Mag-log in"Kulang pa kami ng limang daang libo."Napabuntong-hininga si Kimberly at sinabi, "Sandra, hindi sa ayaw kitang tulungan, pero ginawa na ng tiyahin mo ang lahat ng makakaya niya. Huwag kang magpalinlang sa nakikita mong maayos ang buhay ko ngayon. Sa totoo lang, wala rin naman akong gaanong ipon. Noong huli siyang naoperahan, malaking sakripisyo na ang tatlumpung libo na ibinigay ko sa inyo.""Tita, huwag mo akong lokohin. Hindi ka ba masyadong madamot?" may bahagyang galit na sabi ni Sandra."Paano mo nagawang sabihin iyan? Akala mo ba ayaw kang tulungan ng tiyahin mo?" Nagalit si Kimberly sa sinabi ni Sandra. "Ang ama mo ay sarili kong kapatid. Sa tingin mo ba pababayaan ko siyang mamatay kung may pera ako? Pinaghihirapan ko ang bawat sentimo ng kinikita ko rito. Gabi-gabi akong nagpupuyat sa pag-aasikaso ng mga kliyente. Akala mo ba madali ang buhay ko?"Tinitigan siya ni Sandra habang mariing nagkasalubong ang kanyang mga ngipin."Narinig kong kumikita ka rito ng halos tatlumpung
Ang babaeng pumasok ay may mapang-akit at hubog na pangangatawan, taglay ang alindog ng isang babaeng may sapat na karanasan.Kung pagbabatayan lamang ang kanyang makinis at mapulang balat, iisipin mong wala pa siyang dalawampu't lima.Ngunit kung isasaalang-alang ang kanyang mapang-akit na kilos at karisma, malamang ay lampas trenta na siya.Anuman ang tunay niyang edad, hindi maikakailang napakaganda ng babaeng nasa harapan nila."Dumating na si Manager Kim. Hayaan ninyong ipakilala ko siya. Ito si Sir Anton, ang general manager na lagi kong ikinukuwento sa inyo. Ito naman sila ay mga kasamahan kong manager sa bawat departamento, sina Danilo at Carlos," nakangiting sabi ni Randy, na halatang matagal nang kakilala ang babae. "Ito si Miss Kimberly Arroyo, ang pinakasikat na bituin ng Charms Bar!""Magandang gabi, Sir Anton, Danilo at Carlos." Dahan-dahang lumapit si Kimberly, nagsalin ng tig-iisang baso ng beer para sa apat, at nakangiting sinabi, "Isang tagay para sa inyong lahat, mg
Kinabukasan ng umaga, maagang nagising si Anton. Inimpake niya ang kanyang mga gamit at naghanda na pagkatapos ng almusal ay sasama siya kay Marionne upang tapusin ang proseso ng kanilang diborsyo.Pagbaba niya sa ibaba, wala roon si Marionne. Tinanong niya si Aling Carol at nalaman niyang maaga itong umalis sakay ng kotse.Tinawagan ni Anton si Marionne."Hindi ba't napagkasunduan nating magpapadiborsyo tayo ngayon? Bakit ang aga-aga ay wala ka na?""May aasikasuhin ako ngayon. Abala ako," sagot ni Marionne."E di bukas na lang.""Hindi rin ako libre bukas.""E di sa makalawa.""Hindi ko rin alam kung magiging libre ako sa makalawa."Pakiramdam ni Anton ay parang pamilyar ang eksenang ito. Maya-maya ay naalala niyang noong nakaraang araw, nang banggitin ni Marionne ang diborsyo, ganoon din ang mga dahilan na ginamit niya para umiwas. Hindi niya akalaing makalipas lamang ang isang araw ay mababaligtad ang sitwasyon.Bakit ayaw na niyang makipagdiborsyo? Hindi ba siya natatakot na maul
May nangyari nga kay Anton.Naalala ni Marionne ang lahat ng panahong nakasama niya ito. Kahit na tila masama ang ugali nito sa panlabas, may sarili itong hangganan at hindi siya kailanman pinilit na gawin ang anumang bagay na labag sa kanyang kalooban.Hindi niya maiwasang isipin na may nangyaring hindi pangkaraniwan kay Anton. Naghinala pa siya na baka hindi man lang alam ni Anton ang ginagawa nito."Anton, ako ito... si Marionne at nakakatakot ang itsura mo ngayon."Ngunit tila walang narinig si Anton.Ganito na ba talaga ang katapusan ko? Wala nang ibang maisip, bigla niyang ibinaon ang kanyang mga ngipin sa balikat ni Anton.Isang malakas na ungol na parang mula sa isang mabangis na hayop ang lumabas sa bibig ni Anton. Noon lang napansin ni Marionne na may dalawang mahahabang pangil na nakalabas sa bibig nito.Ano'ng nangyayari?Pakiramdam ni Marionne ay hindi na kayang iproseso ng kanyang isip ang lahat ng nakikita niya.Nang handa na sana siyang tanggapin ang kanyang kapalaran,
Talagang nahulog siya sa sarili niyang bitag. Talagang hindi kaaya-aya kapag masyadong matalino ang isang babae.Buti na lang at mabilis mag-isip si Anton. Agad siyang nagpaliwanag. "Si Abigaile mismo ang nagsabi sa akin. Noong huli niya akong tinawagan, ikinuwento niyang may lalaking kaklase siyang nagbigay sa kanya ng kuwintas na nagkakahalaga ng mahigit sampung libo. Tinawag pa niya akong kuripot dahil hindi raw ako gumagastos para sa kanya. Hindi ba't para rin iyon sa ikabubuti niya? Bata pa siya. Madali siyang masanay sa magastos na pamumuhay."Patuloy lang siya sa pagsisinungaling.Sa sobrang inis, nagngitngit ang mga ngipin ni Marionne.Matagal na niyang nalaman ang buong pangyayari. Ipinagyabang pala ni Abigaile ang kuwintas sa paaralan. Nang makarating iyon sa tainga ng kanyang ama, natakot itong magkaroon ng masamang impluwensya kaya kinumpiska ang kuwintas at tinanong pa si Abigaile kung saan niya iyon nakuha. Nangyari iyon noong araw na sinamahan ni Anton si Abigaile sa pa
Si Anton ay hindi santo, at lalong hindi isang dakilang tao.Isa lamang siyang ordinaryong lalaki na taglay ang halos lahat ng karaniwang bisyo ng kalalakihan—lalo na ang kahinaan niya sa magagandang babae.Gusto niya sina Maribel, Marionne, at Alissa.Si Marionne ay dalisay at malamig, kaya palagi niyang gustong tunawin ang malamig nitong puso. Para sa kanya, ito ang uri ng babaeng pinakamainam maging asawa.Malaki rin ang paghanga niya kay Alissa. Bukod sa napakaganda nitong katawan, gusto rin niya ang matuwid at makatarungang ugali nito. Hindi mabilang ang beses na naisip niyang makasiping ito, iniisip pa nga niya kung magiging dominante rin ba ito sa kama, at kung sino sa kanila ang mangunguna.Tungkol naman kay Maribel, hindi na kailangang sabihin pa. Ang alindog at pagiging maalalahanin nito ay hindi niya kayang tanggihan.Gusto niyang mapasakanya ang lahat ng babaeng ito. Kung sasabihin niyang hindi, nagsisinungaling lamang siya.Ngunit may isang kundisyon.Kailangan ay kusang-
"Talagang gusto mo ba akong mamatay sa galit? Doon ka lang ba sasaya?" galit na sabi ni Marionne habang namumula ang mukha."Hindi ko naman sinasadya..." mahinang sagot ni Abigaile habang nakayuko."Tawagan mo ang lalake na 'yon at ipaliwanag mo ang nangyari," utos ni Marionne."H-Hindi ko kaya.""
"Bayaw, sabihin mo nga, saan mo ginastos ang 80,000?" hindi napigilang tanong ni Anton nang makasakay na sila sa kotse."80,000 lang iyon, ang bilis ngang naubos." Ngumuso si Abigaile habang nagbibilang sa kanyang mga daliri. "Noong isang araw gumastos ako ng 32,000, kahapon naman 21,000, tapos ida
Pagbangon ni Anton mula sa kama, napatingin siya sa magulong silid at napailing. Talagang ibang klase ang mga babaeng may edad kaysa sa mga inosenteng dalaga. Kahit gaano pa siya kalakas, muntik na siyang hindi makasabay.May nakatagong "tigre" sa bawat babae—ang tanong lang ay kung sino ang makapa
Lahat naman tayo ay nasa hustong gulang na, hindi na tatlong taong gulang. Halatang-halata na kung ano ang ibig sabihin ng tanong na iyon."Hindi ba may spring water sa likod ng sasakyan?" sagot ni Maribel."Ah... medyo mahina ang sikmura ko. Kapag malamig ang iniinom ko, sumasakit ang tiyan ko," m







