تسجيل الدخولمشاركة
4 | อ่อยเหยื่อ
تاريخ النشر:
2026-07-27 20:00:50“วันนี้เอาไว้แค่นี้ครับนักศึกษา ไว้เจอกันคาบต่อไป สวัสดีครับ”
“สวัสดีค่ะ” “สวัสดีครับ” เสียงนักศึกษาตอบรับ ก่อนอาจารย์จะเดินออกจากคลาสไป ส่วนฉันยังหรอก แบบว่ายังงงๆที่อาจารย์สอนเมื่อกี้อยู่นิดหน่อย เลยยังนั่งจ้องตัวหนังสือในชีทอยู่เลย “เป็นไรรึเปล่า ไม่เข้าใจตรงไหนเหรอ” ซีดีลุกมาหาฉันที่โต๊ะ ฉันเลยจำต้องละสายตาจากชีทแล้วเงยมองเขา “อ๋อ ติดตรงนี้นิดหน่อยน่ะ” ฉันบอกเขาพร้อมกับชี้ไปที่ตัวหนังสือในชีท “อ๋อ การหาค่าสัมประสิทธิ์ความซึมได้ของดินเหรอ” “อืม เรายังงงๆอยู่นิดหน่อยน่ะ” “งั้นฉันติวให้เอามั้ย” “หืม? จะดีเหรอ เสียเวลานายรึเปล่า” “ไม่เลยสักนิด บอกแล้วไง เรียนด้วยกันก็ต้องช่วยกัน งั้นสรุปว่าตามนี้นะ เดี๋ยวฉันติวให้เธอเอง เอาเป็นเย็นนี้แล้วกัน สักทุ่มนึงโอเคมั้ย” “ทุ่มนึงเหรอ อืม ได้ ขอบใจนะ” “ไม่เป็นไร งั้นทุ่มนึง เธอไปหาฉันที่โรงยิมของคณะแล้วกัน อยู่ติดกับตึกนี้นี่แหละ พอดีฉันมีซ้อมบาสตอนห้าโมงเย็น ใกล้แข่งแล้วน่ะ ช่วงนี้เลยต้องซ้อมถี่” เขาบอกยิ้มๆเหมือนไม่ได้ซีเรียสอะไรมาก แต่มันก็ทำให้ฉันนึกเกรงใจขึ้นมา “เอ่อ แล้วนายไม่เหนื่อยเหรอ ถ้าซ้อมเสร็จแล้วต้องมาติวให้ฉันอีก ถ้ายังไงเอาไว้วันหลังก็ได้นะ” “ไม่เป็นไร ฉันไม่เหนื่อยหรอก สรุปว่าเอาตามนี้แหละ แล้วเจอกัน” เขารวบรัดตัดบทพร้อมกับยิ้มบางๆให้ฉันอีกทีแล้วเดินห่างออกไป และฉันก็อดไม่ได้ที่จะมองตาม เลยเห็นว่าเขาเดินไปหาผู้ชายกลุ่มนึง สงสัยคงเป็นเพื่อนเขา น่าจะใช่นั่นแหละ ผู้ชายสามสี่คนนั้นคงเป็นเพื่อนสนิทของเขา จะว่าไป กลุ่มเขางานดีกันทั้งกลุ่มเลยล่ะ ไม่รู้ตอนคัดคนเข้ากลุ่มนี่คัดหน้าตาด้วยรึเปล่า ถึงได้หล่อยกเซ็ตขนาดนั้น “นี่ หวัดดี” หืม? จู่ๆใครมาเรียกฉัน เป็นผู้หญิงน่ะ “หวัดดี” ฉันจำต้องละสายตาจากกลุ่มของซีดีแล้วหันไปสวัสดีตอบ “มีอะไรเหรอ” ฉันถามไปอีกประโยคพร้อมรอยยิ้มบางๆ “เปล่า ไม่มีอะไรหรอก แค่เห็นว่าเธอน่าจะเพิ่งย้ายมาใหม่ พวกฉันเลยจะมาทำความรู้จักน่ะ ฉันชื่อเฟิร์นนะ” เธอยิ้มให้ฉันอย่างเป็นมิตร “ส่วนฉันชื่อน้ำหวาน” ลืมบอกไปน่ะ ว่าพวกเธอมากันสองคน “อ๋อ เราชื่อโมนา เรียกโมเฉยๆก็ได้ ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะ” “จ้ะ ยินดีที่ได้รู้จักนะ ถ้างั้นเราไปกินข้าวด้วยกันดีมั้ย จะได้ถือโอกาสทำความรู้จักกันมากขึ้นไง” อืม.. ที่พวกเธอบอกมาก็น่าสนใจเหมือนกันนะ เพราะฉันเพิ่งมาเรียนที่นี่วันแรก เพราะงั้นนอกจากซีดีแล้ว ฉันก็ยังไม่มีเพื่อนคนอื่นเลย ทำความรู้จักกับสองคนนี้ไว้มันก็ต้องดีอยู่แล้วว่ามั้ย “อืม โอเค ไปสิ” “โอเค งั้นไปเลยเนอะ ปะ” “จ้ะ” ฉันยิ้มรับ ก่อนจะเก็บชีทใส่กระเป๋าแล้วลุกขึ้น เดินไปพร้อมๆกับพวกเธอสองคน ซึ่งแบบนี้ก็โอเคดีนะ ฉันคิดว่ามันเป็นนิมิตหมายที่ดีเลยล่ะ สำหรับการเริ่มต้นชีวิตการเรียนในที่แห่งใหม่ของฉัน เพราะแค่มาเรียนคาบแรก ฉันก็ได้เพื่อนที่ดูท่าทางใจดีตั้งสามคนแน่ะ ทั้งซีดี ทั้งเฟิร์น ทั้งน้ำหวาน เพราะงั้นชีวิตในรั้วมหาลัยแห่งใหม่ของฉันต่อจากนี้มันคงไม่แย่หรอกว่ามั้ย ในเมื่อมันเริ่มต้นด้วยดีนี่นา เนอะ^^ MONA END 6:50 PM โรงยิม “เห้ย มึงนี่ขั้นเทพไม่แผ่วจริงเลยนะเว้ยไอ้สัสซีดี แม่งไปนั่งตกสาวแค่คาบเดียว สาวก็ติดเบ็ดจนตามมาถึงโรงยิม” สงสัยเพราะเหลือบไปเห็นโมนาเดินเข้ามาในโรงยิมล่ะมั้งครับ ต่อมกวนส้นของไอ้เหี้ยนายมันเลยกระตุก ทั้งๆที่กำลังซ้อมบาสกับพวกผมอยู่อย่างดุเดือด “ของมันแน่อยู่แล้วว่ะ” ผมตอบกลับไปด้วยรอยยิ้มโคตรภาคภูมิใจ “สัส มึงคิดดีแล้วเหรอวะ กูสงสารว่ะ ท่าทางใสซื่อบริสุทธิ์แบบนั้น ไม่น่าจะต้องมาแปดเปื้อนความสารเลวจากมึงเลยว่ะ” “พูดไรอย่างนั้นครับเหี้ยเค ไอ้ที่มึงต้องพูดอ่ะ คือยัยนั่นควรจะขอบคุณกูมากกว่านะ ที่นึกอยากลองของแปลก ไม่งั้นชาตินี้คงไม่มีทางได้เจอกับความสนุกหรอกเว้ย เออ ถ้างั้นไหนๆก็ไหนๆแล้ว กูชิ่งก่อนละกัน ก็สาวมาแล้วนี่หว่า” “เลว เห้ย! เดี๋ยวนะ แล้วมึงไม่ไปแดกข้าวกับป๊าม๊าแล้วเหรอ จำได้ว่ามึงบอกว่าวันนี้มีนัดแดกข้าวกับป๊าม๊านี่หว่า” “ไม่อ่ะ ป๊าม๊าไว้วันหลัง เหยื่อติดเบ็ดแล้ว แม่งต้องรีบคว้าเว้ย ไปละ เจอกัน” ปึก! ผมยิ้มบอกพร้อมส่งสายตาเลวๆ ก่อนชู้ตบาสลงห่วงไปแล้วแยกตัวออกมาจากสนามเลย ครับ เป้าหมายคือเหยื่อป้ายแดงของผมที่นั่งอยู่บนอัฒจันทร์นั่นไง ส่วนสาวๆคนอื่นที่มานั่งเชียร์พวกผมซ้อมบาสวันนี้ ผมคงต้องขอแสดงความเสียใจกับพวกเธอก่อนละกัน เพราะวันนี้พวกเธอไม่มีคิวจะมาอยู่ในสายตาผม แต่พวกเธอรอคิวไม่นานหรอกครับ ในเมื่อผมคงใช้เวลาไม่นานในการสนุกกับว่าที่ของเล่นจืดชืดชิ้นนี้หรอก ได้แม่งเมื่อไหร่ ผมค่อยโยนทิ้ง เมื่อนั้น! CD END “มาเร็วจัง” ซีดีเดินมาหาฉันพร้อมทักทายด้วยรอยยิ้ม ฉันเลยยิ้มตอบไป “เรากลัวนายรอน่ะ นายอุตส่าห์ใจดีจะติวให้เรา ถ้าเรามาช้าอีกคงเสียมารยาทแย่เลย” “งั้นเหรอ” “อืม” “หึ เธอนี่น่ารักดีนะ” “ห้ะ?” จู่ๆเขาก็ยิ้มชมฉัน เล่นเอาฉันตั้งรับไม่ทัน “งงอะไร ก็น่ารักไง คนที่แคร์ความรู้สึกคนอื่นแบบนี้ ฉันว่าน่ารักจะตาย” ยัง เขายังไม่เลิกชมไม่เลิกยิ้มให้ฉันอีก คือฉันเหมือนจะเขินจนตัวแตกอยู่แล้ว แต่ไม่ได้ๆ ฉันต้องเก็บอาการเอาไว้ “เอ่อ คือ ขะ..ขอบคุณนะ” “ด้วยความยินดีครับ งั้นติวกันเลยมั้ย” “อือ อืม” “เค มะ” เขาบอกแล้วนั่งลงข้างๆฉัน และฉันยอมรับนะ ว่าฉันใจง่ายมากๆ เพราะแค่ได้เจอกับเขาเป็นครั้งที่สอง ในวันแรกของการได้รู้จักกัน ฉันก็เหมือนจะหวั่นไหวกับเขามากๆแล้ว ยิ่งได้ใกล้กันขนาดนี้ ยิ่งเขามานั่งใกล้ๆ ขยับหน้าเข้ามาพูดมาติวให้ฟังใกล้ๆ มันก็ยิ่งหวั่นไหวเข้าไปใหญ่ เหมือนฉันแพ้เขามาก แพ้ความหล่อของเขา แพ้รอยยิ้ม แพ้น้ำเสียงอบอุ่น แพ้ความใจดี แพ้ความมีน้ำใจ แล้วถ้ายังแพ้ต่อไปเรื่อยๆแบบนี้ ความรู้สึกของฉันมันจะปลอดภัยมั้ย ฉันจะต้านทานเขาไหวรึเปล่า ฉันจะยังบังคับตัวเองให้นิ่งและไม่แสดงความรู้สึกหวั่นไหวออกไปให้เขาเห็นได้มั้ย ยิ่งคิดก็ยิ่งไม่แน่ใจ ยิ่งคิดก็ยิ่งกลัว ความหล่อของผู้ชายนี่มันอันตรายจริงๆอย่างที่คิดเอาไว้เลย อันตรายมากๆเลย MONA END 8:34 PM “โอเค ทีนี้พอจะเข้าใจขึ้นมั้ย” ผมยิ้มถามโมนาเพื่อความแน่ใจ หลังจากจัดการติวเรื่องที่เธอไม่เข้าใจให้เธอจนเสร็จเรียบร้อย แต่ถึงไม่ถาม ผมก็มั่นใจว่าเธอเข้าใจแล้ว ในเมื่อผมก็ติวให้เธอจนหมดเปลือก ไม่มีกั๊ก ก็มีอย่างเดียวแหละครับ ที่ผมกั๊กไว้ยังไม่ให้เธอรู้ แผนขย้ำเธอไง หึ ไว้ขย้ำเสร็จก่อน แล้วผมค่อยบอก รับรอง ว่านาทีนั้นแม่งคงโคตรสนุกน่าดู นาทีที่เธอรู้ว่าผมเห็นเธอเป็นแค่ของเล่นโง่ๆชิ้นนึง ใช่ ของเล่นโง่ๆ! “อืม เราเข้าใจแล้ว ขอบใจนายมากเลยนะ ที่ช่วยติวให้เรา งั้นเพื่อเป็นการขอบคุณ เดี๋ยวพรุ่งนี้เราขอเลี้ยงข้าวเที่ยงนายได้มั้ย” เธอบอกผมพร้อมยิ้มให้ด้วยรอยยิ้มโคตรน่าเอ็นดู ซึ่งมันก็น่ารักดีแหละครับ น่ารักจนผมอยากจับเธอขย้ำซะเดี๋ยวนี้ แต่ไม่ได้สิ ยังไม่ได้ บอกแล้วไงว่าต้องใจเย็นไว้ ช้าๆได้พร้าสองเล่มงามไง เคยได้ยินใช่ป่ะ “ไม่อยากได้ข้าวเที่ยงอ่ะ ขอเปลี่ยนเป็นเบอร์โทรกับไลน์แทนได้มั้ย” ผมไม่ใช่แค่ยิ้มบอกเธอเนียนๆ แต่จัดการส่งสายตาอ่อย(เหยื่อ)ปนออดอ้อนไปให้เธอด้วย และผมมั่นใจว่าซื่อๆอย่างเธอ ต้านทานสกิล(อ่อยเหยื่อ)ของผมไม่ได้หรอก “หะ..ห้ะ นายว่าอะไรนะ เบอร์กับไลน์เหรอ” เธอถามด้วยสีหน้าแววตางงๆเอ๋อๆบวกกับรับไม่ทัน อารมณ์แบบคาดไม่ถึงว่าผมจะถาม สั้นๆคือท่าทางเธอตอนนี้มันเป็นไปตามแบบฉบับยัยแว่นซื่อบื้อเป๊ะๆเลย ซึ่งแน่นอนว่านั่น แม่งเข้าทางผม ซื่อๆโง่ๆแบบนี้แหละ ที่ผมต้องการ เพราะมันหมายถึงว่า ผมกำลังจะได้ขย้ำเธอในอีกไม่ช้านี้แหละ “อืม ก็แลกเบอร์แลกไลน์กันไว้ไง เวลามีธุระด่วนหรือมีเรื่องอะไรจะปรึกษา จะได้ติดต่อกันได้” “อ๋อ อืม จริงด้วย” เธอยิ้มเจื่อนอย่างเห็นด้วย งั้นผมขอเสริมแป๊บ “ใช่มั้ย” “อืม” “เค งั้นเอาโทรศัพท์มาดิ” “อือ อืม” เธอพยักหน้าแล้วจัดการล้วงโทรศัพท์จากกระเป๋าสะพายของเธอขึ้นมา เยี่ยมเลย แบบนี้แหละใช่ ทีนี้ก็เสร็จผมล่ะ ขั้นแรกผ่านฉลุย ทีนี้ก็ขั้นต่อไป.. CD END
أحدث فصل
SAVAGE TRAP กับดักวิศวะ SPECIAL 13 | ใครกันแน่ที่ติดกับ! (จบ^^)
“เกี่ยวดิ แบบว่าผัวรู้ใจเมียไง พอลูกออกมา ลูกเลยรู้ใจแม่ เห็นมั้ย ลูกได้เชื้อรู้ใจจากพ่อมาเต็มๆ” ไง ทีนี้ชัดมั้ยล่ะครับ เมียเองก็คงได้ยินชัดแล้วล่ะ เธอถึงเปลี่ยนจากยิ้มแปลกเป็นยิ้มพร้อมมองผมอย่างหมั่นไส้แทน“หืออ หลงตัวเอง” หลงตัวเองเหรอ? เอ.. หรือจะจริง เค งั้นเลิกก็ได้“โอเค งั้นไม่หลงตัวเองแล้วก็ได้ แต่ให้เมียหลงได้ป้ะ” ผมหยอดไปเต็มๆ แล้วก็ไม่ใช่แค่พูดนะ แต่ผมเลื่อนหน้าไปหาเมียสุดที่รักพร้อมกับส่งสายตาปิ๊งๆ ให้เธอด้วย ทำเอาเธอยิ้มกว้าง หน้าแดงทันควันด้วยความเขิน“บ้า พอเลย อย่ามาอ่อยแถวนี้นะ อายเขา..อุ๊ย! ไอศกรีมนี่ ไปกินกันมั้ย รำลึกความหลังตอนเราไปฮันนีมูนกันไง จำได้มั้ย ว่าตอนนั้นเราไปนั่งกินไอศกรีมที่ม้านั่งแล้วรับลมตอนเย็นๆ กัน จะว่าไป ตอนนี้มันก็ใกล้เย็นแล้วเหมือนกับวันนั้นเลย”โมนายิ้มเขินแล้วจู่ๆ สายตาก็คงบังเอิญเหลือบไปเห็นร้านไอศกรีมที่เปิดขายอยู่ในสวน ผมเลยหันมองตาม ถึงได้เห็นว่ามันเป็นร้านไอศกรีมเล็กๆ ดูน่ารักอยู่เหมือนกัน และโมนาคงชอบ ผมเลยละจากร้านไอศกรีมแล้วหันกลับไปยิ้มให้เธอ“จำได้ดิ งั้นไปซื้อกันเลยมั้ย เสร็จแล้วค่อยไปนั่งกินตรงนั้นกัน ตรงนั้นมีที่นั่งพอดี”ผมหมาย
SAVAGE TRAP กับดักวิศวะ SPECIAL 12 | ก็เชื้อพ่อมันแรง
“นี่ค่ะ ถึงจะเป็นของธรรมดา แต่พวกเราก็ตั้งใจให้แม่กับป๊านะคะ” มีอาตอบรับ ก่อนก้มหยิบซองอะไรสักอย่างจากกระเป๋าสะพายใบเล็กของตัวเองขึ้นมาแล้วส่งให้ผมกับโมนา “อะไรเหรอลูก” โมนาถามเสียงเรียบ แต่ผมก็พอดูออก ว่าเธอกำลังตื่นเต้นไม่น้อย ไม่ต่างจากผม เพราะผมก็กำลังตื่นเต้น ไม่รู้ว่าในซองสีชมพูอ่อนนั่นมีอะไร “ลองเปิดดูสิคะ เป็นของขวัญจากเราสี่คนค่ะ” ยังคงเป็นมีอาที่ตอบคำถาม ส่วนหนุ่มๆอีกสามคนกำลังยิ้มมองแบบลุ้นๆ “โอเค งั้นแม่เปิดละนะ โมเปิดละนะ” โมนายิ้มบอกลูกๆ ก่อนหันมายิ้มกับผม “อือฮึ อยากรู้แล้วเหมือนกัน ว่าลูกให้อะไรเรา” “โอเค ฮืออ ตื่นเต้น” ครั้งนี้โมนายอมพูดและแสดงอาการออกมาพร้อมรอยยิ้มมีความสุข ก่อนจะรับซองสีชมพูนั่นมาจากมือของมีอาแล้วจัดการเปิดมันออกท่ามกลางความตื่นเต้นและโคตรลุ้นระทึกของผม ลูกๆเองก็เหมือนจะกำลังลุ้นอยู่ไม่น้อย ว่าพอผมกับโมนาเห็นของในซองแล้วจะเป็นยังไง กึก! แล้วก็เป็นแบบนี้ไง คือผมกับโมนาชะงักด้วยความคาดไม่ถึง “นะ..นี่มัน..” “ตั๋วออกเดทค่ะ” มีอาแทรกโมนาขึ้นมาด้วยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความรักและหวังดี ไม่ต่างกับสามหนุ่มที่ก็กำลังมองเราสองคนด้วยสายตาแบบนั้นเช่นกั
SAVAGE TRAP กับดักวิศวะ SPECIAL 11 | ไม่เสร็จไม่หยุด NC
“อะ..อ๊าา~” ทุกจังหวะที่ผมกำลังกระหน่ำปรนเปรอให้เธอมันคงถึงใจเธอโคตรๆ เธอถึงยังครางสะท้านจนแทบลืมหายใจไม่หยุดหย่อน มือบางขยุ้มผมของผมแรงขึ้น ส่วนมืออีกข้าง เธอเอาไปจับมือผมข้างที่กำลังแหวกกลีบดอกไม้สีสวยของเธอเอาไว้อีกทีแบบค่อนข้างแรง ราวกับว่าจะให้มันช่วยระบายความเสียว ความร้อน และความอึดอัด ทั้งๆที่เธอก็คงจะรู้ดีนั่นแหละครับ ว่าทำยังไงก็ไม่ช่วยหรอก อะไรๆก็ช่วยเธอไม่ได้มากเท่ากับผม ผมเท่านั้นที่ช่วยเธอได้ดีที่สุด และผมยินดีช่วย โคตรยินดีแล้วก็โคตรเต็มใจ แถมเต็มใจช่วยทั้งคืนเลย ไม่เสร็จไม่หยุด ไม่อิ่มไม่เลิก เอาให้สำลักความสุขกันไปข้าง ก็ต่างคนต่างโคตรหื่นนี่ครับ แล้วมันจะไปจบที่ไหนได้ ถ้าไม่ใช่เอากันจนอิ่ม เอากันจนหมดแรง เอากันจนสำลักน้ำ เอ้ย! เอากันจนสำลักความสุขให้ยันเช้าไปเลย แล้วถ้าพรุ่งนี้เมียตื่นมาเลี้ยงเจ้าตัวแสบไม่ไหวก็ไม่เป็นไร ผมจะดูแลให้เอง ผมก็เคยช่วยเธอเลี้ยงนี่ครับ ผมจัดการได้อยู่แล้ว มั้งนะ ไม่รู้สิ รู้แต่ว่าผมทำแล้วก็ต้องรับผิดชอบ อีกอย่าง ผมอยากให้โมนาพักบ้าง ชวนเธอทำ(ลูก) แล้วจะไม่ให้เธอพักได้ไง แถมไม่ใช่ชวนทำแป๊บๆ แต่ก็อย่างที่บอก ว่าคงชวนทำทั้งคืน ไม่อิ่มไม่เ
SAVAGE TRAP กับดักวิศวะ SPECIAL 10 | แทงแรงๆเลยก็ได้ NC
“ได้สิครับ” ผมตอบรับทันทีอย่างไม่ต้องคิด ก่อนยกเธอขึ้นมานั่งคร่อมขาผม โดยที่ผมเหยียดขายาวออกไป สองมือกอดแผ่นหลังและลำตัวที่เริ่มชื้นเหงื่อไม่ต่างจากผมของเธอ ในขณะที่เธอกอดคอผมไว้แล้วขย่มผมแรงๆทันทีอย่างรู้งาน คราวนี้เสียงสั่นของเตียงยิ่งชัดเจนเข้าไปอีก ก่อนแสงสวรรค์จะมาเยือนเราสองคนพร้อมกัน ทีนี้ก็ถึงเวลายิงกระสุนแล้วล่ะครับ รับรองว่าไม้ได้น้องแน่นอน ฟุ่บ! “อืมม” โมนาฟุบหน้าลงกับบ่าผมพร้อมกับกอดคอผมแน่นขึ้นทันทีด้วยลมหายใจเหนื่อยหอบ หลังจากกรำศึกที่ร้อนระอุมาพักหนึ่ง ตอนนี้เธอกระตุกเกร็งถี่ๆ ในขณะที่ผมเพิ่งจะยิงกระสุนผลิตลูกอุณหภูมิอุ่นๆใส่ช่องรองรับในตัวเธอจนหมดทุกหยด สองมือโอบกอดเธอแน่นพร้อมกับหายใจหอบเหนื่อยพอๆกับเธอ ไม่สิ น่าจะน้อยกว่าเธอ เพราะพอผ่านไปไม่นาน ลมหายใจร้อนผ่าวของผมก็ไม่ได้อยู่ในจังหวะหอบเหนื่อยแล้ว หมายถึงตอนนี้ผมเริ่มหายเหนื่อยแล้ว แม้บนตัวจะยังมีเม็ดเหงื่อผุดพรายก็ตาม แต่ผมก็เริ่มหายเหนื่อยแล้ว ในขณะที่เธอยังคงหายใจเหนื่อยๆอยู่ แม้จะไม่มากเท่าตอนเพิ่งเสร็จ(กิจ)ใหม่ๆก็ตาม “เมียจ๋า” ผมเรียกเธอเบาๆ เธอที่ยังคงสวมกอดผมพร้อมกับซุกใบหน้าไปกับบ่าแกร่งชื้นเหงื่อ
SAVAGE TRAP กับดักวิศวะ SPECIAL 9 | ทำให้หายแข็งสิ NC
“หืม? อะไรกัน อิจฉา อื้อ อิจฉาแม้กระทั่งลูกอ่ะเหรอ” เธอถามยิ้มๆปนเสียงคราง แววตาที่เงยมองผมยังคงร้อนผ่าวและสอดแทรกด้วยความต้องการ “อิจฉาสิ เพราะงั้นคืนนี้ผัวขอกินบ้างนะ ได้มั้ย” “ได้มั้ยเหรอ มาทำคนอื่นเขาหื่นขนาดนี้ ยังจะมีหน้ามาถามอีกนะ” เธอพูดมาแบบนี้ ผมก็มั่นใจในคำตอบแล้วล่ะ “ก็ถามเพื่อความแน่ใจไง” ฟึ่บ! “อุ๊ย!” จู่ๆผมก็อุ้มเธอขึ้นมาอย่างไม่บอกไม่กล่าว เธอก็เลยตกใจมั้งครับ “จะอุ้มทำไมไม่บอก” “อยากให้ตื่นเต้น ไม่ตื่นเต้นมาพักใหญ่แล้ว” ผมยิ้มบอกเสียงพร่า นัยน์ตามีเพียงไฟร้อนจากความต้องการ ก่อนผมจะพาเธอตรงไปที่เตียง ปึก! ผมวางเธอลงเบาๆ ก่อนจะขึ้นไปคร่อมแล้วก้มลงไปจูบแลกลิ้นอย่างดูดดื่มกับเธอทันที แต่เป้าหมายหลักของผมมันไม่ได้มีแค่นี้ ก็บอกไปแล้ว มือผมมันถึงลูบไล้เรือนร่างบอบบางของเธอแค่พอหอมปากหอมคอ ก่อนจัดการปลดกระดุมเสื้อเธอแล้วบีบคลึงอกอวบเบาๆ ในขณะที่ปากเรามันจูบกันจนพอใจ ถึงได้ถอนจูบออกเพื่อพักหายใจบ้าง แต่ผมพักเดี๋ยวเดียวพอ เพราะความหื่นกระหายและความร้อนรุ่มจนแทบขาดใจมันสั่งให้ไม่จำเป็นต้องพัก ผมถึงก้มลงไปจูบดูดดึงเธออีกครั้ง แต่ครั้งนี้เป็นซอกคอและใบหูของเธอ ผมจูบ
SAVAGE TRAP กับดักวิศวะ SPECIAL 8 | อยากกินนม(เมีย) NC
ส่วนโมนา ตั้งแต่เราแต่งงานกันและรู้ว่าเธอท้องเจ้าตัวแสบ ผมก็ไม่ให้เธอทำงานอีกเลย คนท้องคนไส้ จะให้ทำงานได้ไงกัน แต่ความจริงผมก็กะจะไม่ให้เธอทำงานตั้งแต่เราแต่งงานกันใหม่ๆแล้วล่ะครับ เพราะผมไม่อยากให้เธอเหนื่อย ผมอยากทำงานหาเลี้ยงเธอเอง แต่เธอไม่ยอม บอกว่าอยากทำงานน่ะครับ อยากช่วยกันสร้างครอบครัว ผมออดอ้อน(ออเซาะ)เธอแค่ไหน เธอก็ไม่ยอม จนสุดท้ายผมก็จนปัญญา ต้องยอมให้เธอทำงาน แต่พอรู้ว่าเธอท้อง ผมก็รีบอ้างเรื่องลูกทันที อ้างโน้นอ้างนี่ว่าคนท้องไม่ควรทำงานอะไรที่มันเหนื่อย เดี๋ยวมันจะไอ้นั่น เดี๋ยวมันจะไอ้นี่ เดี๋ยวแม่จะไม่แข็งแรง เดี๋ยวลูกของเราก็จะไม่แข็งแรงตามไปด้วย ผมเป็นห่วงทั้งแม่ทั้งลูก ผมโน่นผมนี่ บลาๆๆ สารพัดเหตุผลที่ผมใช้เอาไปอ้าง และสารพัดเหตุผลที่ผมร่ายไป สรุปว่ามันใช้ได้ผลเว้ย เพราะโมนายอมลาออกจากงานแล้วมาอยู่บ้าน จริงสิครับ ลืมบอก คือพอเราแต่งงาน ผมก็ใช้เงินเก็บของผมซื้อบ้าน เพราะคิดว่าเวลาเรามีลูกกันสักครึ่งทีมฟุตบอล ลูกๆจะได้มีสนามหญ้ากว้างๆเอาไว้วิ่งเล่น และนอกจากซื้อบ้าน ผมก็ออกมาเปิดธุรกิจของตัวเอง จะได้สร้างความมั่นคงให้ครอบครัว ได้สร้างอะไรเอาไว้ให้ลูกๆแบบเป็นช
قد تعجبك أيضًا
เสือร้ายขังรัก (จบเรื่อง)
วารินทร์ทิพย์14.8K وجهات النظرเฉิ่มนักรักซะเลย
นันทิกานต์64.0K وجهات النظرคุณนายครับ ผมขอ...
สนามอารมณ์75.0K وجهات النظرปักใจรักคนเย็นชา (Bad Heart)
ซีซั่นฟิน11.1K وجهات النظرสมการนี้พบคนหวั่นไหว Booming Heart
RINSP789 وجهات النظرติวเตอร์หนุ่มสุดป๊อบกับสาวฮอตสุดเฮี้ยว
ศรีปุรัม มณีปุรัม299 وجهات النظرLUV My Demon สยบหัวใจคุณชายปีศาจ
Phat_sara485 وجهات النظرสายลม...ที่หวังดี
เหนือ กว่าความคาดหมาย162 وجهات النظر
