Chapter 02

Napahawak sa kanyang dibdib si Cielo pagliko niya sa kalsadang tutumbok sa gate ng JNQ Motors Automobile Factory. Oras ng pagdating ng mga empleyado, kaya abala ang pedestrian gate, pati ang pasukan ng mga sasakyan. Pagdating niya sa gate, isang friendly smile ang ibinungad sa kanya ng guwardiya. Nagpakilala siya at mabait naman itong nagbigay ng instruction sa kanya.

Tatlong palapag lamang ang factory ng JNQ Motors, pero napakalawak pa rin nito. Punuan na ang parking lot at nang may makita siyang bakante malapit sa tapat ng main building, doon na niya ipinarada ang kanyang 4th generation KE70. Isang malakas na busina ang pumukaw sa atensyon ng mga dumarating na empleyado.

Pinatay niya ang makina ng kanyang sasakyan at halos mapalundag siya nang may pumalo sa compartment sa likod. Sinilip muna niya sa rearview mirror kung sino iyon, at tatlong kalalakihan na nasa edad trenta pataas ang nagtatawanan, habang ang isa ay masama ang mukha. 

“Ang lakas ng loob ng may-ari ng bulok na sasakyan na ito  para agawin ang parking slot ko!” sigaw ng lalaki.

Napabuntong-hininga si Cielo. Malinaw na sinabi sa kanya ng guwardiya kanina na kahit saan ay maaari siyang pumarada. 

Nang bumaba siya ng sasakyan, bahagyang huminto ang tatlong lalaki sa pagtawa at nangingiting tiningnan ang nagagalit na lalaki. Marahil hindi nila inaakala na isang babae ang bababa mula sa tinawag na bulok na sasakyan.

“Babae pala ang driver ng lumang auto na ito,” komento ng isa.

“Miss may may-ari kasi ng parking na iyan. Ilipat mo na lang ang kotse mo roon sa kabilang side tutal hindi iyan bagay tumabi sa mga sasakyan naming mga engineer,” may panlalait na sabi naman ng isa.

Pinigil niyang tumaas ang isang kilay niya. “Wala namang nakalagay na karatula na may may-ari ang parking space na ito.”

Napahilamos sa kanyang mukha ang lalaking naunahan niya sa parking at tila kagat-kagat na ang mga ipin. Halatang nagpipigil ng inis sa pagsagot niya. “Bago ka sigurong empleyado rito, ano? Kaya hindi mo ako kilala!”

“First day ko rito sa JNQ. Saang department po ba kayo?” sinadya niyang magbigay-galang kahit naiinis na siya.

Nagtawanan ang tatlo habang inis pa rin ang isa.

“Lumipat ka na lang doon sa malayo, baka mahawaan pa ng kalawang ng kotse mong bulok ang mga sasakyan namin,” sabi ng pinakapayat sa kanila.

Nilingon ni Cielo ang tinuturong parking sa kanya, masyado iyong malayo. Kung lilipat siya, sigurado siyang sasakit ang legs niya sa paglalakad dahil naka-high heels at light blue dress siya ngayon. Hindi kasi niya nakaharap ang CEO noong pumirma siya ng kontrata dahil nagka-emergency raw. Eksaktong din ang kanyang Nanay Criselda at sinabing nasaktan ang kanyang anak sa mall, kaya nagpaalam na rin siya agad. 

Ang sabi sa kanya ni Nora kahapon nang tumawag ang babae ay darating ang CEO ngayon para personal siyang makilala, kaya minabuti niyang magsuot ng presentable.

“Masyadong malayo, naka-high heels ako ngayon. Bukas mag-boots or sneakers na lang ako para puwede akong mag-park sa dulo. Pasensiya na po, Sir!” Iyon lang at tinalikuran na niya ang mga lalaki.

Pikon na sinipa ng lalaki ang gulong ng sasakyan ni Cielo, nilingon lang ito ng babae at saka umiling, dahilan para magtawanan ang ibang kalalakihan.

Samantala, hindi alam ng lola ni Sky na naabot niya ang lock ng gate ng bahay at lumabas ang bata. Nagtungo ang bata sa playground na malapit sa kanilang bahay. Nakita niyang maraming bata ang naglalaro, kaya napangiti siya at patakbong lumapit sa slide.

Nakita niya kung paano umaakyat ang mga bata sa steel ladder at saka magpapadulas sa may kataasan na slide, kaya nais din niyang subukang umakyat. 

Pero nasa ikalawang hakbang pa lamang siya nang may nanguna na sa kanya na umakyat.

“Ang bagal!” yamot na sabi ng batang lalaki na mukhang mas matanda sa kanya.

Muli siyang bumaba at hinayaang makaakyat ang bata. May isang bata na umuna ulit sa kanya at matagumpay na nakaakyat. Nagpalinga-linga siya at nakita ang isang bench. Naglakad siya roon at tahimik na naupo para manood na lamang.

“You want to try the slide?” anang isang lalaki na naupo sa tabi ni Sky.

Nang i-angat ni Sky ang kanyang ulo para tingnan kung sino ang nagsalita, mabilis na gumuhit ang saya sa kanyang maliit at maputing mukha.

“Hello po!”

 “Hi, Buddy!”

“Dito ka rin po nakatira?” nakangiting tanong ni Sky sa lalaki.

“Hindi. May pinuntahan lang akong friend,” sagot nito.

Napalingon si Sky sa slide ng may mga batang naghiyawan at tawanan. Muling lumungkot ang mukha ng bata na hindi nakaligtas sa lalaki.

“Gusto mo bang mag-slide?” 

“Opo pero natatakot akong umakyat,” tapat nitong paliwanag.

Agad na tumayo ang lalaki. Inialok ang kanyang kamay sa harap ng bata at saka ikiniling ang kanyang ulo. “Let’s go! I’ll guide you!”

Lumiwanag ang mukha ni Sky at agad na tinanggap ang kamay ng lalaki. Magkahawak-kamay silang naglakad patungo sa slide.

Tinuruan ng lalaki kung saan dapat humawak si Sky at paano hahakbang habang paakyat nang paakyat. Nang marating ang itaas ay nagtatatalon sa tuwa ang bata. Pagkuwan ay tinuruan naman niya kung paano uupo sa pinakataas na bahagi ng slide bago sinabayan ang pagdulas ng bata pababa. Nasalo rin niya ito sa dulo bago pa malaglag ang puwit sa lupa.

Umulit pa ng tatlong beses ang bata bago nagyaya naman sa swing.

“Sky, you’re alone. Where is your lola?” seryosong tanong ng lalaki.

“Nasa bahay po,” seryoso ring sagot nito.

“Nagpaalam ka ba?” malumanay niyang tanong kahit sigurado na siya sa isasagot ng bata.

Umiling ang bata. “Sorry po.”

“After a minute, I’ll take you home. Baka hinahanap ka na ng lola mo,” seryoso niyang sabi.

Pumayag naman si Sky. Hindi nagtagal ay niyaya na niya ang bata na umuwi. Isinakay niya sa kanyang sasakyan ang bata at inihatid sa bahay na hindi naman kalayuan sa playground. Itinulak ng bata ang gate at sinenyasan ito ni Nathan na i-lock.

“Don’t go out alone again, okay?” malumanay niyang bilin sa bata.

Tumango naman si Sky bago nakangiting kumaway sa kanya at nagtatatakbong pumasok sa loob ng bahay. Nang marinig na kausap na ni Sky sa loob ang matanda, roon lamang umalis ang lalaki.