Home / วัยรุ่น / Promise me สัญญานะ ว่าจะแต่งงานกัน / ตอนที่ 2 อย่าเล่นกันแรง

Share

ตอนที่ 2 อย่าเล่นกันแรง

last update publish date: 2025-11-29 09:46:27

“ป๊อบ ! ไปโรงเรียนกันเถอะ” เสียงตะโกนเรียกของเด็กหนุ่ม สวมชุดนักเรียนประถม สะพายกระเป๋า โย้ยดึงมาข้างหลัง จนร่างเล็กยืดตรง

“ป้าประภาครับ ป๊อบตื่นหรือยังครับ” เด็กหนุ่มเกาะกรงรั้วไม้ เรียกเด็กสาวอย่างไม่ลดละ

“มันสายแล้วนะป๊อบ ครูอรุณทำโทษเราแน่” เด็กหนุ่มยื่นคำคล้ายเป็นคำขู่ เพื่อล่อให้เธอออกมาจากบ้าน

แกร็ก ๆ ~

“หนูกานต์ไปโรงเรียนเถอะลูก ป๊อบเขาไม่ค่อยสบายน่ะ …” แม่ประภา หญิงวัยเดียวกับแม่ของเด็กหนุ่ม ด้วยรูปร่างหน้าตา รวมถึงลักษณะต่าง ๆ ที่เหมือนกับลูกสาวไม่มีผิด เปิดประตูบ้าน พร้อมส่งข่าวให้เด็กหนุ่มด้วยสีหน้าไม่สู้ดีนัก

“... อีกแล้วเหรอครับป้า”

“อีกแล้วจ้ะ” แม่ของเด็กสาวเม้มปากพยักหน้ารับ ด้วยสีหน้าหนักใจ

“หนูกานต์ไปโรงเรียนเถอะนะ เดี๋ยวมันจะสายเอา”

“งืม... ครับ”

เด็กหนุ่มหันหน้ากลับมายังถนน เดินก้าวออกจากประตูรั้วกรงเหล็ก พลางหันกลับไปมองเข้าในบ้าน ด้วยความรู้สึกเป็นห่วงอยู่ลึก ๆ

“ที่ป๊อบไม่สบาย อาจจะเพราะเหตุการณ์เมื่อสองวันก่อนก็ได้ ...”

เดิมทีเธอเองก็ไม่ค่อยสบายบ่อยเอามาก ๆ ตั้งแต่รู้จักกันครั้งแรกเมื่อตอนเข้าเรียนอนุบาลสอง เธอมาเรียนได้สองอาทิตย์ แล้วหายไปอีกสองอาทิตย์ ในตอนนั้นเด็กหนุ่มยังไม่เข้าใจในเหตุผลที่เธอหายไป คิดแต่ว่าเธอน่าจะย้ายโรงเรียนเหมือนเพื่อนคนก่อน ๆ ที่หายไปนาน ๆ จนมารู้จากปากของคุณแม่

“กานต์ลูก เวลาลูกเล่นกับหนูป๊อบ ลูกอย่าเล่นกันแรงนะ หนูป๊อบเขาไม่ค่อยจะแข็งแรงเท่าไหร่น่ะ”

“ครับแม่”

จนขึ้นชั้น ป.2 เด็กสาวเริ่มมาโรงเรียนถี่ขึ้น หยุดเรียนน้อยลง หลายคนคิดว่าเธอน่าจะหายดีแล้ว แต่ก็ไม่วาย ที่เธอจะหายไปเป็นอาทิตย์อยู่เนือง ๆ แต่ก็ถือว่าน้อยกว่าก่อนหน้านี้ ที่หายไปนาน จนคิดว่าเธอย้ายโรงเรียนหนีไปแล้วซะอีก

จนเวลาล่วงผ่ามา 2 ปี ในตอนนี้ที่เด็กหนุ่มมาเรียกเด็กสาวชวนไปโรงเรียน ก็นับได้ว่านี่เป็นครั้งแรกในรอบ 2 ปี ที่เด็กสาวกลับมาป่วยอีกครั้ง แต่เด็กหนุ่มก็อดสงสัยไม่ได้ ในสาเหตุของการป่วย เขายังคงพยายามไถ่ถามจากผู้เป็นแม่ เผื่อบางทีเขาอาจจะพอช่วยเธอได้บ้าง

เด็กหนุ่มเดินเอื่อยเฉื่อย แกว่งไม้เรียวยาวตียอดต้นไม้ ใบหญ้า ไม่รีบไม่ร้อน เพราะถึงยังไงตอนนี้ก็สายแล้ว และตอนนี้ครูอรุณ ก็น่าจะยืนเช็ดไม้เรียวรอจนเงาวับ

.

.

.

ณ โรงเรียนวาสอุดมวิทยา หรือที่เรียกกันว่า “วาสวิทฯ”

วาสวิทฯ เป็นโรงเรียนขนาดใหญ่พิเศษใจกลางเมือง มีตั้งแต่ระดับอนุบาลไปจนถึงมัธยมตอนปลาย ตึกในโรงเรียนจะแยกโซนระดับนักเรียนอย่างชัดเจน ในส่วนของน้องอนุบาลจะอยู่ห้องชั้นเดี่ยว เรียงรายกันสองหลังหน้าโรงเรียน ถัดมาจะเป็นตึกสองชั้นของน้องเล็กประถม ประถมต้นจะอยู่ชั้นหนึ่ง ส่วนพี่ประถมปลายจะขึ้นไปเรียนบนชั้นสอง ถัดไปจะเป็นตึกสี่ชั้นสี่ตึกที่เต็มไปด้วยพี่ ๆ ชั้นโต คั่นระหว่างตึกพี่ ๆ กับตึกน้องรองรับด้วยโรงจอดรถ แต่ก็ยังสามารถพูดคุย ทักทาย รวมถึงกวนโอ้ยผ่านหน้าต่างข้ามกันได้

เด็กหนุ่มเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าห้องเรียน เงยหน้ามองดูป้ายเพื่อเช็กว่าไม่ได้มาผิดห้อง “ป.5/3”

“ขออนุญาตครับ” เด็กหนุ่มพูดแทรกขึ้นขณะที่ครูสาวชุดลายไทยสีชมพูอ่อน กำลังสอน ครูสาวหันมองตามเสียง พยักหน้าให้เด็กหนุ่มยืนรอสักพัก

“กานต์ทวี มาช้าสิบห้านาที ทั้ง ๆ ที่บ้านอยู่ข้างโรงเรียน … แต่ … กานต์ทวี อาจจะมีเหตุที่ให้ต้องมาสาย ถ้าครูจะให้เพื่อนเข้าไปนั่ง นักเรียนจะว่าอะไรไหมคะ ?” ครูอรุณผายมือมาที่เขา พร้อมยกตัวอย่างประกอบ

“ได้ครับ/ค่ะ” เสียงแหลมแจ๋วของเพื่อนตอบพร้อมกัน

“ไปนั่งที่ได้จ้ะ กานต์ทวี”

“ขอบคุณครับ”

“และในวันนี้เด็กหญิงปานใจไม่สบาย หลังเลิกเรียนใครว่างก็ไปเยี่ยมเพื่อนได้นะ”

“ป๊อบไม่สบายอีกแล้วเหรอ — ประจำเลย — นึกว่าหายไปแล้วซะอีก — สงสารจังเลย …” เสียงกระซิบของเพื่อนร่วมชั้น พูดคุยกันเรื่องของเธอ

“เอาล่ะนักเรียนขา อย่างที่ครูยกตัวอย่างของเด็กชายกานต์ทวีไปเมื่อครู่ นักเรียนคนไหนตอบได้ว่า ครูกำลังจะสอนเรื่องอะไร นักเรียนพอจะทราบไหมเอ่ย ?”

“การให้อภัยค่ะ / ครับ”

“ใช่แล้วจ้ะ การให้อภัย ”

เด็กหนุ่มนั่งเหม่อลอยด้วยความซึม ที่เพื่อนสนิทไม่มาโรงเรียน ก่อนจะสลัดความรู้สึกทิ้ง เปิดหนังสือ มุ่งหน้าตั้งใจเรียน

ในวันนี้เป็นอีกหนึ่งวัน ที่เด็กหนุ่มจะต้องใช้ชีวิตด้วยความเหงาและเงียบ เพราะเพื่อนสนิทไม่มา ความสนุกในโรงเรียนจึงหายไปจนหมด ได้แต่นั่งคิดว่าเมื่อไหร่จะหมดวันนี้ไป เป็นไปได้เขาอยากป่วยไปพร้อมกับเธอ จะได้ไม่ต้องมาโรงเรียน

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • Promise me สัญญานะ ว่าจะแต่งงานกัน   ตอนที่ 60 ตาค้างต้านลมจนมีน้ำแอบไหลซิบ ๆ 2

    “อะ อะโอเค มากันครบแล้วเนาะ เราจะเริ่มกันเลยนะ น้อง ๆ นั่งยืดตัวขึ้น หลับตา ทำสมาธิ คิดทบทวนกับสิ่งที่เราซ้อมกันมา สิบห้านาทีหลังจากนี้ พี่อยากให้น้อง ... น้องครับ หลับตาด้วยครับ น้อง ...” “น้องใจสลายมา” พี่สาวคนที่หอบร่างเธอมา เดินเข้ามากระซิบข้างหูด้วยความเบาที่พยายามจะเบาที่สุด จนมีเสียงแอบแทรกเข้าไมค์ ทำให้หลายคนที่กำลังหลับตาทำสมาธิ ถึงกับสมาธิหลุดกันถ้วนหน้า จนหัวหน้าสตาฟต้องพูดแทรกขึ้น ก่อนที่มีเกิดเหตุแตกตื่นทางด้านจิตใจ “โอเค หลับตาลงครับ ทุกคนหลับตา ยกเว้นน้องคนนั้น ไม่เป็นไร ไม่ต้องหลับตาก็ได้ หลับหมดหรือยัง หลับหมดแล้วใช่ไหม ยกเว้นน้องนะ (น้ำเสียงนุ่มนวล) ทำสมาธิ พี่อยากให้น้อง ๆ ทำให้เต็มที่ ทำให้ดีที่สุด เอาชัยชนะมาให้ได้ ...” “ต่อไปจะเป็นการแข่งขันของคณะสีชมพู ขอเสียงปรบมือให้กำลังใจ ... พร้อมนับถอยหลัง ห้า สี่ สาม สอง หนึ่ง ศูนย์ ... เริ่มจับเวลา” สิ้นเสียงประกาศเริ่มจับเวลา เสียงกลองพร้อมเสียงร้องเพลงตะโกนสุดเสียง เร้าอารมณ์คึกดีดอย่างไม่กลัวคอแตก อุปกรณ์หยิบจับถนัดมืออย่างฉับไว มีเพียงแต่ ... สาวน้อยที่ยังนั

  • Promise me สัญญานะ ว่าจะแต่งงานกัน   ตอนที่ 59 ตาค้างต้านลมจนมีน้ำแอบไหลซิบ ๆ

    ภายใต้ความอ้ำอึ้ง นิ่งสงบของห้วงเวลา เหมือนโลกที่เต็มไปด้วยความวุ่นวาย กลับเหมือนถูกทำให้หยุดหมุนเพียงชั่วครู่ สาวน้อยที่กล้า ๆ กลัว ๆ ที่จะพูดออกมา สวนทางกับความรู้สึก หนุ่มน้อยที่ยืนรอฟังประโยคจากคนที่สนิทและรู้ใจมากที่สุด ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไรเขาก็พร้อมจะรับฟังเธออยู่เสมอ“คือ ... เอ่อ ... คือ ... คือว่า ... ป๊อบว่าป๊อบ ........... ป๊อบ ... ชอบ ...”“ชอบ ...”“... ชอบ ...”“ไงคะ รอนานไหม ?”เสี้ยววินาทีที่ประโยคสำคัญกำลังถูกพ่นออกมาให้ตัวเบา กลับมีเสียงนุ่มหวานของหญิงสาวแทรกมาจากข้างหลังของเธอ“ครับ ไม่นาน ๆ เค้าก็เพิ่งมา”เธอคนนั้นเดินเข้าเคียงคู่หนุ่มน้อยอย่างแนบชิด พร้อมมือที่คว้ากุมแน่นหนึบ สาวน้อยยืนมองภาพตรงหน้าด้วยร่างกายที่แข็งทื่อ สั่นไปทั้งตัว ราวกับถูกสาปให้เป็นหินขยับตัวไม่ได้“กานต์ ...” สาวน้อยเอ่ยเบาด้วยน้ำเสียงอ่อนแรง“อ้อ ป๊อบนี่พี่ฝ้าย แฟนกานต์”“ดีค่ะน้องป๊อบ พี่ฝ้ายนะ เป็นแฟนกานต์” เธอยกมือทักทายพร้อมเอนหน้าซบลำตัวหนุ่มน้อย เพื่อการันตีว่าเป็นแฟนกันจริง“... แฟนเหรอ ... แฟน ... หมายความว่ายังไง ?” เสียงเรียบของสาวน้อยยังคงบ่งบอกว่าเธอยังคงช็อกกับเหตุก

  • Promise me สัญญานะ ว่าจะแต่งงานกัน   ตอนที่ 58 ยังไงก็ต้องวันนี้ 2

    เวลาล่วงเลยไปประมาณชั่วโมงเศษ ๆ เสียงดนตรีดุริยางค์ก็เริ่มสะกิดต่อมตื่นเต้นของเหล่าน้องมอหนึ่งที่นั่งกันนิ่งกับกีฬาสีปีแรกในรั้วมัธยม จนบางคนอดไม่ได้ที่จะลุกขึ้นชะโงกมองดูตามเสียง หัวขบวนหักเลี้ยวเข้ารั้วของโรงเรียน นำโดยคทากรของโรงเรียนที่วาดลวดลายควงคฑาอย่างแข็งแรงและสง่างาม ตามมาด้วยวงโยธวาทิตที่เดินเรียงกันสับขาโดยพร้อมเพรียง แม้จะเป็นแค่งานในโรงเรียนแต่ทุกคนก็งัดความสามารถออกมาจนหมด ไม่ให้เสียชื่อรางวัลระดับประเทศที่ได้เมื่อต้นปี เหล่าน้องมอหนึ่งที่นั่งมองดูความตื่นตาตื่นใจ ก็ฝืนคำสั่งรุ่นพี่ที่ย้ำนักย้ำหนาว่าให้นั่งนิ่ง ๆ ลุกขึ้นยืนมองกันแทบจะทุกคน คงมีแค่คนที่เป็นตะคริวเท่านั้นที่ไม่สามารถลุกขึ้นยืนได้ สาวน้อยมองข้ามสิ่งที่ทุกคนตื่นตา ควานกวาดสายตามองหาเป้าหมายหัวใจอย่างใจจดใจจ่อ “สีฟ้าขบวนที่เท่าไหร่กันนะ” เธอพูดพึมพำในใจ “... ขบวนสุดท้าย” “เธอพูดว่าอะไรนะ ?” สาวน้อยคิ้วขมวดฉับพลัน มองข้างตามเสียงอย่างตกใจ “ก็เธอถามไม่ใช่เหรอ เธอถาม ฉันก็ตอบ” สาวแว่นตัวเล็กที่อยู่ข้าง ๆ ตอบกลับด้วยส

  • Promise me สัญญานะ ว่าจะแต่งงานกัน   ตอนที่ 57 ยังไงก็ต้องวันนี้

    “แข่งเป็นไงบ้างลูก แม่ขอโทษนะ ไม่ได้ไปเชียร์เลย” แม่เปิดประตูรับลูกชายที่เดินโซเซก้าวเข้าบ้างด้วยความเหนื่อยล้า ที่เก็บอาการมาโดยตลอดเวลา จนก้าวขาเข้าบ้าน “ชนะครับแม่” หนุ่มน้อยยิ้มตาตี่ บอกกล่าวแม่ด้วยน้ำเสียงของพลังงานที่จวนจะหมดเต็มที แม่เข้าสวมกอดลูกชาย โดยทิ้งความสนใจในเหรียญทองที่เขาถือไว้ให้เป็นแค่วัตถุที่บ่งบอกแค่ว่า “นี่สินะ ชัยชนะ” “ยินดีด้วยนะลูก เหนื่อยแย่เลย กินไรมาหรือยัง ไปนั่งรอนะ เดี๋ยวแม่หาไรให้กิน” “ครับแม่” หนุ่มน้อยลากร่างอ่อนล้า ทิ้งตัวลงโซฟาแบบล้มทั้งยืน ยกเหรียญที่ห้อยอยู่ในมือขึ้นมองย้อนแสงไฟ ก่อให้เกิดความคิดมากล้นขึ้นในหัว “อยากให้พ่อได้เห็นเหรียญนี้จัง” เพียงสิ้นสุดความคิด น้ำตาก็เอ่อไหลอาบแก้มทั้งสองข้าง โดยที่ไม่ได้ร้องไห้ มือปาดน้ำตาที่ไม่ได้สั่ง “นี่สินะที่เขาเรียกว่า ร้องไห้ในใจ” “อาหารเสร็จแล้วลูก ลุกมากินข้าวนะ” มือนุ่มจับสัมผัสหน้าขาอย่างอ่อนโยน “ครับแม่” “ลูกร้องไห้เหรอ ?” “ปะ เปล่าครับ ผะ ผม แค่แสบตานิดหน่อยครับ” มือทั้งสองรีบปาดน้ำตาพร้อมดั

  • Promise me สัญญานะ ว่าจะแต่งงานกัน   ตอนที่ 56 การกอดกันคือการที่คนสองคนเอาหัวใจมาแนบกันสินะ 2

    หนุ่มน้อยยกมือขอบอลจากแดนหลัง บอลถูกยกสูง เพื่อให้มีเวลาในการคิดว่าจะเล่นแบบไหน ทางทีมสีส้มที่เห็นว่าหนุ่มน้อยมักได้แต้มจากการหยอด จึงขึ้นบล็อกแค่ตัวเดียว ที่เหลือบีบเข้ามารองหยอดกันเกือบทั้งทีม ก่อนที่หนุ่มน้อยจะรวบตัวกระโดดสูงเหวี่งวงแขนสุดวง ข้อมือเคาะหัวบอลอย่างหนัก บอลพุ่งเฉียงหนีบล็อกมาทางขวา พุ่งลงพื้นเฉียดเส้นหลังไปอย่างชัดเจน ก่อนจะมีสัญญาณของผู้กำกับเส้นชี้ลงในสนามพร้อมเสียงนกหวีดเป่ายาวชี้มาที่ฝั่งเขา 16 – 14 แต้มบนกระดาษพลิกเปลี่ยน สิ้นสุดการแข่งขัน เสียงกรี๊ดพร้อมท่าทางการดีใจหลายรูปแบบวิ่งกรูเข้าในสนามอย่างชุลมุน แต่เป็นความชุลมุนที่เต็มไปด้วยความสวยงามอย่างบอกไม่ถูก ก่อนสถานการณ์จะถูกคลี่คลายลงด้วยการที่นักกีฬาต้องยืนคำนับคู่แข่ง เสียงกรี๊ดพร้อมเสียงปรบมือดังลั่นโรงเรียน สาวน้อยวิ่งเข้าหาหนุ่มน้อยด้วยของเต็มมือพะรุงพะรัง “เก่งมากเลยนะกานต์ ป๊อบดีใจด้วยนะ” เสียงสั่นสะอื้นกล่าวต่อหน้าหนุ่มน้อยที่เต็มไปด้วยเหงื่ออาบหน้าที่ปริ่มสุข “ขอบคุณนะป๊อบ” สิ้นประโยคหนุ่มน้อยโน้มตัวทั้งร่างเข้าสวมกอดสาวน้อยที่ปริ่มจะร้องอย่า

  • Promise me สัญญานะ ว่าจะแต่งงานกัน   ตอนที่ 55 การกอดกันคือการที่คนสองคนเอาหัวใจมาแนบกันสินะ

    เสียงนกหวีดลั่นสัญญาณเริ่มแข่งขัน ด้วยสถานการณ์ของทีมสีฟ้าในตอนนี้ดูท่าจะเหลือแค่ทางเดียว คือต้องทุบหม้อข้าวสู้เท่านั้น ถ้าชนะในเกมนี้ก็ได้ยืดชีวิตไปสู้ต่อในเกมต่อไป แต่ถ้าแพ้ก็คงต้องก้มหน้ายอมรับความพ่ายแพ้แบบสิ้นรูป เสียงเล็กแหลมร้องลั่นตะโกนเชียร์ข้างสนามอย่างไม่ย่อท้อ ใบหน้าที่มองด้วยความภูมิใจ พร้อมยกชูป้าย กู่ร้องเชียร์หนุ่มน้อยสุดใจ แม้เสียงที่ตะโกนเชียร์กับเสื้อพละสีต่างจะแตกต่างจากกลุ่มกองเชียร์ก็ตาม “อีป๊อบ มึงร้องยังกะสีมึงเลยนะ” เพื่อนสาวเดินมาเทียบข้าง พร้อมหัวที่เปียกโชกกับชุดที่เพิ่งเปลี่ยนใหม่ ด้วยแข่งเสร็จก่อนหน้าและคว้าแชมป์ระดับมอปลายมาได้หมาด ๆ “อีเจส มาร้องช่วยกูเลย” มือเล็กคว้าแขนคนข้าง ๆ เข้ามาใกล้ตัว “แน่นอนอยู่แล้วค่ะ กูต้องเชียร์แฟนกูอยู่แล้วปะ” “ใครแฟนมึง” สาวน้อยหันมองด้วยสีหน้าตกใจ “กานต์ไง” “ตบ” “กูล้อเล่น” เกมการแข่งขันเริ่มขึ้น สีฟ้าเป็นฝ่ายเสิร์ฟลูกก่อน ครั้งนี้มีการเปลี่ยนตำแหน่งนิดหน่อย จากเกมก่อน ๆ หนุ่มน้อยอยู่ในตำแหน่งโค้งสองที่ต

  • Promise me สัญญานะ ว่าจะแต่งงานกัน   ตอนที่ 42 ให้คลื่นรักคอยซัดโอบกอด 2

    19.30 น. รถเทียบเข้าจอด หนุ่มน้อยมุดตัวออกจากรถ สีหน้า แววตาที่ดูมีชีวิตชีวาจากแต่เดิม ทำให้คนรอบข้างพลอยสบายใจไปด้วย ความทุกข์ที่แบกไว้มานาน เขาได้ทิ้งมันไว้ทะเล ปล่อยให้ไหลลอยหายไปกับคลื่น “ขอบคุณนะครับคุณลุง คุณป้า ป๊อบ วันนี้สนุกมาก ๆ เลยครับ” หนุ่มน้อยไหว้ขอ

  • Promise me สัญญานะ ว่าจะแต่งงานกัน   ตอนที่ 41 ให้คลื่นรักคอยซัดโอบกอด

    “ไปเล่นน้ำกันค่ะ” สาวน้อยที่เปลี่ยนจากชุดเดรสสั้นลายดอกสีชมพู เป็นชุดไว้น้ำรัดรูปที่เธอใส่มาตั้งแต่ปอห้า จนตอนนี้ก็ยังใส่ได้ เพียงแต่คับแน่นตัวไปนิดหน่อย ยืนถามข้าง ๆ พ่อที่ยังจิบเครื่องดูรับบรรยากาศอย่างสบายใจ “หนูเหมือนรีบอะ ให้พ่อได้ซึมซับบรรยากาศก่อนได้ไหม สักแป้บ” พ่อหั

  • Promise me สัญญานะ ว่าจะแต่งงานกัน   ตอนที่ 40 นั่งชิวอยู่ริมหาดทราย 2

    จนเวลาล่วงผ่านเข้าสู่ช่วงเช้า หนุ่มน้อยตื่นแต่เช้าตรู่ ตะเตรียมเสื้อผ้า ชุดว่ายน้ำเข้ากระเป๋าพร้อมแต่งตัวเสร็จสรรพ เตรียมตัวออกเดินทางโดยที่ไม่ได้คิดเลยว่า คนชวนจะตื่นหรือยังในตอนนี้ หนุ่มน้อยสะพายกระเป๋าขึ้นหลัง หยิบจักรยานคันโปรดปั่นเร่งไปยังบ้านสาวน้อย พลางทักทายเหล่าป้า

  • Promise me สัญญานะ ว่าจะแต่งงานกัน   ตอนที่ 39 นั่งชิวอยู่ริมหาดทราย

    “กานต์ พรุ่งนี้ว่างไหม” “อยู่บ้านอ่านนิยายเรียกว่าว่างไหม ว่างแหละเนอะ 5555555” “อ่อ ก็ป๊อบอยากจะชวนกานต์ไปทะเลด้วย” “ไปกับแม่เหรอ” “ใช่ ๆ พ่อพาไปน่ะ” “พ่อป๊อบกลับมาแล้วเหรอ” “มาแค่ 2 อาทิตย์ น่ะ เห็นว่างั้นนะ” “อ่อ ๆ ให้กานต์ขอ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status