로그인“Ang batang ipinagpalit sa iyo…”Napahigpit ang hawak ni Maria sa kamay ko.“Siya ang taong pinakamalapit sa iyo ngayon.”Hindi ako agad nakapagsalita.Napatingin ako kay Alexander, pagkatapos kay Daniel. Pareho silang tila hindi alam kung ano ang dapat sabihin.“Maria,” mahinang sabi ni Alexander, “sino ang batang iyon?”Nanginginig ang mga labi ng matanda.“Hindi ko alam kung handa na kayong malaman.”“Matagal na kaming naghahanap ng katotohanan,” sagot ko. “Huwag na po kayong magtago.”Huminga siya nang malalim.“May dalawang sanggol na ipinanganak noong October 18, 2006. Pareho silang babae. Ang isa ay anak ni Victoria Vance. Ang isa naman ay anak ng isang babaeng konektado sa pamilya Reyes.”“Si Elena?” tanong ni Daniel.Tumango si Maria.“Pero hindi iyon ang buong kuwento. Nang gabing iyon, may nangyaring hindi dapat malaman ng sinuman.”“Ano?” tanong ni Alexander.“May isang sanggol na nawala sa nursery. At nang matagpuan ito, ibang pangalan na ang nakalagay sa pulseras.”Nanla
Hindi ko maalis ang tingin ko sa litrato.Si Elena at Victoria ay parehong nasa hospital bed. Sa tabi nila ay si Richard Hale, ang lalaking ilang beses nang lumitaw sa mga dokumentong natagpuan namin.Pero ang mas nakakagulat ay ang mensaheng nakasulat sa likod nito.THE MAN WHO RAISED ALEXANDER WAS NOT HIS FATHER. HE WAS THE ONE WHO CHANGED HIS IDENTITY.“Alexander…” mahinang tawag ko.Hindi siya sumagot.Nakatitig lamang siya sa litrato na para bang sinusubukan niyang alalahanin ang isang bagay mula sa kanyang pagkabata.“Kilalang-kilala mo ba si Richard Hale?” tanong ni Daniel.“Hindi ko siya gaanong naaalala,” sagot ni Alexander. “Pero may isang bagay akong hindi makalimutan.”“Ano iyon?”“Tuwing may sakit ako noong bata pa ako, may lalaking pumupunta sa kuwarto ko. Hindi si Lolo. Hindi rin si Margaret. Lagi niyang sinasabi na kailangan kong maging mabuting tagapagmana.”“Si Richard Hale ba iyon?” tanong ni Sebastian.“Hindi ko alam. Pero may dala siyang singsing na may simbolo ng
“THE WOMAN YOU CALL YOUR MOTHER IS STILL ALIVE.”Ilang beses kong binasa ang mensaheng ipinakita ni Papa.Hindi ko alam kung dapat akong matakot o umasa. Sa loob ng maraming taon, ang alam ko lang ay si Elena Reyes ang aking ina. Siya ang nagpalaki sa akin, nag-alaga sa akin, at minahal ako.Pero ngayon, sinasabi ni Papa na si Victoria Vance ang babaeng nagsilang sa akin.At may nagsasabing buhay pa rin ang babaeng tinatawag kong ina.“Papa, sino ang tinutukoy ng mensaheng iyan?” tanong ko.Hindi siya sumagot.“Si Mama Elena ba?”Napatingin siya sa akin at bahagyang tumango.“May posibilidad na buhay pa siya.”Napahawak ako sa dibdib ko.“Alam mo kung nasaan siya?”“Hindi ko alam ang eksaktong lugar. Pero may natanggap akong impormasyon ilang araw na ang nakalipas.”“Bakit hindi mo sinabi sa akin?”“Dahil hindi ko alam kung sino ang puwedeng pagkatiwalaan.”“Pati ako ba hindi mo mapagkakatiwalaan?”Napayuko si Papa.“Hindi iyon ang ibig kong sabihin, anak.”“Pero iyon ang ginawa mo. T
“Siya ang taong nagsabi sa akin na patay na si Margaret.”Hindi agad ako nakapagsalita matapos marinig ang sinabi ni Alexander.Nakatitig lamang ako sa litrato. Naroon ang tatay kong si Daniel, si Margaret Hale, at ang lalaking sinasabi ni Alexander na nagpanggap na patay na si Margaret.“Alexander, sino siya?” tanong ko.Dahan-dahang kinuha ni Alexander ang litrato.“Richard Hale.”Napakunot ang noo ko.“Richard Hale? Hindi ba siya ang abogado na konektado sa mga lumang kasunduan ng pamilya ninyo?”“Oo. Siya rin ang taong nag-asikaso sa maraming dokumento ng pamilya namin. Pero ang alam ko, matagal na siyang nawawala.”“Kung siya ang nasa litrato, ibig sabihin buhay siya.”“Hindi lang iyan ang ibig sabihin,” sagot ni Alexander. “Kung kasama niya si Margaret at ang tatay mo, maaaring alam niya ang buong katotohanan tungkol sa nangyari noong 2006.”Napahawak ako sa birth certificate na nasa mesa.“May isa pa tayong problema.”Tumingin sila sa akin.“Bakit pangalan ni Margaret ang nasa
“Ang babaeng nagpalaki sa akin ay hindi ang babaeng nakalagay sa death record.”Hindi maalis ni Alexander ang tingin sa dokumentong hawak niya.Nasa loob pa rin kami ng Room 214 ng St. Victoria Medical Center. Nawawala ang litrato ni Margaret Hale, at hindi pa rin bumabalik si Sebastian matapos habulin ang taong kumuha nito.“Alexander, kailangan nating umalis,” sabi ko.“Hindi tayo aalis hangga't hindi natin nalalaman kung sino ang kumuha ng litrato.”“Paano kung iyon mismo ang gusto nila? Na habulin natin ang bawat taong nagpapakita ng ebidensiya?”Napatingin siya sa akin.“Alam kong pagod ka na, Alessandra.”“Pagod na akong mabuhay sa mga kasinungalingan ninyo.”Hindi siya sumagot.Ilang sandali pa, bumalik si Sebastian. Wala siyang nahabol, pero may dala siyang maliit na bagay.Isang lumang susi.“Sir, nakita ko ito sa may emergency exit. Mukhang nahulog sa taong tumakas.”Kinuha iyon ni Alexander.May nakaukit na numero sa maliit na metal tag.B-17.“Basement?” tanong ko.Tumango
“Ang taong nagpalaki sa akin pagkatapos mawala ang nanay ko.”Paulit-ulit na umalingawngaw sa isip ko ang sinabi ni Alexander.Nakatayo siya sa harap ng malaking screen habang nakatitig sa larawan ng puntod ni Margaret Hale. Hindi niya maipaliwanag kung bakit nakalagay ang pangalan niya sa isang liham na hindi niya maalalang isinulat.“Alexander,” maingat kong tawag.Hindi siya sumagot.“May naaalala ka bang Margaret Hale?”Umiling siya. “Wala. Pero may isang taong naaalala ko.”Napatingin sa kanya si Sebastian.“Sino?” tanong nito.“Si Mrs. Eleanor.”Napakunot ang noo ko. “Sino siya?”“Ang babaeng nag-alaga sa akin noong bata pa ako. Pagkawala ng nanay ko, siya ang laging nasa tabi ko. Siya ang naghahanda ng pagkain ko, naghahatid sa akin sa school, at kasama ko tuwing gabi kapag hindi ako makatulog.”“Buhay pa ba siya?” tanong ni Sebastian.“Hindi ko alam. Bigla na lang siyang nawala noong sampung taong gulang ako. Sinabi sa akin ni Lolo na umalis siya dahil may sakit ang kapatid ni







