Kabanata 3

"Anong nangyari sa kanya?" Tanong ko sa mga lalaking nakapaligid kay Dante.

Hinawi ko ang lalaking nakaharang kay Dante, sinuri ko ang lalaki, namimilipit pa rin ito sa sakit. Namamawis ang buong katawan.

"Arghhh!!! F*ck!"

"Nabaril po siya sa may bandang tiyan, ma'am," saad nang isang lalaki.

Nabaril? Bakit naman na baril ang lalaking toh? Ano bang ginawa niya.

"Kuhanin mo ako ng gloves saka mask," utos ko sa kanila. Agad naman nilang sinunod ang utos ko, inilahad nila sa akin ang mask saka gloves na hiningi ko.

Hindi ko alam sa sarili ko kung bakit tinutulungan ko ang taong pinakaayaw ko na sa tingin ko ay papatayin ako. Maybe because I have a heart of a doctor? Ayaw kong makakita ng taong nahihirapan, gagawin ko ang lahat para maging mabuti sila, ito naman ang dahilan kung bakit ako nag-doctor hindi ba? Ang makatulong.

Napabuntong hininga ako saka sinira ang polo ni Dante, napalunok ako nang bumungad sa akin ang mga pandesal niya, hindi ko alam sa sarili ko pero binilang ko ito, 8 pack abs!

Napailing ako dahil sa sariling ka gag*han. 'Isipin mo, masama siyang tao. Binili ka niya hindi ba? Tutulungan mo lang siya, malay mo papalayain ka niya.' Pakiusap ko sa'king sarili.

"W-why ripe it? You could just unlock na bottons," nahihirapang wika niya.

Tama nga naman siya, bakit ko ba sinira? Puwede namang alisin na lang ang butones.

Hindi ko siya pinansin, tinignan ko ang sugat niya na ngayon ay rumaragasgas ang pulang likido roon, agad kong namataan ang bala ng baril doon.

Bumaling ako sa mga tauhan niyang prenteng nanonood lamang sa amin. "Kuhanan niyo ako ng gunting at panyo." Utos ko sa kanila. "I handa niyo rin ang hilo at dagom."

Nang makuha ko ang gunting na inilahad nila sa akin, agad kong sinimulan ang operasyon kahit na walang anesthesia.

"Kaya mo ba na walang anesthesia?" Tanong ko sa kanya.

Namumutla na ang kanyang labi, naka-mask pa rin siya kaya tanging labi niya lamang ang na kikita ko at ang mariin na pagpikit niya. Iniinda ang sakit.

Tumango siya. "Arghhh just do it!!" Sigaw niya.

Nainis naman ako sa pagsigaw niya kaya idiniin ko ang kamay ko sa kanyang sugat, ayan tuloy sigaw ng sigaw.

"Argg!! The f*ck? Are you going to kill me?" Sigaw niya nanaman.

Hindi ko na siya pinansin at nagsimula nang operahan siya, sigaw at ungol sa sakit ang naririnig ko sa kanyang bibig. Walang anesthesia na inoperahan ko siya kaya damang dama niya ang 100% na sakit.

"F*ck!!! F*ck!" Walang katapusang mura niya.

Tutok na tutok lamang ako sa ginagawa ko, namamawis na ako. Nahihirapan akong kunin ang bala sa kanyang tiyan na tanging gunting lang ang gamit.

Mabuti na lang at hindi ito tumama sa kahit na anong organs niya, nag-stay lamang ito sa kanyang muscle kung saan naka-locate ang kanyang abs. The abs save him.

Nang matapos kong kuhanin ang bala ng baril sa kanyang tiyan, agad ko namang tinahi ang kanyang sugat. Walang humpay ang sigaw niya, namamawis at umuungol sa sakit.

"Calm down, take a deep breath matatapos na rin toh." Aniya ko sa kanya. Mabilis ang kanyang paghinga at malalim.

"Just f*cking make it fast!"

"Ih kung i*****k ko tong gunting sayo? Puro ka reklamo." Naiinis na turan ko sa kanya. May lakas ako na loob ngayon na patulan siya, dahil sempre nakasalalay sa akin ang buhay niya ngayon, sana nga lang ay hindi ko ito pagsisihan mamaya.

At sana palayain niya na ako.

Tinapos ko na ang pagtahi sa kanyang sugat, pinunsan ko ang kanyang dugo sa tiyan. Pinulupot ko nang tela ang kanyang tiyan at tapos na. Pagkatapos ay natulog na siya.

"Punasan niya ang boss niya, bihisan niyo." Utos ko sa kanila, puno kasi ng pawis ang lalaki, at aircon pa ang silid, hindi puwede yun dahil baka magkaroon pa siya ng mas malalang sakit.

Tumalikod ako para hayaan silang bihisan at alagaan ang kanilang boss, alangan tumingin ako? Humarap? Edi makikita ko ang snake ng boss nila? Hindi pa ako ready. Kahit na ilang b*rat na ang nakita ko at inoperahan ko, may kakaiba pa rin kay Dante na hindi ko mawari. Dahil siguro masama siya? Kutob ko sa kanya ay mamamatay tao?

Natapos na nilang bihisan ito ay humarap na ako ulit. Tulog pa rin ang boss nila sa kama. Timing at may kumatok sa pinto, inunlock nila ito saka pinapasok ang isang lalaking doctor. Ito na ata ang tinutukoy nilang doctor kanina.

Sinuri niya ang kalagayan ni Dante, na mahimbing na natutulog sa kama.

"Alisin niyo kaya ang maskara niya? Ako yung nahihirapan sa kalagayan niya." Puna ko sa kanila.

Feeling ko kasi nahihirapan ang balat ng mukha niya sa suot niyang maskara. Bakit ba siya nakamaskara? Pangit siguro siya. Maganda naman ang katawan niya, ewan ko lang sa mukha niya.

"Hindi po yun maaari, ma'am." Magalang na sagot sa akin ng isang lalaki.

"Ikaw ang gumamot sa kanya?" Tanong ng doctor sa akin.

Tumango ako. Sinuri niya si Dante, tinignan kung may mga sugat pa ba ito.

"Medyo mainit siya, na infection sa bala ng baril na tumama sa balat niya, ilang araw muna siyang hihiga muna at magpapahinga." Aniya. Binalinga niya ang mga lalaking nakapaligid sa sulok ng silid.

Kung titignan parang may namatayan, naka-all black kasi sila saka ang mga mukha nila ay parang binagsakan ng langit at lupa sa sobrang tamlay at walang emosyon, lahat sila ay naka-poker face lang.

"Sabihin niyo sa boss niyo na huwag siyang maging maligalig. Kung hindi, ako mismo ang magtuturok sa kanya ng lason." Giit ng doctor sa kanila.

Sa palagay ko ay malapit ito kay Dante. Nakayanan niyang makapagsabi ng ganyan sa lalaki ih.

Tumango ang mga kalalakihan sa kanya.

Nagtataka pa rin ako kung bakit nabaril siya. Ano bang ginawa niya? Saka sino ba talaga siya?

Bumaling ulit sa akin ang doctor na lalaki. "Ngayon lang kita nakita ah." Aniya.b

Bubuka na sana ang bibig ko para magsalita pero inunahan ako ng isa sa mga lalaki.