Library
Maghanap
Home / Romance / SECRETLY MARRIED to My Father's COLLEAGUE [A.G.S #2] / CHAPTER 41:

Share

CHAPTER 41:

Author: Cyrille Shatire29
last update Petsa ng paglalathala: 2026-05-06 20:43:15

ROUGE VALDERAMA'S POV

Nasa loob ako ng aking kotse, ngunit ang aking tingin ay nakatuon sa mismong gate bf university. Hindi ko nakalimutan ang sinabi ni Sabrina na may lakad silang makaibigan, pero mas pinili kong manatili rito sa loob at bantayan siya.

Alam kong nakita ako kanina ng Villareal na iyon. Hindi ako gano'n ka b*bo upang isipin na babalewalain niya lamang ang nakita niya.

Ngunit habang nakatingin ako sa gate....napansin ko ang isang babaeng naglalakad papalabas—naglalakad
Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App
Nakaraang Kabanata Susunod na kabanata
Locked Chapter

Pinakabagong kabanata

  • SECRETLY MARRIED to My Father's COLLEAGUE [A.G.S #2]   CHAPTER 138:

    SABRINA DE VERA'S POV Halos manghina ako sa kakatawa at kakaiyak nang sabay. Habang si Aurielle naman ay nakatayo sa tabi namin at tila proud na proud sa sarili niya dahil sa ginawa niyang pagputol sa napakaimportanteng sandali. "Papa." Muli niyang tawag. Mas seryoso pa yata siya kaysa sa aming dalawa. "You forgot." Napailing si Rouge habang natatawa. Then he pinched the bridge of his nose. "Asan ba ang anak natin noong nagpapaulan ang langit ng mahabang pasensya?" reklamo niya. Agad akong natawa. "Magtataka ka pa eh sayo 'yan nagmana," agad kong tugon sa kanya. Napanguso si Aurielle. "Papa." Napatingin agad si Rouge sa kanya. "Yes, baby?" "Ask the question.." she suggested. Lalong lumakas ang tawanan ng mga taong nakapaligid sa amin. Maging si Kael ay nakatalikod na habang nanginginig ang mga balikat sa kakatawa. At sa wakas... Napabuntong-hininga si Rouge. Then he looked at me again. At sa isang iglap... Nawala ang tawanan. Nawala ang ingay. Nawala ang lahat

  • SECRETLY MARRIED to My Father's COLLEAGUE [A.G.S #2]   CHAPTER 137:

    SABRINA DE VERA'S POV Pakiramdam ko ay huminto ang mundo. Hindi ko alam kung gaano katagal akong nakatayo roon. Hindi ko alam kung paano huminga. Hindi ko alam kung paano magsalita. Dahil sa mga sandaling iyon... Tanging si Rouge lamang ang nakikita ko. Siya lang at wala ng iba. The lights. The flowers. The music. Everything faded into the background. Para bang siya lang ang natira sa buong mundo. At nang makita kong dahan-dahan niyang inilabas ang maliit na velvet box mula sa loob ng kanyang suit... Tuluyan nang bumigay ang puso ko. Napahigpit ang kapit ko sa kamay ni Aurielle. At mas lalo lamang bumuhos ang mga luha ko. "Mommy..." mahinang usal ng anak ko habang nakatingala sa akin. "M-Mommy, why are you crying?" Napatawa ako sa gitna ng pag-iyak. Agad kong pinunasan ang aking mga mata. "Wala, baby....m-mommy is just happy," Ngumuso siya. "How can you cry if you're happy?" Natawa ako at nang magbaba ako ng tingin sa kanya at nakita ko ang pagkurap-kurap niya

  • SECRETLY MARRIED to My Father's COLLEAGUE [A.G.S #2]   CHAPTER 136:

    ROUGE VALDERAMA'S POV Hindi ko alam kung ilang beses na akong tumingin sa relo ko. Hindi ko na matandaan dahil sa sobrang kaba na nararamdaman ko. Hindi ko pa ito naranasan, at kahit na ikumpara pa ito sa takot na naramdaman ko noon ng sabihin sa akin ni Kael na muntik ng may mangyari kay Sabrina...ay hindi pa rin nito kayang pantayan ang kaba na nararamdaman ko ngayon. I've spoken in front of thousands of people. I've faced hostile crowds. I've stood in debates where one wrong word could destroy an entire career. Pero ngayon? Pakiramdam ko ay para akong teenager na unang beses aamin sa babaeng gusto niya. Napabuntong-hininga ako. At muling itinaas ang tingin sa paligid. The venue looked exactly the way I wanted it. Elegant. Simple. Beautiful. White roses lined both sides of the aisle. Thousands of tiny lights decorated the entire place. Flower petals covered the floor. And at the very center was the place where I planned to ask the most important question of my life.

  • SECRETLY MARRIED to My Father's COLLEAGUE [A.G.S #2]   CHAPTER 135:

    ROUGE VALDERAMA'S POV Tahimik ang loob ng opisina. Tanging tunog lamang ng pagpitik ko sa mga dokumento at mahinang ugong ng air conditioner ang maririnig. Ilang araw na rin ang lumipas mula nang tuluyang mahuli sina Villarreal at Alvarez. Unti-unti nang bumabalik sa normal ang lahat. At sa wakas... Nagagawa ko nang magtrabaho nang hindi iniisip kung ligtas ba sina Sabrina at Aurielle. Dahil sa tuwing umuuwi ako... Naroon sila. Naghihintay. Ang mag-ina ko. A small smile unconsciously appeared on my lips. Hanggang sa narinig ko ang mahinang katok sa pintuan. "Come in." Agad bumukas ang pinto at kalmadong pumasok si Kael. Pagkatapos ay muli long ibinalil sa mga dokumento sa lamesa ang tingin ko. Nang tuluyan na siyang nakalapit sa aking lamesa ay sakto rin na natapos ko na ang ginagawa ko. Kaya itinuon ko na sa kanya ang buong atensyon ko. "May problema ba?" Umiling siya. "None," tanging sambit niya. Pagkatapos ay may inilapag siyang maliit na itim na kahon sa harapan

  • SECRETLY MARRIED to My Father's COLLEAGUE [A.G.S #2]   CHAPTER 134:

    SABRINA DE VERA'S POV Ang amoy ng nilulutong pagkain ang unang sumalubong sa akin nang magising ako. Dahan-dahan akong napamulat ng mga mata at ilang segundo munang nanatiling nakahiga sa kama. Tahimik. Payapa. Hanggang sa unti-unting bumalik sa akin ang mga nangyari kahapon. Si Rouge. Si Aurielle. Ang pamilya naming tuluyan nang nabuo. Napangiti ako. Agad kong nilingon ang kabilang bahagi ng kama. Kumumot ang aking noo ng mapagtanto kong wala na siya roon. Hinaplos ko ang bahagi ng kama na kanyang hinigaan ay malamig na rin ito. Sa tingin ko ay kanina pa siya bumangon pero bakit hindi niya ako ginising. Magtatampo na sana ako kung hindi ko lang naamoy kanina ang mabangong amoy na sa tingin ko ay nanggaling sa kusina. Agad akong bumuntong-hininga at dahan-dahan akong bumangon at inayos ang suot kong oversized shirt bago isuot ang aking pajama pants. Pagkababa ko sa hagdan ay agad kong narinig ang mahinang kalansing ng mga kagamitan sa kusina. At unti-unting bumagal ang

  • SECRETLY MARRIED to My Father's COLLEAGUE [A.G.S #2]   CHAPTER 133:

    ROUGE VALDERAMA'S POV The house had never felt this quiet before. For the first time in years, there were no enemies waiting in the shadows. No threats. No distance. No fear. Just us. Aurielle had fallen asleep the moment her head touched the pillow. And now... Sabrina and I were finally alone. The bedroom door had barely clicked shut when she turned toward me. Those familiar eyes met mine. And suddenly... The air felt different. Heavier. Warmer. Dangerous in the best possible way. We simply stared at each other for seconds...as if trying to make up for every moment we had lost. Every year. Every missed memory. Every lonely night. Ilang sandali pa ay bigla siyang humakbang papalapit sa akin hanggang sa tuluyan ng mawala ang distansya sa pagitan naming dalawa. My pulse immediately betrayed me. A small smile appeared on her lips. The kind that always managed to destroy whatever self-control I had left. "Sabrina..." sambit ko, halos pabu

Higit pang Kabanata

Maaari mong magustuhan

Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status