ログインGalit na ibinagsak ni Denver ang hawak niyang tasa ng mainit na tsaa sa mesa nang hindi man lang iniinom ito, dahilan para tumalsik ang tsaa kung saan-saan.“Kamukhang-kamukha ko si papa, kung hindi niya ako anak, edi sino ako?”Sa sandaling iyon, tumingin si Vicento kay Nica. “May alam ka. Sabihin mo.”Mahigpit na hinawakan ni Nica ang kanyang puson, na para bang ang tanging mahalaga lamang sa kanya ay ang batang nasa loob nito at wala siyang pakialam kung mabuhay man o mamatay si Denver.Yumuko siya at mahinang nagsalita, “Wala akong alam.”Tahimik lang sana ang pamilya De Leon kanina, pero dahil sa biglang pagbabagong ito, napilitan silang panoorin na lamang ang nagaganap na drama.Matapos ang unang pagkabigla, biglang may naisip si Tito Danilo. “Papa… posible bang may kinalaman ito sa kambal ko?”“Oo,” sagot ni Lolo Arnulfo. “May kambal talaga noon si Danilo, at halos magkapareho sila ng mukha. Kung hindi lang dahil sa aksidente noon, baka kayong dalawa ay napagpalit na sa kapanga
Biglang bumagsak ang katotohanan na parang malaking batong nahulog mula sa langit, at tuluyang natulala si Sofia.“Pinaghinalaan na ba ni papa ang pagkatao ko?” isip niya habang lalo siyang kinikilabutan.Pakiramdam ni Sofia ay gumuho ang buong mundo niya. “Anong gagawin natin, Mama? Ano na ang mangyayari sa atin?”Nasaksihan na ni Susan noon kung paano kumilos si Edmund laban sa mga kalaban niya. Makapangyarihan at walang awa ito; kahit si Edmund ay hirap nang protektahan ang sarili niya. Ano pa kaya silang mag-ina?Sa simula pa lang ay isa nang mapanganib na pustahan ang ginawa niya. Kapag nagtagumpay silang lasunin si Edmund, makakakuha sila ni Sofia ng napakalaking kayamanan, at sa perang iyon ay hindi na siya natatakot na hindi siya pakasalan ni Samuel.Habang mas malaki ang gantimpala, mas malaki rin ang panganib. Hindi niya inasahan na ganoon kabilis malalaman ni Edmund ang katotohanan; ngayon, kailangan nilang harapin ang kapalit nito.Mahina siyang napabuntong-hininga. “Sa pu
Nang lumabas ang video, halos mabalot ng katahimikan ang buong venue.Karaniwan, ang bahaging ito ang pinakanakakainip—kasaysayan lang ng kumpanya.Pero ngayon, para itong isang matandang biglang sumayaw sa gitna ng lecture sa history. Halos walang kumurap, maliban na lang siguro sa mga hindi maka-relate sa mga nangyayari.Noong una, may ilang nag-akalang mag-asawang matanda lang ang nasa video at naglalaro lang, pero di nagtagal, napansin ng lahat na may mali.Kahit malabo ang mukha ni Susan, malinaw na iba siya kay Maribel, sa hubog ng katawan, kutis, at boses.Nanginig sa takot si Sofia; sigurado siyang ang babae sa video ay ang kanyang ina. Walang ibang nakakaalam na may maliit na pulang nunal si Susan sa dibdib—ilang beses na silang nagpa-full body massage nang magkasama, paano niya makakalimutan?Maingat na sinulyapan ni Sofia si Edmund sa tabi niya. Kapag nalaman ng ama niya na nagloko ang ina niya, tapos na ang lahat.Pero kalmado lang si Edmund. Dahan-dahan pa niyang ininom a
Kinabukasan.Ginawa ni Samuel ang seremonya ng pagbubukas ng kanyang kumpanya. Bagama’t hindi siya tagarito, nagpadala siya ng mga imbitasyon sa maraming kumpanya nang maaga—malinaw ang layunin niyang makapasok sa lokal na hanay ng mga negosyante.Pati ang pamilya Victorillo ay nakatanggap ng imbitasyon. Sa totoo lang, hindi naman kalakihan ang kumpanya niya para personal na dumalo ang pamilya Victorillo, pero sino ba ang makakatangging manood ng palabas?Hinaplos ni Vicento ang ulo ko. “Kung gusto mong pumunta, pumunta ka.”Napakaabala niya nitong mga nakaraang araw, pero kahit sa kaunting pahinga, hindi niya nakakalimutang alagaan ako—pinapaalala niyang kumain ako nang maayos sa almusal.Sa mga mata niya, para pa rin akong batang hindi pa ganap na lumaki—kailangang matulog nang maaga, gumising nang maaga, uminom ng mas maraming gatas, at mag-ehersisyo. Ang sarap magkaroon ng asawa na parang tatay—inaalagaan niya ako sa lahat ng bagay, parang wala na akong kailangang alalahanin.“Per
Marahil hindi kailanman naisip ni Susan na mahuhuli siya ni Edmund sa mismong akto. Tutal, sa loob ng maraming taon, hindi naman pinakialaman ni Edmund ang pribadong buhay ni Susan.Marahil dahil sa kakulangan ng pagmamahal, o baka dahil sa kayabangan.Paano nga naman mangangaliwa ang isang babaeng sobrang nagmamahal sa kanya at napakababa ng tingin sa sarili? Kung ikukumpara kay Mama Diana, kahit kaunting kakaiba lang—tulad ng pagsusuot ng bagong estilo ng damit—agad naghihinala si Edmud na sinusubukan niyang magpapansin kay Tito Michael. Samantalang si Susan, kahit pa lumabas nang halos hubad at gumala kung saan-saan, hindi man lang siya kikibo.Ngayong nalaman niyang lihim na nakikipagkita si Susan sa ibang lalaki, malamig ang ekspresyon ni Edmund, pero hindi siya nagwawala.Marahil mas galit siya sa katotohanang niloko siya nito para gastusan ang ibang lalaki at manipulahin siya, kaysa sa mismong pagtataksil.Habang magsisimula na ang eksena, may naghanda na ng prutas sa kwarto. K
Nang marinig ang tanong niya, tahimik niyang binawi ang kanyang kamay—isang malinaw na tanda ng kanyang determinasyong makipagdiborsyo. Hindi pwedeng magbago ang desisyon niya dahil lang sa sinapit ni Edmund.“Mag-usap muna kayo, maghihiwa lang ako ng prutas,” malumanay niyang sabi. Kahit ang pagtanggi niya ay puno pa rin ng paggalang.Habang pinagmamasdan ang kanyang papalayong likod, malalim na napabuntong-hininga si Edmund—marahil iniisip kung gaano karaming bagay ang pinalampas niya sa mga nakaraang taon.“Kaya si Samuel ang totoong utak sa likod ng lahat, at ang layunin niya ay angkinin ang buong Canlas.”Tumango ako. “Oo. Kahit mahirap ang pinagmulan niya, napakatalino niya. Noong bata pa siya, ginamit niya si Susan—na medyo maganda—para tustusan ang pag-aaral niya. Kalaunan, gamit ang puhunan na iyon, nakaangat siya. Mahal niya ang asawa niya, pero ang pagmamahal na iyon ay wala sa kalingkingan ng ambisyon niya. Kaya hindi niya kailanman binitiwan si Susan—lahat ng ito ay para
Nahulog sa mesa ang hawak kong sushi.Akala ko’y matagal ko nang nakita ang kadiliman ng mundo, ngunit hindi ko inakala na hindi pala iisa lamang ang masamang tao sa mundong ito. Kung saan may tao at interes, nariyan ang kapangitan ng puso ng tao.“Ria...” Nag-alala ang tingin ni Vicento sa akin.N
Hindi ko na kinailangang pagdudahan pa ang pagiging mapagkakatiwalaan ng impormasyon niya; agad akong sumagot ng “oo.”Mabilis kaming sumakay sa kotse, at para maiwasang makasalubong si Susan ay sadyang pumili kami ng ibang ruta papunta sa airport.Kumakabog ang dibdib ko sa pananabik, nanginginig
Nang gawin ko ang kahilingang iyon, malinaw kong nakita ang pagkunot ng noo ni Edmund.“Ano’ng problema, papa? Nag-aalala ka ba?”“Hindi naman sa nag-aalala ako, napakalamig lang talaga ng ganyang ideya.”Nasingit ko siya nang may pagkainip. “Malamig? Alam mo palang malamig, papa ? Huwag mong kalim
Pagkarinig niya sa sinabi ko, agad na kumislap ang madilim na mga mata ni Vicento, na para bang may mga paputok na sumabog sa loob ng kaniyang mga mata.“Talaga?”Pero nang makita ko ang maingat at nag-aalangan niyang ekspresyon, parang sinakal ang puso ko.Dati, kinukutya ko ang taos-pusong pagmam







