Mag-log inMedyo sumama pakiramdam ko kahapon kaya hindi nakapagsulat.
Kabanata 53Vanessa's POVTumango si Mario at umalis. Umupo ulit ako sa desk ko, inayos ang blouse ko, at itinabi ang ilang hibla ng buhok sa tainga ko. Gusto kong magmukhang professional. Parang wala lang sa akin ang pagdating niya.Ilang buwan na rin mula noong huli ko siyang makita. Naka-block na siya sa lahat ng social media accounts ko.Ilang minuto pa, bumalik si Mario. Binuksan niya ang pinto habang pinapapasok ang isang babae. Pumasok si Leona Hayes sa opisina ko.Iba na ang itsura niya kumpara sa naaalala ko. Mas payat. Mas maputla. Nakatali lang ang buhok niya sa simpleng ponytail. Nakasuot ng puting blouse at itim na slacks. Walang alahas. Walang mamahaling bag. Mukha siyang pagod. Parang kulang sa tulog."Vanessa," sabi niya. Mahina ang boses. Nanginginig."Miss Hayes," sagot ko. Hindi ako tumayo. Hindi ko rin siya inalok ng upuan. Tinitigan ko lang siya mula sa likod ng desk ko. "This is a surprise.""I know. I'm sorry sa pagpunta nang biglaan. Sinubukan kong tumawag sa o
Kabanata 52Vanessa's POVAbala ako sa pagbabasa ng mga reports nang bigla kong narinig ang bulungan ng mga empleyado sa finance department tungkol kay Leona Hayes, ang fiancé ni Gerald.Nasa desk ako, paulit-ulit na sinusuri ang quarterly report. Pangatlong beses ko na itong binabasa pero hindi pa rin nagtutugma ang numbers. May discrepancy sa marketing budget, at ilang minuto na akong nakatitig sa parehong page, sinusubukang hanapin kung saan nanggagaling ang error.Pero hindi ako makapag-focus.Kasi rinig ko ang mga bulungan sa labas ng glass office ko. Hindi pa nga ganoon kahina—halos pabulong na pasigaw.Ibinalik ko ang ballpen sa mesa at nakinig."Leona Hayes? The heiress?""Oo, siya nga. Cancelled na raw ang engagement. May statement na ang pamilya nila kanina.""Nabalitaan ko devastated si Gerald. Mahal na mahal daw niya.""Mahal? Engaged siya habang may iba pa? Hindi love 'yon. Convenience 'yon.""Hinaan mo boses mo. Baka marinig tayo ni Vanessa.""Sino? Si Vanessa? Nasa loob
Kabanata 51Vanessa's POVIbinaba ko ang phone ko sa kama. Nanginginig ang mga kamay ko—hindi dahil sa takot, kundi sa galit. Purong galit.Akala ni Gerald, makakapagpiyansa lang siya at babalik na agad sa dati niyang buhay. Akala niya makakalimutan na lang ang lahat. Akala niya makakalusot siya sa ginawa niya sa akin.Nagkakamali siya.Naisip ko si Sebastian—ang pera niya, kapangyarihan, koneksyon. Nasa kanya na ang lahat. At handa niya iyong gamitin para sa akin. Napatunayan na niya ‘yon. Kinansela niya ang meetings niya para alagaan ako. Hinarap niya si Gerald sa detention center. Sinabi niya sa pulis na kapag hindi ako nagising, mabubulok si Gerald sa kulungan.Si Sebastian ang pinakamalakas kong sandata.Siya ang gagamitin ko para pabagsakin si Gerald. Sisiguraduhin kong mawawala sa kanya ang lahat. At sisiguraduhin ko ring mararamdaman niya ang sakit na dinulot niya sa akin. Ipapatikim ko sa kanya ang paghihiganti ko.Kinuha ko ulit ang phone ko. Binuksan ko ang contacts at hina
Kabanata 50 Vanessa's POV Napatitig ako sa kanya. Nakatayo na siya ulit sa may pinto ng kwarto, halatang nag-aalala ang mukha niya. “Sebastian, kaya kong maligo mag-isa. Hindi ako baldado.” “I know you’re not. Pero nasasaktan ka. Let me help.” “I don’t need help.” “You don’t need it. But I want to give it. There’s a difference.” Namula ang mukha ko. Baka mas lalo lang mamaga ang pagkababae ko kapag tinulungan niya ako. I thought about being in the shower with him. His hands on my body. The hot water and the soap and the closeness. There was no way that would end with just a shower. I knew him. I knew myself. One thing would lead to another, and I would be even more sore than I already was. “I'm tired and sore. We can't have sex inside the bathroom —” Tinawanan niya ako. “I won't. Don't worry.” Lumapit siya. He kissed my forehead like I was something precious. I believed him. For some reason, I believed that he would not try anything in the shower. Maybe he really did jus
Kabanata 49 Vanessa's POV Alas dos na ng hapon nang muli akong magising. Sobrang hapdi ng gitna ko at sobrang pagod ng aking katawan matapos ang ilang rounds na p********k namin ni Sebastian. Sinubukan kong gumalaw at agad akong nagsisi. Pakiramdam ko'y nag-marathon ang mga binti ko. Mabigat ang mga braso ko. Masakit ang likod ko. At hindi ko na mabalewala ang hapdi sa pagitan ng mga hita ko. Umungol ako at idinikit ang mukha sa unan. Nasa tabi ko pa rin si Sebastian. Nakayakap ang braso niya sa baywang ko. Nakadikit ang dibdib niya sa likod ko. Nararamdaman ko ang pintig ng puso niya. Mabagal at matatag. Tulog pa siya. Tumingin ako sa orasan sa nightstand. Alas dos na ng hapon. Halos labindalawang oras kaming nakahiga sa kama. Labindalawang oras na pagtulog at paggawa ng ibang bagay. Maraming ibang bagay. Naalala ko bawat sandali. Ang paraan ng paghawak niya sa akin. Ang paraan ng pagsabi niya sa pangalan ko. Ang paraan ng pagtingin niya sa akin na para bang ako lang ang nag-iis
Kabanata 48 Vanessa's POV Nanuyo ang lalamunan ko nang nakita ang sobrang laki at haba na alaga ni Sebastian. Sobrang linis at medyo pink pa akong pinakadulo nito. Hindi ako makahindi dahil sobrang sarap din kasing kainin ng alaga niya. Nakakadik din. I swallowed hard. My throat felt dry. But my mouth was already watering. I wanted to taste him. I wanted to feel him on my tongue. I wanted to hear the sounds he made when I took him deep. "You're staring," he said. "I'm admiring." "Admire later. Use your mouth now." Ngumiti ako at yumuko. Hinalikan ko ang dulo. Napatalon siya sa ilalim ng labi ko. Isa pang halik sa gilid. Tapos isa pa. Pagkatapos ay iminulat ko ang bibig ko at sinubo siya. Umungol siya. Malalim na ungol na galing sa dibdib niya. Hinawakan ng kamay niya ang likod ng ulo ko, pero hindi siya pumilit. Ipinatong lang niya roon. Hinahayaan niya akong mag-marka ng bilis. Dahan-dahan akong nagsimula. Sa simula lang muna. Pinaikot-ikot ng dila ko siya habang marahan akon
Kiara’s POVPagkaalis ni Joan, agad akong bumalik sa silid namin ni Chase para makapagpahinga kasi buong araw akong gising.Mabigat ang pakiramdam ko. Hindi ko alam kung dahil sa pagod, sa pagbubuntis, o sa dami ng nangyari nitong mga nakaraang araw. Kahit anong pilit kong ipikit ang mga mata ko, hi
Kiara’s POVKanina pa ako hindi mapakali mula nang umalis si Chase upang puntahan si Kara sa ospital. Hindi na ako sumama dahil gabi na rin at ayaw niyang mapagod ako. Ilang beses pa niya akong pinigilan bago siya umalis.“Stay here, Kiara,” sabi niya kanina habang suot na niya ang coat niya. “I do
Kiara’s POVAbala kami ni Joan sa pamimili ng mga bago kong damit. Halos lahat ng lumang damit ko sa bahay ay hindi na kasya sa katawan ko; lumalaki ang tiyan ko, at ramdam ko na ang pagbabago ng hugis ko sa bawat araw na lumilipas. Siya lang ang kaibigan kong may alam tungkol sa pagbubuntis ko, kay
Kara’s POVKagigising ko lang dahil tumawag si Papa sa akin. “Kara, kumain na kayo. Kailangan sabay-sabay tayo kasi umuwi na ang paborito ninyong anak, si Kiara,” ang boses niya mula sa sala, malinaw at may kasamang pagkaudyok.Kahit labag sa loob ko ang makita ang babaeng laging inuuna sa kanila,







