LOGIN“เท่จัดเลยพี่”คลื่นยักไหล่ล้อเลียน จนค่ายต้องรีบพาร่างเล็กเดินแยกออกมา แต่ ถึงอย่างนั้นเสียงของคลื่นก็ตามหลังมาไม่ยอมหยุด กระทั่งทั้งสองคน เข้ามาในลิฟต์ หมวยลี่หัวเราะคิกคักตลอดเวลาจนถูกคนตัวสูงมองค้อน“เฮียเริ่มอายแล้วนะลี่”“เท่มากเลยนะคะ บอกแล้วไงลี่ชอบ”ลิฟต์ค่อย ๆ เคลื่อนตัวผ่านแต่ละชั้นไปยั
“นี่มันอะไรกันค่าย พ่อไม่เห็นรู้ว่ามีแบบนี้” ผู้เป็นพ่อมองลูกชาย ตัวเองอย่างไม่อยากเชื่อสายตา“ไม่มีอะไรครับ ก็แค่อยากสนุกกันนิดหน่อย พ่อพาญาติ ๆ กลับ ก่อนก็ได้ครับ”“ขอโทษด้วยนะ ผมไม่รู้ว่าตาค่ายจะนึกบ้าบิ่นขึ้นมา” ไกรวิชญ์ กลัวว่าบรรดาญาติ ๆ จะพากันไม่พอใจ แต่ผลกลับตรงกันข้าม ทุกคน ส่ายหน้าเบา
งานหมั้นถูกจัดขึ้น ณ โรงแรมเฟิงเฉิน อาณาจักรหรูหราที่เป็น สมบัติของตระกูลตอนนี้หมวยลี่และค่ายกำลังแต่งตัวอยู่ภายในห้องเดียวกัน เมื่อคืนทั้งสองคนและครอบครัวนอนที่โรงแรม ตื่นตั้งแต่เช้ามืด เพื่อเตรียมตัวสำหรับพิธีหมั้นที่จะจัดขึ้นในวันนี้ในตอนแรก ธันวารับปากว่าจะมีงานหมั้นของเจ้านาย แต่สุดท้าย
ทั้งหมั่นไส้ ทั้งอบอุ่น จนอดยิ้มตามไม่ได้“ของคาวเอาไว้ทีหลัง ตอนนี้เฮียขอกินของหวานก่อนได้ไหมครับ คนสวย” แววตาของเขากำลังออดอ้อนเต็มประดา ทำเอาหมวยลี่เม้ม ริมฝีปากแน่นไม่อยากปฏิเสธ เพราะคิดถึงเหมือนกัน“ถ้ากินของหวานตอนนี้ แล้วเมื่อไรจะได้กินข้าวคะ” เสียงหวาน เอ่ยเบา ๆ“คิดถึงครับ” คำสั้น ๆ กระ
คอลจนดึกดื่น“เมาหรือเปล่าคะ” เสียงหวานถามหลังเห็นคนตัวสูงทิ้งตัวนอนลง บนเตียง(ไม่เมาครับ เฮียไม่ค่อยดื่มเท่าไร)“จะนอนเลยไหมคะ”(อยากคุยกับหนูก่อน) ใบหน้าหล่อแนบลงบนหมอนใบใหญ่ เสียงทุ้มแผ่ว ๆ ฟังดูอ้อนอย่างที่หมวยลี่รู้สึกได้“พรุ่งนี้ต้องเข้าบริษัท เฮียต้องรีบนอนสิ”(อีกยี่สิบนาทีได้ไหม เฮียยั
จะพักที่โรงแรมหรือคฤหาสน์เฟิงเฉิน เธอจะได้จัดเตรียมสถานที่รอรับยิ่งเวลาใกล้เข้ามาเท่าไร หมวยลี่รู้สึกตื่นเต้น จินตนาการไปถึง วันหมั้นบ่อยครั้ง เธออยากให้ทุกอย่างออกมาดีและสมบูรณ์แบบ เพราะมันแค่ครั้งเดียวในชีวิตมีวูบหนึ่งในความคิด ขนาดพิธีหมั้นยังรู้สึกตื่นเต้นอย่างนี้ ถ้าเป็น งานแต่งเธอคงนอนไม
เอ่ยถาม แต่ไม่มีใครตอบ ทำให้เขายิ่งงุนงง ไม่เข้าใจ หลังจากเงียบไป เกือบนาที หมวยลี่ก็พูดขึ้นมา“กลับกันได้แล้ว มีเรียนสิบโมงนะ”“อะ ใช่ ๆ ต้องรีบกลับไปอาบน้ำ” โมมายด์รีบเอ่ยสมทบ และ ฝันหวานเองก็รีบพยักหน้าเช่นเดียวกัน“วันนี้มีเรียนบ่าย เหงาอีกแล้ว” ซานบอก เวลาเรียนของเขาไม่ค่อย ตรงกับเพื่อน ๆ เท
สี่วันผ่านไป หลังเลิกเรียนหมวยลี่และเพื่อนกำลังเดินเลือกซื้อของ ที่ห้างสรรพสินค้า“ลี่” เสียงเรียกชื่อทำให้ร่างเล็กและเพื่อนชะงัก ก่อนจะหันไปเห็น เจได หนุ่มรุ่นพี่เดินตรงมาหาพร้อมรอยยิ้ม แต่หมวยลี่กลับไม่กล้า สบสายตา เพราะเธอไม่ได้ตอบข้อความของอีกฝ่ายเลย“ไม่เจอนานเลย” เจไดเข้ามาทักทาย เขาดูออกจา
อย่างตั้งใจ และพูดคุยกันไปถึงเรื่องราวต่าง ๆ ส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องเรียนระหว่างที่ทำงานอยู่เสียงโทรศัพท์ของโมมายด์ ฝันหวานและ หมวยลี่ก็สั่นแจ้งเตือนขึ้นมาพร้อมกัน จากแชตกลุ่มของพวกเธอแชตกลุ่มซาน: ทุกคน สุดหล่อกลับมาแล้วโมมายด์หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอ่านข้อความ เธอละสายตาจาก หน้าจอเงยขึ้นมาบอกกับเพื่อ
บนพื้นนำไปไว้ในครัว และจัดการล้างเก็บให้เรียบร้อย เธอไม่ชอบ ทิ้งเอาไว้ล้างวันหลัง คงเพราะความเคยชินจนติดเป็นนิสัย@เพนท์เฮ้าส์หรูใจกลางเมืองแม้จะเป็นเวลาตีสองเศษ ๆ แล้ว แต่ร่างสูงก็ยังคงนั่งดื่มบนโซฟา สายตาเหลือบมองหน้าจอโทรศัพท์เป็นระยะ แต่ไร้วี่แววข้อความตอบ กลับจากร่างเล็กเขาหมกมุ่นกับเธอจน







