NTR ผัวเพื่อน

Chapter : 1

พิมพ์ชนกหรือพิมพ์ สาวแว่นในชุดพนักงานออฟฟิศที่รัดรูป เผยให้เห็นสัดส่วนโค้งเว้าที่พอดีตัว เธอสวมกระโปรงทรงดินสอที่แนบเนื้อแนบชิดกับสะโพก และเสื้อเชิ้ตสีขาวที่เปิดคอเล็กน้อยพอให้เห็นกระดูกไหปลาร้า ผมยาวสีดำถูกมัดหลวม ๆ ดูสบาย ๆ แต่ก็ยังคงความมีเสน่ห์ที่ไม่ละสายตาใครได้ง่าย ๆ

กวินนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงาน สวมเสื้อเชิ้ตขาวรัดรูปแนบไปกับกล้ามเนื้อแขนและหน้าอกชัดเจน เขามองพิมพ์ด้วยสายตาที่นิ่งขรึม แต่แฝงด้วยความสนใจลึกซึ้ง เมื่อพิมพ์ยืนอยู่หน้าประตูพร้อมแฟ้มในมือ เขายิ้มเล็กน้อย

“พิมพ์ ช่วยเอาแฟ้มพวกนี้ไปเก็บที่โต๊ะให้พี่หน่อยสิ” เสียงของกวินทุ้มนุ่มลึก ฟังดูเป็นคำขอที่เรียบง่าย แต่แฝงบางอย่างในน้ำเสียงที่ทำให้พิมพ์รู้สึกถึงความไม่ปกติ

“ได้ค่ะ พี่กวิน” พิมพ์ตอบด้วยเสียงเรียบ ยกแฟ้มเอกสารแล้วเดินไปยังโต๊ะทำงานของเขา ขณะที่เธอเปิดลิ้นชักเพื่อจัดเอกสารให้ กวินลุกขึ้นจากเก้าอี้ เดินเข้ามาใกล้เธอจนเธอรู้สึกถึงการเคลื่อนไหวของเขาอยู่ด้านหลัง

ขณะที่พิมพ์ก้มลงไปเพื่อวางแฟ้ม มือของกวินก็เอื้อมมาแตะเบา ๆ ที่ไหล่ของเธอ ร่างกายของเธอสะดุ้งเล็กน้อย แต่ไม่ได้ขยับหนี เขาลูบไหล่เธอเบา ๆ ก่อนเลื่อนมือไปตามต้นแขนและลงไปถึงข้อศอก ราวกับจะทดสอบความรู้สึกของเธอ

“พี่กวิน...” พิมพ์พูดเบา ๆ เมื่อรู้สึกถึงสัมผัสนั้น

“เหนื่อยไหม?” กวินถาม น้ำเสียงของเขายังคงทุ้มนุ่ม แต่ครั้งนี้ฟังดูใกล้ชิดและลึกซึ้งมากขึ้น ปลายนิ้วของเขาเริ่มเลื่อนไปตามสะโพกของเธอ

พิมพ์ชะงักเล็กน้อย หัวใจเต้นแรงขึ้น ความรู้สึกบางอย่างเริ่มค่อย ๆ ก่อตัวขึ้นในตัวเธอ แม้ในใจจะรู้สึกถึงความไม่ถูกต้อง แต่เธอก็ยืนอยู่ตรงนั้น ไม่ได้ผลักเขาออกไป เธอหันกลับมามองหน้ากวิน ใบหน้าของเขายังคงสุขุม ทว่ามีบางอย่างในสายตาที่แฝงไปด้วยความปรารถนาที่เขาไม่ได้ซ่อนอีกต่อไป

“พี่ทำแบบนี้ทำไม?” พิมพ์ถามเบา ๆ สายตาของเธอจับจ้องไปที่ดวงตาของกวิน

กวินยิ้มบาง ๆ เอื้อมมือไปจับมือพิมพ์ไว้แน่น “หนูรู้ไหม พี่ไม่เคยหยุดคิดถึงหนูเลย ตั้งแต่หนูเข้ามาทำงานที่นี่”

หัวใจพิมพ์เต้นแรงกว่าเดิม เธอเคยแอบชอบกวินมาตั้งแต่สมัยเรียนมหาวิทยาลัย ตอนที่เขาคบกับอัญเพื่อนสนิทของเธอ เธอพยายามเก็บความรู้สึกนี้ไว้ลึกสุดใจ เพราะรู้ว่ากวินเลือกอัญ แต่ตอนนี้...เขากำลังพูดกับเธอ ราวกับว่าเธอเป็นคนที่เขาต้องการ

“พี่ไม่ควรพูดแบบนี้... อัญเป็นเพื่อนของหนูนะ” พิมพ์พูดเสียงเบา แต่หัวใจกลับหวั่นไหวอย่างชัดเจน

กวินยิ้มเล็กน้อย เอื้อมมือมากุมมือพิมพ์ “พี่รู้ แต่ความรู้สึกมันควบคุมไม่ได้ หนูเองก็รู้ใช่ไหม?”

พิมพ์รู้สึกถึงความอบอุ่นจากมือของเขาที่ไหลมาสู่เธอ เธอยืนคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบเบา ๆ “หนูไม่คิดว่าพี่จะรู้สึกแบบนี้”

“พี่รู้สึกมากกว่าที่หนูคิด แล้วหนูล่ะคิดแบบเดียวกับพี่ไหม?” กวินถามพลางขยับตัวเข้าไปใกล้กว่าเดิม ลมหายใจของเขาใกล้ชิดจนแทบจะสัมผัสแก้มของพิมพ์

พิมพ์ไม่ได้ตอบเป็นคำพูด แต่การที่เธอไม่ถอยหนีและยังยืนอยู่ตรงนั้น ก็คือคำตอบ

To be continued...