Share

ประทับใจ

Author: Goldberry
last update publish date: 2026-11-12 19:55:33

เมื่อเจ้าของตลาดชื่นชีวาป่าวประกาศว่าหลานสาวจะแต่งงาน ก็มักจะมีคำถามที่ได้ยินบ่อยๆ นั่นก็คือ...

หนูหยีจะแต่งวันไหน

สินสอดเท่าไหร่

ได้ทองหมั้นกี่บาท

แล้วคนที่ต้องมาปั้นหน้ายิ้มตอบจะเป็นใครไปไม่ได้นอกจาก 'ยาหยี' ว่าที่ 'เจ้าสาว' ที่เตรียมของมาขายตั้งแต่เช้ามืด คนเข้ามารุมที่แผงของเธอเยอะมาก แต่ไม่ใช่ว่าขายดีอะไรนะ เพราะไอ้ที่มารุมๆ อยู่เนี่ยคือพวกอยากรู้ อยากเสือกเรื่องสินสอดทั้งนั้น

"หยีไม่รู้ค่ะ"

"เรื่องของผู้ใหญ่ตกลงกัน"

"ถ้าอยากรู้ไปถามยายชื่นเลย"

หญิงสาวตอบ ก็นะ...เธอไม่รู้จริงๆ และเธอก็ไม่ได้อยากจะสนใจด้วย เงินทองมันเป็นของนอกกาย ถึงรวยแค่ไหน แต่ถ้าไม่ใช่เธอก็ไม่เอา แล้วงานแต่งอะไรนี่ไม่มีวันเกิดขึ้นแน่นอน ยาหยีคิดพลางหัวเราะคิกคักในใจ เพราะเธอมีแผนการสร้างความประทับใจให้ว่าที่เจ้าบ่าวแล้วนั่นเอง หญิงสาวที่โบ้ยให้ไปถามยาย ยืนขายน้ำเต้าหู้อย่างสบายใจ สบายหูได้เพียงสองวัน ข่าวลือเรื่องสินสอดเงินล้านก็ดังไปทั่วตลาดสดเลย

"ว่าที่คุณนาย"

"เจ้าสาวเงินล้าน"

"โอ้ย!! หนูตกถังข้าวสารจริงๆ"

และคำพูดอีกบลา บลา บลา ที่ทำให้หญิงสาวถึงกับต้องปิดแผงขายน้ำเต้าหูชั่วคราว คว้าหมวกกันน็อค ขับมอเตอร์ไซค์คู่ใจไปหาตัวต้นเหตุที่นั่งเอนหลัง ดูข่าวอย่างสบายอารมณ์

"ก็เขาถาม"

"ยายก็แค่บอก"

"พูดเกินจริงจะเป็นไรไป"

คำพูดของยายทำหลานสาวถอนหายใจ เพราะพอถามไป ถามมา คือยังไม่ได้ตกลงค่าสินสอดกันเลย ยายชื่นพูดเอง เออเอง เพราะสังคมตลาดปากมากไง ก็เลยเล่นใหญ่ซะเลย!

"ทำไมถึงแต่งตัวอย่างนี้"

ยายชื่นชีวาพูดพลางมองหลานสาวอย่างขัดใจเมื่อเห็นสภาพของ 'ว่าที่เจ้าสาว' ตระกูลคณาวุฒิกรดูไม่ได้เลย การแต่งตัวแบบขอไปทีของหลานสาวทำผู้เป็นยายถอนหายใจ อย่าได้ถามถึงออร่าความสวยเพราะคนเป็นยายยังหาแทบไม่เจอ

"หน้าตาก็ดี ทำไมไม่รู้จักแต่งตัว"

พอยายชื่นได้เริ่มพูด ก็พูดไม่หยุด เดี๋ยวติตรงนั้น เดี๋ยวติตรงนี้ ติ ติ แล้วก็ติ ชนิดที่ว่าคนโดนติถึงกับเถียงไม่ออก

"ก็หนูรีบ"

"อย่ามาอ้าง!!"

ยายชื่นทำเสียงดุใส่หลานสาวที่ไม่จำเป็นต้องทำงานให้เหนื่อยเลย แค่ไปเดินสวยๆ เก็บค่าเช่าแผงให้ยายที่ตลาดก็พอ แต่เพราะความดื้อ ความรั้น อยากทำนู่นทำนี่ของยัยยาหยี ทำให้แทบไม่มีเวลาดูแลตัวเอง แล้วถ้าปล่อยให้ไปสภาพอย่างนี้ ว่าที่หลานเขยจะไม่หนีกระเจิงหรอกหรือ

ไม่ได้...

ไม่ได้เด็ดขาด!!

ด้วยกลัวว่าหลานสาวจะไม่รู้วิธีสร้างความประทับใจให้กับเพศตรงข้าม ยายชื่นก็เลยจัดหนัก จัดเต็ม สอนสั่งหลานสาวไปสองชั่วโมง

เจอหน้ากันครั้งแรก...

ต้องสร้างความประทับใจ

เสื้อผ้า หน้า ผมต้องเตะตา

ท่วงท่า กริยา มารยาทต้องเตะใจ!!

นี่คือสิ่งที่ยายชื่นตั้งใจสอนสั่งหลานสาวให้ได้ดิบได้ดี เกิดมาเป็นผู้หญิงทั้งทีต้องรู้จักคำว่า 'รักสวยรักงาม' เสริมสร้างเสน่ห์ให้ผู้ชายมอง ไม่งั้นคงได้ขึ้นคานไม่มีคนเอา ซึ่งทุกครั้งที่ยายชื่นสอน ยาหยีจะฟังบ้าง ไม่ฟังบ้าง แล้วแต่อารมณ์ เข้าหูซ้าย ทะลุหูขวา แต่ครั้งนี้ท่าทางของหลานสาวกลับทำให้ผู้เป็นยายแปลกใจ เพราะดูตั้งใจผิดปกติจริงๆ

"จริงด้วยยาย"

ยาหยีพูดพลางฉีกยิ้มกว้าง นาทีนี้คงต้องขอบคุณยายชื่นจริงๆ ที่ทำให้เธอคิดได้ การได้เจอหน้ากัน คือโอกาสดีๆ ที่เธอจะได้สร้างความประทับใจ ทำให้ว่าที่เจ้าบ่าวตราตรึง จดจำได้ไม่ลืม

ใช่ค่ะ....

ยายชื่นพูดถูกทุกอย่าง

หญิงสาวคิด หากมองเพียงเผินๆ มันก็เป็นรอยยิ้มปกติที่ดูสวยดี แต่ถ้ามองดีๆ กลับดูไม่น่าไว้ใจยังไงพิกล หญิงสาวก้มหน้าหัวเราะคิกคัก เมื่อนึกถึงสิ่งที่จะทำต่อหลังจากนี้ ยายชื่นบอกว่า เสื้อ ผ้า หน้า ผม ต้องดูดี ดูสวย ดูประทับใจตั้งแต่แรกเห็น ได้ค่ะ ได้เลย เดี๋ยวยาหยีจัดให้

เอาแบบปังๆ

ปัง-พิ-นาศ ไม่มีชิ้นดี!!

เรื่องแต่งงาน พิธีการทุกอย่าง ทั้งสองฝั่งได้โทรคุยและปรึกษากันตลอด โดยมีคุณยายชื่นชีวาและคุณย่าแขไขเป็นตัวตั้งตัวตี ยิ่งทั้งสองสนิทกัน ทุกอย่างก็ยิ่งราบรื่นไม่มีสะดุดเลย

อันนี้ก็ดี...

อันนั้นก็ดี

เงินนี่คือออกรัวๆ

เมื่อทั้งสองฝ่ายคิดเห็นตรงกัน วันที่ต้องไปเลือกชุดแต่งงานและถ่ายพรีเวดดิ้งก็มาถึงอย่างรวดเร็ว อันที่จริงแล้วยายชื่นต้องไปด้วย แต่ดันหกล้มข้อเท้าพลิกซะก่อน ทำให้เดินทางไม่ค่อยสะดวก ดังนั้นหลานสาวจึงต้องฉายเดี่ยว...

ยายเป็นห่วง

แต่หลานสาวนี่สิ...

เก็บความดีใจแทบไม่อยู่!!

ในเมื่อทางสะดวก ปลอดโปร่ง โล่งสบาย ยาหยีก็จัดให้เต็มเหนี่ยวเลย จะเจอว่าที่เจ้าบ่าวครั้งแรกทั้งที ก็ต้องใส่สีนำโชคไปสิจะได้ปังๆ หญิงสาวคิดพลันกดสั่งเสื้อที่สีสันบอกเลยว่าโคตรโดนใจ เตะตาอย่างที่ยายชื่นต้องการ

สีเขียว...

เหนี่ยวทรัพย์ เหนี่ยวใจ

ส่วนวันอาทิตย์เดินทาง

ก็จัดกระเป๋าสีแดงไปเลยสิ เฮงดี!!

และเพื่อหลบเลี่ยงสายตาของยายชื่น หญิงสาวก็เลยเอาเสื้อผ้าที่เตรียมไว้มาเปลี่ยนที่ห้องน้ำในสถานีขนส่งซะเลย ดวงตาคู่สวยสีน้ำตาลมองตัวเองในกระจกอย่างพอใจ ใช่ค่ะ!! นี่คือสิ่งที่เธอต้องการ ทั้งเสื้อผ้า หน้า ผม เป๊ะ ปัง จนคนต้องเหลียวมอง

ในเมื่อยายสอนมาว่า...

"ผู้หญิงต้องสร้างเสน่ห์ให้กับตัวเอง โดยเฉพาะเรื่องกลิ่นตัวถือเป็นสิ่งสำคัญ ผู้หญิงตัวหอมได้เปรียบเชื่อยาย"

ได้ค่า

ได้เลยยยยย!!

หญิงสาวคิดพลันหยิบเอาบางสิ่งในกระเป๋าออกมาฉีดใส่ต้นคอ ข้อพับ และข้อมือ ซึ่งกลิ่นของมันทำเอาคนที่อยู่ใกล้ๆ หันมอง

"หอมเนอะ~"

หญิงสาวหันไปพูดและส่งยิ้มให้คนที่ไม่รู้จัก สายตาที่มองมาทางเธอเหมือนคนมีคำถามในใจ แต่คนแปลกหน้ากันไง คงไม่กล้าที่จะถามเธอตรงๆ แต่ทว่าเธอคงจะหนักมือมากเกินไป ก็เลยเหมือนจะจามอยู่หลายที กลิ่นที่อบอวลรอบตัวตอนนี้ทำให้เธอมั่นใจ เป็นคนไทยจะใช้น้ำหอมเมืองนอกให้เปลืองทำไม ไทยทำ ไทยใช้ ไทยอุดหนุนกันสิดี ดังนั้นยาหยีก็เลยเลือก...

น้ำอบไทย

สูตรจรุงจิต จรุงใจ

สนนราคาขวดละ 99 บาทถ้วน

อุ้ย!! รถทัวร์มาแล้ว

หญิงสาวเก็บข้าวของยัดใส่กระเป๋าอย่างรวดเร็ว เสื้อสีเขียว กระเป๋าสีแดง ทำเอาคนที่รอเดินทางหันมามองเป็นตาเดียว มันช่างดูโดดเด่น สะดุดตา แถมกลิ่นบางอย่างที่ลอยออกมา ก็ทำเอาคนต้องยกมือขึ้นปิดจมูกทันที

งานนี้...

ว่าที่หลานเขยของยายชื่น

ได้ประทับใจจนพูดไม่ออกแน่ๆ

หญิงสาวยักไหล่เบาๆ เธอไม่สนคนมอง ซึ่งเท่าที่ดูด้วยสายตาผลตอบรับถือได้ว่าดีทีเดียว เธอก้มมองเสื้อผ้าของตัวเองอีกครั้งด้วยสีหน้าและแววตาที่พอใจ ก่อนจะพูดพึมพำออกมาพร้อมรอยยิ้มว่า

"แล้วเจอกันนะคะ..."

"ว่าที่เจ้าบ่าวของหยี!!"

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • Oh my wife วุ่นนักหลงรักคุณภรรยา   น้ำหอมของเธอ

    แสงแดดของเที่ยงวันทำเอาคนที่เลือกเดินทางด้วยรถทัวร์แทบละลาย แอร์ในรถมีไว้ทำไม ถ้ามันจะเป่าลมร้อนให้คนนั่งเหงื่อแตกเหงื่อแตน สุดท้ายคนที่เลือกนั่งชิดมุมในทนไม่ไหว ยื่นมือเรียวออกไปเปิดหน้าต่างเพื่อให้ลมพัดเข้ามา "โอ้ย!! ค่อยเย็นขึ้นหน่อย"หญิงสาวพูดพลางยื่นหน้าออกไปรับลม ผมเผ้าที่เธอจัดทรงไว้อย่างดีก็ปลิวตามแรงลมที่ไม่อ่อนโยน บางจังหวะที่รถทัวร์ขับเร็ว ลมก็ปะทะเข้าเบ้าหน้าของเธอเต็มๆ ทั้งฝุ่น ทั้งควัน นี่มันรถหวานเย็นในตำนานอย่างไม่ต้องสงสัยเลย สิบสองชั่วโมงผ่านไป~ในที่สุด....ก็ถึงที่หมายสักที!!ท่ามกลางผู้คนมากมายในสถานีขนส่ง รถทัวร์ที่ต้นทางมาจากจังหวัดหนึ่งในภาคอีสานก็ค่อยๆ ขับเข้ามาจอดเทียบที่ช่องหมายเลขห้า พนักงานในรถตะโกนขึ้นว่า 'ถึงแล้ว' พร้อมกับแจกผ้าเย็นไปด้วย เมื่อผ้าเย็นถึงมือผู้โดยสารครบทุกคน พนักงานก็เดินไปเปิดประตู คนเริ่มทยอยเดินลงมา มีผู้ชาย ผู้หญิงสลับกันไป ซึ่งสีหน้าของคนส่วนใหญ่จะดูอิดโรยเพราะความเหนื่อยล้าที่ต้องนั่งรถยาวนานแต่....จะมีอยู่คนหนึ่งในรถที่เดินลงมาด้วยสีหน้าสดชื่น สดใส แทบไม่มีความเหนื่อยล้าให้เห็นในแววตา ท่วงท่าการเดินของเธอเต็มไปด้วยความสง่างาม

  • Oh my wife วุ่นนักหลงรักคุณภรรยา   ประทับใจ

    เมื่อเจ้าของตลาดชื่นชีวาป่าวประกาศว่าหลานสาวจะแต่งงาน ก็มักจะมีคำถามที่ได้ยินบ่อยๆ นั่นก็คือ...หนูหยีจะแต่งวันไหนสินสอดเท่าไหร่ได้ทองหมั้นกี่บาทแล้วคนที่ต้องมาปั้นหน้ายิ้มตอบจะเป็นใครไปไม่ได้นอกจาก 'ยาหยี' ว่าที่ 'เจ้าสาว' ที่เตรียมของมาขายตั้งแต่เช้ามืด คนเข้ามารุมที่แผงของเธอเยอะมาก แต่ไม่ใช่ว่าขายดีอะไรนะ เพราะไอ้ที่มารุมๆ อยู่เนี่ยคือพวกอยากรู้ อยากเสือกเรื่องสินสอดทั้งนั้น"หยีไม่รู้ค่ะ""เรื่องของผู้ใหญ่ตกลงกัน""ถ้าอยากรู้ไปถามยายชื่นเลย"หญิงสาวตอบ ก็นะ...เธอไม่รู้จริงๆ และเธอก็ไม่ได้อยากจะสนใจด้วย เงินทองมันเป็นของนอกกาย ถึงรวยแค่ไหน แต่ถ้าไม่ใช่เธอก็ไม่เอา แล้วงานแต่งอะไรนี่ไม่มีวันเกิดขึ้นแน่นอน ยาหยีคิดพลางหัวเราะคิกคักในใจ เพราะเธอมีแผนการสร้างความประทับใจให้ว่าที่เจ้าบ่าวแล้วนั่นเอง หญิงสาวที่โบ้ยให้ไปถามยาย ยืนขายน้ำเต้าหู้อย่างสบายใจ สบายหูได้เพียงสองวัน ข่าวลือเรื่องสินสอดเงินล้านก็ดังไปทั่วตลาดสดเลย"ว่าที่คุณนาย""เจ้าสาวเงินล้าน""โอ้ย!! หนูตกถังข้าวสารจริงๆ"และคำพูดอีกบลา บลา บลา ที่ทำให้หญิงสาวถึงกับต้องปิดแผงขายน้ำเต้าหูชั่วคราว คว้าหมวกกันน็อค ขับมอเตอร์ไซ

  • Oh my wife วุ่นนักหลงรักคุณภรรยา   มัดมือชก

    เพราะความเมาเป็นเหตุ ทำให้ชีวิตอันแสนสงบของยาหยีเปลี่ยนไป มันทั้งยุ่งเหยิง มันทั้งวุ่นวาย เพราะปากเหี่ยวๆ ของยายชื่นชีวาได้กลายเป็นโทรโข่งประจำตลาดแล้วนั่นเอง "รู้หรือยังว่าหลานฉันจะแต่งงาน""แฟนของหลานฉันชื่อพัทธ""หน้าตาดี""เรียนจบจากเมืองนอกด้วย"ใบหน้าเหี่ยวย่นที่เต็มไปด้วยริ้วรอยแห่งวัยของยายชื่นชีวาเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้มของคนมีความสุข โดยเฉพาะดวงตาจะเป็นประกายวิบวับเวลาได้พูดอวดคุณสมบัติของว่าที่หลานเขยที่เหมือนจะโอเว่อร์ไปนิด ซึ่งพอใครได้ฟังก็มักจะพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า"ช่างเป็นวาสนาของหนูยาหยีจริงๆ"ใช่ค่ะ!! ถ้ายายรู้ เท่ากับคนทั้งตลาดรู้ ไม่ว่ายายชื่นจะไปไหน ไม่ว่ายายชื่นจะทำอะไร ปากของยายชื่นก็จะไม่หยุดพูดเรื่องเธอ แค่วันเดียวข่าวการแต่งงานของ 'หนูยาหยี' ก็รู้กันไปทั่วทั้งตลาดสด อย่างว่าสังคมตลาด พอมีข่าวให้เมาท์ ให้เผือกก็จะคึกคักเป็นพิเศษ เดี๋ยวคนนั้นเข้ามาถาม เดี๋ยวคนนี้เข้ามาถามจนแผงขายน้ำเต้าหู้โบราณวุ่นวายทั้งวัน เรียกได้ว่าไม่ต้องขง ต้องขาย น้ำเต้าหู้กันทีเดียว"ป้าดีใจด้วยนะหนูหยี""ได้ข่าวว่ารวยมากเหรอ""จบจากเมืองนอกด้วยใช่ไหม"แต่ละคำถามที่ยิงมา หญิงสาวแทบไม่สงสั

  • Oh my wife วุ่นนักหลงรักคุณภรรยา   ไม่อยากแต่งงาน

    "ไม่เอา...""หนูยังไม่อยากแต่งงาน"ยาหยีส่ายหน้าปฏิเสธไปมา เมื่อถูกยายชื่นชีวาบอกกับเธอด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความกระตือรือล้นว่ามีคนสนใจ และอยากมาสู่ขอให้กับหลานชายที่เพิ่งเรียบจบจากเมืองนอกมา "หลานเพื่อนยายเอง"คุณยายชื่นชีวาที่อยากให้หลานสาวเป็นฝั่งเป็นฝาใจจะขาด ยังคงไม่ลดละความพยายาม หยิบเอารูปถ่ายที่ได้จากเพื่อนสนิทยื่นให้คนที่หน้าหงิกดู แต่อีกฝ่ายกลับไม่สนใจ ทำให้ความอดทนของยายชื่นขาดผึง รอยยิ้มใจดีบัดนี้ได้มลายหายวับไปกับตา เหลือเพียงความโมโห อยากจับหลานมาฟาดก้นที่ดื้อด้านไม่ยอมฟัง "หนูไม่รู้จักนี่"คนตัวเล็กเริ่มเสียงอ่อนลง เมื่อเห็นแววตาของยายชื่นที่แสนใจดีเปลี่ยนไป เธอลอบกลืนน้ำลายลงคอไปอึกใหญ่ ก่อนจะฝืนยิ้มสู้ยายที่ถลึงตามอง เวลายายทำหน้าดุแล้วสยองชวนนึกถึงอดีตของยายชื่นที่เป็นคุณครู ถือไม้ก้านยาวขู่หน้าประตูโรงเรียน ทุกคนให้ความเคารพยำเกรง ไม่มีใครกล้าหือด้วยสักคน"ก็ทำความรู้จักสิ"นั่นคือคำตอบที่ตรงยิ่งกว่าไม้บรรทัดของยายชื่นที่ทำให้ยาหยีเถียงไม่ออก มันก็ใช่แต่อารมณ์คนไม่อยากรู้จักไง จะบังคับทำไม มันไม่ใช่เรื่อง"พี่เขาชื่อพัทธ"ยายชื่นพูดชื่อของหลายชายเพื่อนขึ้นมา ห

  • Oh my wife วุ่นนักหลงรักคุณภรรยา   ผมไม่แต่ง

    "ผมไม่แต่ง"พากรปฏิเสธเสียงแข็งเมื่อถูกคุณย่าที่เป็นใหญ่สุดในบ้านยื่นคำขาดสั่งให้เขาแต่งงานกับหญิงสาวที่คุณย่าถูกใจและหมายมั่นปั้นมือให้มาเป็นสะใภ้ของตระกูลคณาวุฒิกร"ไม่แต่งไม่ได้"ดวงตาดุดันมองไปยังหลานชายตัวดีที่ขยันสร้างเรื่องปวดหัวให้ย่าไม่เว้นแต่ละวัน เบาหวาน ความดันพากันขึ้นจนต้องให้สาวใช้มาช่วยพยุง"คุณย่าครับ..."เมื่อใช้เสียงแข็งไม่ได้ผล พากรก็ต้องปรับโทนเสียงให้นุ่มลง เขายังอยากใช้ชีวิตโสดให้คุ้ม เพราะในความคิดเขาการแต่งงานมันเหมือนเป็นพันธนาการที่ผูกมัดให้เขาไปไหนไม่ได้เลย"ไม่ต้องมาทำหน้าอ้อน ย่าไม่หลงกลแกหรอกนะตาพัทธ"หญิงสูงวัยผมสีดอกเลาดูน่าเกรงขามยกมือขึ้นกอดอก ดวงตาเต็มไปด้วยริ้วรอยแห่งกาลเวลามองใบหน้าหล่อเหลาของหลานชายแล้วก็ได้แต่ถอนหายใจ เฮ้อ!! ทำไมถึงไม่ได้ดังใจย่าเลย"นี่มันยุคสมัยไหนแล้ว ไม่มีใครเขาแต่งงานด้วยการคลุมถุงชนแล้วนะครับ"ผู้เป็นหลานพูดขึ้นมา แต่ก็ถูกย่าสวนกลับเสียงดุดัน เพราะเธอพูดเรื่องนี้หลายครั้งแต่ไอ้หลานชายตัวดีก็เอาแต่อ้างนู่น นี่ นั่น ไปเรื่อย"แล้วทำไม"คุณหญิงแขไขปรายหางตามองหลานชายตัวดีที่เพิ่งเรียนจบมาจากเมืองนอก เมืองนา การศึกษาถือว่าไม่น

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status