LOGINSERENA'S POVHindi ko naintindihan si Sebastian nang halikan niya ako. Pero imbes na umiwas ako, hinayaan ko ang sariling maramdaman ang halik na iyon. For a few seconds, everything around me seemed to disappear. I could barely hear anything except the faint sound of my own breathing and the rapid beating of my heart.His lips were warm against mine, and there was something strangely gentle about the way he kissed me. It wasn't forceful. It wasn't rushed. It was almost as if he was trying to say something he couldn't put into words.It led me to wonder if we were feeling the same thing, or if he only did it to shut me up or comfort me.And that thought scared me more than the kiss itself.Gusto ko siyang tanungin kung bakit niya ginawa iyon. I don't understand him that way, at hindi siya ang taong gagawa noon para lang i-comfort ako. He's not the kind of person who would do that just to make me feel better.Pero kung ginawa niya iyon dahil may nararamdaman siya sa akin...well, then it
SEBASTIAN'S POV I knew from the very beginning that Serena and I were different. Her personality did not match mine. And all I could think about was how right I was. Naglalabas ako ng mga salitang alam kong makakasakit sa kaniya. Because I never considered her back then, but as time went by, I started noticing her from a different angle. She's strong, independent, and defiant. A loving mother and a daughter who would do anything for the people she loves. That day when she started the meeting and encountered Mrs. Villarreal, she was unstoppable. Hindi ko akalain na makikita ko siya nang ganoon sa harap ng iba. I thought she wasn't capable of doing anything, but what I just saw was a Serena who was far from the one in my point of view. When her revenge against Celine and Eric successfully pulled off, I felt happy seeing kung paano siya naging palaban. It was satisfying enough to watch. And somehow, gumaan ang pakiramdam ko nang makitang nadismaya si Eric. That time, nakita ko sa m
SERENA'S POV "Is this even the right time? Don't you think we should consider your mental health first?" Napatanong si Sebastian sa akin habang nasa kotse na kami. Bumili kami ng chocolate cake para sa mga anak ni Mang Nardo. At alam ko na walang kahit anong pagkain ang makakapantay sa ama nila. Pupunta kami roon para ibalita ang napakasamang balita. I don't even know kung kaya kong tingnan ang mga anak niya kapag nalaman nila na wala na ang pinakamamahal nilang ama. Nag-iimbestiga na ang mga pulis. I told Sebastian and the police officers tungkol sa apelyidong Talero. Gabi na, at ang dami pa naming prosesong pinagdaanan matapos ang aksidente. Mga tanong, mga papeles, mga salaysay. Parang bawat minuto ay lalo lamang nagpapaalala sa akin na totoong nangyari ang lahat. "Serena...I'm asking you, are you sure about this?" Napatingin ako sa kaniya. His eyes were still focused on the road, but I could see the wariness in them. His jaw was slightly tense as he kept driving through
SERENA'S POVNakuha ni Sebastian ang baril mula sa isang lalaki at ipinasa ito kay Marian, na agad naman itong itinutok sa kaaway na lalaki upang pigilan itong gumalaw. Her hands trembled slightly as she kept the gun pointed at him, her eyes never leaving his movements. The man slowly raised his hands, knowing that one wrong move could cost him his life.Hindi ko kilala ang mga lalaking ito. Pero isa lang ang alam ko, galing sila sa isang partikular na amo na gustong kunin ang briefcase ni Mang Nardo dahil naglalaman ito ng kontrata niya sa misteryosong lalaki, at alam kong hindi lang basta kontrata ang nasa loob noon. Nandoon ang isang bagay na maaaring magpatunay sa kawalang-sala ni Papa.I couldn't stop worrying about them. My eyes darted from one man to another, trying to understand what was happening. My heart was pounding so hard that I could almost hear it in my ears. Every second felt like it was stretching longer than the last, and I hated the fact that I couldn't do anything
SERENA'S POVSebastian walked toward us with his hands tucked into his pockets, his casual clothes doing very little to hide the authority he naturally carried. His eyes moved from me to Marian before briefly scanning the street behind us."Let's go inside, before anyone suspects us" Sabi pa ni Sebastian.Nang biglang may taxi na pumarada.Lumabas si Mang Nardo. His face looked tense, and his eyes immediately searched the area before settling on us. He closed the taxi door quickly and walked toward us with hurried steps."Ma'am, Sir" Yumuko siya pagkalabas niyaHawak niya ang isang briefcase. Mahigpit ang pagkakahawak niya rito, as if the contents inside were the only thing keeping him safe."Narito ang lahat ng ebidensya" Sabi niya"Mamaya na natin pag-usapan. Pumasok na tayo sa loob"Naglakad kami papasok nang biglang."Sir!!" Sumigaw si Marian.Lumingon kami ni Sebastian at nakita ang isang van na pumarada. Bumaba ang tatlong tao at hinila si Mang Nardo papalapit sa kanila. May dal
SERENA'S POVKinabukasan, nag-ayos na ako para sa sarili ko. Hindi lang ako nag-ayos sa pisikal, pero pati na rin sa mga emosyon ko na maaaring pumutok kapag nalaman ko kung sino talaga ang nasa likod ng mga ito. Pinilit kong pakalmahin ang sarili ko habang inaayos ang buhok ko at tinitigan ang sarili ko sa salamin. I needed to be ready, not just for what I might see, but for whatever truth was waiting for me.I wore something simple and casual, nothing that would make me stand out. Isang plain na fitted shirt, light-colored jeans, at isang pares ng simpleng sneakers. I tied my hair loosely behind my head and carried a small sling bag across my body. Walang alahas, walang mamahaling gamit, at walang kahit anong maaaring makatawag ng pansin.Bumaba ako at nakita si Sebastian. Naka-oversize black T-shirt siya na bahagyang nakalugay sa katawan niya at cargo pants na nakalapat nang maayos sa mahahaba niyang binti. His sleeves revealed his strong forearms, while his messy hair made him loo
SERENA'S POVMakalipas ang dalawang oras na paglalakad ay nakarating na ako sa labas ng bahay namin. Nanginginig ang katawan ko sa lamig dahil basang-basa ako sa ulan.I pressed my purse against my chest, silently praying that everything would be alright.Ngunit nang makita ko ang tanawin sa harap
SERENA'S POV"Ahh!!!"I screamed my lungs out nang makita ko ang sarili kong hubad at nakahiga sa isang malaking kama. Ang mas malala pa, may katabi akong hindi kilalang lalaki na nakahubad at nakatalikod habang natutulog.I covered my mouth as my eyes widened in shock. Lumingon-lingon ako sa palig
SERENA'S POVKinabukasan, nagising ako sa malambot at malawak na kama ng hotel suite. Ang mamahaling puting kumot ay nakabalot pa rin sa aming tatlo habang ang mahinang sikat ng araw ay dahan-dahang sumisilip mula sa malalawak na bintana. Ang ginintuang liwanag nito ay tila marahang humahaplos sa m
SERENA'S POVMatapos kong pirmahan ang kontrata, I noticed Sebastian's satisfied face. Hindi ko akalain na siya ang CEO ng L-Electronics. Kung tutuusin, medyo bata pa siya para pangunahan ang ganoon kalaking kompanya.Maraming clause na inilagay si Sebastian sa kontrata, kabilang ang: Clause 2, act







