Episode – 4/4

“ฆ่าฉัน? คนอย่างนายฆ่าฉันไม่ได้หรอก” ได้ยินว่าเด็กน้อยอย่างมาเวอริคไม่ต้องการฆ่าตน อเล็กซานเดอร์ก็นึกสมเพชขึ้นมาในทันที

“ใช่ครับ ผมฆ่าไม่ได้และคนฆ่าก็ไม่ใช่ผม” มาเวอริคยิ้ม อเล็กซานเดอร์จึงรู้ทันทีว่าโรนัลเดลที่มาที่นี่คงเป็นคนฆ่าเขา “ผมอยากรู้ว่าพ่อท้องได้จริงไหม ผมอยากรู้ว่าถ้าท้องได้แล้วลูกของคุณกับเขาไปไหน? แล้วมีอะไรที่พ่อปิดบังพวกผมอีก ผมอยากรู้แค่นี้คุณบอกผมได้หรือเปล่าครับ”

“...”

“คุณควรได้แสดงความรักกับเขามากกว่านี้ ขอร้องล่ะครับ อย่ายืนข้างเขาแล้วทำเป็นไม่เป็นอะไรทั้งที่ใจคุณมันต้องการมากกว่ารักกันแค่ในห้อง” มาเวอริคอาจจะไม่รู้ว่าความรักที่อเล็กซานเดอร์มีให้บิดาของตนมันมากมายและยิ่งใหญ่ขนาดไหน แต่เขาก็อยากให้ทั้งสองได้รักกันโดยที่ไม่ต้องหลบซ่อนแบบนี้อีก อเล็กซานเดอร์ที่สบกับสายตาจริงจังไร้ซึ่งความโกหกของมาเวอริค มันทำให้เขาใจเย็นลงและรู้สึกเชื่อใจมาเวอริคขึ้นมาเล็กน้อย

“เพราะแกหน้าเหมือนเอดดี้สินะ ฉันถึงหวั่นไหวกับคำพูดของแก” พอได้ลองมองหน้ามาเวอริคเต็มตา มองโดยไร้ซึ่งความเกลียดชังและอคติที่มี มันก็ทำให้เขาเห็นว่ามาเวอริคเหมือนเอดิสันขนาดไหน เหมือนเสียจนใจเขาเริ่มอ่อนลงอย่างน่าสมเพช อเล็กซานเดอร์ถอนหายใจแล้วผละออกจากมาเวอริค เขาถอดเสื้อของตัวเองแล้วโยนให้คนที่นอนอยู่ก่อนปลดโซ่อะไรออกให้หมด

“หนีไปซะ ทางนั้นมีประตูที่เชื่อมกับด้านนอก ถ้าแกออกไปได้แกจะโผล่ที่ข้างกำแพงทางทิศตะวันตกที่ติดกับถนนใหญ่” การตัดสินใจนี้อาจเป็นความผิดพลาดที่นำมาสู่การล่มสลายของคาร์ลอฟ แต่อเล็กซานเดอร์ก็จะลองดูและเขาก็อยากจะเห็นว่าเด็กที่เขาเลี้ยงมาด้วยลำแข้ง มันจะเติบโตขึ้นมากขนาดไหนกัน

“...” มาเวอริคไม่เข้าใจการกระทำของอเล็กซานเดอร์แต่เขาก็ไม่คิดจะเอ่ยถามใด ๆ

“และถ้าแกอยากรู้ฉันจะบอกให้แล้วกัน” อเล็กซานเดอร์มองหน้ามาเวอริคแล้วบอกความจริงที่เขากับเอดิสันเก็บมาอย่างยาวนาน “เอดิสันพ่อของนายน่ะท้องได้จริงและท้องกับฉันเมื่อสมัยที่ยังเป็นเพียงสมาชิก” อเล็กซานเดอร์หยุดพูดก่อนถอนหายใจ เพราะความจริงต่อไปนี้มันเป็นความจริงที่เขาไม่อยากนึกถึงเท่าไหร่

“แต่ลูกฉันกับพ่อแกตายแล้ว เอดิสันครรภ์เป็นพิษตอนเจ็ดเดือนและเด็กอ่อนแอเกินจะอยู่ไหว หมอยื้อสุดชีวิตแต่ฉันต้องตัดสินใจยอมปล่อยไป เพราะการเห็นลูกทรมานน่ะมันไม่มีพ่อแม่คนไหนรับได้ทั้งนั้น” การขุดอดีตขึ้นมาเล่าให้กับลูกชายของคนรักฟัง มันเจ็บปวดพอสมควร

“แล้วเรื่องที่คุณเป็นหมัน...”

“ฉันทำหมันก็เพราะเอดิสันตัดสินใจจะผ่ามดลูกออกทั้งที่เสี่ยงต่อชีวิต ฉันสูญเสียคนที่ฉันรักไปไม่ได้อีกแล้ว ฉันถึงตัดสินใจทำหมันแทนและฝากบอกน้องชายแกด้วย ถ้ามีลูกชายเมื่อไหร่ก็ให้ระวังว่าจะท้องได้เช่นกัน เพราะเรื่องที่แกเดาว่ามันเป็นกรรมพันธุ์น่ะ แกเดาถูกจนฉันขนลุกเลยล่ะ” เหยียดยิ้มเล็กน้อยแล้วมองออกไปนอกห้องขัง

“...ทำไมคุณถึงยอมพ่อขนาดนี้ครับ”

“ถ้าแกได้รักใครสักคนแกจะเข้าใจ รีบไปได้แล้ว” มาเวอริคหยิบเสื้อที่อเล็กซานเดอร์โยนให้มาสวมแล้วเดินออกจากห้องขังก่อนเท้าเขาจะชะงักเพราะประโยคถัดมาของอเล็กซานเดอร์ “เรื่องฆ่าฉันน่ะอย่าลังเลเด็ดขาดเพราะต่อจากนี้ไปฉันคือศัตรูของแกและน้องชายแก มีโอกาสเมื่อไหร่รีบฆ่าฉันซะ” พูดจบอเล็กซานเดอร์ก็เดินกลับขึ้นไป มาเวอริคมองตามหลังด้วยความรู้สึกหลากหลายก่อนจะหลบหนีไปตามเส้นทางที่อเล็กซานเดอร์บอก

คฤหาสน์คาร์ลอฟในช่วงเวลา 2 A.M. มีคนเดินตรวจตราราว 20 คนขึ้นไป พวกเขาได้รับหน้าที่ให้ดูแลความปลอดภัยของคฤหาสน์ แต่พวกเขากลับไม่รู้ตัวถึงมาเวอริคที่ออกจากเขตคฤหาสน์ไป แน่นอนว่ามาเวอริคลำบากพอสมควรหลังจากโผล่ออกจากห้องใต้ดิน สถานที่ที่เขามาถึงคือข้างกำแพงที่รายล้อมคฤหาสน์ ระยะทางจากจุดที่เขาอยู่จนถึงถนนใหญ่ค่อนข้างไกลพอสมควรแต่มาเวอริคเดินต่อไปเรื่อย ๆ จนออกมาถึงถนนใหญ่

ตอนนี้ในใจของเขากำลังเกิดความสับสนอย่างหนักว่าควรจะจัดการกับเรื่องของอเล็กซานเดอร์ยังไงดี มาเวอริคเดินไปตามทางข้างกำแพง เขาเดินมาเรื่อย ๆ อย่างไม่คิดหยุดพักแต่เพราะสภาพร่างกายเลยทำให้เขาเดินช้ากว่าที่คิด และมาเวอริคไม่รู้ว่าโรนัลเดลพักอยู่ที่ไหน มีแต่ต้องใช้สมองลองคิดดู เป้าหมายคือต่อกรกับคาร์ลอฟและหากมองภาพรวม จุดที่โจมตีคาร์ลอฟได้ดีที่สุดคือโรงแรมที่ตั้งรายล้อมคฤหาสน์คาร์ลอฟ แน่นอนว่ามันคือธุรกิจที่บิดาเขาเทคมาได้และคิดว่าโรนัลเดลคงไม่ได้เข้าพักอย่างสงบแน่นอน ทว่า ในธุรกิจของบิดามันไม่ได้มีแค่โรงแรมเดียวน่ะสิ

“คิดสิว่าที่ไหน” มาเวอริคพูดขึ้นแล้วหันกลับไปมองคฤหาสน์คาร์ลอฟโดยหวังมองภาพรวมที่ชัดเจนขึ้น

‘เห้ย! เราถูกลอบโจมตี!’

‘แจ้งท่านเอดิสันกับท่านอเล็กเดี๋ยวนี้!’

‘ทิศกระสุนมาจากทางตะวันออกและตะวันตก!’

‘อ๊ากกกก แขน อึก แขนฉัน!’

ยังไม่ทันที่มาเวอริคจะออกห่างจากคฤหาสน์ได้ไกล เสียงเอะอะโวยวายของคนด้านในมันก็ดังออกมาและดังพอให้คนที่อยู่ข้างนอกแบบเขาได้ยิน

‘ตะวันตก...’ มาเวอริคอยู่ทางทิศตะวันตกพอดี เขาจึงไม่รีรอรีบก้าวยาว ๆ ไปทางโรงแรมที่อยู่ทิศตะวันตกหรือก็คือมาเวอริคกำลังไปหาเจฟรีย์และคนของเขาก็รออยู่ที่นั่น