My  fat cat แฟนหนูเป็นเศรษฐี

My fat cat แฟนหนูเป็นเศรษฐี

last update최신 업데이트 : 2025-03-08
에:  ต้นอ้อ연재 중
언어: Thai
goodnovel16goodnovel
순위 평가에 충분하지 않습니다.
59챕터
1.8K조회수
읽기
보관함에 추가

공유:  

보고서
개요
장르
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.

"กูไม่ชอบผู้หญิงผมหยิก" (หยิกหมอยอะไรนี่มันลอนมาม่าคะเสี่ย!) "แล้วกูก็ไม่ชอบผู้หญิงตัวเตี้ย" จึก!!! (โดนไป 1 ดอก ต้องการแพทย์ด่วนตรูอยากต่อความสูงตอนนี้! ) "ไม่ชอบผู้หญิงดัดฟัน" (ใครก็ได้ เอาช้อนมาแงะมันออกให้กูที!!!!) "ไม่ชอบผู้หญิงมีรอยสัก" (เห็นได้ไงฟะ!! เล็กกะจิดริดยังสาระแนตาดีอีกพ่อคุณ!! กลืนน้ำลายลงคอแทบไม่ทัน) "และอีกอย่าง... กูไม่ชอบผู้หญิงนมเล็ก!" กรี๊ดดดดดดด!!! นมเล็กแต่เซ็กส์จัดนะเว้ยไอ้เสี่ย! ฉันแทบกระอักออกมาเป็นเลือด อ้าปากค้างแบบกลางอากาศ นี้ตรูไม่ตรงสเปคมันเลยรึไงฟะ! แทบสะดุดล้ม เข่าทั้งสองแทบทรุดลงกับพื้น เจ็บจึกกับคำว่า ตรูนมเล็ก!!! "กูไปละ มีธุระต่อ" เค้าหันไปบอกเสี่ยภูแบบไม่แยแสฉันเลยสักนิด ไม่เลยสักนิด 😭 หึ! คิดว่าคนอย่างอีชาจะไม่มีอะไรดีเลยรึไง! "แต่หนูซิงนะคะ!!!"

더 보기

1화

คำโปรย (บทนำ)

Baru tiga minggu bekerja sebagai seorang pelayan, Binar malah memergoki tuannya sedang menuntaskan hasratnya seorang diri.

Hari itu, Binar yang biasanya hanya mengurusi lantai bawah, mendadak terpaksa mengantarkan sarapan ke kamar majikannya yang berada di lantai dua. Hal tersebut terjadi karena pelayan lainnya sedang sangat sibuk.

Biasanya, sarapan akan disiapkan di meja makan. Nyonya Celia akan duduk dengan wajah malas, sementara Tuan Bhaga sibuk membaca tablet dengan dahi mengernyit. 

Tetapi, sudah dua malam ini nyonya rumah tidak pulang.

“Duh, Tuan marah enggak ya kalau aku yang antar?” Binar bergumam sendiri, terlebih saat matanya sudah bisa melihat pintu kamar utama yang terbuka sedikit.

Dia membasahi tenggorokan dengan susah payah dan menghela napas. “Ayo, Binar. Kamu bisa.”

Namun, langkah Binar yang tadinya mantap, perlahan memelan ketika mendengar suara rintihan dari dalam kamar. Dia mengernyit. “Apa tuan sakit ya?”

Dia meletakkan nampan di meja terdekat dan kembali berjalan cepat. Tangannya membuka pintu dengan terburu-buru. “Tuan, ada apa—”

Seketika, napas Binar tertahan, matanya melotot, dan tubuhnya membeku saat melihat pemandangan di dalam kamar. 

Di atas tempat tidur, Baju Bhaga tersingkap ke atas, memperlihatkan otot perut yang terbentuk indah. Celananya melorot sampai paha dan kepalanya menengadah ke atas dengan mata terpejam.

Tangannya bergerak naik turun di antara kedua pahanya, dan dia melenguh penuh kenikmatan.

Melihat bibir pria itu terbuka dan mendesahkan uap panas, Binar tanpa sadar menggigit bibirnya sendiri. Tanpa berkedip, Binar memperhatikan tangan tuannya yang sedang memuaskan dirinya sendiri!

“T-Tuan…”

Saat suara terkesiap Binar terdengar, Bhaga menoleh dengan cepat. Dia terkejut setengah mati. Menunduk sesaat sebelum menarik apa pun di dekatnya untuk menutupi tubuh.

"KELUAR!" suara Bhaga meninggi, penuh malu dan amarah.

Sontak, Binar berbalik, tubuhnya gemetar. Tapi ada yang mengusik dadanya, mata yang sedang marah itu kelihatan kesepian.

Lupa akan sarapan yang belum diantar, Binar berlari turun. Dadanya saat ini berdebar cepat dan pikirannya berisik. 

Apa itu barusan?! Kenapa tuan sampai melakukan hal seperti itu? Kenapa tidak menunggu nyonya pulang?

Sampai di lantai bawah, Binar cepat berjalan menuju dapur. Memikirkan apa yang dia lihat tadi, mendadak dia kembali menggigit bibir dan menyandarkan tubuhnya pada dinding di samping lemari es.

“Aku bakal dipecat enggak ya?” Binar mengerjap. “Kalau dipecat, aku tinggal di mana?”

Pikiran Binar kembali pada masa kecilnya. Dia ditinggalkan oleh orang tua yang bercerai pada usia sepuluh tahun. Ayahnya pergi meninggalkan hutang, sedangkan ibunya yang tak tahan harus banting tulang akhirnya menikah lagi dengan pejabat desa dan melupakannya.

Sejak saat itu, Binar tinggal bersama neneknya. Dia sibuk sekolah dan berjualan kue basah yang akan dititipkan ke warung saat berangkat sekolah dan diambil saat pulang. Lalu saat lulus SMA, neneknya sakit keras, akhirnya berpulang di usia Binar yang ke dua puluh tahun.

Selama bertahun-tahun, dengan usaha jualan kue basah, Binar hanya mampu membayar bunga dari hutang ayahnya, dan tak bisa berkutik saat rumahnya disita penagih hutang. Hingga salah satu tetangga jauhnya, mengajak untuk ikut bekerja di rumah ini.

Tapi, baru tiga minggu bekerja, Binar justru membuat majikannya marah dengan menyaksikan adegan pribadinya.

Bayangan ekspresi tuannya tadi masih terbayang dan membuatnya gelisah.

"Binar! Kamu melamun lagi? Ini sarapan Tuan Bhaga, kenapa belum diantar?!" Maryam, kepala pelayan, menghampiri Binar dengan tatapan tajam.

“Ma-maaf, Bu. Saya lupa.” Dia membasahi tenggorokan dengan susah payah.

Tangannya yang memegang nampan berkeringat. Mengantar sarapan berarti harus bertatap muka dengan Tuan Bhaga lagi. Aduh, bagaimana ini, pikirnya.

"Lupa? Dasar anak baru. Cepat bawa ke kamarnya! Tuan sudah menunggu!" hardik Maryam.

Binar melirik ke arah ruang makan. Perutnya tiba-tiba mules. Dia tidak bisa. Tidak sekarang.

"Bu, em ... boleh... boleh saya minta tolong?" pintanya, suara bergetar takut. "Saya janji akan melakukan tugas apa pun. Saya... saya mules." Itu bohong, dan dari raut wajah Maryam, Binar tahu wanita itu tak percaya sepenuhnya.

Maryam mendengus, kesal tapi juga iba melihat wajah pucat Binar. “Dasar. Baiklah. Tapi sebagai gantinya, kau urus Ardan.”

Mendengar nama Ardan, beban di pundak Binar terasa sedikit lebih ringan.

Ardan. Anak Tuan Bhaga dan Nyonya Celia. Di rumah seluas dan semegah ini, bocah lima tahun itu adalah satu-satunya penghuni yang tidak membuatnya merasa terancam. Justru, dialah yang membuatnya betah.

Sayangnya anak itu justru yang paling kesepian. Binar pertama kali bertemu Ardan di taman belakang. Saat itu Ardan sedang main sendiri.

“Kenapa main sendiri, Tuan Muda?”

Ardan tak menoleh, tetap melanjutkan bermain, dan menjawab dengan malas. “Tidak ada yang mau main denganku.”

Binar tersenyum. “Kalau begitu saya temani ya?” tawarnya.

Ardan menoleh. “Benar?”

“Iya. Kapanpun Tuan Muda mau main, panggil saya saja. Oke?”

Suasana hati Binar sudah lebih baik setelah menghabiskan banyak waktu bersama Ardan. Ternyata, di balik sikap pendiam, Ardan adalah anak yang cerdas dan haus perhatian. Kemarin mereka melakukan banyak hal, mulai dari menggambar, main tebak-tebakan, dan bermain puzzle.

Untuk pertama kalinya, Binar mendengar suara tawa Ardan yang begitu hangat.

Keesokan harinya, sejak bangun tidur tadi, Ardan sudah mencari Binar. Kini mereka sedang di taman samping rumah.

“Ayo, Tuan Muda. Suap lagi, biar makin kuat,” bujuk Binar sambil menyuapi makan Ardan.

Ardan membuka lebar mulut, tapi matanya tidak lepas dari mainan barunya. Sebuah bola kristal berisi salju yang bisa berputar dan menyala dengan boneka kecil menari di dalamnya. Di sekelilingnya mainan lain berserakan, tapi Ardan tak peduli.

"Nanti saljunya turun banyak ya, Kak Bin? Seperti di TV," celetuk Ardan dengan mulut penuh.

"Bisa saja, asalkan Tuan Muda habiskan makannya dulu," jawab Binar sambil tersenyum.

Ardan mengangguk antusias dan mengunyah dengan lahap. Saat akan menyuap suapan terakhir, tangannya yang memegang bola kristal terlepas. Bola itu lepas dari tangannya, memantul di karpet tebal, dan menggelinding dengan cepat lalu melewati ruang keluarga.

"Yah!" seru Ardan, wajahnya berubah cemas.

"Jangan khawatir, Kakak ambilkan," tenang Binar. Dia meletakkan piring dan beranjak dari sana.

Dia mengikuti lintasan bola kristal itu yang ternyata berhenti persis di depan pintu ruang kerja Tuan Bhaga yang sedikit terbuka. Saat dia membungkuk untuk mengambilnya, suara itu tiba-tiba mengoyak kesunyian rumah yang biasanya hening.

Suara itu bukan desahan Tuan Bhaga seperti pagi itu, bukan juga teriakan Ardan yang ceria. Suara itu adalah perempuan yang dipenuhi amarah.

“BRENGSEK KAMU, BHAGA!”

Prang!

Diikuti suara barang-barang yang dilemparkan dan pecah.

펼치기
다음 화 보기
다운로드

최신 챕터

더보기
댓글 없음
59 챕터
คำโปรย (บทนำ)
ณ ห้าง X-ONE 🏬ทุกคนเคยสงสัยไหมคะว่า​ ใครกันนะที่มันสร้างให้มนุษย์อย่างเราต้องมีกิเลสตัณหาอยู่ในตัว ทำไมจิตใต้สำนึกของเราต้องมีความอยากได้นั่นอยากได้นี่กันด้วยแต่นั้นมันไม่ใช่ปัญหาโลกแตกมากมายหรอกนะเพราะประเด็นสำคัญมันอยู่ที่ว่า คุณสร้างกิเลสตัณหาให้เราได้แล้วทำไมคุณไม่สร้างเงินให้เราใช้เพื่อตัดกิเลสในกายด้วยละ!"กรี๊ดดดดดดดดด!!""อีชา มึงกรี๊ดทำห่าไรวะ!" อีน้ำเน่าหรืออีน้ำฟ้าเพื่อนสนิทของเราตะคอกเสียงใส่"ก็กูอยากได้อ่ะ" เราพูดด้วยเสียงสั่นเครือราวกับจะร้องไห้พลางกะพริบตาปริบๆใส่เพื่อน"แล้วมึงจะกรี๊ดหาพระแสงอะไร กูอาย!" มันพูดพรางมองไปทั่วสารทิศ เพราะคนหันมามองเราแทบทั้งห้าง"ก็กูไม่มีตังนิ่ กูเลยกรี๊ดระบาย จะมองอะไรกัน!!" เสียงแหลมๆแป๋นๆของเราเปล่งกระจายแบบไม่พอพระทัยเป็นอย่างยิ่ง // แล้วไงใครแคร์!"นิ่อีชา คือของที่มึงอยากได้เนี่ยราคาแม่งหลักหมื่น มึงจะเอาปัญญาไหนมาซื้อวะ เราพึ่งจะอายุ 17 เองนะเว้ย งานการก็ยังไม่ได้ทำ เรียนก็ยังไม่จบ มึงจะใฝ่สูงอะไรขนาดนั้น""ก็กูอยากได้ มึงไม่เข้าใจคำว่าอยากได้หรอวะ?" ฉันพูดแบบมีน้ำโหนิดหน่อย ก็คนมันอยากได้อ่ะ อ่านออกไหม กูอยากได้!"มึงก็อยากได
더 보기
CHAPTER'1 (chapter 'เสี่ยของชา)
นี่ก็จะคงเป็นจุดเริ่มต้นของทุกคนที่มีกิเลสครอบงำสินะ มันไม่มีหนทางไหนจะรวดเร็วทันใจได้มากกว่าการมีตาแก่มาเปย์อีกแล้วล่ะเอาวะ! แค่โดนคนแก่เปิดซิงจะเป็นไรไป เสียซิงแต่ได้ตังค์​ ยังไงอีชาก็ยอม"มึงจะบ้าหรอชา!" ตัดความมั่นใจของหนูไปเลยอ่ะพี่ขิง อีชารีบกระพริบตาปริบรัวๆเลย"หนูพูดจริงๆนะพี่ขิง หนูอยากมีเสี่ยเลี้ยงแบบพี่บ้าง""แต่แกอายุแค่ 17 เองนะเว้ย" พี่ขิงหันมาจับไหล่เราทั้งสองข้างแล้วย้ำอายุอันน้อยนิดของเรา"แล้วไงอ่ะพี่ อายุก็แค่ตัวเลขป่ะ หนูอยากมีจริงๆนะ พี่ช่วยหนูหน่อยนะพี่ขิง นะๆๆหนูไหว้ละ หนูจะไม่ลืมพระคุณพี่เลย" เรายกมือไหว้ขอร้องพี่ขิงต่อหน้าฝูงชนคนทั่วห้าง"ช่วยมันเถอะพี่ขิง หนูเห็นแล้วก็สมเพชอ่ะ พี่ทนดูความร่านในตัวมันอย่างนี้ไหวเหรอ ไหนๆมันก็อยากมีผัวจนตัวสั่นพี่ก็ช่วยดับไฟร่านให้มันเถอะนะ" ฉันหันมองหน้าอีฟ้าด่าหรือช่วยกู? อธิบายที อีสลัด! กลอกลูกตากลับแทบไม่ทัน จุกไปหนึ่งดอกอีเพื่อนเวร"ฉันถามแกจริงๆนะไอ้ชา แกเคยมีเซ็กส์กับใครมาก่อนหรือเปล่า?" พี่ขิงกอดอกแล้วถามเรา"ไม่เคยอ่ะพี่ หนูยังเวอร์จิ้น""แล้วแกไม่กลัวหรือไงวะ ถ้าขืนแกไปเจอไอ้พวกเสี่ยโรคจิตขึ้นมาแกจะทำยังไง?""ถามแ
더 보기
CHAPTER'2
"หนูซิงนะคะสนใจไหม?" ฉันฉีกยิ้มจนเห็นฟันเรียงสวย​ หึ!! พอได้ยินว่าซิงหยุดเลยนะ​ โอกาสมีเสี่ยเลี้ยงของอีชาใกล้เข้ามาทุกที​ 😏ฮึฮึ"หึ" เขาหรี่ตามองฉัน​ ไม่ได้!! อีชาส่งสายตายั่วยวนสุดฤทธิ์​ หล่อขนาดนี้อีชาต้องได้ไม่ยอมเด็ดขาด​ ว่าที่ผัวหล่อขนาดนี้จะปล่อยให้หลุดมือไปได้ยังไง5555"ถ้าไม่ล่ะ"จึก!! โดนไปอีก1ดอก​ จุกในจุก​ จุกเชี้ยๆ​ เราจ้องหน้าอันหล่อเหลาคมคายของเขา​ โอ้แม่เจ้าโว้ย!!! หล่อวัวตายควายล้ม​ อีชาต้องเอาเป็นผัวให้ได้​ อีชาไม่ยอมแพ้(ร่ายมนต์​ใส่เสี่ยก่อน​ โอ้ม!!! รักกูหลงกูเพี้ยง!!)​"เสี่ยเคยกินเด็กซิงไหม? เสี่ยรู้ไหมว่ามันอร่อยแค่ไหน?" (เอาแล้วไงอีชามึน​ จะเอาให้ได้5555)​"..." เขาไม่พูดแต่มองหน้าเรา​ โอ้ยยยย!! ยิ่งมองก็ยิ่งหล่อ​ อยากได้ๆ​ หล่อจัดปลัดบอกให้ตายเถอะ!!!"ว่าไงคะเสี่ย​ ถึงหนูจะไม่ใช่สเป็คเสี่ยเท่าไหร่​ แต่หนูยังซิง​" ฉันลูบมือไปที่แผงอกที่มีขนขึ้น​ โอ้ยยยย!!! คนอะไรใส่ชุดสูท​ได้แบดมากกกกก!!!! กร้าวใจอีชาเหลือเกินยิ่งเงยหน้ามองหน้าหล่อเหลาก็ยิ่งหลงใหล​ พระเอกหนังไทยยังหล่อไม่เท่า มาร่ายมนต์​ให้เสี่ยหลงรัก​ หรือจะหลงรักเอง​วะ!!!! ไม่ได้!! จะมาหลงเองไม่ได้!!! ท่องไว
더 보기
CHAPTER'3
"ถ้าเป็นเด็กกูต้องทำตามกฏ" ฉันมองหน้าเขาพร้อมกับฉีกยิ้ม​ ก่อนจะเลิกคิ้วกวนๆส่งให้ผู้หญิงอีกคน(5555บอกแล้วอีชามาเหนือกว่าอีชาไม่กลัวอะไร)"เสี่ยต้องการแบบไหนจัดมาเลยค่ะ" ฉันมองหน้าหล่อเหลาของเสี่ยโจฮาน หล่อโฮกฮากกระชากใจ​ หล่อกว่าอะไรทั้ง​หมด​ ก็พ่อคุณพ่อขนุนหนังของอีชาเนี่ยแหละ​ กรี๊ด!!"อย่าพึ่งก็ได้มากินข้าวด้วยกันก่อน​ จะได้สั่งอาหารมาเลย" เสี่ยภูพูดขึ้นฉันรีบเดินไปนั่งข้างๆเสี่ยโจฮานทันที​ แรดไว้ก่อนแต่ไม่มีใครสอน​ อีชาเป็นเอง"เอาไว้กูจะบอกทีหลัง" เสี่ยสุดหล่อของอีชาพูดขึ้น​ ราศี​เด็ก​เสี่ยออร่าจับขึ้นมาทันที​"รีบกินแล้วกลับบ้านนะน้ำฟ้า​ พี่จะไปกับเสี่ยภูวันนี้มีนัด""ได้สิพี่​ หนูจะได้กลับไปพร้อมอีชาเลย​ อุป!!" อีน้ำเน่าใช้มือปิดปากทันที​ ฉันมองค้อนมัน​ ความลับจะแตกเพราะความปากพล่อยของมันนี่แหละ"เมื่อกี้พูดผิด​ กลับพร้อมพี่ชาเลยก็ได้" อีน้ำเน่าเริ่มเปลี่ยนทันที​ เฮ้อ!! แค่เริ่มเอง ก็เริ่มจะปิดความลับเอาไว้ไม่อยู่แล้ว อีน้ำชาเซ็ง🙄"ยังกลับไม่ได้ต้องร่างสัญญากันก่อน ว่ามึงควรทำตัวยังไงเมื่อเป็นเด็กกู มึงจะได้ไม่เสียเปรียบกู กูจะได้ไม่เสียเปรียบมึงด้วย" อุ๊ยตายว๊ายกรี๊ด​ว่าที่ผั
더 보기
CHAPTER'4
ณ ห้าง X-ONE 🏬"เสี่ยขา เราไปดูของกันไหมคะ​ รองเท้าที่ขิงมีมันเริ่มเก่ามากแล้ว​" พี่ขิงออดอ้อนฉันมองเสี่ยกับพี่ขิงอยู่นาน​ ที่มองไม่ใช่อะไรหรอกนะ​ จำเอาไว้ออดอ้อนผัวในอนาคต555"ไปก็ได้​ เดี๋ยวคุยกับไอ้โจฮานแป๊ปเดียว​ วันนี้เสี่ยพร้อมเปย์" งูยยยย!! เสี่ยพี่ขิงโคตรใจดี​ หวังว่าเสี่ยของฉันจะใจดีเหมือนเสี่ยคนนี้​ อีชาพร้อมพลีกายถวายชีวิต555"แบบนี้ก็หลงตายเลย" พี่ขิงพูดขึ้นพร้อมหอมแก้มเสี่ยฟอดใหญ่​ อิจฉา​ค่ะบอกเลย🙄ขออนุญาต​มองบนแป๊บ"พี่ชาขา​ น้ำฟ้ากลับบ้านก่อนนะคะ​ มีอะไรก็โทรหาน้ำฟ้าเลยนะคะ" อีน้ำเน่ามันจีบปากจีบคอพูดกับฉัน​ พร้อมกับส่งสายตาล้อเลียน​ เอ่อ!! กูอยากได้อยากโดนไม่ต้องมาทำหน้าแบบนี้​ อีห่านจิก​ ส่วนอีเมดูซ่าหญิงมันก็เสือกไม่ยอมไป​ ด้านมากบอกตรง!"ได้สิคะ​ เสี่ยโจฮานสุดหล่อขา​ ขอชาคุยกับน้องน้ำฟ้าแปปนึงนะคะ" ฉันส่งสายตาปริบๆให้​ มองว่าที่ผัวอย่างอ้อนๆ​ เอาน่า!! ไม่อ้อนว่าที่ผัวจะให้ไปอ้อนใคร​ ด้านเท่านั้นที่ครองโลก"อืม​ รีบไปรีบมา​ กูมีสัญญาให้เซ็น""เสี่ยใจดีจังเลยค่ะ" ฉันอ้อนพร้อมกับจ้องหน้า​ มองกีที่ก็ไม่เบื่อ​ หล่อโฮกฮากกระชากใจสุดๆ​ พ่อคุณ​พ่อขนุนหนัง​ กรี๊ด​ดดดด!!! ก
더 보기
CHAPTER'5
🌞TALKโจฮาน🌞ผมเดินพายัยฝอยขัดหม้อเดินไปซื้อชุด​ ถ้าให้เธออยู่สภาพนี้ผมรับไม่ได้จริงๆ​ สเปคโจฮานสวยเอ็กซ์​ แต่นี่อะไรได้คนหัวหยิกนมแบนตัวเตี้ย​ ผมถึงกับกลอกตามองบนอยู่หลายรอบ​ วันนี้ผมจะเช็คระบบเด็กผีนี่สักหน่อย​ ซิงๆโสดๆยังไม่เคยลอง"เสี่ยขา" ยัยเด็กผีกอดแขนเอานมแบนๆถูแขนผมอีก​ กว่าจะครบปี​ ผมไม่เป็นบ้าก็เป็นประสาทแน่ๆ"ว่าไง?! มึงต้องการอะไร?!""เสี่ยจะให้ชาเดือนเท่าไหร่คะ?""ในสัญญา​ไม่ได้บอกเหรอ​ มึงไม่แหกตามองเลยใช่ไหม?""แหม! เสี่ยขาชาไม่ได้ดูค่ะ​ ชารีบเซ็นสัญญา​ไปหน่อย" ผมมองใบหน้าจิ้มลิ้มของยัยเด็กผี ที่มองผมอย่างออดอ้อน​ ถ้าไม่ติดว่าซิง คนอย่างโจฮานไม่ชายตามองหรอก"กูให้เดือนล่ะ3หมื่น​ แต่ต้องให้กูพอใจก่อน​ มึงถึงจะได้เยอะกว่านั้น""ว้าวๆ! สามหมื่น​ สิบเดือนก็3แสน​ 1ปี3แสน6หมื่น​ กรี๊ด!! อีชายอมค่ะ""กูจะโอนให้ก่อน​ 3หมื่น​ เอาหมายเลขบัญชี​มา""คือชายังไม่ได้เปิดบัญชี​เลยค่ะ​ เดี๋ยว​ชาไปเซเว่นยืนยันตัวตน​ แล้วเปิดบัญชี​ออนไลน์​ก็ได้ค่ะเสี่ย""อืม​ กูจะจ่ายเป็นเงินสดให้มึงก่อนแล้วกัน"... ผมหยิบธนบัตร​ในกระเป๋า​ออกมานับ​ แล้วยื่นให้ยัยเด็กผี เธอดูระริกระรี่ที่ได้เห็นเงิน​ จะว่
더 보기
CHAPTER'6
🌞TALKโจฮาน🌞ผมพายัยฝอยขัดหม้อไปที่ธนาคารแห่งหนึ่ง​ ยัยฝอยขัดหม้อมองหน้าผมแบบงงๆ​ แต่ก็ยอมเดินเข้าไปในธนาคารพร้อมกับผม​ ถึงผมจะหน้าหม้อแต่ผมก็ไม่เอาเปรียบใครหรอก ระยะเวลาปีนึงผมจะเอาให้คุ้มเลยทีเดียว ไม่ยอมเสียเปรียบยัยเด็กฝอยขัดหม้อแน่นอน"มาเปิดบัญชี​ครับ""ขอบัตรประชาชน​ กรอกข้อมูล​ลงบนเอกสารด้วยนะคะ" พนักงานยื่นเอกสารให้น้ำชา​ เธอมองหน้าผมก่อนจะหยิบบัตรขึ้นมา​ เธอบรรจงกรอบชื่อวันเกิดแต่พอถึง​ พ.ศ. เกิด​ เธอปรายตามองผมทันที"เสี่ยไปรอเก้าอี้เถอะ​คะ​ เดี๋ยวชาจัดการเองค่ะ" เธอพูดกับผมพร้อมกับทำท่าทางลุกลี้ลุกลน​แปลกๆ​ แต่ก็ช่างเถอะ​ ผมเดินมานั่งรออยู่บนเก้าอี้ก่อนจะหยิบโทรศัพท์​มือถือเครื่องที่ผมซื้อให้เธอราคาแพง​ ขึ้นมาใส่ซิม​ แล้วโหลดแอพธนาคาร​ ผ่านไปอีก30นาที​ ทุกอย่างก็เรียบร้อย​ ผมยื่นโทรศัพท์​ให้พนักงาน​ให้เขาใส่ข้อมูลให้น้ำชา​ ที่จริงผมทำเองได้​ แต่ติดว่าผมขี้เกียจทำ555 ก็อย่างว่าแหละธนาคารมีนโยบายทำให้ลูกค้า ก็สมควรให้เขาทำ​ ผมจะยุ่งทำไมใช่ไหมล่ะ?"หิวไหม?" ผมถามเธอขณะเดินออกมาจากธนาคาร​ ยอมใจยัยฝอยขัดหม้อพยายามสวยมาก​ แค่เห็นก็ขำ​ คนอะไรตัวเตี้ยจริงๆ​บางทีผมก็ขำตัวเองเหมือ
더 보기
CHAPTER'7
🌞TALKโจฮาน🌞ผมยกขายัยเด็กฝอยขัดหม้อ​เป็นรูปตัวเอ็ม​ พร้อมกับใช้มือลูปไปที่ดอกกุหลาบอวบอูมสีชมพู​ กลีบดอกไม้งามยังปิดสนิท​ ผมมองอย่างหลงใหล​ เนินเนื้อดอกไม้งามไร้ขนปกคลุมราวเด็กอ่อน​ ยิ่งทำให้ผมหลงใหลมากกว่าเดิม​"เสี่ยขาครั้งแรกของชา ก็อ่อนโยนกับชาหน่อยนะคะ" น้ำชามองผมตาปริบๆ​ ยัยเด็กผียัยฝอยขัดหม้อ​ ผมจะอ่อนโยนได้ยังไง​ แค่ได้เห็นดอกกุหลาบของเธอแก่นกายของผม​ มันก็ขยายจนปวดหนึบไปหมด​แล้วผมโน้มใบหน้าลงตรงหว่างขาของเธอ​ ก่อนจะตวัดลิ้นดูดดุนดอกกุหลาบสีชมพู​ คนร่างเล็กข้างล่างถึงกับดิ้นพล่าน​ ผมลากลิ้นเข้าไปในร่องสวาทของเธอเบาๆ"เสี่ย... ชารู้สึกแปลกๆ" ยัยเด็กผีมันต้องรู้สึก​อยู่แล้ว​ ขนาดผมยังรู้สึก​ ผมข่มอารมณ์​พลุ่นพล่านที่มีในกายเอาไว้อย่างหนัก​ ก่อนคร่อมร่างของเธอเอาไว้​ผมตวัดลิ้นละเลงที่ยอดถันของเธอเร็วๆ จนคนตัวเล็กเริ่มบิดกายไปมา ผมก้มลงละเลงลิ้นลากลงบนหน้าท้องของเธอ"สะเสี่ย... อื้อ... เสียวจัง" เธอใช้มือกำผมของผมเอาไว้แน่น พร้อมกับเเอ่นอกเอาไว้ ผมลากลิ้นลงไปจนถึงดอกกุหลาบ กลีบอวบอูมสีชมพูผมก้มลงต่ำพร้อมยกขาเธอพาดบ่าและผมเองก็ชอบท่านี้ซะด้วยสิ​ ท่าโปรดผมเลยให้ตายเถอะ! ยิ่งเห็น
더 보기
CHAPTER'8
👑​👑​TALK​ น้ำชา​ 👑​👑แสงแดดแผ่เข้ามากระทบร่าง​ ฉันซุกหน้ากับแผงอกแกร่ง​ พร้อมกับดึงผ้าห่มมาห่มเมื่อ​ไอเย็นของเครื่องปรับอากาศแผ่เข้ามากระทบร่าง​ หนาวสิ! ซุกกับอกอุ่นๆ​ก็ดีเหมือนกันนะ​ฮ่าๆ​ แต่ฉันต้องกลับบ้านนี่หว่า​ ฉันรีบลุกขึ้นจากนั้นก็ลงจากเตียงตุ๊บ!!"เชี้ย!! โอ้ยยยย!!" ฉันร้องโอดโอยทันที​ ขาไม่มีแรง​ ฉันจะพิการไหม​วะ? อีเสี่ยบ้าเย้ฉันจนพิการเลยเหรอวะ!! พอมองข้างไปบนเตียง​ เชี้ย!! รอยเลือด​ นี่เขาเปิดซิงอีชาหรือเขาเฉือดอีชาวะให้ตายเถอะ"มึงไปนั่งอะไรตรงนั้น?" เสี่ยลุกขึ้นจากเตียงพร้อมกับเกาหัวเบาๆ​ ฉันมองค้อนเสี่ยทันที​ ไอ้เสี่ยผีบ้าล่อฉันทั้งคืนเลย​ แต่ฉันรีบตะเกียกตะกายไปที่โต๊ะ​แล้วหยิบโทรศัพท์​กดดูยอดเงิน"เฮ้อ! โล่งใจไปเงินยังอยู่" ฉันไม่ตอบคำถามเสี่ยแต่ฉันพยายาม​ลุกขึ้นยืนให้ได้​ แต่ก็ล้มไปอีกครั้ง"ไอ้ขาบ้า!" ฉันทุบขาตัวเองเบาๆ​ ก่อนจะพยายามลุกขึ้นอีกครั้ง​ เจ็บ​ตรงนั้นก็เจ็บโอ้ยระบมไปหมด​กว่าจะครบปีอีชาจะตายหรือเปล่าวะ​! ต้องไม่ตายอีชาต้องได้เงินเยอะๆท่องไว้ๆ​ ฉันสูดหายใจเข้าปอดอีกครั้ง​ แต่อี่เสี่ยผีบ้ามองฉันแล้วขำออกมา(ตอนนี้ด่าก่อนหายเจ็บถึงชมว่าหล่อ​ หึ! เล่นเอาช
더 보기
CHAPTER'9
👑​👑​TALK​ น้ำชา​ 👑​👑"โจฮาน!!" ผู้หญิงสองคนปรี่เข้ามาในห้องทันที​ อีชาจ้องหน้า​ อีผี2ตัวนี่มันใครวะ​ แต่ถ้าคิดจะมางาบเสี่ย​ จะฟาดให้นมแตกเลยคอยดู​ ว่าแต่อีชาจะฟาดยังไงวะ​ หลีฉีกเดินลำบากอยู่​หึ่ม!"พวกสัมภเวสี​2ตัวมาทำไม​ ไปไกลๆเลยไป" เสี่ยโจฮานเอ่ยเสี่ยดัง​ ผู้หญิง​คนนึงปรี่เข้ามาหาฉันเลย​ คอยดูเถอะจะตบให้หน้าแหกเลยคอยดู"ตายแล้ว! เสี่ยเล่นกระหรี่หัวโปกด้วยเหรอคะ!!"อีนมโตมันเบ้ปากใส่ฉัน​ มึงรู้จักอีชาตลาดแตกน้อยไปสะแล้ว!​ หัวโปกตรงไหนวะ! อีชาออกจะสวย! โกรธ​จนขาสั่นเลยตอนนี้!(ว่าแต่ขาสั่นไม่ใช่เพราะโกรธ​หรอก​ เพราะเจ็บหลีพุ่งเข้าใส่อีนมพิการไม่ได้ต่างหากล่ะ!)​"ออกไปเชอร์รี่​แพตตี้ อย่ามาสร้างความวุ่นวายที่นี่" ผัวเอ่ยปากไล่​ แต่อีผีอีกตัวเข้าไปสวมกอดเสี่ยอีชา​ ไม้เรียวในมือสั่นมาก​ แต่!! ไม่มีนี่หว่า! อีชาเชิดหน้ามอง​ พร้อมกับกระชับผ้าเช็ดตัวแน่นๆ"โอ้ยยยย!! เสี่ยขา เสี่ยถึงขั้นกินหมากระเป๋าแล้วเหรอคะ​ โอ้ยยยย!! นมแบนๆ​ เตี้ยก็เตี้ยอีก​ นึกว่าเด็กอนุบาล!""แล้วไงคะ?​ มีดีกว่าเด็กอนุบาล​อย่างอีชาไหม?" ฉันชักเหลืออด​ ยืนเงยหน้าจ้องหน้ามัน​อีหน้าวอก​! เยียดเก่งนะอีสัส! เรื่องกูตัว
더 보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status