3 | อยากได้

10 นาทีผ่านไป

ในที่สุดก็ถึงแล้วล่ะครับ และตอนแรกผมนึกว่าจะเข้าสายแล้วนะ เพราะอย่างที่เห็นว่าเมื่อกี้ผมมัวยืนกัดกับไอ้พวกเหี้ยสี่ตัวนี่อยู่ แต่ปรากฏว่าอาจารย์ยังไม่เข้าว่ะ รอดตัวไปดิ แต่แปลกนะ ทำไมอาจารย์ยังไม่เข้าสอนวะ ทั้งๆที่มันถึงเวลาแล้ว

“จารย์ยกคลาสป่ะวะ ไม่เห็นวี่แววเลย” ไอ้เคซีพูดขึ้นมา ก่อนเดินไปนั่งลง

“ไม่รู้ว่ะ รถติดมั้ง”

ผมตอบในสิ่งที่อาจจะเป็นไปได้ออกไป ก่อนเดินไปนั่งบ้าง ไอ้นายกับไอ้นนท์แล้วก็ไอ้เซนก็เดินมานั่งลงบนเก้าอี้เหมือนๆผม

“เออ เย็นนี้กูอาจจะซ้อมได้ไม่นานนะ ลืมบอกพวกมึงไปว่าบุพการีชวนไปกินข้าวที่บ้านว่ะ” จู่ๆผมก็พูดขึ้นมา พอดีเพิ่งนึกออกน่ะครับ ว่าเฮียแบดซ์กับหม่อมแม่เอวาสุดที่รักชวนไปกินข้าวที่บ้าน ผมเลยคงต้องเลิกซ้อมบาสก่อนเวลาสักหน่อย แต่ไม่น่าจะเป็นไรหรอกมั้งครับ ถึงแม้ว่าใกล้จะแข่งแล้วก็เหอะ เพราะก่อนหน้านี้ก็ซ้อมหนักกันมาทุกวัน

“เค ตามนั้นว่ะ”

“ฝากหวัดดีป๊าม๊าสุดที่รักด้วยละกัน”

“บอกว่าพวกกูคิดถึงฝุดๆ”

“นั่นดิ คิดถึงในสามโลกเลยว่ะ” ไอ้สี่ตัวบอกยิ้มๆ

“เออ เดี๋ยวบอกให้” ผมบอกพวกมันกลับไป ก่อนจะหันไปมองที่ประตู จะดูว่าอาจารย์มารึยังน่ะครับ

“หืม?” เอ่อ.. จะดูอาจารย์ แต่สายตาผมดันเสือกไปเห็นอะไรบางอย่าง ทำเอาลมหายใจสะดุด ลูกกะตาก็ค้างอยู่อย่างนั้น

“หืม? มีไรวะสัส ตาไม่กะพริบเลย” ไอ้เคซีหันมาถามผม และเสียงของมันเป็นเหมือนระฆังดึงผมให้หลุดจากภวังค์

“เฮ้ อย่าบอกนะ ว่ามึงเห็นสาว” ไอ้นนท์แม่งโคตรเดาแม่นเลย ใช่ครับ ผมเห็นสาว

“อืม” ผมพยักหน้า ก็อย่างที่บอก ว่าผมเห็นสาวจริงๆ สงสัยเพิ่งย้ายมาใหม่ เพราะผมไม่เคยเห็นหน้าเลย แถมดูๆแล้วก็ไม่ใช่สเปคผมเลยสักนิด ทั้งใส่แว่น ทั้งดูซื่อบื้อ หน้าตาก็งั้นๆ จืดชืด ดูแล้วไม่น่าอร่อยเลยว่ะ กระแทกไปก็คงไม่มันส์ แค่คิดก็น่าเบื่อ แต่ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม คนนี้ผมถึงรู้สึกอยากได้ ถึงแม้ว่าเล่นไปก็คงไม่สนุกก็เถอะ

“คนไหนวะ หืม? มึงอย่าบอกนะว่าคนนั้น” ไอ้นายหันมาถามด้วยสีหน้าแปลกใจ

“อืม”

“เห้ย จริงดิ! แบบนั้นไม่ใช่สเปคมึงไม่ใช่เหรอ” ไอ้เซนขมวดคิ้วใส่ผมอีกคน

“อืม แต่ไม่รู้ดิ สงสัยกูอยากลองของแปลกมั้ง”

ครืด! ฟึ่บ!

ผมบอกแล้วเลื่อนเก้าอี้ก่อนจะลุกขึ้น

“เห้ย ไปไหน” ไอ้เคซีถาม

“ไม่น่าถาม ไปล่าของเล่นชิ้นใหม่ไง ท่าทางโง่ๆแบบนั้น แม่งคงไม่ยากหรอก” ผมบอกพร้อมกระตุกยิ้ม ก่อนจะเดินตรงไปหาว่าที่ของเล่นชิ้นใหม่ของผมด้วยความมั่นใจ ว่าของเล่นชิ้นนี้ ผมต้องได้แน่ๆ เพราะอย่างที่บอก ว่าท่าทางโง่ๆแบบนั้น แม่งคงไม่ยากหรอก หึ!

CD END

 

อืม.. เลทไปหลายนาทีแล้วนะ แต่อาจารย์ก็ยังไม่มาอีก ทำไมกันนะ หรือว่าอาจารย์จะติดธุระด่วน?

“หวัดดี ขอนั่งตรงนี้ได้รึเปล่า” จู่ๆเสียงนั้นก็ดังขึ้นตรงหน้าฉัน และฉันแปลกใจจนต้องเงยมอง ถึงได้เห็นว่าเป็นผู้ชายคนนึง และเขาหล่อมากจนฉันถึงกับสตั๊นท์ไปเลย

“ว่าไง ขอนั่งตรงข้างๆเธอได้รึเปล่า”

“เออะ..เอ่อ อือ อืม อืม ได้สิ ตรงนั้นไม่ได้มีใครนั่งอยู่แล้ว” เสียงเขาถามฉันซ้ำช่วยดึงสติฉันกลับมา แต่เหมือนจะยังไม่ค่อยเข้าที่เข้าทางเท่าไหร่ เพราะเสียงฉันยังตะกุกตะกักอยู่เลย

“เค ขอบใจนะ” เขาบอกยิ้มๆ ก่อนจะนั่งลงบนเก้าอี้ตัวใกล้ๆกับฉัน

“ย้ายมาใหม่เหรอ ไม่เคยเห็นหน้าเลย”

เขาหันมาถามฉันด้วยรอยยิ้มบางๆ ในขณะที่สติของฉันเหมือนจะเข้าที่เข้าทางแล้วล่ะ ฉันเลยหันไปยิ้มตอบเขา

“อืม ย้ายตามพ่อแม่มาน่ะ” ฉันหันไปยิ้มพร้อมกับเอ่ยบอกอย่างเป็นมิตร

“อ๋อ เออจริงสิ เธอชื่ออะไรอ่ะ เกือบลืมถามไปเลย ส่วนฉันชื่อซีดีนะ”

หืม? ซีดีเหรอ ชื่อคุ้นๆแฮะ?

จริงสิ! นี่มันชื่อของผู้ชายในบทสนทนาของพวกผู้หญิงที่นั่งอยู่ใกล้ๆฉันเมื่อกี้นี้นี่ พอฉันแอบเหลือบไปมองพวกผู้หญิงที่คุยกันเมื่อกี้ก็เห็นว่าพวกเธอนั่งมองมาทางนี้ด้วยอาการยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ แบบว่าแอบกรี๊ดกร๊าดอยู่เบาๆ

แสดงว่าคงไม่ผิดแน่ สรุปว่าหมอนี่นี่เองสินะซีดี แต่ก็ หล่อจริงสมกับที่สองคนนั้นกรี๊ดกร๊าดกันหนักมากนั่นแหละนะ

“เธอ เธอ เฮ้! เธอ!”

“หะ..ห้ะ ห้ะ อะ..อะไรนะ เอ่อ คือ ขอโทษที เผลอคิดอย่างอื่นเพลินไปหน่อยน่ะ”

ฉันเอาสติกลับมาอยู่ที่ซีดีพร้อมรอยยิ้มเจื่อน

“ไม่เป็นไร ฉันแค่ถามเธอว่าตกลงเธอชื่ออะไร”

“อ๋อ เราชื่อโมน่ะ โมนา”

“โมนา?”

“อืม”

“ชื่อน่ารักดีนะ”

ตอนพูด เขายิ้มส่งสายตาอะไรสักอย่างก็ไม่รู้ให้ฉัน ทำเอาใจฉันสั่นไปหมด

แต่ฉันก็พยายามเก็บอาการเอาไว้ จะให้เขารู้ได้ไงกันล่ะ ว่าฉันใจง่ายถึงขนาดปลื้มความหล่อกับสายตาอะไรก็ไม่รู้ของเขาตั้งแต่แรกเห็นเลย

“เอ่อ ขะ..ขอบใจนะ”

“ด้วยความยินดี จริงสิ เพราะเธอเพิ่งย้ายมาใหม่ อาจจะมีเนื้อหาอะไรตรงไหนที่ไม่ค่อยปะติดปะต่อกัน ถ้ามีอะไรให้ช่วยก็บอกได้นะ มีอะไรไม่เข้าใจตรงไหนก็ถามฉันได้ ยินดีให้คำปรึกษาเต็มที่เลย”

เขาบอกแล้วยิ้มให้ฉันอีกแล้ว คราวนี้ยิ้มน่ารักแล้วก็ดูใจดีมาก จะว่าไปแล้ว ดูๆไปเขาก็เหมือนผู้ชายอบอุ่นอยู่เหมือนกันนะ

“อืม ขอบใจนะ”

“ไม่เป็นไร เรียนด้วยกันก็ต้องช่วยกันอยู่แล้ว”

“…”

คราวนี้ฉันไม่ตอบเขาเป็นคำพูด แต่ยิ้มตอบเขาแทน ก่อนสายตาฉันจะเหลือบไปเห็นนักศึกษาคนอื่นๆในห้องแล้วเห็นว่ามีผู้หญิงหลายคนเลยที่กำลังมองมาที่ฉันกับซีดีสลับกัน ไม่ใช่แค่พวกผู้หญิงเมื่อกี้ แต่บางคนเหมือนเน้นมองที่ฉันมากกว่า มองด้วยสายตาที่ทำให้ฉันรู้สึกแปลกๆ คล้ายๆพวกเธอกำลังไม่พอใจฉันเลย

หรือฉันจะคิดมากไปก็ไม่รู้ คงใช่แหละ เพราะฉันไม่ได้ทำอะไรพวกเธอซะหน่อย เลยไม่มีเหตุผลอะไรที่จะทำให้ผู้หญิงพวกนั้นต้องไม่พอใจฉันนี่เนอะ

“สวัสดีครับนักศึกษา” จู่ๆเสียงนั้นก็ดังขึ้น ใช่ ในที่สุดอาจารย์ก็มาแล้วล่ะ

“ขอโทษที พอดีผมคุยธุระอยู่กับท่านคณบดี ก็เลยเลทไปหน่อย งั้นเพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลาไปมากกว่านี้ เรามาเริ่มเรียนกันเลยแล้วกันครับ”

อาจารย์บอก ก่อนจะพาเราทั้งหมดเข้าสู่บทเรียน แต่ไม่รู้ทำไม จิตใจฉันถึงว่อกแว่กนักนะ ไม่ใช่ว่อกแว่กเพราะสายตาไม่พอใจของพวกผู้หญิงพวกนั้นนะ แต่ว่อกแว่กเพราะสายตากับรอยยิ้มของซีดีต่างหาก ก็เขาเอาแต่ยิ้มมองฉันอยู่ได้ ไม่ยอมมองอาจารย์ ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน หรือเขาอยากจะแกล้งฉันให้ตบะแตกเพราะความหล่อกับรอยยิ้มอบอุ่นๆของเขากันนะ เพิ่งรู้ว่าความหล่อกับรอยยิ้มนั่นของเขามันก็อันตรายเหมือนกัน

MONA END

 

‘หึ!’

ผมกระตุกยิ้มในใจ เพราะผมแน่ใจ ว่ายัยว่าที่ของเล่นคงเริ่มจะติดกับดักผมแล้วล่ะครับ ท่าทางแบบนั้นไม่ผิดหรอก

แต่ผมจะไม่ทำอะไรผลีผลามตอนนี้หรอก มันต้องค่อยเป็นค่อยไป ไม่ได้สิครับ เดี๋ยวไก่ตื่น พอไก่ตื่นแล้วเดี๋ยวมันจะหมดสนุก มันต้องใจเย็นๆก่อน ให้เหยื่อตายใจ จากนั้นค่อยเชือดก็ยังไม่สาย ไม่สายเลยสักนิด ความสนุกมันเพิ่งจะเริ่มต้นเท่านั้น!

CD END