Chapter 2

CHAPTER 2 - ANG NAGAALAB NA APOY

SERAPHINA'S POV

Mabilis akong nakarating sa penthouse ni Damian Ashford. Ginamit ko ang password na minsang nabanggit ni Adrian noong nalasing siya. Marahan kong binuksan ang p***o ng pribadong penthouse, saka maingat na pumasok sa loob.

Madilim ang malawak na silid, tanging ang maputlang liwanag ng buwan at mga kumikislap na ilaw ng siyudad sa likod ng malalaking glass window ang nagbibigay-liwanag. At doon ko siya nakita.

Nakaupo ang Don sa isang mamahaling leather sofa, may hawak na kristal na baso ng whiskey. Bahagyang nakasandal ang matikas niyang katawan, tila walang pakialam sa mundong ginagalawan niya.

Tatlong butones ng itim niyang polo ang nakabukas, sapat upang masilip ang matipuno niyang dibdib na bahagyang natatakpan ng maitim na balahibo. Bawat mabagal niyang paghinga ay tila lalo pang nagbibigay-diin sa lapad ng kaniyang mga balikat at sa lakas na nakatago sa ilalim ng mamahaling tela.

Hindi ko maiwasang mapalunok.

'Ilang abs kaya ang nagtatago sa ilalim ng polo niyang iyan?'

Agad kong pinagalitan ang sarili ko sa naiisip.

'Ano ba, Seraphina? Hindi ka pumunta rito para pagmasdan lang ang katawan niya!'

Gayunman, mahirap balewalain ang presensiya ni Damian Ashford. May kakaiba siyang awtoridad, isang uri ng malakas na presensya na hindi na kailangang ipagsigawan upang maramdaman ng lahat.

Saglit na minuto lang, huminto siya sa pag-ikot ng whiskey sa kaniyang baso. Hindi man lang siya tumingin sa akin nang magsalita.

"Sino iyan?"

Matalim, malamig. At halos may bahid ng pagkabagot ang kanyang mga tinig. Ngunit may kung anong kilabot na gumagapang sa balat ko sa simpleng dalawang salita pa lang iyon. Paano na kung nasa malapit na ako? Ano kaya ang pakiramdam kapag nasa mismong mga bisig na nito? Palihim akong napakagat sa labi ko. May parang butterfly sa may tiyan ko na kumikiliti sa akin.

Dahan-dahan niyang ibinaba ang baso sa mesa. Pagkatapos, iniangat niya ang kaniyang tingin. Nagtagpo ang aming mga mata. Pakiramdam ko ay biglang nawala ang hangin sa loob ng silid.

Madilim ang kanyang mga mata, mapanganib, mapagmasid. Parang kaya niyang basahin ang bawat kasinungalingang pilit kong itinatago.

"Hindi mo ba alam na bawal ang basta na lang pumapasok sa penthouse ko?" kunot-noo niyang sabi sa akin.

Pinilit kong panatilihing tuwid ang aking likod kahit mabilis na ang tibok ng puso ko. Hindi ako nagsalita; patuloy akong lumakad papalapit sa kanya. Sinadya kong pinatunog ang aking high heels sa napakakintab niyang mamahaling sahig. Nang tuluyan na akong matamaan ng liwanag ng buwan, narinig ko ang marahas na pagbaba ng hininga ni Damian.

Saglit siyang natigilan nang makilala ako. Makikita sa kanyang mga mata ang isang nag-aalab na apoy. Kumunot ang noo pa niya sa pagkagulat. Habang ang kanyang mga mata ay naglalakbay sa hubog ng katawan ko. Napalunok ito nang makita ang kurba ng aking dibdib at alam kong bakat na bakat doon ang naninigas kong mga u***g.

"S-Seraphina? Anong ginagawa mo rito sa ganitong oras? Hindi ba dapat natutulog ka na at bukas na ang kasal mo sa pamangkin ko?" Mahahalata sa boses niya ang panginginig habang hindi inaalis ang tingin sa aking katawan.

Lalo pa siyang napalunok nang makita ang dahan-dahang pag-alog ng mga malulusog kong dibdib habang naglalakad palapit sa kanya.

"Hmm... Tito, ayoko na kay Adrian," bulong ko nang makalapit na ako sa kanya.

Hindi na rin ako nag-atubili; umupo ako sa kandungan niya at marahang inayos ang pagkakaupo ko habang nakatitig nang diretso sa kaniyang mga mata. Dahan-dahan kong pinagkrus ang aking mga hita sa balakang niya.

Narinig ko ang paglunok at pag-ungol niya nang maramdaman ang init ng aking katawan. Dahil wala akong suot na kahit ano sa ilalim ng aking bistida, nararamdaman ng lalaki ang malambot at mainit kong pagkababe na direktang nakalapat sa tila ba nanggagalit niyang alaga sa pagitan ng kanyang mga hita.

Nararamdaman ko rin ang pagtigas ng kanyang katawan na para bang gusto nang pumutok ang mga ugat niya sa katawan sa matinding pagpipigil sa sarili.

"Tito Damian, gusto ko ng isang tunay na lalaki. Isang Ashford na kayang sabayan ako, kaya akong hawakan, at hindi uurong sa hamon ng isang babaeng tulad ko." Bahagya akong yumuko at nilapit ang aking bibig sa kanyang tenga. "Isang kagaya mo."

Sinadya kong itapat sa tenga niya ang mainit kong hininga at mapangakit na nagsasalita. Habang ang aking mga kamay ay dahan-dahang gumagapang sa malapad at matigas niyang balikat papunta sa nakabukas na damit niya sa bandang dibdib.

"Seraphina… alam mo ba ang ginagawa mo?" mahinang usal ni Damian. Ang kanyang boses ay naging paos at mababa. Pero andoon pa rin ang mapanganib na babala.

"Yes, tito..."

Napalunok siya. Maya-maya lang, nararamdaman ko na ang paggapang ng kanyang malalaki at magagaspang na mainit na palad sa aking binti paakyat sa aking mga hita. Habang ang kanyang isang braso ay pumulupot sa aking baywang at pinaglapit ang aming mga katawan.

Napakagat ako ng labi. Alam kong sa mga oras na ito, ang pagpipigil niya sa natitirang katinuan ay unti-unti kong nababasag.

"Kapag hindi ka umalis sa kandungan ko sa loob ng tatlong segundo... Seraphina, hinding-hindi ko na hahayaang matuloy ang kasal niyo ni Adrian bukas. Sisiguraduhin kong magiging akin ka lang."

Matamis ko siyang nginitian. "Edi, angkinin mo na ako, Tito." Mapanukso ko siyang nginitian. Bago ko tinawid ang maikling pagitan ng aming mga labi.

Mapusok, malalim at gutom na gutom na halik ang ibinigay ko sa kanya. Hinigpitan ni Damian ang hawak sa baywang ko bago niya sinalubong ang nag-aalab kong mga halik. Sinipsip niya ang mga labi ko at hinila ang dila ko para lasapin ang tamis.

Parehas kaming napa-ungol. Sa gigil ni Damian, kinagat niya nang mahina ang gilid ng labi ko. Nararamdaman ko ang matagal na pagpipigil sa bawat halik nito sa aking labi.

Napakasarap, halik pa lang ito, pero para na akong nilalamon ng kakaibang init na hindi ko naramdaman kay Adrian sa nakaraang buhay ko. Napapasinghap ako sa sobrang sarap ng bawat s****p ng kanyang mga labi.

Habang busy ang labi ni Damian sa aking mga labi, busy rin ang mga kamay nitong humahaplos sa aking balat. Naglalakbay ang mga kamay niya papasok sa nakataas kong bistida.

Naramdaman niya na wala akong suot na underwear, lalo itong napaungol sa pagkasabik. Puno ng pagnanasa ang kumawala sa kanyang lalamunan. Mariin niyang pinisil ang malambot kong puwet. Binuhat niya ako habang nakaupo para lang mas lalong magdikit ang aming mga katawan. Mas lalo kong naramdaman ang matigas at ang gustong kumawala sa loob ng kanyang pantalon. Kahit mayroong saplot ang k*****a ni Damian, nararamdaman ko ito na pumipindot sa aking pinakasensitibong katawan.

May tila natural na kuryente ng likido sa pagitan ng aking mga hita, dahilan para mapakapit ako nang mahigpit sa malalapad na balikat ng lalaki habang ang aming mga hininga ay naghahalo sa madilim na silid.

Inilayo nang bahagya ni Damian ang kanyang mukha sa akin. Hingal na hingal, habang ang kanyang mga mata ay naging madilim at mapanganib. Ang kanyang mga kamay ay dahan-dahang bumababa sa pagitan ng aking mga hita, hinahanap ang basang init na naghihintay sa kanya. Sinisiguro na sa gabing ito, tuluyan nang magbabago ang nakatadhana sa amin.

"Bukas, Seraphina… hindi ka na magpapakasal sa pamangkin ko," bulong ni Damian bago niya sinakmal ng kanyang mga labi ang aking leeg, nag-iiwan ng mga pulang marka na magpapatunay na ngayong gabi, isa na namang Ashford ang nagmamay-ari sa akin, pero hindi na ang kagaya ni Adrian. Kundi ang pinakamakapangyarihan sa kanilang angkan.