FAZER LOGINRevenge Love #2
“ยังไงคะ ฉันงงไม่หมดแล้ว”
“เจ้านายผมทราบข่าวของคุณอาทิตย์จากคนที่ทำธุรกิจด้วย จึงอยากจะช่วยเหลือครับ”
“...”
“Pisansakul Hotel เคยติดต่อสั่งเครื่องดื่มกับโรงงานของคุณอาทิตย์สำหรับต้อนรับแขกที่โรงแรมครับ”
“แค่เคยติดต่อกันก็ช่วยเหลือแล้วหรอคะ ขอโทษนะคะ ฉันไม่ได้จะดูถูกน้ำใจของคุณ แต่มันดูแปลกไปหน่อย”
“ไออุ่น ทำไมพูดแบบนั้นล่ะลูก มีคนมาช่วยเราก็ดีแล้วไม่ใช่หรอ”
“มันก็ดีค่ะพ่อ แต่...”
“เจ้านายผมต้องการพบคุณไออุ่นเพื่อจะคุยรายละเอียดเรื่องสัญญาครับ”
ไออุ่นทำหน้าลังเล “ได้ค่ะ จะให้อุ่นไปพบที่ไหนหรอคะ”
“เอาไว้ผมจะแจ้งตอนที่รถมารับคุณไออุ่นแล้วนะครับ”
“หมายความว่ายังไงคะ ฉันไม่มีสิทธิ์รู้ก่อนหรอคะ”
“ต้องขอโทษด้วยครับ เจ้านายผมค่อยข้างซีเรียสเรื่องความปลอดภัยและความเป็นส่วนตัว พรุ่งนี้ช่วง 11 โมง ผมจะให้คนไปรับคุณไออุ่นที่บ้านครับ”
“...”
“ตกลงตามนี้นะครับ”
ไออุ่นยืนนิ่งแล้วหันไปมองหน้าอาทิตย์ที่เต็มไปด้วยความหวัง “ค่ะ”
“ครับ” ชายชุดดำเอ่ยด้วยสีหน้านิ่งเรียบก่อนจะเดินออกจากห้องไป
“หนูว่ามันแปลกนะคะพ่อ”
“แปลกแต่มันก็ดีไม่ใช่หรอลูก” อาทิตย์เอ่ยด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา “เราจะได้ไม่ต้องโดนไอ้พวกนั้นขู่”
“แต่เงินตั้ง 120 ล้าน มันจะมีใครให้เราฟรีๆ”
“120 ล้านสำหรับไพศาลสกุลอาจะเป็นแค่เศษเงินก็ได้นะ”
“...”
“หรือหนูจะ...”
“จะคุยกับธรณ์?” อาทิตย์เอ่ยขึ้นราวกับรู้ทันลูกสาว “ถ้าหนูคิดว่ามันเป็นทางเลือกที่ดี พ่อว่าหนูคงทำไปแล้ว”
ไออุ่นหลบสายตาคนเป็นพ่อ เพราะเธอคิดแบบนั้นจริงๆ “อุ่น...”
“พ่อขอโทษที่ทำให้อุ่นเดือดร้อน”
“...”
“จบเรื่องนี้พ่อว่าพ่อจะปิดโรงงานแล้วขายของทุกอย่างซะ พ่อคงไม่มีความสามารถจะดูแลมั้ยจริงๆ”
“เอาไว้เราค่อยมาช่วยกันติดละกันนะคะ” ไออุ่นยิ้มเศร้า “ทานข้าวมั้ยคะพ่อ อุ่นป้อน”
อาทิตย์ส่ายหน้า “ยังลูก หนูไปพักเถอะ พ่อไม่ค่อยหิว”
“งั้นถ้าหิวเมื่อไหร่พ่อบอกอุ่นนะคะ”
ชายวัยกลางคนพยักหน้ารับก่อนจะหลับตานิ่งจนผล็อตหลับไป ตรงข้ามกับไออุ่นที่นั่งคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยรวมถึงคิดถึงการเข้ามาช่วยเหลือของลมเหนือในครั้งนี้ด้วย
-วันต่อมา-
“เชิญครับ”
“ขอบคุณค่ะ” ไออุ่นเอ่ยกับชายชุดดำที่เปิดประตูรถให้เธอด้วยท่าทีสุภาพ “ตกลงเราจะไปไหนกันหรอคะ”
“ผมไม่สามารถบอกได้ครับ”
ไออุ่นนั่งนิ่งพร้อมกับมองไปรอบๆด้วยความรู้สึกแปลกๆในใจ แต่ก็ไม่วาสามารถที่จะทำอะไรได้
-1 ชั่วโมงต่อมา-
“ตกลงเราจะไปที่ไหนหรอคะ” หญิงสาวถามพร้อมกับมองออกไปด้านนอก “คุณลมเหนือไม่ได้นักคุยที่กรุงเทพหรอคะ”
“เปล่าครับ”
“แล้วคุยที่ไหนล่ะคะ”
“....”
“บอกแค่จังหวัดก็ได้ค่ะ”
“ตราดครับ”
“ตราด?” ไออุ่นทำหน้างง “แล้ว...” ร่างบางนั่งนิ่งเมื่อเห็นรถกำลังเคลื่อนเข้ายังสถานที่แห่งหนึ่งซึ่งเป็นลานกว้างๆเหมือนกับว่าเป็น... “ที่จอดเฮลิค็อปเตอร์?”
“ครับ”
“...”
“เราจะเดินทางกันด้วยเฮลิคอปเตอร์”
“เดี๋ยวก่อนนะคะ เราจะไปพบคุณลมเหนือด้วยเฮลิคอปเตอร์หรอคะ”
“ครับ จริงๆสามารถไปทางเรือได้แต่เกรงว่าจะใช้เวลานานเกินไป” ชายชุดดำพูดพร้อมกับเดินนำไออุ่นไปยังเฮลิค็อปเตอร์ที่จอดรถรอยู่แล้ว “เชิญครับ”
“แล้วไม่ได้ไปด้วยกันหรอครับ”
“ที่เกาะจะมีคนคอยรับคุณอยู่ครับ เชิญครับ”
“เกาะ?” ไออุ่นทำหน้าสงสัย “เดี๋ยวนะคะ เกาะอะไรคะ คุณ คุณคะ” หญิงสาวเอ่ยถามด้วยความร้อนใจแต่ถูกดึงตัวให้ขึ้นไปบนเฮลิคอปเตอร์ซะก่อน
-20 นาทีต่อมา-
“เชิญครับ” คนของลมเหนือที่เธอเจอ ณ โรงพยาบาลเดินเข้ามายื่นมือพร้อมกับคว้ากระเป๋าหญิงสาวไปถือ “นายของผมรอคุณอยู่ด้านใน”
ไออุ่นมองไปรอบๆแล้วเดินตามชายชุดดำไปอย่างจำใจ “ไม่เป็นไรนะอุ่น เค้าไม่ใช่คน no name” หญิงสาวเอ่ยกับตนเองเบาๆก่อนจะมองไปรอบๆ ที่ที่เธออยู่ตรงนี้เหมือนว่าจะเป็นเกาะส่วนตัว เพราะมันเงียบสงบและเต็มไปด้วยคนของลมเหนือ
“เชิญนั่งครับ นายติดคุยงาน อีก 10 นาทีนายละลงมาครับ”
“ขอบคุณค่ะ” ไออุ่นนั่งด้วยท่าทีประหม่า ดวงตากลมโตมองไปรอบๆบ้านที่โดยภาพรวมจะเน้นแสงสว่างจากภายนอกเพราะตัวบ้านเต็มไปด้วยกระจกใสที่มองเห็นต้นไม้สีเขียวด้านนอกชัดเจน
“มาช้ากว่าที่คิด” เสียงเข้มดังขึ้น “ปกติผมเป็นคนไม่ชอบรอใคร”
“...”
“แต่ครั้งนี้เป็นความผิดของคนของผม”
“...”
“ต้องขอโทษคุณด้วย” ลมเหนือเดินมานั่งตรงข้ามไออุ่นพร้อมกับหยิบบุหรี่ขึ้นมาสูบ
“ฉันแพ้ควันบุหรี่” ไออุ่นเอ่ยเสียงนิ่ง
ลมเหนือยั่งเงียบแล้วพ่นควันบุหรี่ออกมาอย่างไม่สนใจ “เสียเวลามามากแล้ว เข้าเรื่องเลยละกัน” ก่อนจะยื่นกระดาษแผ่นหนึ่งไปตรงหน้า “อ่าน”
ไออุ่นสบตาลมเหนือแล้วหยิบกระดาษขึ้นมาไล่สายตาดูอย่างละเอียด “เดี๋ยวนะคะ...”
ลมเหนือนั่งไขว้ห่างสูบบุหรี่มองไปที่ไออุ่นด้วยแววตาเย็นชา “ทำไม”
“ฉันว่ามันต้องมีการเข้าใจอะไรผิด สัญญานี้บอกว่าให้ฉันอยู่กับคุณจนครบ 1 เดือน ไม่อย่างงั้นฉันจะต้องชดใช้เงินมากกว่าที่กู้ยืม 10 เท่า...10 เท่าก็ 1,200 ล้านบาท? นี่คุณเล่นอะไรของคุณ”
“มันดูเหมือนเรื่องล้อเล่นหรอ” ลมเหนือเอ่ยเสียงนิ่ง “ลองดูลายเซ็นต์ด้านหลังสิว่ามันดูล้อลเล่นมั้ย”
ไออุ่นพลิกกระดาษดูก่อนจะนิ่งไป “ไม่จริง...”
“...”
“นี่มันลายเซ็นต์พ่อ”
“นั่นหมายความว่า ทุกอย่างในสัยญาเริ่มต้นขึ้นแล้ว”
“ไม่!” ไออุ่นโยนกระดาษใส่ลมเหนือ “ฉันจะกลับบ้าน เดือนหน้าเป็นงานแต่งของฉันกับพี่ธรณ์ ฉันอยู่ที่นี่ไม่ได้!”
“ได้”
“...”
“แต่ทันทีที่เธอก้าวออกไปจากบ้านหลังนี้ เธอต้องชดใช้ให้ฉัน 1,200 ล้านบาท และเตรียมไปเก็บศพพ่อเธอได้เลย”
ไออุ่นยืนอึ้งมองลมเหนือที่นั่งส่งยิ้มให้เธอด้วยแววตาท้าทาย “เอาไง จะกลับอยู่มั้ย?”
“ทำไมแบบนี้ทำไม! ฉันไปทำอะไรให้คุณ”
“ตอนนี้เธอไม่จำเป็นต้องรู้”
“...”
“เธอจะได้รู้เมื่อฉันอยากให้รู้”
“ฉันไม่เคยรู้จักคุณ ทำไมคุณทำกับฉันแบบนี้ ฉัน ฮึก ฉัน...”
“อย่ามาร้องไห้ต่อหน้าฉัน ฉันเกลียดน้ำตา”
“...”
“มีแต่พวกขี้แพ้เท่านั้นแหละที่มีน้ำตา”
“...”
“เช็ดน้ำตาแล้วตามฉันไปที่โต๊ะอาหาร”
“...”
“อย่าช้า เพราะฉันไม่ชอบ”
“...”
“และถ้าอยากจะอยู่ที่นี่แบบปกติสุขก็ควรจะต้องเรียนรู้ว่าต้องทำตัวแบบไหน”
“...”
“ถ้าทำได้ก็รอด แต่ถ้าทำไม่ได้ก็กลับไปนั่งรอความตายกับพ่อเธอซะ!”
Revenge Love #8“มีแค่นี้หรอ” ลมเหนือนั่งกอดอกมองหน้าไออุ่นที่ทำอาหารมาเสิร์ฟ“ฉันมีปัญญาทำแค่นี้ กินได้ก็กิน กินไม่ได้ก็ไม่ต้องกิน”“ที่ฉันพูดก่อนหน้านั้นมันไม่เข้าหัวเธอเลยใช่มั้ย ยังไงดี? หรือจะต้องให้ฉันสาธิตก่อน ลองหันไปแล้วชี้เลย อยากได้คนไหน”ไออุ่นยืนกำมือแน่น “ของในครัวมันมีอยู่แค่นี้...”“...”“ถ้าอยากกินอย่างอื่นก็ให้คนไปหาวัตถุดิบมา เดี๋ยวฉันทำให้”ลมเหนือสบตาหญิงสาวแล้วลุกขึ้นไปหยิบถังขยะแล้วมองไปที่ไออุ่นที่ยืนทำหน้าสงสัยอยู่ไม่ไกล “เท”“หา”“เทให้หมด ฉันไม่อยากกิน”“งั้นฉันกินเอง”“ฉันไม่ได้อนุญาตให้เธอกิน เทให้หมด”“ทำแบบนี้ทำไม” หญิงสาวเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ เพราะเธอทั้งเหนื่อยและหิว ที่สำคัญคือตอนนี้ในครัวไม่มีอะไรเหลือแล้ว ถ้าชายหนุ่มเทอาหารทั้งหมดทิ้งนั่นหมายความว่าเธอก็จะไม่ได้ทานมันเหมือนกัน “ฉันยังไม่ได้กินอะไรเลย ฉัน...”“นั่นคือบทลงโทษที่เธอเสนอหน้ามาเถียงฉัน”“...”“จะให้ฉันย้ำอีกกี่รอบว่าเธออยู่ในฐานะอะไร!”“ฉันขอโทษ” ไออุ่นเอ่ยอย่างหมดแรง “ฉันจะไม่เถียงนายอีก” ดวงตากลมโตมองไปยังกับข้าวจานสุดท้ายที่อู่ในมือของลมเหนือปึก! ลมเหนือกระแทกจานอาหารลงบนโต๊ะใ
Revenge Love #7สาวสวยในชุดเดรสรัดรูปเดือนเข้ามาในห้องอาหารโรงแรมหรูที่ถูกจัดเตรียมไว้สำหรับดินเนอร์วันนี้ ห้องโถงถูกปรับแต่งสำหรับคนสองคนเพียงเท่านั้น “คิดถึงจังเลยค่ะ” ญานิลเดือนเข้าไปสวมกอดแฟนหนุ่มที่ยืนจิบไวน์มองออกไปยังวิวด้านนอก “เหม่ออะไรอยู่คะ”ลมเหนือหันมาส่งยิ้มให้แฟนสาวแล้วเลื่อนมือโอบเอวบางไว้หลวมๆ “คิดถึงคนสวยอยู่ไงครับ เป็นไงบ้าง รอบนี้งานหนักมั้ย”“ก็เอาเรื่องอยู่นะคะ” ญานิลตอบพร้อมกับหันไปรับแก้วไวน์จากพนักงานเสิร์ฟ “มีตะเวนถ่ายหลายที่ เหนือคะ นิลมีเรื่องจะบอก” หญิงสาวยิ้มกว้างพร้อมกับซบลงบนอก “นิลว่าเหนือจะต้องเซอร์ไพร์สแน่ๆ”“ทำไมหรอครับ”“นิลไปแคสโครงการ World Model มา” ญานิลยิ้มกว้าง “ผ่านรอบแรกแล้วนะ”“เก่งที่สุด” ลมเหนือลูบศีรษะแฟนสาวอย่างอ่อนโยน “ทำไมไม่บอก จะได้ไปเป็นเพื่อน”“เอาเวลาที่ไปเป็นเพื่อนไปนอนก่อนดีกว่าค่ะ ดูสิ ขอบตาคล้ำเป็นหมีแพนด้าเลย” ญานิลยิ้มอ้อนแล้วซบลงบนแขนของแฟนหนุ่ม “พรุ่งนี้ไปไหนมั้ยคะ อยากได้กระเป๋าใบใหม่อะ”“ได้สิ”“แต่ใบนี้ยังไม่มีขายในไทยเลย เหนือคุยกับคุณก้องให้ได้มั้ยคะ นิลอยากสะพายก่อนคนอื่น”“ได้ครับ ไม่มีปัญหา” ลมเหนือตอบพร้อมกับปร
Revenge Love #6“มะ ไม่” ไออุ่นส่ายหน้าก่อนจะลุกหนีเดินไปหลบด้านหลังโซฟา “ฉันทำตามข้อตกลงแล้วไง ทำไม...”“จะถามอะไรเยอะแยะวะ!” ลมเหนือกระชากเสื้อของตนเองจนกระดุมกระเด็นหลุดกระจายลงบนพื้น “มานี่!W“ขอร้อง ฮึก...” ใบหน้าหวานมองไปที่ลมเหนือด้วยแววตาอ้อนวอนพร้อมกับยกมือไหว้ “ขอร้องนะ อย่าทำแบบนี้เลย ฉันมีแฟนแล้ว แล้วฉันกับคุณ...กรี๊ดด!”หมับ! ลมเหนือก้าวเข้าไปกระชากไออุ่นเข้ามาหาตนเองก่อนจะแนบริมฝีปากลงบนริมฝีปากบางอย่างเร่ารอมและโหยหา มือหนาลูบไล้ไปตามเรือยร่างบางก่อนจะกระชากเสื้อผ้าของไออุ่นออกจนขาดติดมือมา“อื้อออ!” ไออุ่นใช้แรงที่มีผลักลมเหนือออกแล้วฟาดมือลงบนใบหน้าของชายหนุ่มเต็มแรงเพลียะ!“ไอ้สารเลว!” คนตัวเล็กใช้มือกอดตอนเองที่ตอนนี้ท่อนบนมีแค่เสื้อในตัวเล็กที่ปบปิดร่างกายเพียงเท่านั้น “ถ้าอยากมากก็ไปทำกับคนอื่น อย่ามายุ่งกับฉัน!”“คิดมาฉันพิศวาสเธอมากนักหรอวะ!” ลมเหนือตะคอกขึ้นด้วยความหงุดหงิด “ก็แค่เอากัน มันจะอะไรกันนักกันหนา! มานี่!”ไออุ่นถูกเหวี่ยงลงบนโซฟาก่อนที่ร่างหนาจะขึ้นคร่อมแล้วปลดเข็มขัดของตัวเองออกอย่างเร่งรีบ“ฮึก ฮืออ อย่านะ ขอร้อง ฮึก ขอร้อง” ไออุ่นยกมือไหว้คนตรงห
Revenge Love #5ไออุ่นยืนจ้องหน้าลมเหนือ “ฉันบอกว่าไม่ทำไง เป็นบ้าหรอ ทำไมชอบบังคับคนอื่นอยู่ได้”“แล้วยังไง? ฉันต้องได้ทุกอย่างที่ฉันอยากได้” ลมเหนือเอ่ยเสียงนิ่งพร้อมกับเดินเข้าไปหาร่างบาง “หรือเธอมีปัญหา”“...”“แน่ใจหรอว่าต้องการจะมีปัญหากับฉัน”“ฉันมีแฟนแล้ว”ลมเหนือบสบตาไออุ่นแล้วยิ้มออกมา “เรื่องนั้นฉันรู้อยู่แล้ว”“แล้วฉันก็เดาว่าคุณก็มีแฟนแล้ว”“....”“แล้วคุณมาทำแบบนี้ได้ยังไง ไม่รู้จักผิดชอบชั่วดีบ้างหรอ”“อย่ามาสั่งสอนฉัน ผู้หญิงอย่างเธอมันไม่มีสิทธิ์”“ถ้าผู้หญิงแบบฉันมันไม่ดี งั้นคุณปล่อยฉันไปได้มั้ย” ไออุ่นอ้อนวอนคนตรงหน้า“เข้าใจอะไรผิดรึเปล่า นี่เธอคิดว่าที่ฉันพาเธอมาอยู่ที่นี่เพราะฉันต้องการเธออย่างงั้นหรอ”“...”“เธอนี่มันโง่กว่าที่ฉันคิดไว้เยอะ ช่างเถอะ ตอนนี้ฉันอยากอาบน้ำ ไปเปลี่ยนชุดซะ”“ไม่!”“...”“ฉันไม่เปลี่ยน! และฉันก็จะไม่ลงลงไปในอ่างบ้าๆนั่นกับคุณด้วย แล้วอย่าคิดมาขู่นะ”“...”“อยากจะฆ่าฉันก็ฆ่าเลย อยากทำอะไรก็ทำ”“แบบนั้นมันก็ไม่ทรมานล่ะสิ” ลมเหนือยิ้มมุมปากก่อนจะกระชากแขนของไออุ่นเดินเข้าไปในห้องนอนแล้วผลักหญิงสาวลงไปในอ่างน้ำหรูจนน้ำกระจายไปทั่ว “แต่เมื
Revenge Love #4Iaun’s partฉันเดินลงมาชั้นล่างหลังจากเห็นแสงของพระอาทิตย์ที่กำลังลอยขึ้น บ่งบอกถึงเช้าวันใหม่ที่กำลังเริ่มต้น มันคงดีกว่านี้ถ้า ณ เวลานี้มันเป็นแค่การมาเที่ยวพักผ่อน แต่ความจริงมันไม่ใช่หน่ะสิ พระอาทิตย์สาดส่องเข้ามาในตังบ้านแต่ทำไมสำหรับฉันมันยังรู้สึกมืดมน ไม่ได้มีแสงสว่างแม้แต่น้อย“ทำไมเงียบจัง ไม่มีใครอยู่เลยหรอ” ฉันเดินไปรอบๆพร้อมกับดูหน้าจอโทรศัพท์ไปด้วย คนที่นี่เค้าอยู่ยังไงกันนะ นี่มันไม่มีสัญญาณโทรศัพท์สักขีดเดียวเลยนะ เอาล่ะ ฉันว่ามันแปลกจริงๆนะ ทั้งบ้านเหมือนมีฉันอยู่คนเดียวเลย ทำไมมันเงียบแบบนี้หรือว่าเค้าจะขังฉันไว้ที่นี่ ถ้าเป็นแบบนั้นฉันต้องตายแน่ๆเพราะมันยากมากๆที่จะมีเรือมาเทียบท่า นี่มันเกาะส่วนตัวที่อยู่ห่างไกลจากฝั่งไม่รู้เท่าไหร่ พอละ ยิ่งคิดก็เหมือนไมเกรนจะขึ้น“เดินไปมาทำไม มันน่าปวดหัว”ฉันหันไปมองเจ้าของน้ำเสียงเย็นชาที่ยืนสูบบุหรี่อยู่ที่บันได ฉันไม่มีปัญหากับคนสูบบุหรี่นะ แต่ฉันมีปัญหากับคนที่สูบไม่เป็นที่เนี่ยแหละ“หาอะไร”“เปล่าค่ะ”“ฉันไล่แม่บ้านออกไปหมดแล้ว”“ห๊ะ?” ไล่แม่บ้านหรอ จะไล่ทำไม ฉันมองนายลมเหนือ ลมร้อนอะไรนี่ด้วยแววตาที่เต็มไป
Revenge Love #3ไออุ่นนั่งเงียบอยู่ที่โต๊ะอาหารมองลมเหนือที่นั่งทานสเต๊กพร้อมกับจิบไวน์อย่างอารมณ์ดี“รออะไร? หรือฉันต้องจุดธูปเชิญเธอ”“...”“ที่มีไม่มีร้านสะดวกซื้อให้เธอเดินเข้าตอนหิวดึกๆนะ”ไออุ่นนั่งเงียบเมินหน้าหนีไปทางอื่นอย่างไม่สบอารมร์“บอกให้แม่บ้านมาเก็บอาหารไปเททิ้งทั้งหมด” ลมเหนือเอ่ยกับลูกน้องในขณะที่ยังจ้องหญิงสาวไม่วางตา “ใครไม่อยากกินก็ไม่ต้องกิน!”ไออุ่นมองภาพอาการที่ถูกยกไปด้วยความรู้สึกโหวงในใจแต่ก็ยังทำหน้านิ่งมองไปทางอื่นอย่างไม่สนใจ“เธอควรจะปฎิบัติกับเจ้าหนี้ดีๆนะ”“...”“หรืออยากจะลองเสนออย่างอื่นแทนเงินมั้ยล่ะ” ลมเหนือยิ้มุมปากพร้อมกับกวาดสายตามองร่างบางตรงหน้า “ฉันไม่ติดนะ”“เอาความคิดสกปรกแบบนี้มากจากไหน”“...”“คุณก็อยู่ในสังคมที่ดีนะคะ แต่ทำไมความคิดถึงต่ำแบบนี้”“ฉันไม่ถือนะ ของแบบนี้มันแบ่งๆกันได้”ไออุ่นคว้าแก้วน้ำแล้วสาดใส่หน้าลมเหนือด้วยความโมโห “สกปรก!”“...”“คุณไม่ถือแต่ฉันถือ!”ลมเหนือวางช้อนและปรายตามองมาที่ไออุ่นด้วยแววตาเย็นชา “เธอคิดว่าเธอเป็นใคร”“...”“ฉันถาม!”ไออุ่นยืนนิ่งจ้องหน้าลมเหนืออย่างท้าทาย “คุณมาดูถูกฉันก่อน!”“แล้วยังไง ห๊ะ แล้







