ANMELDENPUMASOK si Ysabelle at Clara sa silid, naabutan ang dalawa na nagsusukatan ng tingin. Lumingon si Mina, may kakaibang ngiti sa labi saka walang sabing naglakad palabas.Nilampasan ang dalawa, hindi na hinintay pang paalisin.Nang sila na lang ang naroon ay nagtanong si Ysabelle sa kapatid kung anong pinag-usapan ng mga ito."Wala lang 'yun, masaya lang siyang makitang gising na 'ko," ani Ethan, sabay baling ng tingin sa asawa. "Clara," malambing niyang tawag.Napakunot-noo si Clara, kung maaari lang ay gusto na niyang umalis pero kailangan niya itong harapin. Naglakad siya palapit nang mapansin sa gilid ng mata ang kamay ni Ethan.Bago pa man siya mahawakan ay umatras na siya, inusog ang monoblock chair.Pahiya man ay ngumiti pa rin si Ethan. "Kumusta ka na?"Nag-angat ng tingin si Clara, tiningnan ito nang masama. "Ano sa tingin mo?" sarkastiko niyang sabi. "Napagbintangan ako sa kasalanang 'di ko naman ginawa.""I'm sorry, nakausap ko na si Daddy at kinumbinsi. Pumayag naman siyang
HINDI pa sumisikat ang araw ay nasa ospital na si Mina dahil gusto niyang makita si Ethan. Dumiretso siya sa nurse station para ipaalam na gusto niyang bisitahin ang pasiyente."Ano pong pangalan niyo, Ma'am?" tanong ng nurse."Mina Villareal."Marahang tumango ang nurse, tiningnan ang computer. May nakalagay na note doon na bawal tumanggap ng bisita maliban sa nagngangalang Clara Villareal."Ahm… sorry po, Ma'am. Pero 'di po pwedeng tumanggap ng bisita ngayon—""Bakit?" putol agad ni Mina. "'Di ko pwedeng bisitahin ang asawa ko?"Natigilan ang nurse, hindi nito alam pero iyon ang bilin sa kanya kundi ay mapapagalitan siya. "Sorry po talaga."Hindi na nakipagtalo si Mina, tiningnan niya nang masama ang babae saka naglakad paalis. Pero sa halip na lumabas ng ospital ay lumiko lang siya at sa ibang hallway dumaan, isa-isang tinitingnan ang mga room nagbabaka-sakaling makita si Ethan dahil hindi niya alam ang kwarto nito.Inabot siya ng kalahating minuto pero hindi niya pa rin mahanap. K
PALABAS na si Clara sa customs hall tulak ang cart nang saglit na tumigil at bumuntong-hininga. Ang ibang kasabayan na pasahero ay masaya, marahil ay magbabakasyon o gustong makasama ang pamilya matapos malayo.Pero siya, ito bumalik para sa ibang dahilan. Ilang beses niyang iniisip sa eroplano pa lang na baka wala na siyang balikan. Hindi tiyak kung magiging maganda ba ang kalalabasan ng trial na haharapin.Sinabihan na siya ng abogado na hindi sapat na sabihing inosente siya sa krimen, kailangan na mapatunayan na hindi talaga siya ang salarin.Muli siyang bumuntong-hininga at nagpatuloy na sa labas. Sa arrival area ay maraming naghihintay, nag-aabang sa mga pasahero.Hinahanap niya sa paligid si Janice pero hindi niya ito makita sa dami ng tao. Nang wala talaga matapos ang ilang sandali ay nagpatuloy na siya palabas ng paliparan hanggang sa marinig niya ang boses ng kaibigan."Clara!"Lumingon siya, mula sa malayo ay nakita niya itong tumatakbo palapit hanggang sa salubungin siya ng
HABANG nagpapahinga sa nurse lounge at nag-i-scroll sa social media ay natanggap ni Clara ang screenshot ng subpoena na pinadala ni Janice.Habang binabasa ang nilalaman ay bigla siyang tinawag ng kapwa nurse dahil biglang nilagnat ang isang pasiyente na siya ang naka-assign. Binitawan niya ang cellphone at dali-daling umalis patungo sa ward.Nagtagal siya roon ng kalahating oras at pagbalik ay nagtaka nang maraming nagkukumpulan, tila may kung anong pinagkakaguluhan."W-What's happening?" tanong niya sa isang kasamahan.Lumingon ito at biglang umiwas, ganoon din ang iba pa kaya takang-taka siya hanggang sa mapansin niya ang isang kasamahan na mabilis nilapag ang cellphone niya sa upuan.Nang mga sandaling iyon ay bigla siyang nilamig, kinilabutan. Alam na niya kung anong nangyayari, hindi maikakaila dahil sa pag-iwas ng kapwa nurse.Napalunok siya ng laway saka mabilis na kinuha ang phone, hindi niya magawang mag-angat ng tingin. Hiyang-hiya habang nakatingin sa screen ng cellphone k
HATINGGABI ngunit naghihintay pa rin si Clara ng balita mula kay Janice. Matapos niyang matanggap ang message ni Ysabelle ay agad niyang tinawagan ang kaibigan.Nangako naman si Janice na hahanapin agad at kakausapin ang abogado para maasikaso agad ang kaso. Halos dalawang oras lang ang tulog ni Clara dahil abang na abang siya sa update ng kaibigan hanggang sa namalayan na lang niya, papasikat na ang araw.Bumuntong-hininga siya at lumabas para magtimpla ng kape pampagising. Naabutan pa nga siya ng isang ka-dormmate, binati niya ito ng magandang umaga at pagkatapos ay bumalik siya sa sariling silid.Habang umiinom ay naghanda na siya para pumasok, wala siyang ganang kumain. Paano siya makakakain sa mga sandaling iyon at sa sitwasyon na kinakaharap?Hanggang sa magising si Aira, nagmamadali pa nga ito at akala ay mali-late na sa trabaho."I'll go first," saad nito may hawak na tuwalya.Tumango lang si Clara at muling lumabas nang maubos ang kape. Naabutan niyang gumagawa si Mint ng san
TULALA at hindi makakain nang maayos si Clara matapos ang pag-uusap nila ni Ysabelle. Gusto niyang ipagtanggol ang sarili ngunit paano niya iyon magagawa sa tawag lang?Hindi niya rin alam kung anong ebidensya ang nakuha para masabing siya nga ang nagpabugbog kay Ethan. Sa kabila nito ay umakto siyang parang walang nangyari sa harap ng mga ka-dormmate at ayaw niyang makahalata ang mga ito.Bukod roon ay naniniwala siyang magiging maayos ang lahat dahil inosente naman siya at na-frame up lang.Kahit maraming iniisip ay nagawa niya pa rin naman makatulog nang maayos sa gabing iyon at nakapagtrabaho kinabukasan.Lumipas ang dalawang araw na wala siyang naririnig na balita mula kay Ysabelle kaya akala niya ay hindi naman ganoon kabigat ang lahat. Pero isang hapon, tumawag si Janice.Nasa duty pa siya ng mga oras na iyon, kasama ang mga batang pasiyente sa ward kaya nagpaalam siya saglit."Hello?" masigla ang boses nang sagutin niya ang tawag ng kaibigan."Clara, okay ka lang ba?"Nagtaka
NANGHIHINANG bumalik sa sasakyan si Clara, wala sa sarili siyang naupo sa backseat habang ang driver ay nagtataka naman, makailang ulit siyang tinawag at tinatanong.Sa huli ay sumuko ito, napakamot sa ulo at naghintay sa kinauupuan.Nakayuko lang si Clara, tahimik na lumuluha. Mayamaya pa, nang ka
MALUTONG na sampal ang dumapo sa mukha ni Mina, sa labis na pagkabigla ay nablangko ang utak niya sa nangyari. Hindi makapaniwalang tiningnan ang biyenan na babae. "M-Mommy…"Lahat ay nagulat sa ginawa ni Helena, unang beses na masaksihan nilang nagbuhat ito ng kamay kahit pa napaka-strict nitong t
NGUMITI ng makahulugan si Mina at hinawakan ang kamay ni Clara. "Kailangan pa bang malaman kung sino 'yun? Sobrang tagal na no'n saka, sure naman akong nakalimutan na niya 'yung babae.""Pero gusto ko pa rin malaman—""Mommy!"Sabay silang napalingon ng marinig ang boses ni Nathan, ang apat na taon
ALAS-NUEBE na ng mga sandaling iyon. Nasa kama na si Clara ng sandaling iyon, may hawak na libro kunwari ay nagbabasa kahit ang totoo ay hinihintay lang niyang tumabi ang asawa.Kanina pa ito sa harap ng laptop, nagtatrabaho. Nang saglit itong tumigil para hilutin ang noo matapos alisin ang eyeglas







