LOGINClara Santos POV Sabado ng hapon. Medyo makulimlim ang langit pero presko ang hangin dito sa veranda. Nakahanda na ang meryenda sa lamesa—juice at ilang piraso ng biscuit. Ngayon ang schedule ng pagpunta ng mga ni-refer ni Aling Nena na gustong pumasok bilang part-time helpers sa aming munting processing area. "Hon, okay na ba 'yung itsura nung garage? Baka may mga nakakalat pang tool box doon, matisod sila," untag ko kay Sebastian na kasalukuyang nag-aayos ng kanyang suot na polo shirt. "Nilinis na nina Rico at Ben kaninang tanghali, Clara. Malinis na pati 'yung stainless tables. Gusto ko kasing makita nila agad na seryoso tayo sa sanitation," sagot ni Sebastian habang tinitignan ang kanyang relo. "Dapat nandito na sila anytime soon." "Kuya, Ate, nandyan na yata sila! May tricycle na huminto sa tapat," tawag ni Diana mula sa gate. Maya-maya, pumasok si Aling Nena kasama ang dalawang babae. Ang isa ay mukhang nasa late 30s, medyo mabilog at masayahin ang mukha. Ang isa naman ay m
Clara Santos POV "Hon, sigurado ka ba rito? Ang laki nito ah," puna ko habang nakatitig sa dalawang mahabang stainless steel tables na kakarating lang sa tapat ng bahay namin. Ito ang naging desisyon ni Sebastian pagkatapos ng meeting namin kay Chef Marcus. Dahil kailangan na naming mag-supply ng bultuhan, hindi na kakayanin ng dining table lang namin ang preparation. Kailangan na naming i-convert ang lumang garahe sa gilid ng bahay bilang isang mini-processing area na pasado sa standards ng hotel. "Kailangan natin 'to, Clara. Kung gusto nating maging seryosong supplier, kailangan nating ayusin 'yung kitchen workflow natin," paliwanag ni Sebastian habang tinutulungan si Ben na i-unloading ang mga tables mula sa truck. "Rico, dahan-dahan sa kanto, baka magasgas 'yung kanto niyan." "Opo, Sir. Grabe, ang kintab naman nito. Mukhang nasa totoong restaurant na tayo," manghang-manghang sabi ni Rico habang hinahaplos ang ibabaw ng lamesa. "Hindi lang 'yan, Rico. Pati 'yung storage ng mga
Clara Santos POV "Sebastian, 'yung necktie mo, medyo tabingi. Wait lang," sabi ko habang pinipigilan siya sa paglalakad palabas ng pinto. Inayos ko ang kwelyo ng kanyang light blue na polo shirt. Bihirang-bihira magsuot ng ganito si Sebastian simula nung lumipat kami sa probinsya. Madalas ay t-shirt at cargo shorts lang siya, pero ngayong umaga, kailangan naming magmukhang seryosong business partners. Pupunta kami sa Heritage Hotel para sa pinakahihintay na tasting session kasama ang kanilang Executive Chef. "Salamat, Hon. Kinakabahan ako na ewan," pag-amin ni Sebastian habang tinitignan ang sarili sa salamin sa hallway. "Parang mas madali pang mag-present sa board of directors noon kaysa humarap sa isang chef ngayon." "Kayang-kaya mo 'yan. Isipin mo na lang, ikaw ang expert dito dahil ikaw ang nagtanim niyan," pagpapalakas ko ng loob sa kanya. "Sir, Ma'am, ready na po 'yung pickup. Naka-secure na po sa cooler 'yung mga samples para hindi mainitan sa byahe," sigaw ni Ben mula sa
Clara Santos POV Alas-otso na ng umaga nang magmulat ako ng mata. Totoo nga ang sinabi ni Sebastian kagabi; walang nag-set ng alarm. Nanibago ako sa katahimikan dahil kadalasan, sa ganitong oras ay naririnig ko na ang kalansing ng mga stainless steel tables o ang sigawan nina Rico at Ben sa labas habang nagkakarga ng mga crates. Pagbaba ko sa kusina, nakita ko si Sebastian na nakatalikod, seryosong nagluluto. Nakasuot lang siya ng maluwag na pambahay na short at t-shirt, malayo sa pormal na polo shirt niya kahapon nung bumisita ang mga taga-DA. "Morning, Hon. Himala, ikaw ang naunang bumangon," bati ko habang dumeretso sa water dispenser para uminom. Lumingon siya at ngumiti, bitbit ang sandok. "Morning. Sabi ko sa 'yo 'di ba, rest day natin? Inunahan ko na kayo magluto para paggising niyo, kain na lang. Nag-prito ako ng tinapa at gumawa ng garlic rice. 'Yung garlic, hiningi ko doon sa rejects ni Ate Tess kahapon." "Kahit kailan talaga, hindi mo matitiis na hindi gamitin 'yu
Clara Santos POV"Huling hirit na 'to, guys. Konting push na lang, makakauwi na rin tayo sa farm," sabi ni Sebastian habang inaayos ang huling set ng mga bote sa display table.Ikatlo at huling araw na ng Regional Trade Fair. Ramdam ko na ang bigat ng mga binti ko at ang puyat sa ilalim ng mga mata ko, pero nakakabuhay ng dugo ang makita na halos kalahati na lang ng stocks namin ang natitira sa ilalim ng table. Ang amoy ng convention center—halo ng malakas na aircon, iba't ibang pagkain, at ang pamilyar na bango ng aming toasted garlic—ay tila naging parte na ng sistema ko nitong mga nakaraang araw."Ate, tignan mo 'yung pila sa registration. Mukhang mas maraming tao ngayong Linggo ah," pansin ni Diana habang naglalagay ng lipstick gamit ang maliit niyang salamin. "Dapat ready na tayo. Rico, 'yung samples natin, paki-check kung sapat pa 'yung pandesal.""Opo, Ma'am Diana. May tatlong supot pa po tayo rito. Sapat na siguro 'to hanggang lunch, tapos bibili na lang ako sa labas kung kail
Clara Santos POVAlas-otso pa lang ng umaga sa ikalawang araw ng Regional Trade Fair, pero mas relax na ang pakiramdam ko kaysa kahapon. Nandito na kami sa loob ng convention center, nag-a-unpack ng mga extra boxes na dinala nina Ben at Rico mula sa sasakyan. Ramdam pa rin ang lamig ng aircon na humahalo sa amoy ng kape mula sa katabing booth."Ate, check mo 'yung stocks natin. Parang mas mabilis maubos 'yung Extra Hot kaysa sa Original ngayong umaga," sabi ni Diana habang naglalagay ng presyo sa mga bagong labas na bote."Kasi 'yung mga bumili kahapon, nag-post yata sa Facebook group ng foodies dito sa probinsya. May mga nagpunta rito kanina, hinahanap specifically 'yung pinakamaanghang," sagot ko habang inaayos ang pagkakalinya ng mga flyers.Lumapit si Sebastian na may bitbit na dalawang tray ng mainit na pandesal. "O, breakfast muna habang wala pang masyadong crowd. Rico, Ben, kain na muna kayo.""Salamat po, Sir!" sabay na sabi nung dalawa. Naupo sila sa gilid, sa may likod ng co
Clara Santos POV Nanigas ako sa kinatatayuan ko. Ang malamig na simoy ng hangin sa Wright Park ay humahampas sa balat ko, kasabay ng tensyong unt-unting sumasakal sa akin. Nasa gitna ako ng dalawang lalaki. Sa harap ko, si Julian na nakahawak sa pinto ng sasakyan, handa akong isama sa pag-alis. S
Clara Santos POV Nakahiga lang ako at nakatitig sa kisame. Madilim na sa labas at tanging ang patak ng ulan sa bintana ang naririnig ko, pero mas magulo ang isip ko. Paulit-ulit na bumabalik sa akin ang report: “Suppress the structural report.” Isang maikling utos na sumira sa buhay namin. Nari
Clara Santos POV Nagising ako kinaumagahan na nasa rocking chair pa rin. Masakit ang leeg ko at medyo naninigas ang binti ko. Napansin ko ang isang makapal na kumot na nakabalot sa akin. Si Sebastian. Kahit nag-aaway kami, hindi niya nakakalimutang siguraduhin na hindi ako lalamigin. Dahan-daha
Clara Santos POV Alas-onse na ng gabi pero dilat na dilat pa rin ang mga mata ko. Nakahiga ako sa kama, nakatitig sa kisame habang nararamdaman ang bawat galaw ni Lucas sa loob ng tiyan ko. Limang buwan na, at ramdam ko na ang bigat sa bawat pag-ikot ko sa kama. Sa kabilang kwarto, naririnig ko a







