Care

“Hindi mo dapat palaging sinusunod ang mga sinasabi ng ibang tao.” 

Itinaas ni Mia ang kaniyang ulo upang salubungin ang mga mata ni Keen, bahagya pa siyang nagulat dahil ito ang kauna-unahang pagkakataon na may nagtanggol sa kaniya.

Ngunit bago pa man niya maunawaan ang ibig sabihin nito ay mas lalong lumapit si Keen sa kaniya. Ganoon pa rin ang ekspresyon sa mukha nito… sobrang lamig.

“Huwag mong hayaang tratuhin ka nilang parang utusan. Parte ka na pamilyang ‘to dahil asawa ka ni Haze.”

Mabilis na yumuko si Mia at pinagkrus ang mga daliri nito. 

“O-opo, kuya,” halos hindi marinig ang boses ni Mia dahil sa kaba.

Humakbang pa papalapit si Keen, sapat na para mapatalon ang natutulog na puso ni Mia. Mukha rin itong malalagutan ng hininga dahil sa sobrang lapit ni Keen sa kaniya.

Ang mga mata ng kaniyang bayaw ay napakalamig, na tila ba’y lumulusot hanggang sa kaluluwa niya. Ang mapanuri nitong titig na tila binabasa ang buong pagkatao ni Mia, pati na rin ang mga bagay na pinipilit niyang itago.

“Ayos ka lang ba?” tanong ni Keen. Maikli. Walang halong tamis kaya mas lalong kinakabahan si Mia.

Mabilis namang umiling si Mia sa tanong ng Keen ngunit ang kaniyang medyo namamagang mga mata ay hindi niya maitatago sa lalaking nasa harap niya.

Pinanliitan naman ng mga mata ni Keen ang hindi makasagot na si Mia.

“You’ve been crying.”

Hindi iyon tanong, isa itong pahayag… dahil ang totoo ay umiyak naman talaga si Mia.

Nanatiling matigas at tahimik ang babae, pilit pinipigilan ang paghinga dahil sa takot na magkamali siya ng sagot. Samantalang malamig ngunit may malasakit namang nakatitig pa rin si Keen sa babae.

Bago pa man maipagpatuloy ni Keen ang kaniyang sasabihin ay naputol ito nang marinig ang boses ni Marize mula sa labas ng mansiyon.

“Keen, tara na! Baka mahuli si Gel!”

Sa mismong segundong iyon ay nakita ni Mia ang pag-igting ng panga ni Keen at napalunok ito, na parang ang mga salitang balak sana nitong sambitin ay pinilit nitong lunukin pabalik.

Walang pasubali ay tumalikod ang lalaki at naglakad palayo kay Mia. 

Nang tuluyan nang mawala ang anino ni Keen ay doon lang nakahinga nang maluwag si Mia.

Pagsapit ng gabi, gaya ng nakaugalian, ay muling nagtipon ang buong Montecastro sa hapag-kainan. Ngunit may naiiba ngayon dahil walang nakaupo sa upuan ni Mia at kapansin-pansin ang pagkawala nito sa gitna ng ingay ng mga kubyertos ng pamilya.

Parehas na malamig at masama ang ugali ng bawat miyembro ng pamilyang Montecastro. Maliban kay Mia ay wala nang magaang personalidad sa kanila. Pero ito rin ang dahilan kung bakit walang boses sa pamilya si Mia, kumpara sa ibang miyembro ng pamilya. 

“Nasaan ang asawa mo, Haze?” tanong ni Klarise sa bunsong anak, ang mga mata ay matalim na sinulyapan si Haze.

Bahagya namang nagulat si Haze nang marinig ang malamig na boses ng ina.

“Nauna na siguro siyang kumain, Mommy.”

“Siguro?” may pag-aalinlangang wika ni Klarise, bahagyang umangat ang gilid ng labi sa isang mapanuyang ngiti.

“Hm,” maikling tugon ni Haze, at ipinagpatuloy ang pagkain ng kaniyang hapunan.

“You’re her husband, ‘di ba? Pero parang nagiging under ka ata, Haze?” panunuya ni Klarise, malambot ang tono ngunit matalim ang pagkasabi.

Ito ang pinakaayaw ni Haze, dahil sa tuwing nagsisimula nang magsalita nang ganoon ang kaniyang ina ay sumasakit ang kaniyang tiyan.

Hindi lamang dahil sa mga masakit na salita nito, kundi dahil ang dalawang kapatid na nakaupo malapit sa kaniya ay nanatiling tahimik at nakamasid kung paano siya palaging kulang sa mga mata ng kanilang ina.

Mas nakatuon kasi ang atensyon ni Klarise kay Keen at Leo. At ngayon, pati pagpapakasal ni Haze kay Mia ay itinuturing nitong disappointment. 

Ayon kasi sa kanilang ina, si Mia ay nagmula sa maralitang pamilya. Mababa ang pinag-aralan at palaging tahimik lang. Mas lalo itong naging rason para magmukha siya walang kuwenta sa mga mata ng mga kapatid. 

Nakakuyom ang mga kamay ni Haze sa ibabaw ng mesa… pinipilit itago ang inis sa mukha. Gusto na sana niyang sumabat pero hindi pa tapos magsalita si Klarise.

“You’re the head of the household, so act like one,” mahinahong pagpapatuloy ni Klarise.

“Hindi mo rin kayang kontrolin ang asawa mo. Dapat lang na matuto ka sa mga kuya mo.”

Ang mga kapatid na tinutukoy nito ay sina Keen at Leo na kasalukuyang tahimik na o ipinagpatuloy ang kanilang hapunan.

Samantalang ang dalawang hipag naman na sina Marize at Farah ay nanatiling tahimik, halatang pinipigilan ang paghinga kapag binubuksan ang sensitibong usaping ito.

Yumuko nang bahagya si Haze at umigting ang panga sa sinabi ng ina.

“Opo, Mommy,” maikling tugon nito, blangko ang boses.

Makalipas ang tila’y napakahabang labinlimang minuto ay natapos na rin sa wakas ang hapunan.

Isa-isang bumalik sa kani-kanilang mga silid ang mga miyembro ng pamilya upang ipagpatuloy ang pagpapahinga matapos ang nakakapagod na araw na ‘to.

Nang binuksan ni Haze ang p***o ng silid ay agad na bumungad sa kaniya ang nakaupong si Mia, hawak-hawak ang cellphone habang pilit na pinapakalma ang sarili.

Mabigat ang hakbang ni Haze patungo kay Mia. Wala ni isang salita ay marahas niyang kinuha sa mga kamay ni Mia ang cellphone nito at inihagis sa sahig. Ang tunog ng pagkabasag ay umalingawngaw sa kanilang buong silid.

BLAG!

“Haze...!” Napagitla naman si Mia sa gulat at kusang napaupo nang tuwid ang kaniyang katawan. Nanlaki ang kaniyang mga mata at nahihirapan din ito sa paghinga.

“Diyos ko, Haze. Ano bang problema mo?” mahina niyang wika, halos pabulong.

Walang sagot na natanggap si Mia sa lalaki. Bagkus ang blangko nitong mukha at nanlilisik nitong mga mata ang bumungad kay Mia.

Kinuha niya ang isang calling card mula sa bulsa ng kaniyang pantalon at saka ito inihagis sa kandungan ng asawa.

“Makipagkita ka sa lalaking ‘yan,” wika ni Haze, mababa ngunit matalas ang boses. 

“At makipagsiping ka hanggang sa mabuntis ka.”