Chapter 5: Island

Seren Evangeline Del Valle

Alas-siyete pa lamang ng gabi ay nag-iimpake na ako. Mabigat man sa aking loob pero nang maisip ko ang sinabi ni Mika na mas mabuti pa ngang pumunta ako sa party ni Austin kaysa naman ang lalaki pa ang pumunta rito ay agad ko ring tinanggap ang imbitasyon niya. Mas nangibabaw kasi ang takot sa aking sistema na sa oras na makita niya ang anak ko ay agad nitong mapagtanto na isang Serravella ang batang inaalagaan ko ngayon.

“Mama… alis ka?” mahinang wika ni Cyrus habang nakasilip sa bakas na pinto ng aming silid.

He is a gifted and smart child kaya naman hindi na nakakapagtaka ang likas niyang pag-oobserba sa kanyang paligid.

At the age of three, he already knows how to read. Minsan nga ay nagtataka ako kung saan niya ba iyon natutunan dahil hindi ko pa naman siya tinuturuan ng mga ganoong bagay. As much as posible kasi ay gusto kong ma-enjoy niya muna ang pagiging bata niya.

But like what his pedia said before, she said that Cyrus is a gifted child. Noong una nga ay hindi pa ako naniniwala at mas pumasok pa sa isip ko na may diperensya ang anak ko dahil sa mga kakaibang bagay na kanyang ipinapakita noon sa akin habang siya ay lumalaki.

Unlike other children, Cyrus never made any sounds before, hindi rin siya nakikipag-usap sa akin gamit ang mga kakaibang himig hindi gaya ng mga bata na kaedaran niya.

Everytime he wants something what he will do is he will pull my hand and then point to the thing that he wanted. Kahit anong turo namin ni Daddy noon ng mga basic words ay talagang ayaw itong bigkasin ng anak ko.

Dinala na rin namin siya sa iba't ibang doktor noon sa kabila ng kakulangan namin sa pera para lang masigurado na walang diperensya ang anak ko, but all of them said the same thing, that my child is normal, that he doesn’t have any problem at all.

He was already two when we heard for the first time his voice. And unlike others, tuwid na noong magsalita ang anak ko at ang mas nakakagulat pa ay pareho niyang nauunawaan ang salitang Ingles at Tagalog. That is when his previous Pedia said that he is probably a gifted child. A child that learns through his observation, and very observant to his surrounding. Isang dahilan rin kung bakit ko mas piniling iuwi siya sa Pilipinas dahil sa mga naririnig at nakikita niya sa kanyang mga kalaro na minsan ay labis na rin niyang dinaramdam.

Sinenyasan ko naman siyang lumapit sa akin bago ako umayos ng upo sa aming kama. Binuhat ko rin siya at iniupo sa aking kandungan habang marahang hinahaplos ang kanyang itim na itim na buhok na nakuha pa niya sa kanyang ama. Kung sabagay, lahat naman nakuha niya kay Cloud, kaya nga takot na takot akong makita siya ninoman sa kanilang pamilya.

“Anak, need kasing mag-work ni Mama sa malayo eh,” panimulang paliwanag ko sa kanya. Hindi ko pa rin kasi nasasabi kay Cyrus ang tungkol sa pag-alis ko at sa pag-iwan ko sa kanya kay Mika.

“Hindi pwede sumama si Cyrus, Mama?” may bahid ng lungkot naman niyang tanong sa akin.

Marahan ko naman siyang pinaharap sa akin bago ko muling hinaplos ang kanyang munting mukha.

“Baby hindi kasi pwede eh. Kailangan si Mama lang ang pumunta dun. Kaya iiwan muna kita kay Ninang Mika ha, okay lang ba?” malumanay ko pa ring tanong sa kanya.

Tumango-tango naman ito na tila ba nauunawaan ang lahat ng aking sinasabi sa kabila ng kanyang batang edad.

“It’s okay Mama. Pwede mag-play kami ni Michaela until night Mama, pag wala ka?” tila naman nagningning ang kanyang mga mata sa isiping mahabang oras silang makakapaglaro ng kanyang kaibigan.

Hindi ko naman mapigilan ang mapatawa dahil sa kanyang iniaakto kaya naman niyakap ko na lang siya ng mahigpit bago ko nagawang sumagot sa kanya.

“Yes baby, you can play with her longer time. But when Ninang says stop, you will follow ha. 'Wag makulit kay Ninang okay ba?” paliwanag ko pa sa kanya.

Nagpatuloy naman sa paglalaro ang aking anak sa ibabaw ng kama habang ako naman ay nagpatuloy lang rin sa pag-eempake ng damit na aking dadalhin. Ang sabi kasi ni Austin at nasa tatlong araw kami roon sa isla na nirentahan niya kaya naman ilang pares ng damit rin ang dala ko.

Sakto namang pagsarado ko sa zipper ng aking bag ay siya namang pagtunog ng doorbell nang aming tinutuluyan kaya naman agad ako roong nagtungo. Hindi ko rin namalayan na kasunod ko rin pala si Cyrus kaya naman nang buksan ko ang pinto at nang makita niya ang kanyang ninang ay mas nauna pa itong bumati sa huli.

"Hi Ninang, where’s Ela?" ani pa nito kasunod ng pagsilip sa likuran ng kanyang ninang Mika.

Natawa naman kaming pareho at marahan na lang ginulo ng kaibigan ko ang kanyang buhok bago siya tuluyang sinagot.

"She's in our house, Cyrus," sabi pa ni Mika kaya naman ang anak ko ay agad na nagtungo sa sala para ipagpatuloy ang kanyang paglalaro.

"Nakapag-empake ka na ba?" baling na tanong naman ni Mika sa akin.

"Kakatapos lang. Pasok ka, may ulam ako rito na itinira talaga para sa inyong mag-ina," pag-aanyaya ko naman sa kanya.

"Anong oras pala ang alis mo bukas?" muling usisa pa niya habang patungo kami sa kusina.

"Yun nga, friend, maaga kasi ang alis. Ang sabi ni Austin ay may shuttle daw na mag-aabang sa amin sa may bus station papunta sa airport. Tapos mula roon naman, may private plane na magdadala sa amin sa isla. Kaso kailangan alas-tres ng madaling araw ay nasa bus station na ako," paliwanag ko naman sa aking kaibigan.

"Sobrang aga naman pala. Paano si Cyrus mo? Gusto mo ba na sa akin na siya matulog ngayong gabi, para hindi na rin siya humabol sa iyo bukas?" suhestiyon pa niya kaya naman agad naming kinausap ang anak ko. Tila naman mas matimbang dito ang excitement na makalaro ang kanyang kaibigan kaya naman wala itong pagdadalawang-isip na sumama sa kanyang ninang.

Buong magdamag ay halos hindi ako makatulog dahil sa kakaibang pakiramdam na lumulukob sa akin. Hanggang sa makarating na ako sa bus station at madala na kami sa airport ay hindi pa rin nawawala ang kaba sa aking dibdib.

Sa buong durasyon ng aming biyahe ay nananatili lang na nakasara ang aking mga mata ngunit ang diwa ko ay gising na gising.

Paglapag naman ng aming sinasakyang eroplano ay isang coaster van naman ang agad ring sumalubong sa amin. Ito naman ang magdadala sa aming grupo sa pier kung saan nakaabang naman doon ang bangka na magdadala sa amin sa mismong isla na sinasabi ni Austin.

Habang nasa bangka at papalapit kami nang papalapit sa nasabing isla, palakas naman nang palakas ang kaba na aking nararamdaman. Hanggang sa tuluyan na rin naming marating ang lugar kung saan nakaabang ang tatlong lalaki na ni sa hinagap ay hindi ko inaakalang makikita ko muling magkakasama.

Mas lalo namang tumambol ang kanyang puso lalo na nang mapadako ang kanyang paningin sa lalaking nasa gitna nilang tatlo. Ang lalaking tangi niyang minahal, pero nais na niyang ibaon sa limot.