Chapter 1: Cold-hearted Boss

Cloud Serravalle

"Sir… ito na po ang mga dokumento na hinihingi niyo kanina," My secretary says in a flirty way while she is handling all the documents that I need for today.

Bahagya ding nakataas ang kanyang palda na tila ba sinadya niya itong iangat bago pa man siya pumasok sa loob ng aking opisina.

I scan her from head to toe, and by simply looking at her, I know she is no different from the other secretary that I hire. Hindi ko na nga mabilang kung pang-ilang sekretarya na ba siya na dumaan sa akin ngayong buwan pa lang pero mukhang kailangan ko na namang tumawag sa HR department para muling magpahanap ng panibagong sekretarya.

“Just leave it on my table and you can leave,” malamig na wika ko pa sa kanya kasabay ng pagsandal sa aking upuan at ang panaka-nakang pagmamasahe ng aking sentido dahil sa biglang pagpintig nito.

Ngunit imbis na sundin ang aking utos ay walang pakialam namang lumapit ang babae papunta sa aking pwesto bago nito marahang minasahe ang aking ulo.

"Masakit po ba ang ulo ninyo sir? I think I can give you a massage. Magaling po akong magmasahe," malamyos na wika pa niya habang sinisimulan na rin niyang masahihin ang aking ulo.

Hinayaan ko lang siya sa kanyang ginagawa dahil tunay nga na magaling ito. Kahit papaano ay guminhawa ang sakit ng ulo na aking nararamdaman kaya naman ilang minuto pang ipinikit ko ang aking mga mata.

Ngunit sa paglipas ng minuto ay unti-unti ko na ring nararamdaman ang pagbaba ng kanyang haplos mula sa aking ulo papunta sa aking balikat at hanggang sa marating nito ang aking matipunong dibdib.

"What are you doing?" agad na agap ko sa kanyang kamay nang tangkain niyang alisin ang pagkakabitones ng aking polo.

Isang kinakabahang ngiti naman ang kanyang ibinigay sa akin bago siya muling kumilos upang tuluyan nang mapunta sa aking harapan.

"Trying to give you a massage, sir, with extra service," wika pa niya kasunod ng pagpasada ng kanyang dila sa kanyang mga labi.

She is beautiful, no doubt of it. Ngunit dahil sa kanyang ginagawa ngayon ay tila kahit gaano kaganda ang kanyang itsura ay hindi ko maiwasan ang tingnan ang babaeng nasa harapan ko nang may pandidiri. Sino ba namang matinong babae ang lalapit sa katulad kong lalaki at walang pakundangan kung ialay ang sarili niya sa akin.

I smirked on what I thought and immediately grab her on her boobs. Madiin kong dinakmal ang kanyang dibdib at walang pakundangan itong nilamas bago siya walang ingat na hinila palapit sa akin.

Dinig ko naman ang impit niyang daing marahil dahil sa sakit na kanyang nararamdaman sa bawat pagpisil ko sa kanyang katawan.

"You want this, right? You're offering yourself to me without hesitation, despite of knowing that I already have girlfriend," may diin kong sabi pa sa kanya bago walang pasabing iniangat pa lalo ang kanyang suot na palda.

Hindi naman mapigil ng babae ang mapaluha matapos kong sirain ang suot niyang underwear at walang habas na paglalabasmasok ng aking daliri sa kanyang kaselanan.

I give her want she want, I make her cum using my fingers multiple of times at nang makitang wala na siyang lakas pa ay hinayaan ko na siyang humandusay sa sahig bago ako tumayo at naglakad.

Ngunit bago pa man ako tuluyang lumabas ng aking opisina ay muli ko naman siyang nilingon para sa huling bilin ko sa kanya.

"I will only give you fifteen minutes. Clean up all your mess here and leave," ani ko pa sa kanya bago akmang bubuksan na ang pinto nang muli ko siyang harapin. "By the way, before you go home, visit the HR department first. Get you first and last salary because your fired," patuloy ko pa bago tuluyang lumabas ng opisina.

Imbis na pumunta sa cafeteria ng kumpanya dahil oras na rin naman ng pananghalian ay mas pinili ko naman ang umakyat na lang sa pinaka-rooftop ng aming gusali.

Nang makitang walang kahit sino ang nandoon ay saka ko naman inilabas ang isang kaha ng sigarilyo sa aking bulsa bago ako nagsindi ng isa para pakalmahin lang ang aking sarili.

I just feel frustrated and at the same time angry. Hindi ko nga lang mawari kung para sa ibang tao o sa sarili ko ang galit na aking nadadama sa ngayon.

Madiin kong naipikit ang aking mga mata kasabay ng sunod-sunod na mabibigat kong paghinga para lang mapakalma ang aking sistema.

I know that my secretary will not do such action kung walang nakarating dito na bali-balita. Dahil alam ko na sa kabila ng takot ng mga empleyadong meron ang aming pamilya sa kumpanyang ito, ay malaya pa rin silang nakakapag-usap-usap lalo na sa kalagayan ko.

It’s been four years now since I was diagnosed with Erectile Dysfunction, isang bagay na hindi ko naman nararanasan noong mga panahon na nandito pa siya.

I’m a sexually active and totally healthy man, pero sa hindi ko malamang dahilan ay kasabay ng kanyang pag-alis ang pagkawala ko na rin ng gana sa maraming bagay.

Muli kong hinithit ang sigarilyo na aking hawak at kasabay ng pagbuga ko sa hangin nito ay siya rin namang pagpasok ng isa sa pinakamatalik kong kaibigan.

“I heard you fired your new secretary again, huh? Pang-ilan na ba iyon ngayong buwan?” nakangising wika ni Rehan bago nito inagaw ang sigarilyong aking hawak.

“Ang bilis naman ng balita, wala pang sampung minuto nang sisantihin ko iyon ah,” sabi ko naman bago muling naglabas ng isang stick ng sigarilyo at saka ito sinindihan.

Natawa naman ito habang umiiling-iling pa. “Magtaka ka kung hindi ko agad malaman iyon, eh pagdaan ko pa lang sa opisina mo kanina, ang umiiyak na sekretarya mo na ang bumungad sa akin habang nagliligpit ng gamit,” ani pa niya.

“It’s her fault, so don’t look at me like I’m the most cold-hearted boss,” sabi ko naman bago humarap at kumapit sa barandilya na kanina ay aking sinasandalan. Hindi ko rin maiwasan ang mapatingala upang masdan ang kulay asul na kalangitan habang nilalanghap ang sariwang hangin dahil sa mga maliliit na halaman na nakapaligid sa kabuuan ng rooftop.

“Wala naman akong sinabing kasalanan mo, after all it’s their fault. Simula pa lang naman ay sinabi mo na sa kanila ang mga bagay na ayaw mo, pero heto pa rin sila, lapit pa rin nang lapit sa iyo,” sagot naman ni Rehan bago niya minasdan ang mga maliliit na sasakyan na mabagal ang kilos sa aming ibaba.

“Maybe someone mentioned to her about my condition. Baka gustong malaman kung tama ba ang bali-balita o hindi,” patuloy na komento ko naman.

Malungkot naman akong nilingon ni Rehan dahil bukod-tangi siya lang ang nakakaalam ng aking kondisyon. Dahil maging ang pamilya ko ay walang kaalam-alam sa sakit ko.

“Wala pa rin bang progress?” nag-aalala pa rin niyang tanong.

Isang iling naman ang isinagot ko sa kanya kasabay ng muling pagbuga ng hangin sa aking bibig.

“Still nothing… ang sabi ng mga doktor ay normal naman daw lahat ng test sa akin… baka raw psychological ang dahil kung bakit ako nagkakaganito,” paliwanag ko naman sa kanya

Suminghap naman ito bago ako muling hinarap. “Baka naman kasi sa iisang babae lang iyan gustong tumigas,” malokong wika pa niya na nakapagbigay naman sa akin ng malalim na pag-iisip patungkol sa babaeng kanyang binabanggit kasabay ng muling pagbangon ng galit na matagal ko nang nais ibaon sa limot.