Kabanata 4

Agad na nagmarka sa kaliwang pisngi ni Samantha ang kaniyang palad. Hindi agad nakakilos ang babae sa pinaghalong gulat at pagkalito sa nangyari.

Ngunit ilang sandali lang, napabaling ito ng tingin sa kaniya. Buong mukha nito ang agad na namula at ang mga mata nito’y napuno ng galit at poot.

“Walanghiya ka!”

Iniangat ni Samantha ang kanang kamay para gumanti ng sampal ngunit masyadong mabagal ang babae kaya mabilis niya iyong nahuli sa ere. Mahigpit niyang hinawakan ang pulsuhan nito na agad na nagpalukot ng mukha ni Samantha.

Sinubukan nitong bawiin ang kamay, binitiwan niya naman iyon at muntik pa itong mawalan ng balanse. Ngunit bago tuluyang makabawi, muli niyang sinampal sa kabilang pisngi ang babae.

Agad na bumaling sa kabilang direksyon ang mukha ni Samantha at ang mahaba at medyo makapal na kulot na buhok sa gilid ng mukha ay sumabog at tinakpan na ang buong mukha nito.

Hindi makagalaw ang mga taong nanonood sa kanila. Lahat sila ay nagulat sa unang sampal ni Rory.

Ngunit sa pangalawang sampal, bumalik sa reyalidad si Dale at agad na lumapit para awatin siya.

Bago pa siya nito mahila nakabawi nang muli si Samantha. Nanlilisik ang mga mata, pulang-pula ang mukha lalo na ang pisnging nasampal.

“I’ll kill you!” Sigaw ni Samantha at agad na sumugod.

Naabot nito ang kaniyang buhok at agad na hinila. Sumigid sa kaniyang anit ang matinding sakit nang malakas na hilahin ni Samantha ang kaniyang buhok. Ngunit hindi siya nagpadaig, hinawakan niya rin ang buhok nito at hinila iyon.

Dalawang kamay ang kaniyang salitang ginagamit sa paghila. Minsan ay sabay niyang hinihila sa magkabilang direksyon. Napapasigaw si Samantha at minumura siya, ngunit nanatili siyang tahimik kahit na may iniinda rin siya.

Masakit ang kaniyang lalamunan. Masakit ang kaniyang ulo, hindi niya alam kung dahil sa pagsabunot sa kaniya ni Samantha o bumabalik na naman ang kaniyang lagnat.

“Enough! Let go!” Sigaw ni Dale, pilit silang pinaglalayong dalawa ni Samantha.

Nabitiwan siya ni Samantha nang tumulong na rin ang ilang kalalakihan na paglayuin sila. Hawak niya pa rin ang buhok ng babae kay nang pilitin ng mga kalalakihan na ilayo sa kaniya si Samantha, napasigaw itong muli.

Nabitiwan niya ang babae ngunit maraming buhok ang nanatiling hawak niya pa rin.

“That’s enough, Rory!” Malakas na sigaw ni Dale nang susugod pa dapat siya.

Hinawakan nito ang kaniyang palapulsuhan at mariin siyang ipinirmi sa isang lugar.

Gusto niyang sumigaw, sabihin kay Dale na bitiwan siya dahil hindi pa siya tapos! Ngunit isang mahina at paos na hininga lamang ang kumawala sa kaniyang lalamunan. Hindi siya makapagsalita. Mas lalong sumasakit ang kaniyang lalamunan kapag sinusubukan niyang magsalita.

Bumalik na nga ang kaniyang pandinig, ngunit bakit hindi siya makapagsalita?!

Biglang nakawala si Samantha sa lalaking pumipigil dito, sumugod ito, at dahil hawak ni Dale nang mahigpit ang kaniyang palapulsuhan, hindi niya naiwasan ang mabilis na pagsampal at kalmot ng babae sa kaniyang mukha.

Nalukot ang kaniyang mukha nang sumigid ang sakit sa kaniyang pisngi at alam niyang mag-iiwan iyon ng sugat.

Sa disperasyon na maipagtanggol ang kaniyang sarili, pinaikot niya ang kamay ni Dale kaya’t napilitan itong pakawalan siya. Saktong nasa harap na niya si Samantha nang susugod na naman ito, kaya itinulak na lamang niya ang babae. Mas malakas iyon kumpara sa kaniyang inaasahan. Nakita niyang natapilok ang babae at agad na bumagsak malapit sa mataas na estante ng mga bote ng alak.

Nanlaki ang kaniyang mga mata nang isa-isang magbagsakan ang mga bote ng alak. Huli na para matakpan niya ang kaniyang ulo, mabilis na nahulog sa estante ang boteng nasa taas ng kaniyang ulo. Nabasag iyon, kasabay ng sigawan at takbuhan ng mga taong malapit sa kanila.

“Sam!”

Halos magdilim ang kaniyang paningin nang maramdaman na may tumama sa kaniyang ulo at nabasag iyon at sumigid ang kirot sa kaniyang balikat nang madaanan iyon ng basag na salamin.

Nahihilo siya, kaya unti-unti siyang napaupo sa sahig na puno ng mga bubog. Ngunit hindi na niya alintana kung masugatan pa siya ng mga bubog, ayaw niyang bigla na lamang humandusay dahil sa pagkahilo.

Naramdaman niyang may umalalay sa kaniyang likod.

“Rory…”

“Sh*t, you’re bleeding, Sam!” Narinig niya ang natatarantang boses ni Dale.

Binuksan niya ang mga mata at nakitang nasa likod ni Dale ang natumbang estante. Sumugod si Dale para sagipin si Samantha nang mabuwal ang estante.

Nakahilig sa dibdib ng lalaki si Samantha habang ang hita at ilang parte ng paa nito ay may mga sugat. Hindi gaanong malaki, pero may mga dugo.

“I’m… I’m scared of blood, Dale.” Sa nanginginig na boses ay narinig niyang sabi ni Samantha.

Tumulong ang mga kaibigan ni Dale na ayusin ang estante. Binuhat agad ni Dale si Samantha at handa nang itakbo ang babae palabas ng private room.

Isang garalgal na hininga ang kumawala sa kaniyang lalamunan. Hindi niya napansin na tinatawag niya ang pangalan ni Dale.

“Dale! Dinudugo rin si Rory.” Tawag ni Caleb nang mapansin ang mas maraming dugo na dumadaloy sa puti niyang damit.

Lumingon si Dale sa direksyon nila. Saglit na nagtama ang kanilang tingin. Puno iyon ng pag-aalala at pagkabahala.

“Ang sakit… Dale.” Nanghihinang saad ni Samantha saka niyakap ang leeg ng lalaki.

Naputol ang kanilang tinginan. Humarap si Dale kay Samantha saka napamura.

“I need to bring Sam to the hospital. Kayo na ang bahala kay Rory… Caleb…” naglakad papunta sa pinto si Dale, buhat-buhat pa rin si Samantha.

Napapikit si Rory nang mas tumindi ang kaniyang pagkahilo. Napansin niyang hindi na lamang si Caleb ang nakaalalay sa kaniya, may dalawa pang lalaki sa kaniyang likod na napapamura sa dami ng dugo na nakikitang umaagos galing sa sugat sa gilid ng kaniyang ulo.

“Sh*t. Sh*t. Anong gagawin natin, Caleb?”

“Call an ambulance!”

Iyon ang huli niyang narinig bago siya tuluyang hilahin ng dilim.