2 | เสียซิง NC

“โต๊ะไหนวะ” 

เจไดชะเง้อมองเพราะยังไม่กระจ่าง ในขณะที่เกรย์เหลือบมองแบบนิ่งๆ

“โต๊ะนั้น ที่มีผู้หญิงนั่งอยู่คนเดียว ฟุบหน้าอยู่กับโต๊ะ” 

คนที่บังเอิญเดินมาชนกูตอนเดินกลับมาจากห้องน้ำ…

อันนี้เกียร์คิดในใจ แต่ขี้เกียจอธิบายเพราะไม่ใช่เรื่องสำคัญ 

ส่วนเรื่องที่ยัยนั่นนั่งอยู่คนเดียว เขาก็ไม่แปลกใจ ทั้งๆที่เธอบอกว่ามากับเพื่อนสองคน นั่นเพราะตอนที่ผู้หญิงสองคนที่โต๊ะนั้นลุกออกไป เขาเห็นเข้าพอดี แต่ตอนแรกเขาไม่รู้หรอก ว่าสองคนนั้นเป็นเพื่อนยัยขี้เมานั่น จนกระทั่งเธอเดินกลับมาที่โต๊ะ เขาเลยพอเดาได้ ว่าสองคนนั้นเองที่เป็นเพื่อนยัยเมรี 

และแน่นอน เขาไม่ต้องเดาให้มากความก็รู้ ว่าเพื่อนสองคนนั้นของยัยนั่น…หวังดีประสงค์ร้าย ไม่งั้นคงไม่ทิ้งเพื่อนเอาไว้กลางผับทั้งๆที่เพื่อนเมาแอ๋หมดสภาพแบบนี้หรอก แถมยัยนั่นก็ยังดูอ่อนต่อโลกไม่ทันคนอีกต่างหาก …แต่ก็ดีว่ะ เพราะมันเข้าทางเขา!

//

“น้อง น้องครับ” 

คนนั่งฟุบอยู่กับโต๊ะถูกเรียกให้จำต้องชะโงกหน้าปรือตาขึ้นมอง ทั้งที่มึนตึ๊บ โลกหมุนติ้วๆๆไปหมด ก่อนเธอจะเห็นว่าคนที่เข้ามาสะกิดเรียกเธอเป็นผู้ชายท่าทางหื่นกามหน้าตาก็ไม่น่าไว้ใจตั้งสองสามคน

“เอ่อ ค่ะ” แพทริเซียฝืนตอบอย่างมึนๆ ตาก็มัวๆ อยากจะลุกเดินหนีผู้ชายน่ากลัวสามคนนี้ไปที่อื่น แต่ก็ไม่ไหว

“น้องมาคนเดียวเหรอครับ”

“มา มากับเพื่อนค่ะ”

“เอ แต่เพื่อนไม่อยู่นี่ สงสัยกลับไปแล้วมั้ง งั้นพวกพี่ไปส่งบ้านมั้ยอ่า ท่าทางน้องไม่ไหวนะเนี่ย”

“ไม่จำเป็นต้องรบกวนพวกมึงหรอกว่ะ คนนี้ของกู เดี๋ยวกูจัดการเอง” 

เสียงนั้นไม่ใช่ของแพทริเซีย แต่เป็นเสียงของเสือที่จ้องจะตะครุบเหยื่อเนื้ออ่อนเช่นเธอมาตั้งนานแล้ว และเขาจะไม่มีทางยอมให้หมาที่ไหนมาแย่งเหยื่ออันโอชะนี้ของเขาไปเขมือบเป็นอันขาด เพราะงั้นพูดจบ เกียร์ถึงได้เดินเข้าไปคว้าแขนแพริเซียให้ลุกขึ้นแล้วโอบไหล่เธอเข้ามาไว้ในอ้อมแขนจงใจแสดงความเป็นเจ้าของทันที

“ไป กลับเหอะ ดึกแล้ว ง่วงนอน” 

ว่าแล้วก็พาแพทริเซียเดินออกมาทันที เธอเองก็หมดเรี่ยวแรงจะต่อต้านขัดขืน ถึงได้ปลิวตามเขามาอย่างเหยื่อผู้ไม่รู้อิโหน่อิเหน่จนกระทั่งถึงรถ และเกียร์ก็เปิดประตูให้เสร็จสรรพ ก่อนยัดร่างเมามายหมดเรี่ยวแรงของเธอเข้าไป จากนั้นก็ตามขึ้นมา เตรียมจะออกรถ แต่เสียงคนเมายั้งไว้

“นาย จะพาเราไปไหนเหรอ”

“ไปที่ที่อยากไป”

@Gear’s Condo

กว่าจะมาถึงคอนโด เหยื่ออันโอชะของเขาก็หลับไปแล้ว แต่นั่นไม่ใช่ปัญหา เพราะเขาอุ้มเธอขึ้นห้องได้สบาย

และแล้วก็มาถึงเตียง… 

มาถึงเวลาที่เขารอคอย… 

และเขาจะไม่รออีกแล้ว ในเมื่อหิวมานานแล้ว ตั้งแต่เห็นหน้าเธอครั้งแรกตอนเธอเดินมาชน

“อยากรู้จริงๆ เนื้อเธอจะหวานขนาดไหน ยัยขี้เมา” 

เกียร์ยิ้มมุมปาก มองคนเมาบนเตียงที่ตอนนี้นอนหลับไม่รู้เรื่องรู้ราวด้วยแววตาชั่วร้ายและหิวกระหายเป็นที่สุด 

ก่อนเขาจะถอดเสื้อตัวเองออกแล้วโยนทิ้งลงพื้นไป จากนั้นก็ขึ้นไปถอดของเธอบ้าง ถอดจนหมดทุกชิ้น จนบนเนื้อตัวขาวนวลเนียนอมชมพูของเธอไม่หลงเหลืออะไรปกปิดแม้แต่ชิ้นเดียว

“แม่งโคตรน่ากิน” 

แววตาเสือร้ายเปล่งประกายถึงความหื่นกระหายออกมาเป็นเท่าตัว เมื่อเห็นเรือนร่างกวางน้อยยั่วยวนอยู่ตรงหน้าเต็มๆตา

“คืนนี้ฉันจะกลืนกินเธอทั้งตัว เอาให้ไม่เหลือซากเลยคอยดู” 

ว่าแล้วก็ก้มลงจูบคนไม่รู้อิโหน่อิเหน่ที่ตอนนี้ทั้งหลับทั้งเมาจนไม่รู้ตัว ไม่รู้เรื่อง ไม่รู้อะไรเลย ไม่รู้แม้กระทั่งว่ากำลังเสียจูบแรกให้เสือผู้หญิงตัวร้ายบนร่างอย่างดูดดื่ม 

เขาลืมไป ว่าปากเธอคงจะต้องแดงช้ำบวมเจ่อเพราะแรงจูบรุนแรงจากเขา 

แต่ถึงจะไม่ลืม เขาก็ห้ามตัวเองไม่อยู่แล้ว เธอแม่งน่ากินไปทั้งตัว และเขาอยากจะเข้าไปกินถึงในตัวเธอแล้ว 

ตอนนี้เกียร์ถึงได้ยืนเข่าขึ้น รูดซิปแล้วถอดกางเกงตัวเองจนหมดทุกตัวทั้งตัวนอกตัวใน จากนั้นก็เอื้อมไปหยิบถุงยางมาสวมใส่ให้แท่งเอ็บอวบใหญ่(ยาว)ทั้งๆที่ค่อนข้างแน่ใจ ว่าเหยื่อไร้ทางสู้ของเขาคงยังไม่เคยผ่านมือใคร 

แต่กันไว้ก็ดีกว่าแก้ อีกอย่าง การป้องกันก็เป็นสิ่งพื้นฐานที่เขาทำ ทำเหมือนกันทุกๆครั้งเวลานอนกับผู้หญิงทุกคน 

แต่สิ่งที่ไม่เหมือน คือคืนนี้ผู้หญิงที่เขาจะนอนด้วยไม่ได้สมยอม เพราะเขากำลังจะลักหลับเธอ กำลังจะลักหลับผู้หญิง ทั้งที่ไม่เคยทำ ปกติผู้หญิงจะมาเสนอตัวนอนด้วยเอง แต่กับยัยอ่อนต่อโลกตรงหน้า เขาอยากได้จนไม่คิดสนใจวิธีการในการได้เธอมาจริงๆ 

…เขาอยากได้ก็ต้องได้ อยากกินก็ต้องได้กิน

“โทษฉันไม่ได้นะ ก็เธออยากน่ากินเองทำไม” 

คนคิดเข้าข้างตัวเองไม่พูดเปล่า แต่จัดการคร่อมเธอให้แนบชิดขึ้น ก่อนแยกขาเธอออกอีกนิด จากนั้นก็จับดุ้นแก่นกายลำใหญ่ของเขาดันเข้าไปในรูรักของเธอ

“โอ๊ะ! แคบชิบ!” 

เกียร์กัดฟันอย่างแสบสัน ไม่เคยรู้สึกคับแน่นขนาดนี้มาก่อน เพราะผู้หญิงที่เขาเคยผ่านมาแต่ละคน ล้วนแล้วแต่ผ่านศึกสงครามกันมาแล้วทั้งนั้น 

แต่กับคนที่เขากำลังพยายามรวมร่างอยู่ตอนนี้ เขาแน่ใจร้อยเปอร์เซ็นต์แล้วว่าเธอยังซิง เลือดนั่นยืนยันได้ เลือดที่ซึมออกมาตามรอยเชื่อมประสานที่เขากำลังก้มมองอยู่ตอนนี้ บวกกับของเขาไซส์เกินพิกัด ปากทางรักคับแคบของเธอมันเลยฉีกขาด และความเจ็บ มันก็เหมือนจะมีอานุภาพร้ายแรงมากพอที่จะทำให้คนหลับเกิดความรู้สึก แม้จะไม่เต็มร้อยก็ตาม

“อือ เจ็บ” 

แพทริเซียละเมอบอกอย่างกึ่งหลับกึ่งตื่น บอกอย่างรวดร้าวทรมานทั้งที่ยังหลับตา เธอรู้สึกเหมือนมีท่อนอะไรแข็งๆแทรกผ่านเข้ามาตรงกึ่งกลางกาย และเธอไม่รู้ว่าเรื่องจริงหรือความฝัน รู้แต่ว่าตอนนี้ เธอนิ่วหน้าด้วยความเจ็บปวด พร้อมจิกเล็บลงบนต้นแขนของเกียร์เต็มแรงอย่างไม่รู้ตัว

“โอ้ว ทนนิดนึงยัยขี้เมา อีกนิด อีกนิด อ่า ดันจะสุดแล้ว ซี้ดด คับชิบหายเลย เสียวคxxแม่ง อู้วว” เกียร์ครางบอก ท่อนแกร่งข้างล่างเขาก็พยายามดันมันอย่างยากลำบาก ก่อนที่ความพยายามจะนำพาเขาไปสู่ความสำเร็จ

“อ่า! เข้าได้สุดทางสักที แม่งของเธอโคตรฟิตเลย รัดคxxฉันจะแตกแล้ว โอ้ว นี่ขนาดยังไม่ได้ขยับเลย ซี้ดด…” 

เกียร์บอกด้วยน้ำเสียงติดขัด เพราะร้าวรานจากการตอดรัดของร่องแคบ แต่เขาก็พอใจไม่น้อยเลย ยอมรับว่าร่องเธอโคตรถูกใจ และในเมื่อถูกใจ มันก็ไม่มีเหตุผลที่เขาจะไม่ลงมือดื่มด่ำความหฤหรรษ์จากร่องลึกของเธอด้วยการลงมือขยับลำแกร่งเข้าออก

ผับ ผับ ผับ…

ช่วงแรกดูเหมือนจะยากลำบากหน่อย แต่พอช่วงกลางๆ เขาก็รู้สึกว่าความฝืดเคืองเริ่มลดลง ท่อนเอ็น(ใหญ่ยาว)ของเขาเริ่มจะขยับเข้าออกได้สะดวก ขยับไปจนกระทั่งในที่สุด ความอัดอั้นก็แตกปะทุจากปลายคxx

“อ่าา เพราะเธอฟิต ฉันเลยเสร็จเร็ว ยัยลูกกวาง” 

เกียร์บอกเสียงแหบพร่าสุขสม ก่อนทิ้งตัวลงไปฟุบตรงร่องอกแพทริเซียที่ตอนนี้ก็ยังนิ่วหน้าราวกับอยู่ในความฝัน โดยที่ไม่ได้รู้เลยว่ามันเป็นความจริง และจริงที่สุดคือเธอเสียของรักไปแล้วอย่างไม่รู้ตัว เสียให้เสือร้ายที่ตอนนี้กำลังมีกำลังวังชาระลอกใหม่ …

คนอย่างเกียร์ ครั้งเดียวไม่เคยพอ…