LOGINMuli siyang niyakap ni Elara. “I’m so happy, bestie. Miss na miss na kita!”Napangiti siya at agad na yumakap pabalik. Sa pagkakataong iyon, napagtanto niyang napakasama naman niyang kaibigan kung bibigyan niya ng ibang kahulugan ang pagiging close nina Kieran at Elara.Wala namang ginagawang masama ang dalawa. Siya lang naman ang inaalala ni Kieran. At kung tutuusin, ginawa lang nito ang lahat para mapasaya siya at maibalik sa kanya ang isang taong matagal na niyang hinahanap. Kaya dapat ay maging masaya siya.“And one more thing, wifey…”Napalingon siya kay Kieran nang marinig ang pagtawag nito.“What is it?”“I offered Elara to stay here in our house for a while.”Doon na naman siya natigilan. Napakurap siya at napatingin kay Kieran.“Huh? Bakit?”Bago pa makasagot si Kieran, agad na nagsalita si Elara.“Bestie… alam mo naman na umuwi na sa probinsya ang mga magulang ko, di ba? Wala pa akong sariling bahay dito sa Manila. Actually, gusto ko sanang mag-rent muna, pero sabi ni Kieran
Gusto niyang sumabog doon mismo sa harapan nila. Gusto niyang magtanong, magalit, at singhalan si Kieran sa lahat ng nakita niya kanina. Pero bago pa man siya tuluyang makapagsalita, pinigilan niya ang sarili. Ayaw niyang gumawa ng eksena lalo na ngayon na naroon ang babae.Iwinaksi niya ang kamay ni Kieran na nakahawak sa kanya at mabilis na tumalikod. Ang tanging gusto niya ay makabalik sa itaas at makapagtago sa kuwarto bago pa niya tuluyang mailabas ang mga luhang kanina pa niya pinipigilan.Pero bago pa siya makagawa ng ilang hakbang...“Bestie!”Natigilan siya. Parang biglang nanigas ang buong katawan niya. Kilala niya ang boses na iyon. Dahan-dahan siyang lumingon at nang tuluyan niyang makita ang babaeng nakatayo ilang hakbang mula sa kanya.Napakurap siya nang ilang beses. Ang malapad at pamilyar na ngiti nito ang agad niyang nabungaran.“Elara?”“Yes! It’s me, bestie! Hihihi!”Mabilis na lumapit si Elara at walang pag-aalinlangang niyakap siya nang mahigpit.“I miss you, bes
Gusto niyang sumabog doon mismo sa harapan nila. Gusto niyang magtanong, magalit, at singhalan si Kieran sa lahat ng nakita niya kanina. Pero bago pa man siya tuluyang makapagsalita, pinigilan niya ang sarili. Ayaw niyang gumawa ng eksena lalo na ngayon na naroon ang babae.Iwinaksi niya ang kamay ni Kieran na nakahawak sa kanya at mabilis na tumalikod. Ang tanging gusto niya ay makabalik sa itaas at makapagtago sa kuwarto bago pa niya tuluyang mailabas ang mga luhang kanina pa niya pinipigilan.Pero bago pa siya makagawa ng ilang hakbang...“Bestie!”Natigilan siya. Parang biglang nanigas ang buong katawan niya. Kilala niya ang boses na iyon. Dahan-dahan siyang lumingon at nang tuluyan niyang makita ang babaeng nakatayo ilang hakbang mula sa kanya.Napakurap siya nang ilang beses. Ang malapad at pamilyar na ngiti nito ang agad niyang nabungaran.“Elara?”“Yes! It’s me, bestie! Hihihi!”Mabilis na lumapit si Elara at walang pag-aalinlangang niyakap siya nang mahigpit.“I miss you, bes
Nang tuluyang makaalis si Celestine, saka bumalik ang katahimikan sa bahay at kasabay nito, bumalik din ang bigat sa kanyang dibdib.Dahan-dahan siyang pumasok sa kanyang kuwarto, dala-dala ang mga paper bag na pinamili nila kanina. Kanina lang ay excited pa siya sa mga iyon. May mga bagay siyang binili dahil naisip niyang magiging masaya siya habang ginagamit ang mga iyon. May ilang bagay pa siyang gustong ipakita kay Kieran pero ngayon, wala na siyang gana.Isa-isa niyang inilapag ang mga paper bag sa gilid ng kama. Hindi man lang niya tiningnan ang laman ng mga iyon. Humiga siya sa kama at walang imik na tumingin sa kisame. Sa katahimikang iyon, unti-unting bumalik sa kanyang isipan ang lahat... Ang mga taon na paghihintay ni Kieran, ang muling pagkikita nila, ang mga sandaling pinaniwala siyang siya lang ang mahal nito at ang mga pangakong binitiwan nito,Kung kelan ibinigay na niya ang lahat ng tiwala niya kay Kieran… Kung kailan tuluyan na niyang ibinaba ang mga pader na matagal
Tahimik silang naglakad palabas ng mall. Wala nang imik si Nikita mula nang umalis sila sa coffee shop. Nakayuko lang siya habang mahigpit na hawak ang kanyang bag, pilit na pinipigilan ang muling pag-agos ng kanyang mga luha.Hindi na rin siya kinulit ni Celestine. Alam nitong kailangan muna niyang huminga at ayusin ang magulong isip.Pagkasakay nila sa kotse, agad na isinara ni Celestine ang pinto at umupo sa driver's seat. Ilang segundo muna itong nanatiling tahimik bago nito pinaandar ang makina.Tahimik ang buong sasakyan tanging mahinang tunog ng air-conditioning at mga sasakyang dumaraan sa labas ang maririnig. Nakatitig lang siya sa bintana habang pinagmamasdan ang mga ilaw at gusaling unti-unting lumalampas sa kanilang paningin. Minsan ay pinupunasan niya ang gilid ng kanyang mata kapag may luhang gustong kumawala. Hindi niya pa rin maalis sa isip ang nakita niya… Si Kieran at ang babaeng kasama nito.“Honestly, I can't believe him.”Biglang nagsalita si Celestine, puno ng in
Pagdating doon, magkahawak-kamay silang naglalakad ni Celestine habang paikot-ikot sa iba't ibang tindahan. Minsan ay nakakakuha sila ng atensyon mula sa ibang tao, lalo na kapag napapansin nilang tila komportable at masayang-masaya silang magkasama.Pero wala silang pakialam. For once, she simply wanted to enjoy herself at nagustuhan niya ang company ni Celestine. Magaan itong kasama, walang pressure. Walang mga tanong na nakakapagod sagutin. At higit sa lahat, hindi niya kailangang magpanggap na okay siya.Paminsan-minsan ay nagtatawanan sila habang namimili. May mga pagkakataong inaasar siya ni Celestine kapag may nagustuhan siyang bagay, at hindi rin naman siya nagpapatalo sa pang-aasar. Lumipas ang ilang oras na hindi niya namamalayan.Nang tuluyan silang mapagod sa kakalakad at pamimili, saka sila nagtungo sa isang coffee shop. Bitbit nila ang ilang shopping bags habang umupo sa isang mesa malapit sa glass wall.“Finally,” sambit ni Celestine habang inilapag ang mga pinamili nil
Napadilat siya nang marinig ang bulong ni Kieran. Napahiya siya dahil nakaawang pa ang kanyang mga labi, as if she wanted more. Hindi niya napansin na tapos na pala siyang halikan nito.“Get off me!" Tinulak niya ito palayo, pero parang walang nangyari, ni hindi ito gumalaw sa kinatatayuan.“Bakit
FLASHBACK FIVE YEARS AGO (Fourth Year High School):“Kiss! Kiss! Kiss!”Parang binuhusan ng malamig na tubig si Nikita Valencia nang kunin ang kanyang piring sa mata. Nasa loob siya ng kissing booth, at ang kanyang kaharap ay walang iba kundi si Kieran Del Toro!Si Kieran ay ang kanyang long-time c
Bakit naman kasi napaglaruan siya ng tadhana? Ang nag-iisang lalaking crush niya simula ng high school ay anak pa ng girlfriend ng kanyang ama!... and worst, magiging step-brother niya!Matagal na siyang inaawitan ng kanyang daddy na umuwi para siya naman ang tumulong sa negosyo, pero ayaw niya. Fl
NIKITA MAGDRIGAL POV: "Keiran..." Halos pabulong na anas niya habang ang hininga ay naghahabol sa bawat dampi ng labi ng lalaki. "Yes, wifey? Masarap ba, hmmm?" malat na tanong ni Keiran. Ang boses nito ay parang humahaplos sa kanyang pandinig, mapanukso at puno ng pag-uudyok. "Baka... baka may







