Substitute Bride for Brother In-law

"Anak, sigurado ka na ba sa gagawin mo?" tanong sakin ni Papa. Ano pa bang magagawa ko kailangan ng kapatid ko ng tulong."Gusto niyo rin namang tulungan ko ang kakambal ko, hindi ba?""Anak, patawarin mo ako. Nilihim kong may kapatid at buhay pa ang mama mo. Ayoko lang kasing masaktan ka kung bakit niya tayo iniwan, ayokong mamuhi ka sa kanya dahil ipinagpalit niya ang buhay kasama ko sa buhay na mayroon siya noon."Ang totoo, hindi naman ako galit kay papa. Naiintindihan ko siya. Kay Mama? Galit? Siguro, masama ang loob dahil natiis niyang maghirap kami—ako. Lumaki akong salat sa yaman. Naiinggit ako kay Jessa, hindi niya naranasan ang mga naranasan ko, sigurado akong sa Pribadong Unibersidad siya nakapag-tapos. Samantalang ako? Isang Caregiver lang. Pero kahit ganun ay masaya ako, at proud ako sa sarili ko. Kung mayaman talaga sila mama, bakit hindi siya umupa ng private investigator para mahanap kami ni papa? Bakit nasaktong kung kailan niya kailangan ng tulong ko ay tsaka siya na

Sakay na kami ngayon ng sasakyan ni Gerald. Ano kaya ang tawag ni Jessa sa lalaking ito? Nakakailang naman kung tatawagin ko siyang hon? Babe? Bhe? Sweetheart?Parang kinilabutan ako! Mas mainam pa sigurong Gerald nalang!"Gerald, ibaba mo nalang ako sa mabini stree—"Teka, may mali na naman ba kong nasabi? Bakit ganyan niya ako tingnan?"Gerald?! At kailan mo pa ko tinawag sa pangalan ko?"Patay, ano ba kasing tawagan nila, o mas tamang sabihing tawag ng kakambal ko sa kanya? Sa tingin ko ay hindi sweet si Gerald sa kanya dahil mukhang namumuhi pa ito sa kakambal ko.Marami akong dapat itanong kay mama!"Bakit, masama na bang tawagin ka sa pangalan mo?" Shete kinakabahan ako."Okay lang naman, mas okay nga. Nakakairita kasi kapag tinatawag mo kong sweet, sweety." Seryoso niyang sabi habang nakatutok sa daan.Sweety? Ganun ka-corni ang kakambal ko?Shit lahat naman kasi nagiging corni kapag in-love, yun ang sabi nila.Hindi nalang ako kumibo."Anong gagawin mo sa mabini street?""May

Nagsimula na ang kasal. Sila Mama at Papa ang naghatid sakin sa harap ng altar kung saan naghihintay ang mapapangasawa ng aking kakambal. God... Habang papalapit ako sa kanya ay hindi ko mapigilang mapaluha. Mali mang maramdaman pero na-miss ko ang lalaking ito. Halos mahigit dalawang linggo ko siyang hindi nakita. Napaka-gwapo niya sa suot niyang puting tuxedo. Siya na ata ang pinaka-gwapong groom na nakita ko. Napakaswerte ng aking kapatid. Maswerte siya to have Gerald. "Anak, bakit ka umiiyak?" Si Papa. Bumitaw ako sa kanya at pinahid ang mga luha ko. "Anak, naman huwag kang umiyak... Hindi naman Ikaw ang totoong ikakasal," subway ni Mama. "Sorry po." I have decided na habang ako muna ang asawa ni Gerald ay gagawin ko ng tungkulin ng isang tunay na asawa. Kahit pa sungitan niya ako. Ginagawa ko rin naman ito para sa kapatid ko. Para kung sakaling gumising na si Jessa ay maganda na ang pakikitungo sa kanya ng asawa niya. Na aalis ako sa mansyon na maayos ang relasyon nilang dal

Kinabukasan..Maaga pa lang ay gumising na ako, tulog pa rin si Gerald ng iwan ko. Kahit maraming kasambahay sa mansion ni Donya Marita ay gusto kong ako mismo ang magasikaso sa mga pangangailangan ng 'asawa ko' hindi naman masamang mag- assume hindi ba? Ako pa naman ang asawa niya ngayon di ba?Nagpapanggap ako oo, pero hindi pagpapanggap ang nararamdaman ko. Nakita kong bihis na bihis na siya ng bumaba, napaka-gwapo niya sa suot niyang amerikana."Gerald, kain ka muna." Pero tiningnanlang ako. Cold. Napaka-lamig ng tinging ipinukol niya sakin. "Ah nagluto ako. Tikman mo naman kahit kaunti." Ano bang itsura ko ngayon? Bakit kung tingnan niya ko ay parang hindi mo maaarok?"Jessa, ano bang laro ang niluluto mo? At kailan ka pa natutong magluto? Kahit ano pang plano mo hindi magtatagumpay! Magpapa- annul tayo after five years!At hindi magbabago ang desisyon kong yun!" Pagkasabi non ay bigla nalang niya akong iniwang tulala ngayon. Anong magpapa-annul after five years? Bakit wala akong

Marahil ay sa sobrang pag-iyak ay nakatulog ako. Pero ang labis na nakakapagtaka ay may mabibigat na mga kamay na nakayakap ngayon sa akin. Paanong nakapasok ito sa kwartong ito?Ang alam ko ay ni- lock ko ang pintuan. Pero napangiti ako sa isiping kaya pala mahimbing akong makatulog ay dahil sa yakap ni Geoffrey. Parang biglang napalis ang galit at inis ko kanina.bAlas sais na pala ng gabi? Sinusubukan kong tanggalin ang mga braso niya sa bewang ko, pero isiniksik pa nito ang ulo niya sa leeg ko."Hmmmm.""Gerald... mag-magluluto muna ako.""Five minutes." Hindi ako makahinga ng maayos, buti nalang at nakata- likod ako sa kanya habang yakap niya. Ramdam ko yung maiinit niyang hininga sa aking leeg. Pakiramdam ko ay nanlalambot na ang mga tuhod ko. "Galit ka pa ba?" Ha? Ano ba yan! Hindi man lang ako makasagot! Sino bang makakasagot kung yakap niya ko at ramdam ko yung hininga niya sa batok ko? "Sorry." Nag-sorry ba talaga siya?"Gerald..."Ang totoo ay hindi mapakali si Gerald sa lab