CHAPTER 1

“Akala ko ba ako lang, Clint? Akala ko ba ako lang ang mahal mo?”

Hindi kailanman naisip ni Jen Luna na darating ang araw na itatanong niya iyon sa lalaking minahal niya nang buong puso.

College classmates sila ni Clint. Tahimik si Jen at mas gustong magbasa kaysa makipagsabayan sa ingay ng campus. Si Clint naman ang confident na lalaking madaling mapansin ng lahat. Nagsimula ang lahat sa simpleng pangungumusta, pag-aalok na ihatid siya pauwi, at mga oras na magkasama sila sa library. Hanggang sa naging sila, nagtapos ng college, at nagpakasal.

Tatlong taon na silang mag-asawa. Naniniwala si Jen na matatag ang pagsasama nila, kaya gumuho ang mundo niya nang makita sa phone ng asawa ang litrato nitong nakayakap at nakikipaghalikan sa isang babae. Kita ang mukha ni Clint, pero nakatalikod sa camera ang babae. Natatakpan ng mahaba nitong buhok ang mukha, kaya hindi niya ito makilala.

Nanginginig ang mga kamay ni Jen habang binabasa ang mga mensahe. Lalong kumirot ang dibdib niya nang makita ang isa mula sa babae.

See you at 101 Club later, okay? I miss you. Let's meet at 9 PM. I have so much to tell you, love.

Love.

Salitang akala niya ay para lamang sa kanya.

Hindi na niya kayang manatili sa bahay na parang walang nangyari. Kailangan niyang malaman ang katotohanan, kaya nang gabing iyon, nagtungo siya sa 101 Club para mahuli si Clint kasama ang babae.

Alas-otso pa lang ay nakaupo na siya sa isang mesa sa sulok. Nang lumapit ang waiter, umorder siya ng matapang na alak kahit hindi naman siya sanay uminom. Umaasa siyang makakakuha siya ng lakas ng loob para harapin ang asawa.

Lumipas ang oras, pero hindi dumating si Clint. Ilang lagok pa ang ginawa ni Jen hanggang sa uminit ang kanyang pakiramdam at bahagyang umikot ang paligid. Alam niyang hindi na siya dapat uminom pa, pero hindi niya napigilan ang sarili.

Tumayo siya upang maghanap ng restroom. Habang binabagtas ang hallway, napansin niya ang mga pintuan ng private room. May isang bahagyang nakabukas, kaya pumasok siya, akala niya ay walang tao.

May lalaking nakaupo sa sofa.

Matangkad ito, maayos manamit, at may seryosong mukha. Napalingon ito sa bigla niyang pagpasok.

“Miss, I think you're in the wrong room,” sabi nito.

Pero sa malabong paningin ni Jen, si Clint ang nakita niya.

“Clint…” Mahina siyang napatawa bago napalitan iyon ng hikbi. “Sa wakas, nandito ka rin.”

Tumayo ang lalaki. “I'm sorry, but I'm not—”

“Bakit?” putol ni Jen. Namumuo na ang mga luha sa kanyang mga mata. “Ano bang kulang sa akin? Tatlong taon tayong kasal. Nandiyan ako sa lahat ng kailangan mo. Minahal kita nang buong puso. Bakit kailangan mo pa akong lokohin?”

Natigilan ang lalaki. Hindi niya kilala ang babaeng nasa harap niya, pero halatang may mabigat itong pinagdaraanan. Napansin din niyang hindi ito gaanong makatayo nang tuwid at amoy alak ang hininga nito.

“Hindi ako si Clint,” maingat niyang paliwanag. “Mali ang kuwartong napasukan mo. Halika, tutulungan kitang lumabas.”

Nang alalayan niya si Jen, napahawak ito sa manggas ng kanyang damit at napahagulgol.

“Kung ayaw mo na sa akin, sabihin mo na lang!” nanginginig nitong sabi. “Huwag mo akong paasahin. Huwag mong iparamdam na ako lang, kung may iba ka naman palang minamahal.”

Hindi alam ng lalaki kung ano ang isasagot. Gusto niyang tawagin ang staff para may tumulong sa babae, pero nang harapin niya ito, muling nagtagpo ang mga mata nila.

“Miss, tumingin ka sa akin. Hindi ako ang asawa mo.”

Hinawakan niya nang marahan ang magkabilang pisngi ni Jen upang tulungan itong magpokus. Namumugto ang mga mata nito at patuloy ang pag-agos ng luha sa kanyang mga pisngi.

Biglang umangat si Jen at sinubukang halikan siya.

Nagulat ang lalaki. Agad niyang inilayo ang mukha nito at hinawakan ang mga balikat niya upang mapanatili ang distansiya.

“Hey, sandali. Hindi mo alam ang ginagawa mo,” mariin ngunit mahinahon niyang sabi.

Napahinto si Jen. Tinitigan niya ang lalaki, nanginginig ang labi, bago muling tumulo ang kanyang mga luha. Sa sandaling iyon, mas malinaw na nakita ng lalaki ang mukha niya—ang ganda ng kanyang mga mata sa kabila ng pamumugto at ang lungkot na tila matagal nang kinikimkim.

Hindi niya maintindihan kung bakit hindi niya agad tinawag ang staff para ihatid ito palabas. May kakaibang hatak sa babae, isang damdaming hindi niya maipaliwanag kahit alam niyang estranghero lamang ito.

What the hell is wrong with me?

Dapat ay dumistansiya siya. Dapat ay tuluyan na niyang tinapos ang sandaling iyon.

Pero nang muling tumingin si Jen sa kanya, tila may kung anong humila sa kanya palapit. Hindi niya alam kung ano ang pumasok sa isip niya, ngunit sa halip na tuluyang lumayo, siya mismo ang unti-unting yumuko.

Nagtagpo ang mga labi nila.

At sa halip na itigil iyon, gumanti siya ng halik.

Sa loob ng kuwarto, tila nawala ang ingay ng club sa labas. Hindi nila alam ang pangalan ng isa't isa, at wala ni isa sa kanila ang nakaisip sa magiging kapalit ng sandaling iyon. Habang lumilipas ang oras, lalong naging malabo sa alaala ni Jen ang mga sumunod na pangyayari.

Pagmulat niya kinabukasan, kisameng hindi pamilyar ang bumungad sa kanya. Mabigat ang ulo niya. Nang hilahin niya ang kumot, nanlaki ang mga mata niya nang mapansing wala siyang suot na damit.

Dahan-dahan siyang lumingon.

May lalaking natutulog sa tabi niya.

Hindi niya ito kilala. Unti-unting bumalik sa isip niya ang hallway, ang kuwarto, ang mukha ng estranghero, at ang halik na hindi niya dapat sinimulan. Hindi niya matandaan ang lahat ng sumunod, pero sapat na ang nakikita niya para mataranta.

Mabilis siyang nagbihis, pinulot ang mga gamit, at umalis bago pa magising ang lalaki.

Pagdating niya sa bahay, wala si Clint. Kinuha niya ang cellphone sa bag at nakita ang mensaheng ipinadala ng asawa noong nakaraang gabi.

Honey, hindi ako makakauwi ngayong gabi. May kailangan lang akong asikasuhin. Magpahinga ka na.

Hindi niya iyon nasagot dahil sa kalasingan. Sa halip na mag-type ng sagot, naglagay na lamang siya ng thumbs-up reaction.

Pagkatapos, dumiretso siya sa banyo at naligo. Matagal niyang hinayaang dumaloy ang tubig sa kanyang katawan, na para bang maaari nitong alisin ang bigat ng nangyari. Nang tumingin siya sa salamin, namumula ang kanyang mga mata.

“Jen, ano'ng ginawa mo?” bulong niya.

Nasaktan siya sa pagtataksil ni Clint, pero alam niyang may nagawa rin siyang kasalanang hindi niya kayang ipagmalaki. Hindi niya alam ang kahihinatnan ng gabing iyon, ngunit ayaw niyang dagdagan pa ang gulo sa kanilang pagsasama.

“Kakalimutan ko na lang,” sabi niya sa sarili habang tumutulo ang luha. “Susubukan kong kalimutan ang ginawa niya… at ang ginawa ko.”

Hindi pa siya handang makipaghiwalay. Mahal pa rin niya ang asawa, at gusto niyang bigyan ng pagkakataon ang kanilang pagsasama.

Biglang tumunog ang doorbell.

Nagbihis si Jen at inayos ang sarili bago binuksan ang p***o. Naroon si Clint, nagmamadaling pumasok habang hawak ang bag niya.

“Good morning, honey. Sorry, I have to get ready quickly. May importante akong meeting sa office.”

Hindi nagtanong si Jen kung saan ito nagpalipas ng gabi. Tahimik siyang sumunod sa asawa papunta sa kuwarto at inihanda ang damit na isusuot nito. Habang nasa banyo si Clint, inilapag niya sa kama ang mga damit at inayos ang gamit nito.

“By the way, may family gathering tayo bukas,” tawag ni Clint mula sa banyo. “Darating na ang uncle ko galing U.S. Gusto niyang makilala ang buong pamilya dahil siya na ang magta-take over sa family company. Importante na makilala niya lahat ng involved sa negosyo.”

Saglit na natigil si Jen sa pag-aayos ng relo nito, pero hindi siya nagtanong. Wala siyang lakas na pag-usapan pa ang kahit ano.

“Sige,” maikli niyang sagot.

“Good. Kailangan talaga nating pumunta.”

Tumango si Jen kahit hindi siya nakikita ng asawa. Nang lumabas si Clint, iniabot niya ang mga gamit nito at ngumiti nang pilit. Umalis ang lalaki na hindi man lang napansin ang lungkot sa mga mata niya.

Kinabukasan, dumating silang mag-asawa sa family mansion ng mga Sandoval. Maraming sasakyan ang nakaparada sa labas, at abala ang mga kamag-anak sa pagbati at kuwentuhan. Pinilit ni Jen na makisama habang ipinakikilala siya ni Clint sa mga kamag-anak.

Maya-maya, may lumapit sa kanila.

“Clint, nandiyan na ang uncle mo. Nasa may sala siya.”

Agad na hinawakan ni Clint ang kamay ni Jen at iginiya ito sa loob.

“Nandoon siya,” sabi nito, habang papalapit sa isang matangkad na lalaking nakatalikod sa kanila at nakikipag-usap sa isang kamag-anak.

Nang marating nila ito, tinapik ni Clint ang balikat ng lalaki.

“Uncle!”

Lumingon ang lalaki.

Nanlamig ang buong katawan ni Jen.