Share

Jayzel 229

Author: ExDealers
last update publish date: 2026-10-19 14:06:09

“Pati ikaw, Papa, nakikisali ka na riyan,” reklamo ko, pero hindi ko pa rin mapigilan ang pagngiti.

Ngumiti si Papa at lumapit sa akin. Marahan niyang hinaplos ang aking buhok. “Anak, huwag kang masyadong kabahan. Anuman ang mangyari ngayong araw, sobrang proud kami sa iyo.”

Napayakap ako nang mahigpit sa kaniya. “Thank you, Papa.”

Hinalikan niya ako sa noo. “Pinaghirapan mo ito. At anuman ang maging resulta, hindi kailanman mababawasan ang pagmamahal at pagmamalaki namin sa iyo.”

Mula sa kabil
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • Nawawalang Kabiyak ni Hot Captain    Jayzel 234

    Agad na nagbago ang ekspresyon ng mukha ni Mama. “Anak…”“Alam kong marami kayong kailangang asikasuhin sa Canada. Alam kong hindi naging madali ang biglaang pag-uwi ninyo. Pero ginawa ninyo iyon para lamang makasama ako ngayong araw.” Naramdaman kong muling namasa ang aking mga mata. “Hindi ko alam kung paano ko kayo pasasalamatan nang sapat.”Lumapit si Papa at hinawakan ang aking balikat. “Anak, hindi mo kailangang suklian ang pagmamahal namin.”“Pero po—”“Walang pero,” putol ni Papa. “Kung may isang bagay kaming gustong makita sa mundong ito, iyon ay ang masaksihan kang masaya at tinutupad ang mga pangarap mo.” Hinaplos niya ang aking buhok. “At ngayon, nakita ka naming kamtin ang isa sa pinakamalaking tagumpay mo.”Muling lumapit si Mama at mahigpit akong niyakap. “Hindi namin ipagpapalit ang sandaling ito sa kahit anong kayamanan sa mundo.”Niyakap ko silang dalawa nang sabay. Sa loob ng maraming taon, sila ang naging tahanan at lakas ko. Sila ang unang naniwala sa akin noong p

  • Nawawalang Kabiyak ni Hot Captain    Jayzel 233

    “Hoy! Baka makalimutan ninyong may mga magulang pa kayong kasama rito!”Napalingon kami sa pamilyar na boses ni Papa. Nakatayo siya sa tabi ni Mama, kapwa may malawak na ngiti sa labi habang pinagmamasdan kaming dalawa.Bigla akong nakaramdam ng hiyang mabilis kong ikinubli sa pamamagitan ng pag-atras palayo kay Jun. “Papa naman!”Natawa siya nang malakas. “Ano? Wala naman akong sinabing masama, ha.”Si Mama naman ay nakangiting lumapit sa akin at niyakap ako nang bahagya mula sa gilid. “Hayaan mo na ang Papa mo, anak. Masaya lang talaga siya para sa iyo.” Hinalikan niya ako sa noo. “Congratulations ulit, Atty. Jayzel.”“Thank you, Ma.”Pagkatapos ay binaling niya ang kaniyang tingin kay Jun. “Jun, congratulations din sa iyo, hijo.”Napakunot ang noo ni Jun. “Me, Tita?”“Oo naman. Alam ko namang hindi ikaw ang nag-aral o kumuha ng Bar Examinations, pero alam kong naging malaking bahagi ka rin ng mga paghahanda at sakripisyo ni Jayzel.”Agad na umayos ng tayo si Jun, tila sumasaludo. “

  • Nawawalang Kabiyak ni Hot Captain    Jayzel 232

    “Jayzel!”May narinig akong pamilyar at masayang boses mula sa gilid.Paglingon ko, nakita ko ang ilang taong nakasama ko sa law school. Ang iba ay mga dating kaklase, at ang iba naman ay ang mga naging kasama ko sa mga puyatan at review sessions. Agad silang lumapit sa akin nang may malawak na ngiti sa mga labi.“Congratulations!”“Top Four ka! Grabe, Jayzel!”“Alam naming magaling ka, pero hindi namin inasahan na aabot ka riyan!”“You're amazing!”Hindi ko alam kung paano sasagutin ang sunud-sunod na pagbating iyon. Patuloy lamang akong nakangiti habang patuloy pa ring tumutulo ang mga luha ko, paulit-ulit na nagpapasalamat sa kanila.“Thank you... thank you so much.”“Congratulations ulit sa iyo!”May isa sa kanila na lumapit at niyakap ako nang mahigpit. “Alam mo ba, ikaw ang isa sa mga taong pinakahinangaan ko sa law school? Hindi ka basta sumusuko. Kahit sobrang nahihirapan ka na, tuloy ka pa rin.”Napangiti ako nang mapait. “Lahat naman tayo nahirapan dito.”“Oo, pero hindi lah

  • Nawawalang Kabiyak ni Hot Captain    Jayzel 231

    Hindi ko alam kung ilang minuto kaming nanatiling magkayakap sa gitna ng maraming tao.Unti-unting humupa ang aking marahas na paghabol sa paghinga at pag-iyak, ngunit nahihiya pa rin akong tumingin nang diretso sa mga taong nasa aming paligid.Nakatayo pa rin si Jun sa aking harap, mahigpit na hawak ang aking mga kamay. Si Mama at Papa naman ay nasa magkabilang tabi namin, kapwa sinusubukang payapain ang aking loob.“Anak,” mahinang aya ni Mama, “gusto mo bang umupo muna tayo roon sa gilid?”Tumango ako nang mahina.Ngunit bago pa man kami makahakbang palabas sa karamihan, biglang may narinig kaming malakas na hiyaw mula sa mga taong nasa bandang unahan.“Wait! Wait! May announcement pa!”Napalingon kaming lahat sa pinanggalingan ng boses.Agad na nagsimulang magbulungan at magkagulo ang mga tao sa aming paligid.“May Top Ten pa pala!”“Gago, Top Ten!”“Ilalabas pa pala ang listahan ng mga nanguna!”Napakunot ang aking noo. Hindi ko agad naunawaan ang sinasabi nila. Dahil sa sobrang

  • Nawawalang Kabiyak ni Hot Captain    Jayzel 230

    “Wala…” mahina kong bulong.“Jayzel?” nag-aalalang tawag ni Mama.Hindi ako makasagot. Patuloy lamang akong nakatitig sa malaking screen, pilit na naghahanap ng mirakulo.“Wala... wala ang pangalan ko, Ma.”Naramdaman kong kumilos si Jun sa aking tabi. “Wait. Let's check it again. Baka nalaktawan lang natin.”“Wala, Jun... wala talaga.”Muli kong sinuyod ang buong listahan mula taas pababa. Wala talaga. Walang Lacsamana.Hindi ko alam kung ilang segundo akong napako sa kinatatayuan ko, umaasang baka may hindi lang ako nakita, baka may bahagi ng listahang hindi nag-load sa screen, o baka may pagkakamali lang sa pagpapakita. Pero habang lumilipas ang mga segundo, unt-unting naglalaho ang huling natitirang hibla ng pag-asa.Napayuko ako. Hindi ko namalayang mabilis na palang tumutulo ang mainit na luha sa aking mga pisngi.“I'm sorry...” bulong ko.Agad na hinawakan ni Jun ang magkabilang balikat ko. “Hey. No. Don't apologize, please.”“I'm sorry...”“Jayzel, look at me.”Umiling ako nan

  • Nawawalang Kabiyak ni Hot Captain    Jayzel 229

    “Pati ikaw, Papa, nakikisali ka na riyan,” reklamo ko, pero hindi ko pa rin mapigilan ang pagngiti.Ngumiti si Papa at lumapit sa akin. Marahan niyang hinaplos ang aking buhok. “Anak, huwag kang masyadong kabahan. Anuman ang mangyari ngayong araw, sobrang proud kami sa iyo.”Napayakap ako nang mahigpit sa kaniya. “Thank you, Papa.”Hinalikan niya ako sa noo. “Pinaghirapan mo ito. At anuman ang maging resulta, hindi kailanman mababawasan ang pagmamahal at pagmamalaki namin sa iyo.”Mula sa kabilang tabi ko, narinig ko ang mahinang pagsinghot ni Jun. Napaatras ako mula sa pagkakayakap kay Papa at agad na lumingon sa kaniya.“Jun? Umiiyak ka ba?”Mabilis siyang umiling habang pilit na ibinabaling ang mukha sa malayo. “No.”“Namumula ang mga mata mo, o!”“It's the wind, Jayzel.”Napatingin ako sa paligid. Walang man lang malakas na hangin na umiihip sa kinaroroonan namin.“Talaga?”“Yes.”Napangiti ako nang pilyo. “Sinungaling.”Bago pa siya makasagot at makadepensa sa sarili, binitawan n

  • Nawawalang Kabiyak ni Hot Captain    CHAPTER 4

    Pag dating ko sa Hotel ay agad na humingi ako ng tawad sa supervisor ko dahil sa pag iwan ko sa post ko. Nakakaunawang pinatawad naman ako nito at agad na pinabalik sa trabaho ko.Inunti-unti ko na ang paglilinis ng nasabing kwarto. Mabuti na lamang at na delay din ang flight ng VIP Guest namin nga

  • Nawawalang Kabiyak ni Hot Captain    CHAPTER 3

    Nalaman kong ubod ng yaman nitong si Gab. Ang negosyo ng mga ito ay ang mamahalin na mga perfume kaya pala ubod ng bango ng lalaki lalo na nung nakulob kami kasama ito sa sasakyan nito. Humahalimuyak ang amoy nito, yun bang mahihiya ka na tumabi dito dahil napaka bango nito pero hindi masakit sa ul

  • Nawawalang Kabiyak ni Hot Captain    CHAPTER 2

    Totoong hindi naman nabangga ang anak ko at kitang kita iyon ng dalawang mata ko. Nakapag preno ang driver bago pa nito mabundol si Kimmy. Sadyang sobra lamang akong nag alala at kinabahan ng bumagsak ang anak ko sa lupa at nawalan ito ng malay. Mabuti na lamang at mabait pa din ang driver at amo n

  • Nawawalang Kabiyak ni Hot Captain    CHAPTER 1

    MYLENE’S POV:“Kimmy! Not there mahal! Please stay near me, you might get lost!”. Sabi ko sa napaka cute kong limang taong gulang na anak.“Mommy, I’m okay! Look! I can walk alone!” Pag mamayabang nito sa akin habang naglalakad ito ng halos isang metro ang layo sa akin habang hawak hawak nito ang

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status