ้น จนบางครั้งหลงลืมลูกชายตัวเองไปชั่วขณะ‘จำคำสัญญาที่ให้ไว้กับแม่ได้ใช่มั้ย อย่าให้น้องเป็นเหมือนแม่’และนี่ก็คือคำพูดของคุณแม่ฉัน สิ่งที่ท่านย้ำเฮียทิกเกอร์เป็นประจำก็คือให้มีฉันแค่เพียงคนเดียวนึกถึงวันนั้นแล้วฉันก็เผลอยิ้มออกมา ทุกคนเอาแต่สั่งให้เฮียทิกเกอร์เป็นแบบนั้นเป็นแบบนี้ จนลืมคิดไปว่าอีกคนที่ต้องสั่งก็คือฉัน วันนั้นฉันก็เลยโพร่งขึ้นไปเองโดยที่ไม่ต้องมีใครบอก‘หนูจะรักเฮียทิกเกอร์คนเดียว จะมีแค่เฮียทิกเกอร์คนเดียว จะไม่รังแกและจะไม่ทำให้เฮียทิกเกอร์เสียใจ’เขาปราบปลื้มจนน้ำตาไหลเลยล่ะ ^^“เสร็จละ” เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นมาจนฉันหลุดออกจากภวังค์ความคิดเฮียทิกเกอร์โชว์สิ่งประดิษฐ์ที่เขาตั้งใจนั่งทำอยู่ร่วมชั่วโมง ใน
My Twins พันธนาการเสือแฝด Chapter 16 ความรู้สึกที่เปลี่ยนไป
ปลายนิ้วเรียวยาวคีบบุหรี่จรดขึ้นไปที่ริมฝีปาก ก่อนจะสูบเอาสารนิโคตินเข้าไปจนแก้มตอบ ควันสีเทาลอยคละคลุ้งอยู่ในอากาศและค่อยๆ จางหายไปกับสายลมยามพลบค่ำ มือหนาอีกข้างยกโทรศัพท์มือถือเครื่องหรูแนบใบหูเมื่อต่อสายหาน้องชายฝาแฝดได้แล้ว(มีอะไร?) เสียงทุ้มที่เล็ดลอดออกมาดูจะอารมณ์ดีเป็นพิเศษ ซึ่งเขาพอจะรู้
My Twins พันธนาการเสือแฝด Chapter 13 ทิกเกอร์ | แผนการลับ
หลายวันต่อมา‘หายไปไหนวะ’อาการกระสับกระส่ายเกิดขึ้นกับผมมาหลายวันแล้ว ไม่ใช่ไม่รู้ว่ามันเกิดขึ้นเพราะอะไร‘เพราะยัยเตี้ยหายหน้าหายตาไปน่ะสิ’Line : AhhIng คนหล่อ : ทำไรอยู่?ผมทักแชทไปหาเธอหลายวันแล้ว นอกจากเธอจะไม่ตอบกลับมา เธอก็ยังไม่เปิดอ่านอีกด้วย ไม่รู้โกรธอะไรผมอีกหรือว่าเพราะเรื่องวันนั้น
My Twins พันธนาการเสือแฝด Chapter 6 อาอิง | สร้างพรหมลิขิต
“ห๊าาา!!!” เพื่อนสองคนอุทานขึ้นมาพร้อมกัน เมื่อฉันเล่าเรื่องทั้งหมดให้ฟัง ตอนนี้พวกเราเลิกเรียนแล้วล่ะ ไม่มีคาบต่อเพราะอาจารย์ยกคลาสช่วงบ่าย ฉันคันปากอยากเล่ามาตั้งแต่เช้า เพิ่งจะมีโอกาสเอาตอนนี้“กะ…แกจะมีคู่หมั้นแล้วเหรอ?” มะนาวยกมือขึ้นทาบอก ท่าทางที่ดูโอเว่อร์ทำฉันหลุดขำพรืดออกมาโชคดีที่ร้านน้
My Twins พันธนาการเสือแฝด Chapter 4 อาอิง | คนนี้ไม่ใช่
“ทำไม…ไทเกอร์”เสียงของคุณปู่ทามไทแทบไม่เข้าหูฉันเลย สายตายังคงจดจ้องมองคนมาใหม่ที่ทำให้อัตราการเต้นของหัวใจฉันเพิ่มมากขึ้น‘แต่ในส่วนลึกของความรู้สึกมันกลับรู้สึกแปลกๆ’“สวัสดีครับ” เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นพร้อมพนมมือขึ้นไหว้คุณปู่และป่ะป๊าของฉัน รอยยิ้มของผู้ใหญ่ทั้งสองรวมถึงสายตาบ่งบอกถึงความพึงพอใจ‘
บางทีคุณอาจจะชอบ
แอคเคาท์(ลับ) ของท่านประธาน NC 25++
ลานิรินน์176.7K viewsลุ้นรักคุณแม่ตัวแสบ
ผู้แสวงหาชีวิตที่เป็นสุข61.6K viewsSo Love คลั่งรักเพื่อนสนิท 18+ ( Set 2 หนุ่มฮอตใคร่รัก 4/5)
บีน่าเลดี้228.9K viewsเมียขัดดอก
ชะนีติดมันส์102.0K viewsเพลิงแค้นเจ้าสาวผิดตัว [Love Drama 18+]
มนต์ศิขริน188 viewsยั่วรัก....คนต้องห้าม
ไฟใต้เงา106 viewsเมียเก็บที่ไร้ค่า
พัดลดา161 viewsบำเรอรักไร้ใจ
ผัดบวบ60 views
