CHAPTER 2

Makalipas ang tatlong araw masaya si Calliope dahil naging successful ang operasyon para sa paglinis ng lungs ng anak nyang si Elara at nakikita nya rin ang improvement ng pag galing nito.

Nanatili siya sa tabi ng kanyang anak hanggang sa tuluyan itong gumaling. Sa tuwing titingnan niya ang maputlang mukha ng anak niya at nanghihina nitong katawan, hindi niya maiwasan na maawa rito.

“Hindi mo deserve ‘to anak,” bulong nya pa.

Maya-maya pa naramdaman nya ang pag vibrate ng cellphone nya kaya agad nya itong kinuha sa bulsa, ngunit muli nya itong ibinalik nang makita nya kung sino ang nag text. 

“Hey,” iyon lamang ang nakalagay sa text message ng magaling nyang asawa. 

Sa simpleng hey ramdam ni Calliope ang pagiging arogante ni Kael, perks of being a zillionaire.

Walang balak na replyan ni Calliope ang asawa; mas gugustuhin niya pang magdamag na bantayan ang anak kesa makipag-usap sa aroganteng si Kael.

Samantala, habang nag-iinit ng tubig si Manang Neneta nang mag-ring ang cellphone niya, nataranta pa siya nang makitang ang amo niyang lalaki ang tumatawag.

“Hello, sir? ” bungad ni Neneta matapos niya itong sagutin.

“Hey, Neneta, may nangyari ba dyan sa bahay habang wala ako? ” 

Sandaling natigilan si Neneta at nanginginig itong sinagot. “W-Wala po, sir. Nasa Pilipinas na po ba kayo? ” Nanginginig pa na ani ni Neneta habang nakahawak sa dibdib.

“Nasa Airport pa lang,” sagot ni Kael.

“Okay po, mukhang sobrang busy niyo, huwag ho kayong mag-alala, maayos ang lahat dito sa bahay.” 

Hindi gusto ni Neneta na magsinungaling ngunit yun lamang ang tanging paraan para hindi maabala ang amo sa inaasikaso nito sa ibang bansa.

Matapos patayin ang tawag, nakahinga ng maluwag si Neneta at napa-patanong pa sa kanyang sarili. “Bakit kaya ayaw ni Ma'am Calliope na ipaalam kay Sir Orion ang tungkol sa kalagayan ni Elara? ” Naguguluhan pa rin si Neneta sa desisyon ni Calliope ngunit pinagsawalang bahala niya na lamang ito.

Samantala, habang hawak-hawak ni Calliope ang kamay ng kanyang anak ay halos matumba na siya sa sobrang antok, namumula na rin ang kanyang mga mata, ngunit hindi siya pwedeng matulog, nais niyang siguraduhin sa sandaling magising si Elara ay siya mismo ang mabubungaran ng anak.

Naramdaman niya ang paghigpit ng hawak ni Elara; she looks like she's having a nightmare. “Daddy… Tita Amelia, natatakot ako.”

Pinisil ni Calliope ang kamay ng anak at mapait na ngumiti. “Nandito lang ako, anak.” 

Pinigilan ni Calliope ang maluha at marahang hinaplos ang kanyang anak upang kumalma at bumalik sa pagtulog.

Hindi nya inaasahan na sa kabila ng nangyari tanging ang ama lang nito at ang kabit ng asawa ang hinahanap; ni minsan hindi nya maramdaman na kailangan sya ng anak nya, ni minsan hindi nya maramdaman kahit isang beses na maging ina sapagkat kahit ang sarili niyang anak ay tinataboy sya.

Mas pipiliin pa nito ang kabit ng asawa bilang maging ina kesa sa kanya na siyang nagluwal sa bata.

Hindi nya masisi ang anak, sapagkat kasalanan nya rin naman. Sa ilang taon nilang magkasama sa i-isang bahay, hinayaan nyang malayo ang loob ni Elara sa kanya sa sobrang pagmamahal nya kay Kael. Halos hindi nya na napagtuunan ng pansin si Elara dahil sa asawa nya. 

Takot at pagsisi ang naramdaman ni Calliope sa sandaling yon. Takot na baka hindi na magiging maayos ang relasyon nila ni Elara biglang mag-ina at pagsisi kung bakit naging sunod-sunuran lang sya sa asawa at nagpaka-martyr sya rito.

Samantala, makalipas ang isang linggo tuluyan nang gumaling si Elara, na siyang pinagpasalamat ni Calliope, at nakauwi na rin sila sa mansyon kung saan muling umusbong ang galit ni Calliope.

Galit para sa mga alaala ng pagiging martyr ng asawa niya at pagiging tanga pagdating kay Kael. 

“Manang Neneta, pakibantayan muna si Elara, matutulog muna ako,” bilin nya sa matanda at pumanhik na sa kwarto nila ni Kael.

Binagsak ni Calliope ang sarili sa napaka lambot na kama at sa sandaling yun doon niya lamang naramdaman ang pagod at matinding antok na tiniis niya sa hospital upang bantayan ang anak. 

Samantala, napabuntong hininga naman si Neneta habang minamasdan si Elara.

“Swerte mo na kay Ma'am Cali, sobrang maalagain na Ina, pero bakit kailangan pang magtiis ng mommy mo na bantayan ka mag-isa e nandyan naman ang daddy mo, diba? Nakakaawa talaga si Ma'am Calliope; sana Elara matutunan mo rin na mahalin ang mommy mo kagaya ng pagmamahal niya sayo,” marahan na bulong ni Neneta sa alaga.

Makalipas ang limang oras nagising si Calliope dahil sa lakas ng tunog ng alarm clock niya. Inayos niya ang kanyang sarili at agad na lumabas ng kwarto; nakasalubong niya pa si Manang Neneta na tila kakatapos pa lang maglinis.

“Manang Neneta, nasa si Elara? ” 

“Kasama po ni Sir Orion,” sagot ng ginang.

“Anong oras dumating si Kael, Manang? ” taas kilay nyang tanong.

“Bandang alas dos po ng hapon, agad nya pa po na inaya si Elara na kumain sa labas. Nais nyo po ba na sumunod sa kanila, ma'am, Calli? ” 

“Hindi na, hayaan mo sila,” sagot ni Calliope at agad na dinial ang number ng asawa; naka-ilang beses pa itong ring bago tuluyang sagutin.

“Wala si Orion dito, sinamahan si Elara sa washroom, may kailangan ka? ” 

Napakagat ng pang-ibabang labi si Calliope at pinipigilan ang sarili na sagutin ang babae sa kabilang linya; agad niya ring pinatay ang tawag at napa kuyom ang kamao.

Napapikit pa si Calliope upang pakalmahin ang sarili; ang lalaking pinakasalan niya kahit tutol ang ama niya ay tila mali; maling lalaki ang napili niya. Maling lalaki ang pinakawalan niya ng mga sagradong pangako sa harap ng altar.

At ang lalaking dahilan kung bakit tinalikuran niya ang pagmemedisina ay siyang rason kung bakit durog na durog ang puso niya. Ang isang cold-hearted zillionaire na si Orion Kael Almazan ang sumira ng mga pangarap niya.

Naalala pa niya ang araw ng mismong kasal niya; muli siyang tinanong ng ama niya kung sigurado ba siya kay Kael at kung hindi ito magsisi sa huli.

Mapait na ngumiti si Calliope. “Don't worry, Pa, hinding hindi ako magsisi,” yan mismo ang ni Calliope sa ama.

Sagot na sana pala ay hindi niya na pinakawalan pa, sapagkat tila lahat ng meron sya ay isinuko nya para sa lalaking kailanman hindi makita ang halaga nya.

Tila bumalik sa ala-ala ni Calliope ang mga nakaraan kung saan dapat hindi siya nagpa dalos-dalos ng desisyon.

Naalala pa ni Calliope kung paano niya nahuli ang asawa na nagloloko. 

Dalawang taon na ang nakakalipas ng mahuli niya si Kael sa kwarto ng kanilang anak na si Elara, lihim nitong pinapa-kausap sa anak ang first love niyang si Amelia. Hindi lingid sa kaalaman ni Calliope ang past ni Amelia at Kael, ngunit para sa kanya malaking insulto iyon dahil pati anak niya dinadamay nila sa panloloko.

“Sana pala noon pa ay natauhan na ako, bakit kailangan ko pang maranasan ito ng sobrang tagal? ” mapaklang usal ni Calliope sa sarili.

Sinampal lang sya ng reyalidad ng sandaling isugod nya ang anak sa hospital, nagsisi sya sa pagpapakasal nya kay Kael. Nagsisi sya sa padalos-dalos nyang desisyon.

Kaya naman, dumating na ang punto na sarili nya naman muna ang uunahin nya, sarili nya naman muna ang mahalin nya. Dahil na-realize niya na ang pakasalan ang lalaking hindi ka naman mahal ay magsasanhi ng relasyong hindi kailanman pinangarap ni Calliope, ang pagsasama nila tila isang pilit na kontrata kung saan may schedule kung kailan sila magtatalik.

“Nakakasakal na… ang pagpapakasal sa lalaking walang pakialam sa asawa ay parang isang torture sa babae,” saad ni Calliope.

Nabalik lang sa ulirat si Calliope ng sandaling mag-vibrate ang cellphone niya. Nakita niya ang isang email ng university na pinag-applyan niya kanina.

University na noon pa ay pangarap niya nang makapag-aral. Kaya naman excited siyang pumunta sa third floor kung saan ang study room niya upang basahin ang nakapaloob sa email.

“D-Damn, this email was sent from the laboratory department of a top medical university worldwide,” nanginginig pang sabi ni Calliope.

Marahan nyang hinimas-himas ang kanyang sarili at halos maluha sya dahil sa wakas ma ipagpapatuloy niya na ang pangarap nyang naudlot noon.

Ang pangarap niyang maging doktor, ang pangarap nila ng papa niya.

Napapikit si Calliope ng mata at bumulong. “Pa, tama ka, mas magandang unahin ang pangarap kesa sa pagkakaroon ng pamilya. Thank you for reminding me always.” 

Napangiti pa si Calliope nang umecho ang boses ng papa niya nang huli nilang pagkikita. “Ang aking prinsesa ay hindi dapat maging useless na tao. You must become my pride, Calliope. Kahit kasal ka na, huwag mo pa rin isuko ang pag-aaral; that's the only weapon you have someday! ” 

Sa loob ng anim na taon sinikap ni Calliope na makumpleto ang lahat ng kailangan niyang matutunan na lihim na pinagkatiwala sa kanya ng kanyang ama na kahit isa ay walang nakakaalam.

“Panahon na para ipakita ang bagong Calliope sa harap ng mga taong umabuso sa kabaitan ko,” nakangising sabi ni Calliope habang nagtitipa sa computer.