Chapter 1

(WÀRNING! Contains erótic scenes....)

REAL LOVE arrived on it's own schedule, unlike marriages, it is planned, calculated, shaped by timing, circumstances, goals, responsibilities, fears, and future.

“Magpapakasal na po kami ni Jazz."

Napaupo nang tuwid si Private First Class Juskie Baylon o Jazz sa sofa dahil sa sinabi ng nobya niyang si Fermegnia o Meg.

Naroon sila sa bahay ng mga magulang nito sa Pasay. Katatapos lang ng kanyang pre-employment orientation sa Fort Bonifacio.

Ang mother unit niya talaga ay nasa Zamboanga pero nilipat sila sa Cotabato noong nakaraang taon. Pagkatapos ay bigla siyang ipinull out at dinala sa Fort Bonifacio. Ngayon ay ililipat siya sa Jolo kaya hiniling niya kay Meg magbakasyon muna para magkita Sila. Sa Zamboanga Kasi ito nagtatrabaho.

"Payag ba kayo, Ma, Pa?" tanong pa ni Meg sa mga magulang nito.

Kumapit pa ito sa braso niya at nginitian siya.

Hindi kaagad nakapagsalita si Jazz.

Ano ba ang pinagsasabi nito? Kailan niya ito niyayang magpakasal?

“Wow! Talaga? Oh, mag-aasawa na ang anak ko! Kailan ninyo balak na magpakasal? Ano ang mga kailangan ninyo? Makakarating ba ang mga magulang mo, Jazz?” sunod-sunod na tanong ng nanay ni Meg na si Nanay Perlita na napatayo pa mula sa sofa.

“Hindi ko pa ho nasasabi sa kanila,” mabilis na tugon ni Jazz.

Pasimpleng pinisil niya ang kamay ng nobya. Hindi naman sa ayaw niya itong pakasalan. He’s a type of man who dates a woman to marry. Pangatlong girlfriend na niya si Meg.

Una siyang nagka-girlfriend noong college siya at tumagal rin ng dalawang taon ang relasyon nila ni Sofie. Naghiwalay sila noong nagtrabaho ito sa isang kompanya sa Maynila.

Ang pangalawa naman niyang girlfriend ay si Diana. Nasa serbisyo at Philippine Marine Corps na siya noong nakilala niya ito. Nireto ito sa kanya ng kasamahan niya sa unit. Hindi rin nagtagal ang relasyon nila dahil wala siyang masyadong oras para rito. Makalipas ang apat na buwan pagkatapos nilang maghiwalay ay nabalitaan niyang nagpakasal na ito.

Pero siya, wala pa siyang planong magpakasal. Hindi pa nila napag-uusapan ni Meg ang tungkol doon. Gusto rin niya itong maging asawa. Pero hindi pa iyon ang tamang panahon. At hindi katulad ng iba, hindi siya nati-threaten na maghihiwalay sila dahil wala namang kasal na nagbubuklod sa kanilang dalawa. Their love was enough to keep them together. Ganoon siya kasigurado at kakampante sa kanilang relasyon. Kahit kailan ay hindi naging issue sa kanila ang third party.

Ang balak niya, after two years pa sila magpapakasal. Wala pa kasi siyang ipon. Wala pa siyang bahay.

Taga-Palawan ang mga magulang ni Jazz at simple lang ang pamumuhay nila doon. Dati nga ay nangungupahan lang sila ng bahay. Mahirap iyon dahil hindi sila makapundar ng sarili nilang gamit.

Tatlo silang magkakapatid at siya ang panganay. Sumusunod lang sa mga mangingisda ang kanyang ama dahil kaibigan nito ang isang kapitan ng bangka at ang kanyang ina naman ay simpleng may-bahay.

Sa sipag ng kanyang mga magulang ay natapos niya ang kursong Bachelor of Science in Accountancy pero nahirapan siya sa paghahanap ng trabaho. Kahit graduate na siya ay nagtrabaho siya bilang serbidor sa isang karenderiya sa bayan nila. Hindi naman siya mapili sa trabaho habang hinihintay ang mga tawag ng kompanya na in-apply-an niya. Ang iniisip niya ay ang pera na mai-contribute niya sa pamilya nila. Nag-aaral din kasi ang kanyang mga nakababatang kapatid.

Nang may na-deploy na mga marines sa lugar nila ay naging suki ang mga ito ng karenderiya kung saan siya nagtatrabaho. Naging kaibigan niya ang mga ito. Sa gabi kapag ay nakakausap niya pa rin ang mga ito. Minsan nakakasama niyang uminom. Sa huli ay naengganyo siya ng mga ito na pumasok sa hukbo.

Umiyak siya sa pier nang ihatid siya ng mga magulang noong papunta siya sa Maynila para sa recruitment. Nang umapak ulit siya sa lugar nila, isa na siyang ganap na miyembro ng Philippine Marine Corps. Ngayon ay anim na taon na siya sa serbisyo. Private First Class ang ranggo niya.

Kahit nakatapos siya ng four-year course ay hindi siya nag-training para maging opisyal. Marami kasing responsibilidad kapag opisyal ka. May responsibilidad pa siya sa pamilya niya at tingin niya ay hindi na niya kayang dagdagan iyon.

Kaya mas pinagtuunan ng pansin ni Jazz kung paano siya makakatulong sa kanyang pamilya. Nag-loan siya para makabili sila ng lote na pagtatayuan ng bahay. Loan-financed rin ang bahay nila na hindi pa fully furnished. Tinutulungan siya ng mga kapatid niya na nasa abroad para matapos iyon.

Alam niya kung gaano kahirap na walang sariling bahay kaya naisip niya bago siya makapag-asawa, kailangan may bahay na siya. Ayaw niyang matulad sa kanya ang magiging anak niya kung sakali. Gusto niya kapag nagpakasal na siya ay may sarili na siyang bahay. Kahit madestino siya sa malayo, may uuwian siyang matatawag niyang tahanan.

Kaya gulat na gulat siya sa deklarasyon ng nobya.

“Sigurado ka bang pakakasalan mo ang anak ko?” tanong ng ama ni Meg at inayos ang suot na salamin. “Maldita iyan. Ginagawa niya ang gusto niyang gawin. Katulad na lang ng trabaho niya. Maraming puwedeng pasukin na trabaho dito sa Maynila na di hamak na mas malaki ang sahod pero mas pinili pa niyang sumama sa tita niya sa Mindanao.”

“Nakakasawa kaya dito sa Maynila, Pa. At saka, maganda naman ang trabaho ko doon ngayon, ah,” rason ni Meg.

Nasa Hino Motors na ito ngayon nagtatrabaho. Na hindi maintindihan ni Jazz kung paano nangyari. Hindi nagtatagal si Meg sa mga ina-apply-an nitong trabaho. Ilang beses na ba itong nagpalit ng trabaho? Una sa LGU, pangalawa sa isang karenderiya. Kapag stress ito at toxic ang environment at mga tao na kasama nito sa trabaho ay nagre-resign ito.

Wala itong ipon dahil wala naman itong regular na trabaho. Tapos ngayon ay kagyat itong nagdesisyon na magpakasal sila.

“Bahala ka nga,” sabi ng ama nito. “Pero kung magpapakasal talaga kayo, isa lang ang hinihiling ko. Huwag mo sanang saktan ang anak ko. Kapag sinaktan mo ng anak ko, iisipin kong wala kang respeto sa akin. Sa amin ng asawa ko.” Seryoso ang ama ni Meg nang sabihin nito iyon kay Jazz.

“Oo naman, Pa. Kailan ba ako pinabayaan ni Jazz?” sabi ni Meg.

Pero sa kanya pa rin nakatutok ng paningin ni Papa Feliciano.

“Kung talagang mahal mo ang anak ko, huwag mo lang mahalin ang pinakamadali niyang bersyon. Tandaan mo, ang mga babae ay may mga araw na pagod sila, may mga araw na tahimik, may mga araw na wala sila sa mood, at may mga araw na hindi nila kayang maging ‘yong taong inaasahan ng lahat sa kanila,” paalala pa ng ama ni Meg.

Tumango lang si Jazz. Alam naman niyang minsan ay hindi maintindihan ang ugali ni Meg. Sa loob ng dalawang taon nilang relasyon, alam na niya ang good at bad side nito.

Madalas ay masaya ang pagsasama nila pero minsan ay may kadramahan din. There were times she was difficult to love. But the true test of love isnt when things are easy, rather, it’s how someone handles difficult situations.

“Kung may problema kayo, tutulong naman kami sa abot ng aming makakaya. Hindi kami makikialam sa relasyon ninyo basta nasa tama kayo. Hindi ko rin kukunsintihin ang anak ko kapag siya ang nagkamali. Pinaka-ayaw ko sa lahat ay iyong lolokohin mo ang anak ko. Wala kang katapatan na gawin iyon dahil kapag ginawa mo yon hahanapin kita at magtutuos tayo. Sana nagkaintindihan tayo,” patuloy ng ama ni Meg.

Nalunok ni Jazz ang sariling laway. “Huwag po kayong mag-alala.”

Faithful siya sa nobya. Hindi siya magkakamali. Ang problema niya, ang kanyang bulsa. Hindi pa siya financially handa sa kasal na iyon

Bakit ba kasi padalos-dalos itong si Meg? Ni hindi pa nga nila napag-usapan iyon. Pasaway talaga. Parang gusto niya itong kurutin sa pisngi.

------

“BAKIT MO ba sinabi sa kanila `yon?” tanong ni Jazz kay Meg habang naghuhubad siya ng sapatos.

Nasa isang mótel sila. Nagpaalam sila kanina sa mga magulang ni Meg na magdi-date silang dalawa dahil hindi siya makaporma rito kapag nasa bahay sila ng mga magulang nito. Ni hindi niya mayakap ang nobya dahil palaging nakabantay ang ama nito. Didikit lang siya kay Meg, parang bibigwàsan na siya nito.

“Doon din naman tayo patungo, ah.” Umupo si Meg sa kndungan niya. She was nàked. She started kíssing his neck, giving it a little teasing súck.

Napapikit na lang si Jazz at hinímas ang magkabilang binti ng nobya.

“Buntis ka na ba?” tanong niya rito.

Dahil ano pa ba ang magiging dahilan bakit sinabi nito sa mga magulang nito na magpapakasal sila?

“I had my period three weeks ago,” tugon nito bago siya hinalikàn.

Her kisses were light, sweet, as her mouth nípped his lower lip. “I love you…” She managed to say between their kisses.

Kumawala siya rito. “I love you, too. Alam mo `yon. Pero hindi pa ako handang magpakasal.”

Sumimangot si Meg at nagtangkang umalis sa kàndungan niya. Pinigilan niya ito. “Hear me out, please.”

Napanguso ito pero hindi naman itinuloy ang pagtayo. Pero hindi ito tumitingin sa kanya. Kapag ganoon ay alam niyang hindi nito pakikinggan ang paliwanag niya. Iyon minsan ang nakakainis kay Meg. Palaging gusto nito ang masusunod.

“Wala pa kasi akong pera,” rason niya.

“Ikaw lang `yong accountant na sundalo na walang pera.” Nakasimangot pa rin si Meg.

Tiningnan niya itong maigi. “Mas gusto kasi kitang tingnan kaysa sa calculator,” tukso niya rito.

“Ang sabihin mo mas gusto mong magpaputok—”

“Mamaya na `yon,” pigil niya rito. ”Wag muna tayong magpakasal. Wala pa tayong bahay. Wala kang permanenteng trabaho—”

“Mabubuhay naman tayo kahit wala akong trabaho,” rason nito. “Hindi mo naman ako pababayaan ‘di ba?”

“Of course. Mahal kita, eh. Pero iba pa rin `yong may pundar na tayo bago magpakasal. How about two years from now?” tanong niya rito at umaasa siyang papayag ito.

Mabilis itong tumango. She looked at him, her big beautiful eyes full of happiness.

“Kapag kasal na tayo, at kapag nag-away tayo, dapat no insúlts, no threàts of hiwalayan. We can have silent treatment pero mga one hour lang dapat," kondisyon pa ni Meg.

Hindi alam ni Jazz kung ano ang sasabihin. On the spot kasi ang mga kondisyon ni Meg. Pero tingin niya ay pwede na iyon.

“Then you will cook kapag umuwi ka galing bakasyon," sabi pa ni Meg. “I will wash the dishes kasi naman may mga kanin pa ang pinggan kapag ikaw ang naghugas."

Natawa si Jazz. "Aye, aye."

"You clean and I'll handle the appointments, groceries, bills, events and occasions," sabi pa ni Meg.

"Copy." Hinawakan niya ang pisngi nito, pínisil iyon nang mahina.

Ngumiti si Meg pagkatapos ay kínabig nito ang ulo niya para muling pgdikitin ang kanilang mga làbi.

Mula sa mga binti ay gumapàng ang isang kamay niya papunta sa beywang nito, paakyat sa likod nito. Niyakap niya ito nang mahigpit habang marahas niyang snibasib ang bibig nito. His tóngue explored her mouth.

She was so hot, so soft, so… sweet. She knows how to sedúce, how to teàse...

Naramdaman niya ang mga kamay nitong lumipat sa tiyan niya, dumausdos pababa. Tinanggal nito ang sinturon niya...ang butones ng pantalon niya, binuksan nito ang zipper…

Kusa siyang kumilos para húbarin ang suot niyang pantalon at underweàr. A shiver ran down his spine when her fíngertips touched him. Dulo lang ng daliri nito ang nakadikit sa katawan niya pero halos nagdedeliryo na siya.

“Meg… baby…” Napakapit siya sa kutson.

She was stróking him slowly and gently it felt like he could shoót all over her right then and there kaya hinawakan niya ang kamay nito para patigilin ito.

Ilang buwan silang hindi nagkita kaya halos labasàn na siya sa ginagawa nito.

“You like it?” she teàsed him.

Ungól lang ang isinagot niya rito dahil patuloy nitong itinaas-baba ang kamay nito.

Hinalikàn siya nito at patuloy na nagtaas-baba ang kamay nito sa kanyang pagkalalakí.

"Ahhh," he breathed into her mouth. Halos sumunod sa galaw ng kamay nito ang balakang niya.

Ang sarap talaga! Hinawakan niya ang kamay nito saka gumalaw ang kanyang balakang, fvcking her palm.

Mas lalong bumilís ang galaw ng kamay nito, urging him to find his orgàsm.

Pero ayaw niya. He won't do it. He wanted to release it inside her. Alam niyang safe ito.

Kumawala siya sa mga halík nito nang maramdaman niyang dumulàs ang kamay ni Meg. It was his pre-cvm!

Tumawa ito nang mahina. “What? Hindi mo ako kaya?” Panunukso pa nito.

Ngumiti siya at hinalikàn ito sa pisngi. “Ako ang nagturo sayo ng mga galaw mong yan. Respect your master."

“You really need a pússy," bulong nito sa kanya bago ipinalibot sa leeg niya ang kamay nito.

He won't deny it. Ilang buwan siyang nabakante.

He brought his hands up, and cuppéd her soft, firm breàsts. And he remembered how much she lovesit having her nípples súcked.

Gumapàng ang halik niya sa pisngi nito papunta sa may tainga nito, pababa sa leeg nito.

She móaned as he kisséd her néck, as he smelled her scent. She archéd her back as his lips and kísses went down to her collarbone, to her cleavage, to her heart.

Nakahawak ito sa ulo niya nang halíkan niya ang dibdíb nito.

He switched to other bréast, swirléd his tongúe around her nipples bago niya sínipsip.

Mahigpit itong nakahawak sa ulo niya habang inililiyàd nito ang dibdíb at ihinahain sa kanya ang sarili.

Malayang gumalaw ang kamay niya pababa sa tiyan nito, sa singít.

“Ahhhh... Jazz...” She móaned as his fingers found her pússy.

It was his turn to teasé her. He rubbéd her with his fíngers.

She's so wét and ready for his touch so he pushed the típ of his finger inside her.

He licked her breàst, lapped at her nípple as he thrústed his finger in and out slowly.

"Ohhh, Jazz..." She wiggled against his fínger.

Sweat glistened along her forehead, on her neck, on her collarbone. Bukambibig nito ang pangalan niya habang tila nahihirapan itong idinidiin ang sarili sa dalíri niya.

He knew she needed something bigger to ride. Binunót niya ang dalíri mula rito.

Kasabay ng pag-angkin niya sa túktok ng dibdíb nito ay ang paghapit ng isang kamay niya sa beywang nito. Itinutok nito ang kahabàan niya sa bukàna nito. They both moaned in unison as he filled her. Then she was moving on top of him without his hands guiding her.

There was an urgency in her every move. His jaw clenched tight as he he watched her breàsts bounced with every move.

“Na-miss kita. Na-miss ko ‘to,” pàungol sabi ni Meg sa kanya.

“Me too, baby. Ang tagal nating hindi nagkita.” Hinawakan niya ang dalawang dibdib nito. They’re not so huge but soft and firm.

As her hips moved faster against his, he worked on her bre∆sts. He squeezed them gently, making her n!pples stand out. He missed every single detail of her body and this lovemàking.

He gripped her firmly as he indulged himself sucking her n!pples.

“Jazz…Jazz…ohhh…” Meg arched her back in ecstasy.

He was not able to hold off any longer. His mouth left her bre∆st. He watched her rubbing herself against him, sucking his length in.

Fvck! Halos sumabóg na siya sa sarap na nararamdaman. Ang init nito, ang dulas, ang sikip.

Malapit na siya. He gripped her hips, holding it tightly close to him. Sinalubong niya ang bawat índayog nito. He lifted her up and down as fast and hard as he can.

"Ohhh... Jazz..." Pumikit si Meg at kumapit sa kanya. Hinayaan na siya nito na kusang gumalaw.

Mas lalo niyang binilisan ang pagkilos.

“Yes! Yes! Ahhh. Just like that. More, Jazz. More.”

He obliged. He forcefully moved up and down, slipped in and out... Faster, harder, deeper...

“Ahhh… Ahh... Jazz…” Meg screamed and then he was soaked in her juices.

She was vibrating around him and the sensation was so wonderful it sent fireworks before his head.

It intensified his desire for her until he was unable to control it. He fcked his cóck deep to enjoy the sensation as his cúm púmped out in powerful spúrts.

Niyakap niya ito nang mahigpit habang pinapakawalan ang katàs niya sa loob nito.

Napahiga siya sa kama habang yakap niya pa rin ito. Natawa siya nang mapansing basang-basa silang dalawa ng pawis.

Maging ang kama ay may basang bahagi.

“Ang sarap. Gusto mo pa?" tanong niya rito.

“Hmmm. Ayaw ko na." Sumiksik sa kanya si Meg. "Nakakapagod."

Natawa siya. The duality of this woman! Kanina game na game itong pumaibabàw tapos ngayon ay pagod na?

Gayunpaman, kailangan niya pa ring respetuhin ang kagustuhan nito.

"Sige, mamaya na ulit kapag hindi ka na pagod."

May ilang oras pa naman sila doon. Kailangan nilang sulitin ang oras habang magkasama pa sila dahil ililipat na siya sa Jolo at babalik naman ito sa Zamboanga.

“Sabi nila maraming magandang babae sa Jolo,” mayamaya ay sabi ni Meg.

“Ano naman kung marami?” tanong niya.

“Baka magka-crush ka sa kanila tapos makalimutan mo ako.”

“Hindi mangyayari yun."