로그인
📢 สวัสดีนักอ่านทุกคนค่ะ 📢
ใครที่แวะเวียนผ่านไปผ่านมา เข้ามาลองอ่านกันก่อนได้น๊า
❤ ฝากกดหัวใจ กดเข้าเฟบ เป็นกำลังใจดี ๆ ให้กับไรต์ด้วยนะคะ ❤
เป็นคนอ้อนไม่เก่ง แต่รักนักอ่านทุกคนน๊า มีใครที่ตามมาจากเรื่องอันดากันบ้างไหมคะ
ตอนนี้ถึงคิวของน้องสาวฝาแฝดแล้วค่ะ
ไม่มีนอกกาย ไม่มีนอกใจ
มีแต่ความคลั่งรัก เน้นจูบ เน้นกอด เน้นจับกด เน้นพระเอกจับนางเอกทำเมีย 🤣
ในเรื่องมีภาพประกอบ 🔞 รวมถึงภาพอื่น ๆ เพื่อความฟินในการอ่านทักมาขอภาพประกอบได้นะคะ สำหรับคนที่ซื้อรายตอนพร้อมหลักฐานจนจบเรื่อง ทักมาที่เฟซบุ๊ก Sher Sherlina
เขาชอบจูบ เธอชอบกัด ชอบหาเรื่องให้เขาปลุกปล้ำ
"คืนนี้ผมยัดเยียดสถานะผัวให้คุณเอง"
Spind Around บังเอิญร้ายให้รัก
พายุ วิเศษพิพัฒน์นุกูล l หล่อ สูง ยาว ไซซ์60
อายุ 25 ปี
สาว ๆ ในโซเชียลต่างตั้งฉายาให้เขาว่า
"หล่อกินคน หล่อเกินมนุษย์ เหมือนเทพบุตรออกมาจากโลกนิยาย"
พายุเป็นผู้ชายขยัน มีความสามารถ เก่งรอบด้าน แต่ไม่เคยมีแฟน มัวแต่ทำงาน ไม่เหลียวแลมองใครคนไหน
จนได้มาเจอกับฟ้าใส หญิงสาวในคืนนั้น เขาจำเธอไม่เคยลืม เธอคือคนที่เปลี่ยนความคิด
เปลี่ยนทุกอย่างแม้กระทั่งหลักวิชาการทางวิทยาศาสตร์เขายังต้องโยนมันทิ้ง แล้วหันมาพึ่งเรื่องความเชื่อ (ส่วนบุคคล)
ฟ้าใส ญาตาวี อัครเดชโภคิน l สวย ตัวเล็ก อุ้มง่าย
อายุ 22 ปี นักศึกษาวิศวโยธาปี 4
เธอเป็นสาวสวยครบเครื่อง ทั้งรูปร่างและหน้าตา ฐานะครอบครัวที่ไม่ธรรมดา
ไม่เคยปิดกั้นตัวเองในเรื่องของความรัก เป็นสาวเฟรนลี่ แต่เบื่อง่าย เพราะเน้นคุยไม่เน้นคบ
ไม่ไปต่อก็แค่พอ ชอบเป็นฝ่ายบอกเลิกมากกว่าบอกรัก
แต่กับพระเอกอาจจะเป็นข้อยกเว้นสำหรับเธอ เจอหน้ากันทีไรต้องมีเรื่องกันทุกที
โดยเฉพาะเรื่องบนเตียง
ขอแถมคู่รอง เป็นแนว ชายรักชาย
เขียนแนวนี้เป็นครั้งแรก ตอนสั้น ๆ ไม่ยาว เนื้อหาจะอยู่ในเรื่องเลยค่ะ
ถ้าผิดพลาดตรงไหนไรต์ต้องขอโทษไว้ตรงนี้ด้วยนะคะ
แนะนำตัวละคร
เวย์ อายุ 27 ปี เจ้าของผับ - บาร์
เขาผู้เคยผิดหวังเรื่องความรัก แต่ก็ไม่เคยหมดหวัง
จนได้มาเจอกับ...
โยชิ อายุ 22 ปี เรียนวิศวโยธาปี 4
ผู้ชายรุมจีบเพราะคิดว่าเธอเป็นผู้หญิง แต่แท้จริงแล้วไม่ใช่
มีวาสนาเรื่องผู้ชาย แต่ก็ไม่เคยสมหวัง พอรู้ว่าเธอคือเพศสภาพก็ต่างหายหนีกันไป
"คุณรู้ใช่ไหมคะ ว่าโยไม่ใช่.."
"ผมรู้ว่าคุณไม่ใช่ผู้หญิง โลกมันเปิดแล้วนะครับ อย่ากังวลไปเลย"
"คุณไม่ใช่โย คุณไม่เข้าใจ"
"ผมก็เคยผิดหวัง เคยอกหัก"
กดติดตาม คอมเมนต์ เพื่อเป็นกำลังใจให้ไรต์ด้วยนะคะ
หากผู้ใดละเมิดนำไปเผยแพร่ ทำซ้ำ หรือดัดแปลง นปก.Sherlina จะดำเนินตามกฎหมายคุ้มครองสิทธิทางปัญญา พ.ร.บ.ลิขสิทธิ์ 2537 ในทันที ทั้งจำและปรับ
EP.30ฟ้าใสกลับถึงบ้านพร้อมพี่ชายตัวดี สุดสัปดาห์นี้เธอจะไม่ได้เจอหน้าพายุถึงสองวัน ครั้งก่อนเธอก็ไม่ได้กลับบ้าน อ้างว่าอยู่ทำรายงานกับเพื่อน แต่ความจริงเธออยู่กับพายุ คุณแม่ย้ำและกำชับให้เธอกลับบ้าน เพราะท่านมีเรื่องอยากจะคุยด้วย ฟ้าใสเหมือนคนวิตก คิดไปต่าง ๆ นา ๆ โทษพี่อันดาก่อนอันดับแรก ว่าแอบไปฟ้องอะไรคุณพ่อคุณแม่อีก ซึ่งเธอได้คำตอบมาว่า‘ฟ้อง เรื่องที่ฟ้าเอาผู้ชายมานอนห้อง’ อยากจะทุบให้หลังแอ่น“กลับมาแล้วเหรอลูก” คุณแม่เธอเอ่ยถาม ยิ้มละไมเมื่อเห็นหน้าลูกสาว ลูกชายกลับถึงบ้าน “ค่ะคุณแม่ คิดถึงคุณแม่ที่สุดเลย” ฟ้าใสอ้าแขนเดินเข้าไปกอดคุณแม่ ใบหน้าสวยซบบนเนินอก คนเป็นแม่ก็ชื่นใจ ไม่เจอหน้าลูกสาวมาหลายวัน “ปลอม” เสียงห้วนห้าวจะเป็นใครไปได้ อันดาพี่ชายฝาแฝดเธอ ฟ้าใสแยกเขี้ยวใส่มองค้อนอันดา เกิดมา 22 ปี ไม่เคยพูดกับน้องนุ่งดี ๆ เลยสักวัน“พี่อันดาว่าฟ้า”“ไปแกล้งน้องทำไม อันดา” เอาเลยค่ะคุณแม่ ว่าเยอะ ๆ พี่อันดาน่ะติดผู้หญิง ไม่ต่างจากเธอหรอก แล้วมาทำเป็นฟ้อง “ผมพูดความจริง น้องติดผู้ชายครับ ชวนเข้าคอนโด พาขึ้นห้อง ไม่รู้ทำอะไรกัน” ทิ้งระเบิดไว้ให้น้องสาว ส่วนตัวเองวิ่งหนีขึ้นห
EP.29โยชิกลับถึงคอนโด อันดับแรกที่ทำคือหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วกดเข้าเกมส์ที่เล่นค้างไว้ จนกระทั่งมีข้อความเด้งขึ้น เป็นข้อความของภูริภัศ เธอได้อ่านทุกข้อความของชายหนุ่ม แต่ไม่คิดตอบกลับ โยชิกดปิดระบบเสียงและสั่น เพื่อกันการรบกวนการเล่นเกมส์ของเธอ “สบายใจกว่าเยอะ” จะได้ไม่คิดฟุ้งซ่านกับเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้ แต่ก็รู้สึกผิดหวังนิดหน่อย เมื่อชายหนุ่มผู้เป็นเจ้าของร้านไม่ได้สนใจเธอเลยสักนิด “เขาทำงาน จะมาสนใจอะไร” เขาไม่ผิด เธอก็ไม่ผิด แต่หัวใจเธอเนี่ยสิ โยชิแอบหวังเล็ก ๆ ว่าเขาอยากมีความสัมพันธ์ดี ๆ ร่วมกัน ถึงได้ทักข้อความมาหา นั่นแปลว่าเขาคิดถึงเธอใช่ไหม ถ้าเขาอยากให้เป็นเพื่อน โยชิก็พร้อมจะเป็นให้ แต่...กลัวหัวใจตัวเองมากกว่า มันคงไม่รักดีเท่าไหร่ ถ้าได้ใกล้ชิดเขามากขึ้น รักษาระยะคงไว้แบบนี้ อยู่ห่าง ๆ อย่างที่ควรจะอยู่ รู้ตัวเองดีว่าคงเป็นมากกว่านี้ไม่ได้ “อยู่แบบนี้มันดีอยู่แล้ว” เลิกคิดถึง แล้วกลับมาจดจ่อกับหน้าจอสี่เหลี่ยม “อ่าว นี่แม่งรีแรงค์เหรอเนี่ย โอ๊ยกูจะเครซี่” อีกฟากที่ยังคงนั่งรอข้อความตอบกลับจากโยชิ แก้วเหล้าสีอำพันวางตั้งตรงหน้า นิ้วเรียวยาวถูวนรอบปากแก้วไปมา
EP.28 คืนนี้โยชิตั้งใจจะไปบาร์ร้านเดิม ไม่ได้ไปมาเกือบสัปดาห์ กลัวถ้าไปบ่อยแล้วจะตกหลุมรักเจ้าของร้าน กระเทยอย่างเธอมีวาสนาหนุ่ม ๆ มาจีบเยอะ เพียงเพราะคิดว่าเธอเป็นผู้หญิง แต่พอรู้ว่าเธอเป็นเพศสภาพต่าง ก็หนีหายกันไปหมด แต่กับเขาคนนั้นโยชิรู้สึกว่าต่างจากผู้ชายที่เคยเจอ โยชิแค่ไม่อยากเอาความรู้สึกเทให้เขาจนหมดหน้าตัก เว้นระยะห่างนาน ๆ เจอครั้ง เซฟหัวใจเธอได้ดีที่สุด โยชิยังจดจำสายตาคู่นั้นได้ไม่ลืม เพราะแบบนี้โยชิถึงไม่อยากไปที่ร้านบ่อย ๆ เกิดใจเธอมันไม่รักดี ชอบเขาขึ้นมาจริง ๆ หัวใจคงเจ็บหนัก กลัวไม่สมหวัง ติ๊ง~มีเสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์ เป็นข้อความทางไอจี โยชิหยิบขึ้นมาดูVae : ใช่คุณโยชิหรือเปล่าครับ คนเปิดอ่านยังไม่คิดตอบกลับ ขอเข้าไปดูโพรไฟล์ก่อนว่าเป็นใคร “คุณ...” ยกมือขึ้นปิดปากอย่างไม่อยากเชื่อสายตา คนที่ทักข้อความมาหาโยชิ ก็คือภูริภัศหนุ่มหล่อเจ้าของร้านบาร์คนนั้น Yoshi : ใช่ค่ะ ตอบสั้น ๆ รออีกฝ่ายทักกลับมา ทว่าเพียงแค่เธอตอบก็ขึ้นคำว่าอ่านในทันทีVae : ผมเวย์นะ ไม่เห็นคุณมาที่ร้านเลย Yoshi : คืนนี้โยเข้าไปนะคะ Vae : ดีเลยครับ ผมจะรอ Yoshi : คุณหาไอจีโยเจอได้ไง V
EP.27พายุบังคับฟ้าใสออกกำลังกายหนึ่งชั่วโมงกับอีกสามสิบนาที ผิวกายอันขาวผ่องเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อ ฟ้าใสร้องงอแงตั้งแต่สิบนาทีแรก ทว่าพายุก็ยังคงบีบบังคับให้เธอออกกำลังกายจนจบ มีเขาเป็นเทรนเนอร์คอยกำชับในแต่ละท่า ดีกว่าไปจ้างคนอื่นให้เสียตังเปล่า ๆ พายุหยิบขวดน้ำใช้กล้ามท้องหมุนฝาขวดแล้วยกดื่ม ฟ้าใสเห็นเขาทำก็อยากทำบ้าง “โอ๊ย...ไม่เห็นทำได้เลย” “ทำอะไร” “ก็เปิดขวดน้ำ” ทำท่าตามเขา “ทำได้ยังไง”“ไปสร้างกล้ามก่อน ดูสิมีแต่ไขมัน” จับบีบส่วนเกินบนหน้าท้องเธอเล่น “มีไขมันแล้วจะไม่รักกัน”“พูดแบบนี้สงสัยอยากออกกำลังกายเพิ่ม” พายุยิ้มมีเลศนัย เขาบอกรักเธอทุกวัน เอาอะไรมาไม่รัก หลงจะตายอยู่แล้ว ฟ้าใสมองอย่างรู้ทัน ก่อนจะชวนกันไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วพากันไปออกกำลังกาย...บนเตียงลงทุนเปิดโรงแรมใกล้ ๆ เพราะทนกำหนัดที่เกิดในร่างกายต่อไปไม่ไหว สองหนุ่มสาวเดินเข้าประตูห้องพักของโรงแรม ต่างเข้าชาร์ตกอดรัดฟัดเหวี่ยงกันตั้งแต่หน้าห้องจนมาถึงปลายเตียง “เพิ่งรู้ว่าคุณชอบ...”“ชอบก็เพราะคุณ” ฟ้าใสตอบเอาใจ มองอีกฝ่ายด้วยสายตาชวนเสน่หา ในเมื่อมีความต้องการเหมือนกันทั้งคู่ก็ไม่มีความจำเป็นต้องปิ
“ใช่ แม่ไม่ชอบ ลูกก็รู้นี่เรื่องของมันกับแม่ของมัน” ใช้คำเรียกอีกฝ่ายอย่างจงเกลียดจงชัง เปรมมิกาไม่เคยให้ค่าพริตากับพายุ เป็นแค่ผู้หญิงจน ๆ สะเออะอยากจะเป็นคุณนายในบ้านหลังใหญ่ เธอทนเหม็นสาปความจนอยู่ชายคาเดียวกับพริตามานานนับสิบปี ไม่สิ มันนานมากกว่านั้น หิรัญคอยให้ท้ายพริตากับลูกชายของมัน เวลาที่เธอแยกเขี้ยวเหมือนนางมารยักษ์ สองแม่ลูกนั่นมีดีอะไรนัก หรือเพราะชินกลิ่นสาปความจนของพวกมัน “ผมอยากพักผ่อน” เขาต้องการรักษาเยียวยาบาดแผลหัวใจ แต่คุณแม่เขากลับพูดให้เกิดการไขว้เขว ทั้งที่เขาคิดอยากจะตัดใจ หลังจากนี้เขาควรจะฟังใคร ฟังตัวเอง หรือเปรมมิกา “จำสิ่งที่แม่พูด ค่อย ๆ คิด ถ้ามีอะไรปรึกษาแม่ได้ตลอด แม่รักลูกนะรัณ” จูบกลางกระหม่อมลูกชาย แล้วถอยตัวเองเดินออกจากห้อง “ความเหมาะสม” เขาและฟ้าใสเหมาะสมแค่เรื่องฐานะ แต่เรื่องหัวใจเขาไม่ได้มาครอบครอง แล้วสิ่งที่เปรมมิกาบอก มันจะไปสำคัญอะไร วินาทีนั้นเขาเลยตัดสินใจในทันที ถ้าเขาจะแพ้ ก็แพ้เสียตั้งแต่ตอนนี้ อย่าดันทุรังแย่งผู้หญิงของพี่ชาย วันนี้เขาเห็นทุกอย่างแล้ว ว่าหัวใจของฟ้าใสมีแค่พายุเพียงคนเดียว ฟ้าใสยืนเหี่ยวแห้ง ใบหน้าสวยบึ้งตึงมองค
EP.26เปรมมิกาเห็นลูกชายเดินขากะเผลกเข้าบ้าน เร่งรีบเดินเข้าไปถามด้วยความเป็นห่วง หรือว่าพารัณจะโดนใครทำร้าย เธอจะได้จัดการจับตัวมันมาทำโทษ “เป็นอะไรรัณ ใครทำลูก ทำไมเดินแบบนั้น” ประคองพารัณลงนั่ง สั่งแม่บ้านให้เรียกหิรัญมาดูอาการลูกชายเธอ “รถล้มครับ” “ตายจริง แม่บอกแล้วใช่ไหมขับบิ๊กไบค์มันอันตราย รถยนต์ที่บ้านเรามีตั้งหลายคัน ซูปเปอร์คาร์ก็จอดทิ้งไว้ทำไมไม่เอาไปขับ”“ผมชอบบิ๊กไบค์”“ให้แม่บ้านไปตามผมมามีอะไร” หิรัญถามเสียงเรียบ ใบหน้าเปรมมิกาดูร้อนรน “ลูกบาดเจ็บค่ะ รถล้ม” คนเป็นแม่สีหน้าซีดเซียว แค่ลูกเจ็บนิดเดียวเปรมมิกาก็แทบร่ำไห้ “ผมไม่เป็นไรครับ” “ไปตรวจหน่อยไหม ให้เจ้ายุมันมาตรวจให้ พี่เราเป็นหมอ” “จะให้มันมายุ่งทำไม” เปรมมิกาทำเสียงขึ้นจมูก ยิ่งพักหลังหิรัญเรียกพายุเข้าไปพบที่ห้องทำงานบ่อยครั้ง เข้าไปแต่ละทีก็นานสองนาน เธอถามอะไรไปหิรัญก็ไม่ปริปากพูด บอกแค่อยากคุยกับลูก แล้วพารัณไม่ใช่ลูกหรืออย่างไร “เปรม” เรียกชื่ออีกฝ่ายเสียงเข้ม เปรมมิกาถูกสายตาคมกล่าวตักเตือน พายุเป็นลูกชายคนโตของหิรัญอย่างน้อยก็ให้เกียรติกันบ้าง“แม่ครับ พาผมขึ้นห้องที” พารัณมีเรื่องอยากจะคุยกับคุณ







